Τῇ Τρίτῃ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: «Τὸν συνάναρχον Λόγον...».
Κοντάκιον: «Τῆς ψυχῆς τὰ ὄμματα...».
Ἀπόλυσις: Μικρά. Ἡ Ἀναστάσιμος.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Μετὰ τὸ «Δόξα τῇ ἁγίᾳ καὶ ὁμοουσίῳ καὶ ἀδιαιρέτῳ Τριάδι...» τὸ «Χριστὸς ἀνέστη...», δεκάκις, ἡ Μεγάλη Συναπτὴ καὶ ἡ ἐκφώνησις «Ὅτι πρέπει...», ὡς ἐν τῷ Ἑσπερινῷ τοῦ Πάσχα.
Εἰς τὸ «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.- Τὰ 3 Στιχηρὰ Ἀναστάσιμα τοῦ α´ ἤχου, «Τὰς ἑσπερινὰς ἡμῶν εὐχάς... – Κυκλώσατε λαοί, Σιών... - Δεῦτε, λαοί, ὑμνήσωμεν...» καὶ 2.- Τὰ 3 Στιχηρὰ Ἀνατολικά, «Εὐφράνθητε οὐρανοί. .. - Τὸν σαρκὶ ἐκουσίως σταυρωθέντα... - Τῷ ζωοδόχῳ σου τάφῳ...».
Δόξα: Τὸ δ' Στιχηρὸν Ἀνατολικὸν «Τὸν τῷ Πατρὶ συνάναρχον...».
Καὶ νῦν: Τὸ α' Θεοτοκίον τοῦ ἤχου, «Τὴν παγκόσμιον δόξαν...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τὸ Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
Ἀπόστιχα: Τὸ Ἀναστάσιμον Στιχηρὸν, «Τῷ πάθει σου Χριστέ...», καὶ τὰ 4 Στιχηρὰ τοῦ Πάσχα, «Πάσχα ἱερόν... - Δεῦτε ἀπὸ θέας γυναῖκες... - Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες... - Πάσχα τὸ τερπνόν...», μετὰ τῶν πρὸ αὐτῶν στίχων.
Δόξα, Καὶ νῦν: «Ἀναστάσεως ἡμέρα...», μετὰ τοῦ «Χριστὸς ἀνέστη...», τρίς. Καὶ εὐθὺς ἡ
Ἀπόλυσις: Διαλογική, ὡς καὶ τῇ Κυριακῇ τοῦ Πάσχα.

Τῇ Τετάρτῃ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Tοῦ Πάσχα.

ΟΡΘΡΟΣ

Τοῦ Πάσχα, πλὴν τοῦ Ὑπομνήματος τοῦ Πεντηκοσταρίου.

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα - Εἰσοδικὸν κλπ. τοῦ Πάσχα, πλὴν τοῦ Κατηχητικοῦ Λόγου καὶ τοῦ Ἀπολυτίκιου τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Ἀπόστολος: Τῆς ἡμέρας· Τετάρτης ς' ἑβδομάδος Πράξεων «Κατελθὼν ὁ Παῦλος εἰς Καισάρειαν...» (Πράξ. ιη' 22-28), μετὰ τοῦ Προκειμένου τῆς Ἑορτῆς.
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως, Τετάρτης ς' ἑβδομάδος Ἰωάννου· «Ἕως τὸ φῶς ἔχετε, πιστεύετε εἰς τὸ φῶς...»(Ἰω. ιδ' 36-47).
Ἐν τῇ τραπέζῃ κατάλυσις ἰχθύος.