ΤΑ ΘΥΡΑΝΟΙΞΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥ 

ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔOΣ ΧΑΛΚΗΣ


 

Την Κυριακήν, 2αν Σεπτεμβρίου ε.έ. ήρχισεν μετ’ ιδιαιτέρας μεγαλοπρέπειας και σεμνότητας η επαναλειτουργία του ιστορικού καθολικού της περιπύστου Ιεράς Μονής  Αγίας Τριάδος της ερατεινής νήσου Χάλκης. Η Ιερά Μονή, η οποία έχει ζωήν, ιστορίαν και παράδοσιν ένδεκα αιώνων εισέρχεται εις τον ΚΑ΄ αιώνα μετά σπουδαίων ανακαινιστικών έργων, αρχής γενομένης από τον Ιερόν Ναόν, χάρις εις τας δωρεάς του ευεργέτου αυτής, Εντιμολ. Άρχοντος Μ. Πρωτεκδίκου της Αγίας του Χριστού Μ. Εκκλησίας κ. Κωνσταντίνου Δαφέρμου.

Κατά την Ακολουθίαν του Όρθρου ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος ετέλεσε τον Αγιασμόν και ανέγνωσεν ειδικήν ευχήν.  Επηκολούθησε πανηγυρική Θεία Λειτουργία χοροστατούσης της Α. Θειοτάτης Παναγιότητος, τελεσθείσα υπό του Αιδεσιμολ. Μ. Οικονόμου κ. Μελετίου Σακκουλίδου, διακονουμένου υπό του Πανοσιολ Διακόνου κ. Ελπιδοφόρου, Υπογραμματέως της Αγίας και Ι. Συνόδου.

Παρέστησαν συμπροσευχόμενοι πλείστοι όσοι εκ των Αγίων Αρχιερέων της Μητρός Εκκλησίας εκ της Πόλεως και εκ του εξωτερικού οι Σεβ. Μητροπολίται Αυστρίας κ. Μιχαήλ και Μυτιλήνης κ. Ιάκωβος, οι Θεοφιλ. Επίσκοποι Μελόης κ. Φιλόθεος, Ρηγίου κ. Εμμανουήλ και Δορυλαίου κ. Νικανδρος.

Την σεμνήν εκδήλωσιν ετίμησαν δια της παρουσίας των ο χορηγός του έργου κύριος Κ. Δαφέρμος, μετά του υιού αυτού Σπυρίδωνος, εκ Βιέννης, ο Γενικός Πρόξενος και ο Πρόξενος της Ελλάδος εν Κων/πόλει κ. κ. Παναγιώτης Καλογερόπουλος και Εμμανουήλ Αποστολάκης, αντιστοίχως, οι Εντιμολ. Άρχοντες Οφφικιάλοι της Εκκλησίας, εν οις οι κ. κ. Ιωάννης Παπαμιχαλάκης, Πρόεδρος της εν Αθήναις Αδελφότητος των Οφφικιάλων του Οικουμενικού Πατριαρχείου «Παναγία η Παμμακάριστος», Βασίλειος Αναγνωστόπουλος, Πρόεδρος της εν Αθήναις Εστίας Θεολόγων Χάλκης και Βασίλειος Σταυρίδης, αμφότεροι Ομότιμοι Καθηγηταί της Θεολογικής Σχολής Χάλκης, ο Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτης κ. Πέτρος, Καθηγούμενος της εν Αγίω Όρει Ιεράς Μονής Οσίου Διονυσίου, μετ’ αδελφών αυτής, σύμπασα η αδελφότης της Ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής Βαλουκλή και πλήθος προσκυνητών εκ της Πόλεως και του εξωτερικού.

Μετά το πέρας της Ιεράς Μυσταγωγίας επηκολούθησε δεξίωσις εν τω Μ. Συνοδικώ της Ιεράς Μονής. Κατ’ αυτήν ωμίλησαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Χαλκηδόνος κ. Ιωακείμ, Πρόεδρος της Εφορείας, εστιάσας τον λόγον του εις το ότι εν καιρώ ευθέτω η Ιερά Μονή θέλει καταστή εκ νέου φροντιστήριον ευσέβειας και παιδείας και πνευματικόν φυτώριον επιμορφώσεως νεανικών ψυχών, και ο Σεβ. Μητροπολίτης Μοσχονησίων κ. Απόστολος, Καθηγούμενος της Μονής, ο οποίος ηυχαρίστησε τον Τριαδικόν Θεόν, Όστις τον ηξίωσε να προστή του επιπόνου τούτου έργου και τον Πατριάρχην δια την εμπιστοσύνην, ην έσχεν προς το πρόσωπον αυτού δια της αναθέσεως αυτώ του έργου τούτου, εξέφρασεν αισθήματα ευγνωμοσύνης προς τον χορηγόν και ηυχαρίστησεν ακόμη, την σεβαστήν εφορείαν, τους συνεργάτας του, τους αδελφούς της Μονής, τους συντηρητάς και εργολάβους υπό την αιγίδα του Πανοσ. Διακόνου κ. Παύλου, εξ Αγίου Όρους, και του Εντιμ. κ. Βασιλείου Πορίδου, εκ της Πόλεως.

