28η Απριλίου 2008

28. Δευτέρα: Τῆς Διακαινησίμου. Τῶν Ἁγίων ἐννέα Μαρτύρων τῶν ἐν Κυζίκῳ.

Ἦχος β´
Σήμερον συμψάλλεται καὶ ἡ ἑορτάσιμος Ἀκολουθία τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, ὡς μὴ ψαλεῖσα κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς μνήμης αὐτοῦ (23ην Ἀπριλίου)

Τῇ Κυριακῇ τοῦ Πάσχα ἑσπέρας. ΜΕΓΑΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Πατριαρχικὴ καὶ Συνοδικὴ Χοροστασία.
Μετὰ τὸ «Δόξα τῇ ἁγίᾳ καὶ ὁμοουσίῳ...» τὸ «Χριστὸς ἀνέστη...», δεκάκις (ὡς ἐν τῷ Ὄρθρῳ καὶ τῇ Θ.Λειτουργίᾳ τῆς Ἀναστάσεως).
Συναπτή: Μεγάλη.
Ἐκφώνησις: «Ὅτι πρέπει...».
Εἰς τὸ «Κύριε, ἐκέκραξα.,.».
Ἑσπέρια: 1.- Τὰ 3 Στιχηρὰ Ἀναστάσιμα τοῦ β´ ἤχου «Τὸν πρὸ αἰώνων ἐκ Πατρός... - Χριστὸς ὁ Σωτὴρ ἡμῶν... - Σὺν Ἀρχαγγέλοις ὑμνήσωμεν.,.». 2.- Τὸ 1 Στιχηρὸν Ἀνατολικόν «Σὲ τὸν σταυρωθέντα...» καὶ 3. -Τὸ 1 Στιχηρὸν Αὐτόμελον τοῦ Ἁγίου «Ὡς γενναῖον ἐν Μάρτυσιν...» καὶ τὰ 3 Στιχηρὰ Προσόμοια· «Ῥωμαλέῳ φρονήματι.... - Τῷ Σωτῆρι συνέπαθες... - Τῷ τῆς πίστεως θώρακι...».
Δόξα: Τὸ Ἰδιόμελον τοῦ Ἁγίου· «Ἀξίως τοῦ ὀνόματος...»,
Καὶ νῦν: Τὸ α´ Θεοτοκίον τοῦ β´ ἤχου· «Παρῆλθεν ἡ σκιὰ τοῦ νόμου...».
Εἴσοδος: Μετ᾽ Εὐαγγελίου - «Φῶς ἱλαρόν..,». Τὸ μέγα Προκείμενον «Τίς Θεὸς μέγας...», μετὰ τῶν πρὸ αὐτοῦ στίχων, ὡς ἐν τῷ Πεντηκοσταρίῳ. Εὐαγγέλιον: «Οὔσης ὀψίας...» (Ἰω. κ’ 19-25).
Ἐκτενής.
«Καταξίωσον, Κύριε...».
Πληρωτικά.
Ἀπόστιχα: Τὸ Ἀναστάσιμον Στιχηρὸν «Ἡ ἀνάστασίς σου, Χριστὲ Σωτήρ...» καὶ τὰ 4 Στιχηρὰ τοῦ Πάσχα· «Πάσχα ἱερόν... - Δεῦτε ἀπὸ θέας... - Αἱ Μυροφόροι, γυναῖκες... - Πάσχα τὸ τερπνόν...». μετὰ τῶν πρὸ αὐτῶν στίχων.
Δόξα: Τὸ ἕτερον Ἰδιόμελον τοῦ Ἁγίου «Τὸν νοερὸν ἀδάμαντα...».
Καὶ νῦν: «Ἀναστάσεως ἡμέρα...», μετὰ τοῦ «Χριστὸς ἀνέστη...», ὁ β´ Χορὸς τὸ Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου «Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής...» καὶ ὁ α´ Χορὸς πάλιν τὸ «Χριστὸς ἀνέστη...».
Ἀπόλυσις: Διαλογική, ὡς ἐν τῇ Θ. Λειτουργίᾳ.

