Ἠχὸς γ'- Ἑωθινόν ΙΑ´.
Πατριαρχικὴ καὶ Συνοδικὴ Χοροστασία.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: «Ἀπόστολοι, Μάρτυρες...».
Κοντάκιον: «Ὡς ἀπαρχὰς τῆς φύσεως...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός- Ψαλτήριον.
Εἰς τὸ «Κύριε εκέκραξα...»
Ἑσπέρια: 1,- Τὰ 3 Στιχηρὰ Ἀναστάσιμα «Τῷ σῷ Σταυρῷ, Χριστέ... -Πεφώτισται τὰ σύμπαντα... - Δοξάζω τοῦ Πατρός...». 2.- Τὰ 3 Στιχηρὰ Ἀνατολικά «Τὸν Σταυρόν σου τὸν τίμιον. . . – Ὑμνοῦμεν τὸν Σωτῆρα... - Τοῖς ἐν ᾅδῃ καταβάς...» καὶ 3.- Τὰ 4 Στιχηρὰ Προσόμοια τοῦ Σταυροῦ «Λάμψον ὁ τοῦ Κυρίου Σταυρός... - Χαίροις ὁ ζωηφόρος Σταυρός... - Χαίροις ὁ ζωηφόρος Σταυρός...- Δεῦρο τῶν Πρωτοπλάστων δυάς...».
Δόξα: Τὸ Ἰδιόμελον τοῦ Σταυροῦ «Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν...».
Καὶ νῦν: Τὸ α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου «Πῶς μὴ θαυμάσωμεν...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τὸ Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
Ἀπόστιχα: Τὸ Ἀναστάσιμον Στιχηρὸν «Ὁ τῷ πάθει σου, Χριστέ...», καὶ τὰ κατ' Ἀλφάβητον τοῦ ἤχου- «Ἡ ζωοδόχος σου ἔγερσις... - Θεὸς ὑπάρχων ἀναλλοίωτος... - Ἵνα τὸ γένος ἡμῶν...».
Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ Ἰδιόμελον τοῦ Σταυροῦ «Ὁ συμμαχήσας. Κύριε...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκια: 1.- Τὸ Ἀναστάσιμον «Εὐφραινέσθω τὰ οὐράνια...». 2.- Δόξα, τοῦ Σταυροῦ «Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου...» καὶ 3.- Καὶ νῦν, τὸ ὁμόηχον Θεοτοκίον αὐτοῦ «Τοῦ Γαβριὴλ φθεγξαμένου...».
Ἀπόλυσις: «Ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετὰ τὸν Ν´ Ψαλμάν, ὁ Τριαδικὸς Κανὼν «Ἀκατάληπτε μόνη κυριαρχία. ..», τὸ διὰ τὴν Λιτὴν Ἰδιόμελον τοῦ Σταυροῦ, Δόξα, Καὶ νῦν «Ὁρῶσά σε ἡ κτίσις ἅπασα...», τὰ Τριαδικὰ «Ἄξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καὶ τὸ Ἀπολυτίκιον τοῦ Σταυροῦ «Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τὸ «Θεὸς Κύριος...».
Ἀπολυτίκια: Τὰ τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Καθίσματα: Τὰ Ἀναστάσιμα τῆς α´ Στιχολογίας, μετὰ Θεοτοκίου, εἰς τὸ Καὶ νῦν «Σὲ τὴν μεσιτεύσασαν...», τῆς β´ Στιχολογίας, μετὰ τοῦ Θεοτοκίου αὐτῶν καὶ τὸ μετὰ τὸν Πολυέλεον Κάθισμα τοῦ Σταυροῦ «Ἐν παραδείσῳ μὲν τὸ πρίν...», ἐκ δευτέρου.