Εν συνεχεία, τον λόγον έλαβεν ο χορηγός Εντιμολ. Άρχων Μ. Πρωτέκδικος κ. Κωνσταντίνος Δαφέρμος, ο οποίος ηυχαρίστησε τον Πατριάρχην δια την ανάθεσιν εις αυτόν του έργου τούτου και αφιέρωσε την γενομένην εργασίαν εις μνήμην της μακαριστής μητρός αυτού Ελένης.

Εν τέλει, ο Παναγιώτατος Πατριάρχης ανέπεμψε λόγον ευχαριστίας, πρωτίστως, εις την Παναγίαν Τριάδα και ύστερον εξέφρασε την Πατριαρχικήν ευαρέσκειαν προς τον χορηγόν, την Εφορείαν και τον Ηγούμενον, τονίσας ότι εις το Ιερόν Καθίδρυμα τούτο δεν θα παύση να κτυπά η καρδία της Ορθοδοξίας και της Ρωμηοσύνης εις δόξαν Θεού και επ’ ωφελεία των απανταχού της γης Ορθοδόξων Χριστιανών.

Η ημέρα έκλεισε δια της παραθέσεως πλουσίας μοναστηριακής τραπέζης,   προς   τιμήν   των   εκλεκτών προσκεκλημένων και όλων των ευσεβών προσκυνητών.


 

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ

TOY ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ

κ. ΙΩΑΚΕΙΜ

ΠΡΟΣ  ΤΗΝ Α.Θ.Π. TON ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ

κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΝ

 

Χάλκη, 2 Σεπτεμβρίου 2001

 

Παναγιώτατε Δέσποτα,

Σεβασμιώτατοι άγιοι αδελφοί,

Εντιμότατε κ. Γενικέ Πρόξενε,

Πανοσιολογιώτατοι και Αιδεσιμολογιώτατοι,

Εντιμολογιώτατοι Άρχοντες Οφφικιάλοι της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας,

Εντιμότατοι Καθηγηταί,

Αγαπητοί μου αδελφοί,

 

Θεία ευδοκία και χάριτι του Τριαδικού Θεού ευφροσύνως συνεκεντρώθημεν σήμερον εις το ιστορικόν καθολικόν της σεβασμίας και παλαιφάτου ταύτης Πατριαρχικής Μονής, και ως Πρόεδρος της Εφορείας και εκ μέρους των μελών αυτής, Σεβασμιωτάτων αγίων Αρχιερέων, ευσεβάστως υποδεχόμεθα και καλώς ορίζομεν μετά χαράς και αγαλλιάσεως τον Πρωτοηγούμενον Αυθέντην και Δεσπότην ημών, τον Οικουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαίον, ως και πάντας υμάς.

 

Σήμερον, ανέβημεν εις τον λόφον της ελπίδος, τον από καιρούς και χρόνους ούτως αποκαλούμενον, αναζωπυρούντες την κρυφήν ελπίδαν ημών, την φωταγωγούσαν τας καρδίας και τον νουν ημών και βιώνοντες την πίστιν ημών την αγίαν, και προσδοκούντες ότι, μίαν των ημερών ο λόφος ούτος θα καταστή και πάλιν πνευματικόν εργαστήριον της θείας παιδείας και φυτώριον επιμορφώσεως νεανικών ψυχών. Και εν τη απουσία των νεανικών εκείνων φωνών, αίτινες διετέλεσαν σπουδασταί, διάκονοι και οικονόμοι της Μεγάλης Σχολής των θεολογικών γραμμάτων και της ιεράς επιστήμης, ημείς σήμερον, πάντες ιστάμεθα εντός του ιστορικού τούτου Ναού, ο οποίος επί δεκάδας ετών κατέστη η πνευματική μήτρα ευχαριστιακής κοινωνίας ύμνων και δοξολογιών προς τον Πανοικτίρμονα  Θεόν.

 

Σήμερον, η μνήμη ημών εστιάζεται εις πρόσωπα και γεγονότα του παρελθόντος, ως του αειμνήστου Προκατόχου Σου, Πατριάρχου Γερμανού του Δ΄, όστις προ εκατόν πεντήκοντα επτά ετών, εν μηνί Σεπτεμβρίω, ανεκαίνισεν την τότε πυρίκαυστον και ηρειπωμένην ιεράν Μονήν και ετέλεσεν τα εγκαίνια του Ναού τούτου, αναδειχθέντα εις Οίκον ιερόν προς δόξαν του Δομήτορος Θεού. Τούτον τον Οίκον ο Πατήρ ωκοδόμησεν, τούτον τον Οίκον ο Υιός εστερέωσε, τούτον τον Οίκον το Πνεύμα το Άγιον ανεκαίνισε, το φωτίζον και στηρίζον και αγιάζον τας ψυχάς ημών. Και σήμερον και πάλιν, ο της Μεγάλης Πόλεως Οικουμενικός ημών Πατριάρχης, γηθοσύνως εγκαινιάζει τα άρτι περατωθέντα ανακαινιστικά έργα και φιλοστόργως και πατρικώς τα επευλογεί.

