21η Απριλίου 200821. Μεγάλη Δευτέρα: Ἐν ᾗ μνείαν ποιούμεθα Ἰωσὴφ τοῦ Παγκάλου καὶ τῆς ὑπὸ τοῦ Κυρίου, διὰ τὴν ἀκαρπίαν αὐτῆς, καταρασθείσης καὶ ξηρανθείσης συκῆς. Τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Ἰανουαρίου, Ἐπισκόπου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ. Τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Μαξιμιανοῦ, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. |
![]()
|
Τῇ Κυριακῇ ἑσπέρας:
ΟΡΘΡΟΣἩ Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου τῆς Μ. Δευτέρας ὡς ἑξῆς: Μετὰ τὸ «Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν..., Δόξα σοι, ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι, Βασιλεῦ οὐράνιε...». Τρισάγιον. «Κύριε ἐλέησον» ιβ´· «Δεῦτε προσκυνήσωμεν...», τρίς, καὶ ἀναγινώσκονται ἀργῶς καὶ ἐμμελῶς οἱ Ψαλμοί· «Ἐπακοῦσαί σου Κύριος...» καὶ «Κύριε, ἐν τῇ δυνάμει σου...». Κατὰ τὸ διάστημα τοῦτο ὁ Ἱερεὺς θυμιᾶ διὰ κατζίου τὸν λαόν. Τρισάγιον. κτλ.Ἑξάψαλμος. Εἰς τὸ «Ἀλληλούια». Ἀπολυτίκια: Τὸ Τροπάριον «Ἰδοὺ ὁ νυμφίος ἔρχεται,..», δὶς ἀργῶς καὶ ἅπαξ σύντομον μετὰ τῶν οἰκείων χαρακτηριστικῶν. Καθίσματα: Τοῦ Τριῳδίου· «Τὰ πάθη τὰ σεπτά... - Ἀόρατε Κριτά... - Τῶν παθῶν τοῦ Κυρίου...», τὸ τελευταῖον δίς. Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Μ. Δευτέρας· «Ἐπανάγων ὁ Ἰησοῦς...» (Ματθ. κα´ 14-43). Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Κανών: Ἡ α´ ᾠδὴ τοῦ Τριῳδίου· «Τῷ τὴν ἄβατον...», εἰς 6. Εἱρμὸς γ´ Ὠδῆς: «Τῷ τὴν ἄβατον...», ἀργῶς. Μικρὰ συναπτὴ καὶ ἡ ἐκφώνησις· «Σὺ γὰρ εἶ ὁ Βασιλεὺς τῆς εἰρήνης...». Κοντάκιον - Οἶκος: Τοῦ Τριῳδίου. Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας (21ῃ Ἀπριλίου) καὶ τὸ Ὑπόμνημα τοῦ Τριωδίου. Ἡ η' ᾠδή του Τριῳδίου «Ἔφριξε Παίδων εὐαγῶν...», εἰς 6. Εἱρμὸς η´ ᾠδῆς: «Ἔφριξε Παίδων εὐαγῶν...», ἀργῶς. Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ᾽ αὐτῆς ἡ θ´ ᾠδὴ τοῦ Τριῳδίου· «Ἐμεγάλυνας Χριστέ...», εἰς 6. Εἱρμὸς θ´ ᾠδῆς «Ἐμεγάλυνας Χριστέ...», ἀργῶς. Ἐξαποστειλάρια: «Τὸν νυμφῶνά σου βλέπω...» τρίς. Αἶνοι: Εἰς τὸ «Αἰνεῖτε...» κατέρχεται ὁ Πατριάρχης ἐκ τοῦ Παραθρονίου καὶ προπορευομένου τοῦ Μ. Ἐκκλησιάρχου ἔρχεται πρὸ τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος τῆς Παμμακαρίστου εἰς τὸ δεξιὸν κλῖτος καὶ ἀσπάζεται τὰς Ἱερὰς Εἰκόνας τῶν Παθῶν. Πλησίον τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων ἵσταται ὁ Μ. Πρωτοσύγκελλος καὶ ὁ Μ. Ἀρχιδιάκονος. Ὁ Πατριάρχης ἔρχεται εἰς τὸν Σολέα, εὐλογεῖ τὸν λαόν, καὶ ἀνέρχεται εἰς τὸ Παραθρόνιον. (Ἡ τάξις αὕτη ἐφαρμόζεται καὶ εἰς τὸν Ὄρθρον τῆς Μ. Τρίτης καὶ τῆς Μ. Τετάρτης). Τὰ 2 Στιχηρὰ Ἰδιόμελα «Ἐρχόμενος ὁ Κύριος... - Φθάσαντες πιστοί..», εἰς 4, ἀμφότερα ἐκ δευτέρου. Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ Ἰδιόμελον αὐτῶν «Κύριε, ἐρχόμενος πρὸς τὸ πάθος...». «Σοὶ δόξα πρέπει...». Δοξολογία: (χῦμα). Ἀπόστιχα: Τὰ 3 Στιχηρὰ Ἰδιόμελα· «Κύριε, πρὸς τὸ μυστήριον... - Κύριε, τὰ τελεώτατα φρονεῖν... – Τῆς ξηρανθείσης συκῆς...». Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ ἕτερον Ἰδιόμελον «Δευτέραν Εὔαν τὴν Αἰγυπτίαν...». «Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι...». Τρισάγιον. Κοντάκιον: «Ὁ Ἰακὼβ ὠδύρετο...» (χῦμα). «Κύριε ἐλέησον» ιβ´. «Ὁ ὢν εὐλογητός... Ἐπουράνιε Βασιλεῦ...». Ἀπόλυσις: «Ἐρχόμενος ὁ Κύριος ἐπὶ τὸ ἑκούσιον πάθος...». Τῇ Μ. Δευτέρα πρωΐ: ΑΙ ΩΡΑΙἈναγινώσκονται τὰ πέντε Καθίσματα τοῦ Ψαλτηρίου (δ´, ε´, ς´, ζ´ καὶ η´), καὶ ἐν συνεχείᾳ αἱ Ὧραι λιταί, μετὰ δὲ τοὺς Ψαλμοὺς ἑκάστης Ὥρας τὸ Τροπάριον «Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται...» καὶ μετὰ τὸ Τρισάγιον.Τὸ Κοντάκιον «Ὁ Ἰακὼβ ὠδύρετο...». Εἰς τὴν Θ´ Ὥραν, οἱ Μακαρισμοὶ καὶ μετὰ τὸ «Πάτερ ἡμῶν...», τὸ Κοντάκιον «Ὁ Ἰακὼβ ὠδύρετο...» καὶ τὰ λοιπά, ὡς συνήθως. Ἀπόλυσις: «Ἐρχόμενος ὁ Κύριος ἐπὶ τὸ ἑκούσιον πάθος...». ΕΣΠΕΡΙΝΟΣΠροοιμιακὸς - Τὰ «Πρὸς Κύριον...».Εἰς τὸ «Κύριε, ἐκέκραξα...». Ἑσπέρια: 1.- Τὰ 3 Στιχηρὰ Ἰδιόμελα τῶν Αἴνων «Ἐρχόμενος ὁ Κύριος... - Φθάσαντες πιστοί... - Κύριε, ἐρχόμενος πρὸς τὸ πάθος...» καὶ 2.- Τὰ 3 Στιχηρὰ Ἰδιομελα τῶν Ἀποστίχων «Κύριε, πρὸς τὸ μυστήριον... - Κύριε, τὰ τελεώτατα φρονεῖν... - Τῆς ξηρανθείσης συκῆς...». Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ Ἰδιόμελον αὐτῶν «Δευτέραν Εὔαν τὴν Αἰγυπτίαν...». Εἴσοδος: Μετ᾽ Εὐαγγελίου- «Φῶς ἱλαρόν...». Τὰ Ἀναγνώσματα, τὸ «Κατενθυνθήτω». Εὐαγγέλιον: Τῆς ἡμέρας· «Καθημένου τοῦ Ἰησοῦ...» (Ματθ. κδ´ 3-35). Καθεξῆς ἡ Θ. Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων. Ἀπόλυσις: «Ἐρχόμενος ὁ Κύριος...». Τῇ Μ. Δευτέρα ἑσπέρας: ΜΕΓΑ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟΝΕἰς τὸ Μέγα Ἀπόδειπνον μετὰ τὴν Δοξολογίαν, ψάλλεται τὸ Τριώδιον «Πρόσεχε, οὐρανὲ καὶ λαλήσω...», μετὰ τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. Εἰς τὸ τέλος τῆς θ´ ᾠδῆς ἐπαναλαμβάνεται ὁ Εἱρμὸς αὐτῆς· «Τὸν προδηλωθέντα...» ἀργῶς καὶ ἡ λοιπὴ Ἀκολουθία τοῦ Μ. Ἀποδείπνου. Εἰς τὴν συγχώρησιν τὸ Σταυροθεοτοκίον «Σφαγήν σου τὴν ἄδικον...». |
![]()