Τὰ Εὐλογητάρια καταλιμπάνονται - Μικρὰ συναπτὴ καὶ ἐκφώνησις «Ὅτι ηὐλόγηταί σου τὸ ὄνομα...». Ἡ Ὑπακοὴ - Οἱ Ἀναβαθμοὶ καὶ τὸ Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανών: Μόνον τοῦ Τριῳδίου «Πανηγύρεως ἡμέρα...», μετὰ τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. Εἰς τὸ α´ Τροπάριον ἑκάστης ᾠδῆς, στίχος «Δόξα τῇ ἁγίᾳ ἀναστάσει σου, Κύριε», εἰς τὰ ἑπόμενα «Δόξα σοι, ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι» καὶ εἰς τὰ δύο τελευταῖα, Δόξα, Καὶ νῦν, εἰς 8.
Ἀπὸ γ´ ᾠδῆς·
Τὸ Ἀναστάσιμον Κοντάκιον καὶ ὁ Οἶκος (χῦμα) καὶ τὰ Μεσώδια Καθίσματα: 1.- Τοῦ Σταυροῦ «Ὁ Σταυρός σου Κύριε...». 2.- Στίχος «Ὑψοῦτε Κύριον τὸν Θεόν...» «Σήμερον τὸ Προφητικὸν πεπλήρωται λόγιον...». 3.- Δόξα «Μόνον ἐπάγη τὸ ξύλον, Χριστέ...» καὶ 4- Καὶ νῦν, τὸ Θεοτοκίον αὐτῶν «Θεοτόκε Παρθένε, ἱκέτευε τὸν Υἱόν σου...».
Ἀφ᾽ ς´ ᾠδῆς·
Κοντάκιον - Οἶκος: Τοῦ Σταυροῦ.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καὶ τὸ Ὑπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «Ὁ Θειότατος προετύπωσε...».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τὸ ΙΑ´ Ἑωθινὸν «Ἐφανέρωσεν ἑαυτὸν ὁ Ἰησοῦς... καὶ λέγει, τῷ Σίμωνι...», κτλ. ὡς καὶ τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καὶ Φαρισαίου (17ῃ Φεβρουαρίου).
Ἡ Τιμιωτέρα. Εἱρμὸς Θ´ Ὠδῆς: « Ὦ Μῆτερ Παρθένε...».
«Ἅγιος Κύριος...»,
Ἐξαποστειλάρια: 1.- Τὸ ΙΑ´ Ἀναστάσιμον «Μετὰ τὴν θείαν ἔγερσιν...». 2- Τοῦ Σταυροῦ «Σταυρὸν Χριστοῦ τὸν τίμιον...» καὶ 3.- Τὸ Σταυροθεοτοκίον αὐτοῦ « Τὸ ξύλον ἐν ᾧ Πάνσεμνε,..».
Αἶνοι: 1.- Τὰ 4 Στιχηρὰ Ἀναστάσιμα «Δεῦτε πάντα τὰ ἔθνη... - Διηγήσαντο πάντα τὰ θαυμάσια... - Χαρᾶς τὰ πάντα πεπλήρωται... - Ἐν τῷ φωτί σου Δέσποτα. ...» καὶ 2.- Τὰ 3 Στιχηρὰ Προσόμοια τοῦ Σταυροῦ «Ἐν φωναῖς ἀλαλάξωμεν... - Προσελθόντες ἀρύσασθε... - Ἐκκλησίας ἑδραίωμα...», εἰς 4, μετὰ τῶν πρὸ αὐτῶν στίχων, εἰς τὰ δύο τελευταία: α´.- «Ὑψοῦτε Κύριον τὸν Θεὸν ἡμών, καὶ προσκυνεῖτε τῷ ὑποποδίῳ τῶν ποδῶν αὐτοῦ, ὅτι ἅγιός ἐστι». β´.- «Ὁ δὲ Θεὸς Βασιλεὺς ἡμῶν πρὸ αἰώνων, εἰργάσατο σωτηρίαν ἐν μέσῳ τῆς γῆς».
Δόξα: Τὸ Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου «Τὴν ὑψηλόφρονα γνώμην...».
Καὶ νῦν: «Ὑπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη εἰς ἦχον δ´ (ἅγια).