 

Σήμερον δοξολογούμεν τον εν Τριάδι Θεόν Όστις ηυδόκησεν εις την ανακαίνισιν και εξωραϊσμόν του ιερού τούτου χώρου μετά κόπων πολλών και ευγενών προσπαθειών ιδιαιτέρως δε, δια της προσωπικής προσφοράς και συμβολής του Άρχοντος Μ. Πρωτεκδίκου κ. Κωνσταντίνου Δαφέρμου, τέκνου πιστού και αφωσιωμένου της Μητρός Εκκλησίας, όστις προσεφέρθη εκ της μεγαλοκαρδίας του να συμβάλη οικονομικώς και να καλύψη εξ ολοκλήρου την εκτέλεσιν και αποπεράτωσιν του ανακαινιστικού τούτου έργου.

 

Ευλαβώς ανακαλούμεν πάντες εις την μνήμην ημών τους αειμνήστους Καθηγουμένους και Σχολάρχας, τους κτίτορας, τους λειτουργούς, τους ευεργέτας, τους δωρητάς, τους σπουδαστάς και τους εργάτας του αμπελώνος του Κυρίου, τους κατά χιλιάδας επισκέπτας και προσκηνυτάς, άπαντας τους εν πίστει τετελειωμένους, οι οποίοι επί δεκάδας ετών προέκοψαν εις την κατά Χριστόν ζωήν, τρεφόμενοι πνευματικώς εκ του αναιμάκτου θυσιαστηρίου του ιστορικού τούτου Ναού.

 

Οφείλομεν την στιγμήν ταύτην ευγνωμόνως όπως, εκφράσωμεν εκ μέρους της Εφορείας, και εκ βάθους καρδίας την ειλικρινή ευχαριστίαν ημών προς τον Εντιμολογιώτατον Άρχοντα κ. Κωνσταντίνον Δαφέρμον, δια την οικονομικήν στήριξιν του εγχειρήματος, τα λαμπρά αποτελέσματα των ευεργεσιών αυτού απολαμβάνομεν και θαυμάζομεν μετά χαράς και συγκινήσεως πάντες ημείς σήμερον, αλλά θα γεύωνται και αι επερχόμενοι γενεαί. Η αμέτρητος και απερίγραπτος αγάπη του δια την συνέχισιν της εκκλησιαστικής ημών παραδόσεως, και ο σεβασμός και η αφοσίωσις του εις την Πρωτόθρονον Εκκλησίαν και τον Προκαθήμενον αυτής, ωδήγησαν τα διαβήματα του εκ της μακρυνής Βιέννης, εις τον ευλογημένον τούτον λόφον και μετεμορφώθη εις πραγματικότητα.

 

Ωσαύτως εκφράζομεν ευχαριστίας και προς τον Σεβ. Μητροπολίτην Μοσχονησίων κ. Απόστολον, Ηγούμενον της Ιεράς Μονής ταύτης δια τον καταβληθέντα προσωπικόν μόχθον και δια την μετά ζήλου επίβλεψιν του έργου και την ευόδωσιν αυτού, ως και εις πάντας τους συμπράξαντας εις το έργον και την ευπρέπειαν του ιερού τούτου χώρου.  

 

            

          Παναγιώτατε Δέσποτα,

 

επιδαψιλεύσατε δια των Πατριαρχικών Υμών ευλογιών και συνεχίσατε τον καλόν και δίκαιον αγώνα δια τα ιερά και όσια του Γένους ημών, δεόμενος δια την ημέραν εκείνην, κατά την οποίαν Κύριος ο Θεός θα επιτρέψη και πάλιν ο λόφος ούτος της ελπίδος να καταστή λόφος σκέψεως, μελέτης και χρυσών ονείρων δια την Αγίαν του Χριστού Μεγάλην Εκκλησίαν, την Ομογένειαν και το Γένος ημών.

Χαίρε της Αγίας Τριάδος ναέ! Χαίρε Λόφε τετιμημένε υπό Φωτίων και των Γερμανών, λόφε εστεμμένε με το πράσινον χρώμα της αιωνίου ελπίδος.

 

Πολλά τα έτη Σας!


 

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ

ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΟΣΧΟΝΗΣΙΩΝ

κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΠΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΧΑΛΚΗΣ

ΠΡΟΣ  ΤΗΝ Α.Θ.Π. TON ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ

κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΝ

 

Χάλκη, 2 Σεπτεμβρίου 2001

 

Παναγιώτατε Δέσποτα,

Σεπτή των Αγίων Αρχιερέων Χορεία,                        

Εντιμότατε κύριε Γενικέ Πρόξενε της Ελλάδος ενταύθα,

Σεβαστοί πατέρες,

Εντιμολογιώτατε Άρχον Μέγα Πρωτέκδικε κ. Κωνσταντίνε Δαφέρμε,

Εντιμολογιώτατοι Άρχοντες Οφφικιάλοι της Αγίας του Χριστού Μ. Εκκλησίας,

Ελλογιμώτατοι κύριοι Καθηγηταί,

Εκλεκτή Ομήγυρις!

