Θεοφύλακτος
Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (931-956).
Γιὸς τοῦ αὐτοκράτορα Ῥωμανοῦ Α´ τοῦ Λακαπηνοῦ (920-944), ἐπιβλήθηκε δυναμικὰ στὸν Πατριαρχικὸ Θρόνο σὲ ἡλικία 16 μόλις ἐτῶν γιὰ νὰ ἐξασφαλίσῃ τὴ σκανδαλώδη ἐπέμβαση τοῦ Ῥωμανοῦ στὴ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας.
Ὁ βίος του ἦταν τελείως ἀσυμβίβαστος μὲ τὸ ὑψηλὸ ἀξίωμα, ἀλλὰ περιέργως διατηρήθηκε στὸν Πατριαρχικὸ Θρόνο καὶ μετὰ τὴν ἐκθρόνιση τοῦ πατέρα του ἀπὸ τὸν νόμιμο αὐτοκράτορα Κωνσταντῖνο Ζ´ τὸν Πορφυρογέννητο (913-959).
Πέθανε τὸ 959 μετὰ ἀπὸ διετῆ νοσηλεία γιὰ τὴ θεραπεία του ἀπὸ πτώση κατὰ τὴ διάρκεια ἱππασίας.
Ἡ ἀντικανονικὴ ἐκλογὴ καὶ ἡ παραμονή του στὸν Πατριαρχικὸ Θρόνο εἶναι μοναδικὴ περίπτωση στὴν ἱστορία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἐξηγεῖ δὲ ὁπωσδήποτε τὴν αὐστηρότητα τοῦ διαδόχου τοῦ Πολυεύκτου ἔναντι τοῦ Παλατίου.
Β. ΦΕΙΔΑΣ |