Τῇ Δευτέρᾳ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Ἀντ᾽ αὐτὸν ἡ Ἐναρκτήριος Ἀκολουθία τοῦ Πάσχα.

ΟΡΘΡΟΣ

Ὁ Ἱερεὺς φέρων τὴν ἱερατικὴν αὐτοῦ στολὴν καὶ ἱστάμενος ἐν τῷ Ἁγίῳ Βήματι πρὸ τῆς ἁγίας Τραπέζης ἐκφωνεῖ τὸ «Δόξα τῇ ἁγίᾳ καὶ ὁμοουσίῳ...» ἀκολούθως ψάλλει τὸ «Χριστὸς ἀνέστη...», δεκάκις, ὡς προεδηλώθη καὶ θυμιᾷ συγχρόνως τὴν ἁγίαν Τράπεζαν κύκλῳ, ὡς ἐν τῷ Ὄρθρῳ καὶ τῇ Θ. Λειτουργίᾳ τῆς Ἀναστάσεως.
Μεγάλη Συναπτή: Ἡ ἐκφώνησις· «Ὅτι πρέπει...» καὶ εὐθὺς
Ἀναβαθμοί: Τὸ α´ Ἀντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου «Ἐκ νεότητός μου...». Προκείμενον: «Δίκαιος ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει καὶ ὡσεὶ κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται», Στίχος: «Πεφυτευμένος ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐξανθήσει».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τοῦ Ἁγίου· «... Προσέχετε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων...» (Λουκ. κα´ 12-19).
«Ἀνάστασιν Χριστοῦ...».
Δόξα: «Ταῖς τοῦ Ἀθλοφόρου πρεσβείαις...».
Καὶ νῦν: «Ταῖς τῆς Θεοτόκου πρεσβείαις...» καὶ τὸ Ἰδιόμελον «Τοῦ μεγάλου Βασιλέως...»(ζήτει εἰς τὴν λιτὴν).
Κανόνες: 1.- Τοῦ Πάσχα «Καθαρθῶμεν τὰς αἰσθήσεις...», μετὰ τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ, μετὰ στίχου· «Δόξα τῇ ἁγίᾳ ἀναστάσει σου Κύριε» καὶ 2.- Τοῦ Ἁγίου «Ὑπὲρ ἥλιον ἐξήστραψεν ἡ μνήμη σου νῦν...», μετὰ στίχου· «Ἅγιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν» καὶ εἰς δύο τελευταῖα, Δόξα, Καὶ νῦν, ἀμφότεροι, εἰς 4. Ἐν τέλει ἑκάστης ᾠδῆς ἐπαναλαμβάνεται ὁ Εἱρμὸς τοῦ Κανόνος τοῦ Πάσχα, ὡς Καταβασία, τὸ «Χριστὸς ἀνέστη...», τρίς, τὸ «Ἀναστὰς ὁ 'Ιησοῦς...», ἅπαξ. Μικρὰ Συναπτὴ καὶ ἡ οἰκεία ἐκφώνησις ἑκάστης ᾠδῆς.
Ἀπὸ γ´ Ὠδῆς·
Ἡ Ὑπακοὴ καὶ τὸ Κοντάκιον τοῦ Πάσχα (χῦμα).
Ἀφ᾽ ς´ Ὠδῆς·
Κοντάκιον - Οἶκος: Τοῦ Ἁγίου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας (28ῃ Ἀπριλίου) καὶ ἐκ τῆς 23ης Ἀπριλίου, τὸ Ὑπόμνημα τοῦ Ἁγίου μόνον «Ἀνάστασιν Χριστοῦ...», τρὶς καὶ τὸ «Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς...», τρίς.
Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ᾽ αὐτῆς ἡ θ´ ᾠδὴ τοῦ Πάσχα «Φωτίζου, φωτίζου...», μετὰ τῶν Μεγαλυναρίων, ἄνευ τοῦ Δόξα, Καὶ νῦν καὶ ἡ θ´ ᾠδὴ τοῦ Κανόνος τοῦ Ἁγίου «Γλυκυτὰ τὴν δρόσον...». μετὰ στίχου «Ἅγιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν...» καὶ εἰς τὰ δύο τελευταία, Δόξα, Καὶ νῦν, ἀμφότεροι, εἰς 4.
Εἱρμὸς θ´ ᾠδῆς: «Ὁ Ἄγγελος ἐβόα... - Φωτίζου, φωτίζου...».
Ἐξαποστειλάρια: 1.- Τοῦ Πάσχα «Σαρκὶ ὑπνώσας...». 2.- Τοῦ Ἁγίου «Ἔαρ ἡμῖν ἐξέλαμψεν...» καὶ 3.- αὖθις τοῦ Πάσχα.
Αἶνοι: 1. - Τὰ 4 Στιχηρὰ Ἀναστάσιμα τοῦ β´ ἤχου- «Πᾶσα πνοὴ καὶ πᾶσα κτίσις... - Εἰπάτωσαν Ἰουδαῖοι... - Χαίρετε λαοί... - Ἄγγελος μὲν τὸ χαῖρε...». 2. -Τὰ 4 Στιχηρὰ Προσόμοια τοῦ Ἁγίου «Δεῦτε τὴν πανέορτον φαιδράν... – Ὅλον προσενήνοχας σ᾽αὐτόν... - Σπόρον γεωργήσας ἐμμελῶς... - Μάρτυς ἀθλοφόρε τοῦ Χριστοῦ...», μετὰ στίχων, εἰς τὰ δύο τελευταῖα: α´. - «Δίκαιος ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει, ὡσεὶ κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται». β´. - «Πεφυτευμένος ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐξανθήσει» καὶ 3. - Τὰ 4 Στιχηρὰ τοῦ Πάσχα- «Πάσχα ἱερόν... - Δεῦτε ἀπὸ θέας... - Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες... – Πάσχα τὸ τερπνόν...», μετὰ τῶν πρὸ αὐτῶν στίχων.
Δόξα: Τὸ Ἰδιόμελον τοῦ Ἁγίου- «Ἀνέτειλε τὸ ἔαρ...».
Καὶ νῦν: «Ἀναστάσεως ἡμέρα...», μετὰ τοῦ «Χριστὸς ἀνέστη.. .», τρίς.