 

Του Δομήτορος της Εκκλησίας και Κυρίου ημών συνεργούντος και της Υμετέρας Θειοτάτης Παναγιότητος επευλογούσης, παριστάμεθα σήμερον εις την σεμνήν, πλην όμως χαριτωμένην αυτήν τελετήν επί τη λήξει των ανακαινιστικών εργασιών του Ιερού Ναού της Αγίας Τριάδος, του αποτελούντος την καρδίαν της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής ταύτης και της εν αύτη Ιεράς Θεολογικής Σχολής.

 

Σεμνή η τελετή και αι κατ’ αυτήν εκδηλώσεις, διότι η σεμνότης αποτελεί διακριτικόν του σεπτού Οικουμενικού ημών Πατριαρχείου, εις ολας τας εκφράσεις και εκφάνσεις της ιστορίας και της ζωής και της μαρτυρίας της Μεγάλης Εκκλησίας και του ποιμνίου αυτής ενταύθα. Την αυτήν σεμνότητα βιώνει και ο ιερός αυτός χώρος, τόσον εις καιρούς καλούς του παρελθόντος, όσον και εις δίσεκτους του παρόντος. Mε αυτήν την βιωματικήν σεμνότητα εξετράφησαν αι χιλιάδες των μαθητών της Σχολής, αναρίθμητοι των οποίων εχειροτονήθησαν εις τον εσωτερικώς και εξωτερικώς εκ νέου λάμποντα αυτόν ιερόν ναόν.

 

Αλλά και χαριτωμένη η παρούσα τελετή, διότι η Χάρις του Τριαδικού Θεού, ουχί μόνον δεν εγκατέλειψε τα ιερά αυτά σκηνώματα της αμωμήτου Ορθοδόξου πίστεως και της ευσέβειας του Γένους ημών, αλλά και εν ημέραις δυσχειμέροις δια την Σχολήν μας, αναμένουσαν εναγωνίως να κτυπήση ο πρωινός κώδων, προσφέρει δύναμιν και ευλογίαν εξ ύψους εις τους εν τη Ιερά Μονή και τη Αγία Εκκλησία ταύτη διακονούντας και πάντα τα προς σωτηρίαν αιτήματα εις τους ευλαβείς προσκυνητάς αυτής.

 

Δια της Θείας Χάριτος, ανεδείχθη η κορυφή αυτή του Λόφου της Ελπίδος της Τρισηλίου Θεότητος κατοικητήριον, του Ιερού Φωτίου καθίδρυμα, της Ορθοδοξίας προπύργιον, του Μοναχισμού μαρτυρία, του Φαναρίου προέκτασις, της Θεολογίας παλλάδιον, λειτουργών του Υψίστου και της Επιστήμης φυτώριον, της Μητρός Εκκλησίας καύχημα και του ευσεβούς ημών Γένους αγλάϊσμα.

 

Εις την Χάριν αυτήν του Θεού, την "πάντοτε τα ασθενή θεραπεύουσαν και τα ελλείποντα αναπληρούσαν" όφείλομεν και την σημερινήν ημέραν, διότι "πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστί καταβαίνον". Αυτή η Χάρις εφώτισε τον Εντιμολογιώτατον Άρχοντα Μέγα Πρωτέκδικον, τον κύριον Κωνσταντίνον Δαφέρμον, να  αναλάβη  το κόστος των ανακαινιστικών εργασιών, εν πνεύματι γενναιοδωρίας, αλλά και μετά της διακρινούσης αυτόν σεμνότητας, αρετών, τας οποίας γνωρίζομεν εκ της ευεργετικής διαθέσεως αυτού προς το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και την Ίεράν Μητρόπολιν Αυστρίας και την Εξαρχίαν Ουγγαρίας και Μεσευρώπης.

 

Αι ανακαινιστικαί εργασίαι, ομοίας των οποίων εις έκτασιν δεν φαίνεται να εγνώρισε ο ναός κατά την μακραίωνα ιστορίαν του, εθεράπευσαν τας πληγάς εκ του πανδαμάτορος χρόνου. Ούτως, αι εργασίαι, από οροφής έως δαπέδου, εσωτερικώς και εξωτερικώς, αποκατέστησαν το οικοδόμημα και τα κοσμούντα αυτό στοιχεία, κατά το δυνατόν, εις την αρχικήν αυτών μορφήν.

 

Αρωγόν και σύμβουλον κατά την διάρκειαν των εργασιών είχεν ο ομιλών την Εφορείαν της Ιεράς Μονής, ήτις με επικεφαλής τον Πρόεδρον αυτής Σεβ. Μητροπολίτην Γέροντα Χαλκηδόνος κ. Ιωακείμ, εκ του σύνεγγυς παρηκολούθησε την πορείαν και συνέβαλε τα μέγιστα εις την κατά το δυνατόν αρίστην διεξαγωγήν του όλου ανακαινιστικού έργου, τους καρπούς του οποίου, σήμερον, αγαλλόμενοι όλοι θαυμάζομεν.

