ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετὰ τὸν Ν´ Ψαλμόν. Τρισάγιον καὶ τὸ Ἀπολυτίκιον τοῦ Λαζάρου· « Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τὸ «Θεὸς Κύριος...».
Ἀπολυτίκιον: Τοῦ Λαζάρου· «Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν...», τρίς.
Κάθισμα: Τοῦ Λαζάρου· «Κατοικτείρας τῆς Μάρθας...», δίς.
Εὐλογητάρια: Τὰ Ἀναστάσιμα.
Μικρὰ Συναπτὴ καὶ ἡ ἐκφώνησις· «Ὅτι ηὐλόγηταί σου...» καὶ τὸ Κάθισμα: «Ἡ πηγὴ τῆς σοφίας...», δίς.
«Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι...».
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα).
Κανόνες: Οἱ δύο τοῦ Λαζάρου· «Λάζαρον τεθνεῶτα...», μετὰ τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ καὶ «Ὁ πρὶν ἐκ μὴ ὄντων...», μετὰ Στίχου «Δόξα σοι, ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι».
Ἀπὸ γ´ ᾠδῆς·
Μεσῴδια Καθίσματα: 1.- Τοῦ Λαζάρου· «Συμπαρέστησαν Χριστῷ...» καὶ Δόξα, Καὶ νῦν «Προγινώσκων τὰ πάντα ὡς Ποιητής...».
Ἀφ᾽ ς´ ᾠδῆς·
Κοντάκιον - Οἶκος: Τοῦ Λαζάρου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καὶ τὸ Ὑπόμνημα τοῦ Τριῳδίου,
Καταβασίαι: «Ὑγρὰν διοδεύσας...».
Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ᾽ αὐτῆς ἡ θ´ ᾠδὴ ἀμφοτέρων τῶν Κανόνων τοῦ Λαζάρου, ὡς ἐν τῷ Τριῳδίῳ.
Εἱρμὸς θ´ ᾠδῆς: «Κυρίως Θεοτόκον...».
«Ἅγιος Κύριος...», δίς, ἄνευ τοῦ· «Ὑψοῦτε...».
Ἐξαποστειλάρια: 1.- Τοῦ Λαζάρου· «Λόγῳ σου, Λόγε τοῦ Θεοῦ...», δὶς καὶ 2.- «Διὰ Λαζάρου σε, Χριστέ…».
Αἶνοι: Τὰ 8 Στιχηρὰ Ἰδιόμελα τοῦ Λαζάρου· «Ἀνάστασις καὶ ζωή... - Λάζαρον τεθνεῶτα... - Μάρθα καὶ Μαρία... - Τῆς Θεότητός σου, Χριστέ... - Τεταρταῖον ἤγειρας... - Μάρθα τῇ Μαρίᾳ ἐβόα... – Λάζαρον τεθνεῶτα...- Καθὼς εἶπας, Κύριε,..».
Δόξα: Τὸ Ἰδιόμελον αὐτῶν «Μέγα καὶ παράδοξον θαῦμα…».
Καὶ νῦν: «Ὑπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη (ἦχος β’).
«Σήμερον σωτηρία...».
ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΠΑΝ
«Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν...».
Μετὰ τὴν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκιον: Τοῦ Λαζάρου· «Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν...».
Κοντάκιον: Ὁμοίως «Ἡ πάντων χαρά...».
Ἀντὶ τοῦ Τρισάγιου: «Ὅσοι εἰς Χριστόν...».
Ἀπόστολος: Σαββάτου Λαζάρου· «Βασιλείαν ἀσάλευτον...» (Ἑβρ. ιδ´ 28-29, ιγ´ 1-8).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως «Ἦν δέ τις ἀσθενῶν Λάζαρος...» (Ἰω. ια´ 1-45).
Καθεξῆς ἡ Θ. Λειτουργία Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Εἰς τὸ Ἐξαιρέτως: «Τὴν ἁγνὴν ἐνδόξως ὑμνήσωμεν...».
Κοινωνικόν: «Ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον».
Ἀντὶ τοῦ· «Εἴδομεν τὸ φῶς...», «Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν...».
Ἀπόλυσις: «Ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν...».