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα - Εἰσοδικόν: Τοῦ Πάσχα.
Μετὰ τὴν Εἴσοδον.
«Χριστὸς ἀνέστη...».
Ή Ὑπακοή: Τοῦ Πάσχα- «Προλαβοῦσαι τὸν ὄρθρον...».
Ἀπολυτίκιον: Τοῦ Ἁγίου- «Ὡς τῶν αἰχμαλώτων ἐλευθερωτής...».
Κοντάκιον: Τοῦ Πάσχα- «Εἰ καὶ ἐν τάφῳ...».
Ἀντὶ τοῦ Τρισαγίου: «Ὅσοι εἰς Χριστόν...».
Ἀπόστολος: Τοῦ Ἁγίου· «Κατ᾽ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν ὁ Ἡρῴδης...» (Πράξ. ιβ´ 1-11), μετὰ τοῦ Προκειμένου τοῦ Ἁγίου· «Εὐφρανθήσεται δίκαιος ἐν Κυρίῳ... - Εἰσάκουσον ὁ Θεὸς τῆς φωνῆς μου...», ζήτει τοῦτον τῷ Σαββάτῳ δ´ ἑβδομάδος Πράξεων.
Εὐαγγέλιον: Δευτέρας Διακαινησίμου. «Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε...» (Ἰω. α´ 18-28).
Εἰς τὸ Ἐξαιρέτως: «Ὁ Ἄγγελος ἐβόα... Φωτίζου, φωτίζου...».
Κοινωνικόν: Τοῦ Πάσχα· «Σῶμα Χριστοῦ...».
Εἰς τοὺς πανηγυρίζοντας Ναούς· «Εἰς μνημόσυνον...». «Χριστὸς ἀνέστη...» κτλ., ὡς χθές, πλὴν τοῦ Κατηχητικοῦ Λόγου τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου καὶ τοῦ Ἀπολυτικίου αὐτοῦ, ἅτινα καταλιμπάνονται.
Ἀπόλυσις: Διαλογική, ὡς χθές.


Ἐπιστροφή