 

Εις τούτο συνετέλεσαν τα μέγιστα αι γνώσεις, ο ενθουσιασμός και η ευσυνειδησία του εξειδικευμένου συντηρητού Έργων Τέχνης, Ιερολογιωτάτου Ιεροδιακόνου κ. Παύλου, και του εργολάβου, Εντιμ. κ. Βασιλείου Πορίδου, προς τους οποίους, ως και προς τους συνεργάτας αυτών, εκφράζω τον δίκαιον έπαινον.

 

Και νυν ο οφειλόμενος λόγος της ευχαριστίας προς την Υμετέραν Εντιμολογιότητα, φίλτατε Άρχον κ. Κωνσταντίνε Δαφέρμε, δια την θεοφιλή και φιλογενή προσφοράν αυτήν της ευγενούς καρδίας Σας προς την Μητέρα Έκκλησίαν και το Γένος, δεδομένου ότι αμφότερα ταύτα, Θεία Χάριτι, από κοινού διηκονήθησαν και διακονούνται εις τον χώρον αυτόν.

 

Ημείς εδώ, οι έχοντες το προνόμιον και την χαράν να είμεθα πλησίον και να χαιρώμεθα αυτό το κόσμημα επί του Λόφου της Ελπίδος της ερατεινής νήσου Χάλκης, αλλά και εξ ονόματος των Καθηγητών και των ανά τον κόσμον Μαθητών της Σχολής, εις την ζωήν των οποίων ο Ιερός τούτος ναός της Αγίας Τριάδος συνδέεται με ισόβια βιώματα και ανεξιτήλους αναμνήσεις, εκφράζομεν πρός την Υμετέραν Εντιμολογιότητα τα πληρούντα ημάς αισθήματα ειλικρινούς, βαθύτατης και αϊδίου ευγνωμοσύνης. Χάρις εις την πλουσίαν δωρεάν Σας κατέστη δυνατόν, Εντιμολογιώτατε, ο ιερός ναός να επανάκτηση το αρχικόν του κάλλος, αλλά και με νέα μέσα να αντιμετώπιση την αναπόφευκτον φθοράν του χρόνου. Ευχόμεθα και προσευχόμεθα ο εν Τριάδι προσκυνούμενος Θεός, εις ανταπόδοσιν, να Σας χαρίζη υγιείαν και δύναμιν και η ευλογία Του να είναι πλουσία εις την ζωήν Σας και να συνοδεύη τα έργα Σας.

 

Εις το σημείον αυτό επιτραπήτω μοι να ευχαριστήσω και τον αδελφόν, Σεβ. Μητροπολίτην Αυστρίας κ. Μιχαήλ, δια τε το ευήκοον ους εις την σχετικήν εισήγησιν του ομιλούντος και δι' όσα, εν συνεχεία, προς πραγματοποίησιν ταύτης, αγαθά και ευμενή ελάλησεν εις την φιλοκαλή και ευαίσθητον καρδίαν του Άρχοντος κ. Κωνσταντίνου Δαφέρμου.

 

Ωσαύτως, καθήκον μου επιβεβλημένον θεωρώ όπως εκφράσω τας θερμάς μου ευχαριστίας και προς τους σήμερον ενταύθα παριστάμενους, τον ομογάλακτον αδελφόν Σεβ. Μητροπολίτην Μυτιλήνης κ. Ιάκωβον, δια την προσφοράν πολυτίμου προσκυνηταρίου δια την περίπυστον εικόνα της Παναγίας της Παυσολύπης και τον Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτην κ. Πέτρον Διονυσιάτην, Καθηγούμενον της εν Άγίω Όρει Ι. Μονής Οσίου Διονυσίου και εν τω προσώπω του προς άπασαν την Αδελφότητα αυτής, δια τα εκάστοτε πολυειδώς και πολυτρόπως εκδηλούμενα αισθήματα προς το ιερόν και ευαγές καθίδρυμα τούτο.

 

Παναγιώτατε,

 

Κατά την επίσημον ταύτην στιγμήν μετ’ αισθημάτων βαθύτατου σεβασμού,  υιϊκής  αφοσιώσεως  και   απείρου ευγνωμοσύνης στρέφω καθήκοντος τον λόγον προς την Υμετέραν Θειοτάτην Παναγιότητα. Διαισθάνομαι την χαράν και ικανοποίησιν Αυτής, διότι όλοι γνωρίζομεν την αγάπην, το ενδιαφέρον, τους αγώνας και την αγωνίαν Σας δια την Σχολήν μας. Ο Πατριάρχης της Εκκλησίας και του Γένους εις τας αυλάς του ιερού τούτου σκηνώματος επιζητεί και ανευρίσκει την ανάπαυσιν εκ των κόπων και μόχθων Αυτού και αντλεί νέας δυνάμεις δια τον αγώνα τον καλόν υπέρ του Ποιμνίου και των Ιερών συμφερόντων του Θρόνου και της Ορθοδοξίας, της Πανορθοδόξου μαρτυρίας, της παγχριστιανικής ενότητος και της παγκοσμίου καταλλαγής. Η ανακαίνισις του ναού τούτου προστίθεται εις την σειράν των επί της ευκλεούς Πατριαρχίας της Υμετέρας Παναγιότητος αποκατασταθέντων ιερών και ευαγών καθιδρυμάτων της Πόλεως.

