Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀντ᾽ αὐτῆς ἡ Ἐναρκτήριος Ἀκολουθία τοῦ Πάσχα.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

«Εὐλογητὸς ὁ Θεός...».
Τό «Χριστὸς ἀνέστη...», τρίς· (ἅπαξ ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Βήματος καὶ ἀνὰ μίαν ὑπὸ τῶν Χορῶν) καὶ ἀναγινώσκεται ὁ Προοιμιακὸς ἄνευ τοῦ «Δεῦτε προσκυνήσωμεν...» Τὰ «Εἰρηνικά» καὶ τὸ Α´ Κάθισμα τοῦ Ψαλτηρίου.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: Τὰ 6 Στιχηρὰ Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς «Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων... - Μεθ᾽ ἡμέρας ὀκτώ... - Θωμᾶς, ὁ λεγόμενος Δίδυμος... - Τῶν Μαθητῶν δισταζόντων... - Μετὰ τὴν ἔγερσίν σου... - Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων...».
Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς «Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τὸ Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
Ἀπόστιχα: Τὰ 3 Στιχηρὰ Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς «Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος... - Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος... - Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος», μετὰ τῶν πρὸ αὐτῶν στίχων: α´.- «Ἐπαίνει, Ἱερουσαλὴμ τὸν Κύριον αἴνει τὸν Θεόν σου, Σιών». β´.- «Ὅτι ἐνίσχυσε τοὺς μοχλοὺς τῶν πυλῶν σου, εὐλόγησε τοὺς υἱούς σου ἐν σοί».
Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ Ἰδιόμελον αὐτῶν «Φιλάνθρωπε, μέγα καὶ ἀνείκαστον...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκιον: Τῆς Ἑορτῆς «Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος...», τρίς. Ἀπόλυσις: «Ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν...», κατακλειομένη διὰ τοῦ «Δι΄ εὐχῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

«Εὐλογητὸς ὁ Θεός...». «Χριστὸς ἀνέστη...» τρὶς καὶ εὐθὺς Δόξα, Καὶ νῦν, «Παναγία Τριάς...», κτλ. «Κύριε, ἐλέησον» ιβ´, Δόξα, Καὶ νῦν «Δεῦτε προσκυνήσωμεν...». Ὁ Ν´ Ψαλμός, ὁ Τριαδικὸς Κανὼν τοῦ α´ ἤχου «Μίαν τρισυπόστατον ἀρχήν...», τὰ διὰ τὴν Λιτὴν Στιχηρὰ Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς «Κύριε, τῇ ἀστέκτῳ... », κτλ. μετὰ τοῦ, Δόξα, Καὶ νῦν, αὐτῶν, τὰ Τριαδικά «Ἄξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καὶ τὸ Ἀπολυτίκιον τῆς Ἑορτῆς «Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἐξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεὸς Κύριος...».
Ἀπολυτίκιον: Τῆς Ἑορτῆς· «Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος...», τρίς. Καθίσματα: Τῆς Ἑορτῆς τῆς α´ καὶ β´ Στιχολογίας καὶ τὸ μετὰ τὸν Πολυέλεον, ὡς ἐν τῷ Πεντηκοσταρίῳ, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Εὐλογητάρια: Καταλιμπάνονται.
Ἀναβαθμοί: Τὸ α´Αντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «Ἐκ νεότητός μου...». Προκείμενον: «Ἐπαίνει, Ἱερουσαλήμ, τὸν Κύριον αἴνει τὸν Θεόν σου, Σιών». Στίχος: «Ὅτι ἐνίσχυσε τοὺς μοχλοὺς τῶν πυλῶν σου, εὐλόγησε τοὺς υἱούς σου ἐν σοί».
Κανών: Τῆς Ἑορτῆς «Σήμερον ἔαρ ψυχῶν...», μετὰ τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ, ἄνευ στίχου καὶ εἰς τὰ δύο τελευταῖα, Δόξα, Καὶ νῦν, εἰς 6.
Ἀπὸ γ´ ᾠδῆς·
Ἡ 'Υπακοή: «Ὡς ἐν μέσῳ τῶν μαθητῶν σου...».
Ἀφ᾽ ς´ ᾠδῆς·
Κοντάκιον - Οἶκος: Τῆς Ἑορτῆς.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καὶ τὸ Ὑπόμνημα τοῦ Πεντηκοσταρίου.
Καταβασίαι: «Ἀναστάσεως ἡμέρα...».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τὸ Α´ Ἑωθινὸν «Οἱ ἕνδεκα μαθηταὶ ἐπορεύθησαν...» (Ματθ. κη´ 16-20), κτλ.
Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ᾽αὐτῆς ἡ θ´ ᾠδὴ τοῦ Κανόνος τῆς Ἑορτῆς «Σὲ τὴν φαεινὴν λαμπάδα...» ὡς ἐν τῷ Πεντηκοσταρίῳ.
Εἱρμὸς θ´ Ὠδῆς: «Ὁ Ἄγγελος ἐβόα... Φωτίζου, φωτίζου...».
«Ἅγιος Κύριος...», μετὰ τοῦ «Ὑψοῦτε Κύριον...».
Ἐξαποστειλάρια: Τῆς Ἑορτῆς «Ἐμῶν μελῶν χειρί σου...», δὶς καὶ «Σήμερον ἔαρ μυρίζει...», ἅπαξ.
Αἶνοι: Τὰ 3 Στιχηρὰ Προσόμοια τῆς Ἑορτῆς «Μετὰ τὴν ἐκ τάφου σου φρικτήν... - Θωμᾶς ὁ καὶ Δίδυμος... - Ὡς θέλεις, ψηλάφησον...», εἰς 4, τὸ πρῶτον δίς.
Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ Ἰδιόμελον αὐτῶν «Μεθ᾽ ἡμέρας ὀκτώ...».
Δοξολογία: Μεγάλη (ἦχος πλ.β’).
«Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Μετὰ τὸ «Εὐλογημένη ἡ βασιλεία...», ψάλλεται τὸ «Χριστὸς ἀνέστη...», τρίς, ἅπαξ ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ Βήματος καὶ ἀνὰ μίαν ὑπὸ τῶν Χορῶν.
Ἀντίφωνα - Εἰσοδικόν: Τοῦ Πάσχα.
Μετὰ τὴν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκιον: Τῆς Ἑορτῆς «Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος...».
Κοντάκιον: Τοῦ Πάσχα «Εἰ καὶ ἐν τάφῳ...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τῆς Ἑορτῆς «Διὰ τῶν χειρῶν τῶν Ἀποστόλων...» (Πράξ. ε´ 12-20).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως «Οὔσης ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ...» (Ἰω. κ´ 19-31).
Εἰς τὸ Ἐξαιρέτως: «Σὲ τὴν φαεινὴν λαμπάδα...».
Κοινωνικόν: «Ἐπαίνει, Ἱερουσαλήμ, τὸν Κύριον, αἴνει τὸν Θεόν σου, Σιών».
«Χριστὸς ἀνέστη...», κτλ.
Ἀπόλυσις: Ἡ τοῦ Ἑσπερινοῦ.