Τῇ Μ. Πέμπτῃ πρωΐ: ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Τὸ «Ἀλληλούϊα», τρίς, τετράκις μετὰ τῶν στίχων αὐτοῦ καὶ τὸ Τροπάριον: «Ὅτε οἱ ἔνδοξοι μαθηταί...», τρίς.
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου Μ. Πέμπτης: «Ἤγγιζεν ἡ ἑορτὴ τῶν ἀζύμων...»
(Λουκ.πβ´ 1-39).
Ὁ Ν´ 'Ψαλμός: (χῦμα).
Κανών: «Τμηθείσῃ τμᾶται...», ἄνευ στίχων, εἰς 6. Εἰς τὸ τέλος ἑκάστης ᾠδῆς ἐπαναλαμβάνεται ὁ Εἱρμὸς αὐτῆς.
Μεσώδια Καθίσματα: 1.- «Ὁ λίμνας καὶ πηγάς...» 2.- Δόξα «Ταπεινούμενος δι᾽ εὐσπλαγχνίαν...» καὶ 3.- Καὶ νῦν «Συνεσθίων Δέσποτα...».
Κοντάκιον - Οἶκος: Τοῦ Τριῳδίου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας (24ῃ Ἀπριλίου) καὶ τὸ Ὑπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ᾽ αὐτῆς ἡ θ´ ᾠδὴ τοῦ Κανόνος.
Ἐξαποστειλάριον: «Τὸν νυμφῶνά σου βλέπω...», τρίς.
Αἶνοι: Τὰ 4 Στιχηρὰ Ἰδιόμελα «Συντρέχει, λοιπόν... - Ἰούδας ὁ παράνομος... - Ἰούδας ὁ προδότης... - Ἰούδας ὁ δοῦλος...».
Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ Ἰδιόμελον αὐτῶν «Ὃν ἐκήρυξεν ἀμνὸν Ἠσαΐας...».
«Σοὶ δόξα πρέπει...».
Δοξολογία: (χῦμα).
Ἀπόστιχα: Τὰ 4 Στιχηρὰ Ἰδιόμελα «Σήμερον ὁ κατὰ τοῦ Χριστοῦ... – Σήμερον ὁ Ἰούδας... - Ὁ τρόπος σου δολιότητος γέμει... - Μηδείς, ὢ πιστοί...», μετὰ τῶν πρὸ αὐτῶν στίχων, εἰς τὰ τρία τελευταία: α´.- «Ὁ ἐσθίων ἄρτους μου ἐμεγάλυνεν ἐπ᾽ ἐμὲ πτερνισμόν». β´.- «Ἐξεπορεύετο ἔξω καὶ ἐλάλει ἐπὶ τὸ αὐτό· κατ' ἐμοῦ ἐψιθύριζον πάντες οἱ ἐχθροί μου, κατ᾽ ἐμοῦ ἐλογίζετο κακά μοι». γ´.- «Λόγον παράνομον κατέθεντο κατ᾽ ἐμοῦ μὴ ὁ κοιμώμενος οὐχὶ προσθήσει τοῦ ἀναστῆναι».
Δόξα: Τὸ 3ον Ἰδιόμελον «Ὁ τρόπος σου δολιότητος γέμει...».
Καὶ νῦν: Τὸ ἕτερον Ἰδιόμελον «Μυσταγωγῶν σου, Κύριε..,». «Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι...».
Τρισάγιον.
Τὸ Τροπάριον τῆς Προφητείας, ἡ Προφητεία, Ἐκτενής.
Ἀπόλυσις: «Ἐρχόμενος ὁ Κύριος,..».

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Ὁ Πατριάρχης φέρων Σταυρὸν στήθους καὶ ἐπανωκαλύμαυχον κατέρχεται εἰς τὸν Νάρθηκα, ἔνθα περιβάλλεται μανδύαν καὶ εἰσέρχεται εἰς τὸν Ναόν. Εἰς τὸ μέσον τοῦ Σολέα· εὐλογεῖ τὸν λαόν, τῶν Χορῶν ψαλλόντων τὸ «Εἰς πολλὰ ἔτη, Δέσποτα» καὶ ἀνέρχεται εἰς τὸν Θρόνον.
Προοιμιακός.
Εἰς τὸ· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπάρια: Τὰ 5 Στιχηρὰ Ἰδιόμελα τῶν Αἴνων «Συντρέχει λοιπόν... - Ἰούδας ὁ παράνομος... - Ἰούδας ὁ προδότης... - Ἰούδας ὁ δοῦλος... – Ὃν ἐκήρυξεν Ἀμνόν...», εἰς 6, τὸ πρῶτον δίς.
Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ Ἰδιόμελον αὐτῶν «Γέννημα ἐχιδνῶν...».
Εἴσοδος: Μετ᾽ Εὐαγγελίου - «Φῶς ἱλαρόν...». Τὰ Ἀναγνώσματα.
Εὐθύς·
Ὁ Διάκονος: «Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν».
Ὁ Ἱερεύς: «Ὅτι ἅγιος εἶ ὁ Θεὸς ἡμῶν...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Μεγάλης Πέμπτης· «Ἐγὼ παρέλαβον ἀπὸ τοῦ Κυρίου...» (Α´ Κορ. ια´ 23-32).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Οἴδατε ὅτι μετὰ δύο ἡμέρας τὸ Πάσχα γίνεται...» (Ματθ. κς´ 2-20, Ἰω. ιγ´ 3-17, Ματθ. κς´ 21-39, Λουκ. κβ´ 43-44 καὶ Ματθ. κς´ 40-75, - κζ´ 1-5).
Καθεξῆς ἡ Θ. Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
Ἀντὶ τοῦ Χερουβικοῦ ὁ ὕμνος: «Τοῦ Δείπνου σου τοῦ μυστικοῦ...».
Ἡ Εἴσοδος τῶν Τιμίων Δώρων γίνεται μετὰ τὴν φράσιν «οὐ φίλημα σοὶ δώσω, καθάπερ ὁ Ἰούδας...» καὶ εὐθὺς ὁ β´ Χορὸς συμπληρώνει τὸν ὕμνον ἀπὸ τοῦ σημείου· «ἀλλ᾽ ὡς ὁ λῃστής...» καὶ ἑξῆς.
Εἰς τὸ Ἐξαιρέτως: «Ἐπί σοι χαίρει...».
Κοινωνικόν: «Τοῦ Δείπνου σου τοῦ μυστικοῦ...». Ἐπίσης καὶ ἀντὶ τοῦ «Εἴδομεν τὸ φῶς...».
Ἀπόλυσις: «Ὁ δι᾽ ὑπερβάλλουσαν ἀγαθότητα ὁδὸν ἀρίστην τὴν ταπείνωσιν ὑποδείξας ἐν τῷ νίψαι τοὺς πόδας τῶν Μαθητῶν καὶ μέχρι Σταυρὸν καὶ ταφῆς συγκαταβὰς ἡμῖν Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεός...».