 

Ταπεινώς δεόμεθα του Κυρίου, όπως και η νεότης Αυτής ανακαινίζηται ως αετού, επ’ αγαθώ της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας και του Γένους, ευκλεία δε του Οικουμενικού Θρόνου και δόξη Θεού.

                              

Τέλος, ευχαριστώ τους σεβαστούς Αγίους Αρχιερείς, με επικεφαλής τον πολιόν Σεβ. Μητροπολίτην Γέροντα Εφέσου κ. Χρυσόστομον, τον αγαπητόν Γενικόν Πρόξενον της Ελλάδος ενταύθα, τους ευλαβείς κληρικούς, τους Εντιμολογιωτάτους Άρχοντας Οφφικιάλους, τον Πρόεδρον της Εστίας Θεολόγων Χάλκης, Εντιμολ. Καθηγητήν κ. Βασίλειον Αναγνωστόπουλον, τους Ελλογιμωτάτους Καθηγητάς, τον Πρόεδρον της Αδελφότητας των Οφφικιάλων  "Παναγία η Παμμακάριστος" και πάντας υμάς "τους συνελθόντας εις την χαράν ταύτην", οίτινες, δια της παρουσίας υμών ετιμήσατε την σημερινήν ημέραν και εξεδηλώσατε την αγάπην σας προς την Ιεράν Μονήν και την περίπυστον Θεολογικήν Σχολήν μας, ήτις "ουκ απέθανεν, αλλά καθεύδει".

 

Εύχομαι όπως ο Πανάγαθος Θεός σκέπη και φρουρή το Ιερόν Καθίδρυμα τούτο εις αιώνας αιώνος, χαρίζηται δ’εις πάντας τους προσελθόντας, σήμερον, εις την Ιεράν Μονήν πλούσια τα ελέη αυτού εις έτη πολλά και πλήρη παντός αγαθού και καταθυμίου. Αμήν.


 

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ

TOY ΑΡΧΟΝΤΟΣ Μ. ΠΡΩΤΕΚΔΙΚΟΥ

κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΔΕΦΕΡΜΟΥ

ΠΡΟΣ  ΤΗΝ Α.Θ.Π. TON ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΝ

κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΝ

 

Χάλκη, 2 Σεπτεμβρίου 2001

 

Παναγιώτατε Δέσποτα,

Σεβασμιώτατοι,

Αξιότιμος Ομήγυρις!

 

            Υπάρχουν στιγμές στη ζωή του ανθρώπου, όπως αυτή εδώ και τώρα, που η σιωπή εκφράζει καλλίτερα τα ανθρώπινα συναισθήματα και αισθήματα.

 

            Η επισημότητα και πανηγυρικότητα, όμως, που δίνει η σεπτή παρουσία Σας, όπως και εκείνη των Σεβασμιωτάτων Ιεραρχών και των άλλων επισήμων στην ώρα αυτή και μέσα στον ιστορικό, εκκλησιαστικό και πνευματικό αυτό χώρο, μου υπαγορεύουν να πω δυο λόγια ευχαριστίας.

 

            Πρώτα θέλω να ευχαριστήσω τον Πανάγαθο Θεό, γιατί με αξίωσε, κάνοντας την ταπεινή αυτή προσφορά στη μνήμη της μακαρίτισσας μητέρας μου Ελένης, που κοιμήθηκε πριν λίγες εβδομάδες, να βάλω ένα μικρό λιθαράκι στο λαμπρό και ιστορικό αυτό οικοδόμημα, που αποτελεί καύχημα της Ορθοδοξίας και της Ρωμιοσύνης.

 

            Ευχαριστώ την Υμετέραν Θειοτάτην Παναγιότητα δια τα αισθήματα αγάπης προς το ταπεινόν πρόσωπόν μου, τα οποία με συγκινούν βαθύτατα και τιμούν ιδιαίτερα εμένα προσωπικώς, τα παιδιά και την οικογένειά μου.

 

            Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Κρήτη, αισθάνομαι κοντά στο Σεπτό Οικουμενικό μας Πατριαρχείο. Γι’ αυτό και πρόθυμα ανταποκρίθηκα στην εισήγηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αυστρίας κ. Μιχαήλ να αναλάβω την ανακαίνιση του Ναού της Πατριαρχικής Ιεράς Μονής της Αγίας Τριάδος και της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Γνωρίζω την αγάπη και την αφοσίωσή του στο Πατριαρχείο και γι’αυτό τον περιβάλλω με αδελφική αγάπη και εμπιστοσύνη.

 

            Σήμερα επισκέπτομαι με πολλή συγκίνηση για πρώτη φορά τον ιερό αυτό χώρο και μένω έκθαμβος από το μεγαλείο και το περιβάλλον. Θέλω με τη σειρά μου να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο της Εφορείας, Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην, Γέροντα Χαλκηδόνος κ. Ιωακείμ για την τιμητική προσφώνησή του καθώς και τον Ηγούμενο της Ι. Μονής, Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην κ. Απόστολον, για τους καλούς τους λόγους και να τους συγχαρώ για τη φύλαξη των Θερμοπυλών αυτών της Χάλκης.

 

            Παναγιώτατε,

 

            Η σημερινή ημέρα είναι για μένα και τα παιδιά μου μοναδική και ανεπανάληπτη. Ευχαριστώ που μου την χαρίσατε. Επιτρέψτε μου να Σας προσφέρω ένα χρυσό αναμνηστικό μετάλλιο και να Σας ευχηθώ έτη πολλά και καλά.  


 

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ

TOΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ

κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

ΚΑΤΑ ΤΑ ΘΥΡΑΝΟΙΞΙΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ

ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΧΑΛΚΗΣ

 

(2 Σεπτεμβρίου 2001)

 

 

Πανιερώτατοι και Θεοφιλέστατοι εν Χριστώ αδελφοί Ιεράρχαι,

Εντιμολογιώτατοι Άρχοντες,

Εντιμότατε κύριε Γενικέ Πρόξενε της Ελλάδος,

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

 

 

Παρά την δεδικαιολογημένην πικρίαν και το παρατεινόμενον παράπονον αυτού, το ευαγές και ιερόν τούτο καθίδρυμα της Μητρός Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας ζη σήμερον, επευλογούσης από μέρους  αυτής  της  ημετέρας  Μετριότητας,  μίαν ιστορικήν και χαρμόσυνον ημέραν, καθώς τελούμεν τα θυρανοίξια του ριζικώς ανακαινισθέντος και εξωραϊσθέντος Καθολικού της Ιεράς Μονής, του αφιερωμένου εις την Παναγίαν Τριάδα.

Και αναλογιζόμενα πόσοι Ηγούμενοι και Μοναχοί, Σχολάρχαι και Καθηγηταί, ηγιάσθησαν και προσηυχήθησαν εν τω Ναϊδρίω τούτω τω σεμνώ και κατανυκτικώ  δια  την  ευστάθειαν της  Μητρός Εκκλησίας και τον φωτισμόν των μελλόντων λευϊτών της χάριτος· και πόσαι εκαντοντάδες εξ αυτών των τελευταίων κατενύγησαν προσευχόμενοι δια την πραγμάτωσιν των οραματισμών και των σχεδίων των υπέρ της εν τη Εκκλησία και τη  κοινωνία μελλοντικής διακονίας των.

   Και ο Θεός ο Τριαδικός των πατέρων ημών εισήκουσε τας προσευχάς των αυτάς και ανέδειξε το πλείστον των αποφοίτων της Σχολής ημών άνδρας περιωπής, τιμώντας την Εκκλησίαν και το Γένος και διακονούντας τα πανανθρώπινα ιδανικά της αγάπης και της ειρήνης, της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, της ενότητος και της συμφιλιώσεως των ανθρώπων και των λαών, από όπου και αν τους εκάλεσεν ο Κύριος να Τον διακονήσουν και να κηρύξουν το Ευαγγέλιόν Του.

   Και επειδή εξ αρχής αυτός υπήρξεν ο προορισμός της εν τη Μονή ταύτη λειτουργησάσης Σχολής μας και τοιαύτη υπήρξε και υπάρχει η προσφορά των αποφοίτων αυτής, κοινωφελής και πολύτιμος, κατά πάντα, δυσκολευόμεθα τω όντι μεγάλως και αντιληφθώμεν την τε αναστολήν της λειτουργίας αυτής και την παράτασιν του ανελεύθερου τούτου μέτρου επί τρεις ήδη δεκαετίας.

   Καί  διερωτάται  κανείς:  Είναι  δυνατόν  να συνεχισθή επί μακρόν εισέτι η τοιαύτη άδικος συμπεριφορά προς μερίδα νομοταγών πολιτών αυτής, μιας χώρας ως η ημετέρα, δικαίως επιθυμούσης και επιδιωκούσης την πλήρη συσσωμάτωσιν αυτής εις το σώμα των πεπολιτισμένων κρατών της Ηνωμένης Ευρώπης; Τί θα απάντηση εις τους ιθύνοντας αυτών ερωτώμενη, διατί οι χριστιανοί πολίται αυτής εν αντιθέσει προς τους μουσουλμάνους, στερούνται της δυνατότητος να εκπαιδεύσουν τους θρησκευτικούς λειτουργούς αυτών κατά τρόπον ο οποίος θα δίδη εις αυτούς τα εφόδια να ανταποκριθούν εις τας ηυξημένας απαιτήσεις των συγχρόνων καιρών; Θα απάντηση ότι εκείνοι είναι πλειονότης και ημείς μειονότης; Και τα δικαιώματα των μειονοτήτων; Και η Λωζάννη η οποία τα εγγυάται; Και τα ανθρώπινα δικαιώματα; Και το Σύνταγμα της Τουρκίας; Όλα αυτά τα θεσμικά κείμενα και αι διεθνείς συμβάσεις, αι οποίαι κατοχυρώνουν  πλήρως  τα  δικαιώματά  μας  και δικαιολογούν κατά συνέπειαν τα αιτήματά μας και τα σχετικά παράπονά μας; Δεν είναι μήπως οι πεφωτισμένοι θρησκευτικοί ηγέται συνεργάται της πολιτείας εις την προσπάθειάν της να δημιουργήση χρηστούς πολίτας;

Δια πάντα ταύτα ευελπιστούμεν και αναμένομεν την ταχείαν - επί τέλους - ικανοποίησιν του δικαίου αιτήματός μας παρά των εφ’ ημάς τεταγμένων αρχών. Θα είναι τούτο προς τιμήν των. Θα προβάλη την χώραν, θα ικανοποιήση την διεθνή κοινήν γνώμην, θα είναι νίκη της λογικής και της δικαιοσύνης επί του παραλόγου και του αδίκου.

Δια τα σήμερον εγκαινιαζόμενα και ευλογούμενα υφ’ υμών ανακαινιστικά έργα δοξάζομεν τον Άγιον Θεόν, ο όποιος ευδοκεί να ανακαινίζεται ως αετού η νεότης των ναών και των ιδρυμάτων ημών, δια να καταφαίνεται και να αποδεικνύεται το πολιτισμικόν επίπεδον της προσφιλούς Ομογένειας, το στοργικόν ενδιαφέρον της Μητρός Εκκλησίας και η φιλογένεια και η ευσέβεια των εκάστοτε ευεργετών, ως εν προκειμένω του Εντιμολογιωτάτου Άρχοντος Μ. Πρωτεκδίκου κ. Κωνσταντίνου Δαφέρμου, Ευεργέτου και της Ι. Μητροπόλεως Αυστρίας και της υπ' αυτήν Εξαρχίας Ουγγαρίας, πιστού τέκνου της Μητρός Εκκλησίας, προς τον οποίον και εις ένδειξιν πατρικής ευλογίας και Πατριαρχικής ευαρεσκείας απονέμομεν τον Σταυρόν της Παμμακάριστου, την οποίαν χθες εωρτάσαμεν, ευχόμενοι όπως ο Κύριος ευλογή δαψιλώς τον ίδιον, την προσφιλή οικογένειάν του και τα τίμια έργα των χειρών αυτού.

Συγχαίρομεν και ευχαριστούμεν την υπό την προεδρείαν του αδελφού αγίου Χαλκηδόνος Εφορείαν της Ιεράς Μονής και δια το έργον τούτο, τον Καθηγούμενον αυτής άγιον Μοσχονησίων, ως και τον ιερώτατον αδελφόν Μητροπολίτην Αυστρίας κύριον Μιχαήλ, όστις καίπερ μη ευμοιρήσας να μαθητεύση υπό την ιεράν ημών στέγην ταύτην, αγαπά αυτήν και μερίμνα περί αυτής και γενικώτερον περί των καθ’ ημάς ως γνήσιος Ιεράρχης του κλεινού Φαναρίου.

Επίσης θερμώς ευχαριστούμεν και συγχαίρομεν τον Ιερώτατον και προσφιλέστατον αδελφόν άγιον Μυτιλήνης κύριον Ιάκωβον, απόφοιτον της Σχολής μας και παρόντα σήμερον εν τω μέσω ημών, όστις εμπράκτως αποδεικνύει κατά καιρούς την πολλήν υιικήν αγάπην και ευγνωμοσύνην και αφοσίωσίν του προς τε την Μητέρα Εκκλησίαν και προς την Τροφόν ημών Σχολήν ταύτην. Δόη σοι Κύριος κατά την καρδίαν σου, άγιε ομογάλακτε αδελφέ!

Εν τω προσώπω του επίσης παρισταμένου ενταύθα Εντιμολογιωτάτου Καθηγητού μας κ. Βασιλείου Αναγνωστοπούλου, Προέδρου της εν Ελλάδι Εστίας Χάλκης, ασπαζόμεθα και χαιρετίζομεν όλα τα μέλη αυτής, προσφιλείς αδελφούς και τέκνα εν Κυρίω, και ευχόμενα να συναναβώμεν προσεχώς μετ' αυτών τον Λόφον της Ελπίδος και δι’ έτερον ευχάριστον γεγονός.

Ακόμη, ευλογούμεν πατρικώς και ευχαριστούμεν τον άγιον Καθηγούμενον της εν Αγίω Όρει Ιεράς Μονής Διονυσίου Οσιολογιώτατον Αρχιμανδρίτην κ. Πέτρον, συμπροσευχηθέντα σήμερον μεθ’ ημών πάντων, διότι και αυτός και η Μονή της μετανοίας του εκδηλώνουν πάντοτε την στοργήν και το ενδιαφέρον των δια την Μονήν και την Σχολήν μας εδώ.

Τέλος, ευλογούμεν πατρικώς τους αναλαβόντας και αισίως αγαγόντας εις πέρας το έργον εργολάβους, ως και πάντας τους καθ’ οιονδήποτε τρόπον βοηθήσαντας κατά την πορείαν αυτού, και επιδαψιλεύοντες πάσιν υμίν ολόθυμον την Πατριαρχικήν ημών ευλογίαν, προσφέρομεν επ’ ευκαιρία των σημερινών θυρανοιξίων εις τον ευπρεπισθέντα Ιερόν Ναόν μας δια τας εν αυτώ Θείας Λειτουργίας το παρόν άγιον δισκοπότηρον.