Η ΤΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ

Οἱ Χοροί κατέρχονται καί μεταβαίνουσι εἰς τήν Βόρειον Πύλην τοῦ Ἱεροῦ Βήματος. Εἰς τό· «Δόξα Πατρί...» τοῦ «Ἅγιος ὁ Θεός...» τῆς Δοξολογίας, ὁ Ἱερεύς λαμβάνει τό θυμιατόν καί θυμιᾷ ἐννεάκις τόν ἐπί τῆς Ἁγίας Τραπέζης εὑρισκόμενον, ηὐτρεπισμένον δι' ἀνθέων καί τριῶν κηρῶν δίσκου Τίμιον Σταυρόν καί ποιεῖ τρεῖς μετανοίας, ἀσπάζεται τήν Ἁγίαν Τράπεζαν καί αἴρει τόν δίσκον μετά τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἐπί κεφαλῆς καί ἐξέρχεται ἀπό τῆς Βορείου Πύλης τοῦ Ἱ. Βήματος, τῶν Χορῶν ψαλλόντων τό ᾀσματικόν· «Ἅγιος ὁ Θεός», προπορευομένων τῶν λαμπαδούχων μετά Ἑξαπτερύγων (πλήν τοῦ Σταυροῦ) καί τῶν Ἱεροψαλτῶν.
Ἡ πομπή, ὅταν φθάσῃ εἰς τό μέσον τοῦ Σολέα, περιφέρεται πέριξ τοῦ τρισκελίου τρίς. Ἀκολούθως ὁ Ἱερεύς βλέπων πρός ἀνατολάς ὑψώνει τόν δίσκον καί ἐκφωνεῖ· «Σοφία· ὀρθοί», εἶτα θέτει αὐτόν ἐπί τοῦ τρισκελίου καί ἀμέσως λαμβάνει τό θυμιατόν καί θυμιᾷ σταυροειδῶς τόν ἐπί τοῦ τρισκελίου εὑρισκόμενον δίσκον μετά τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ψάλλων τό· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...». Τό αὐτό ψάλλουσι ἀνά μίαν οἱ Χοροί.
Εἶτα ὁ Ἱερεύς ἤ ὁ Ἀρχιερεύς, (ὅστις ἄν ᾖ χοροστατῶν κατέρχεται τοῦ θρόνου), ποιεῖ τρεῖς μετανοίας, προσκυνεῖ τόν Τίμιον Σταυρόν καί ψάλλει τό· «Τόν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν...». Τό αὐτό ἐπαναλαμβάνουσι καί οἱ δύο Χοροί καί γίνεται ὑπό τοῦ λαοῦ ἡ προσκύνησις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, τῶν χορῶν ψαλλόντων τά Ἰδιόμελα· «Δεῦτε, πιστοί...», κτλ. Ὁ Ἀριστερός χορός ψάλλει τό Ἀπολυτίκιον· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...».

Η ΤΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ ΕΝ Τῌ ΑΓΙᾼ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕΓΑΛῌ ΕΚΚΛΗΣΙᾼ

Οἱ χοροὶ κατέρχονται καὶ μεταβαίνουσιν εἰς τὴν Βόρειον Πύλην τοῦ Ἱεροῦ Βήματος. Εἰς τὸ «Δόξα Πατρί...» τοῦ «Ἅγιος ὁ Θεός...» τῆς Δοξολογίας, ὁ Ἀρχιγραμματεύς, ὅστις μετὰ τοῦ Ὑπογραμματέως τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου εἶναι οἱ λειτουργοὶ τῆς ἡμέρας, λαμβάνει τὸ θυμιατὸν καὶ θυμιᾷ ἐννεάκις τὸν ἐπὶ τῆς Ἁγίας Τραπέζης εὑρισκόμενον ηὐτρεπισμένον δι᾽ ἀνθέων καὶ τριῶν κηρῶν δίσκον Τιμίου Σταυρὸν καὶ θυμιάσας δίδει τὸ θυμιατὸν εἰς τὸν Ὑπογραμματέα, ποιεῖ τρεῖς μετανοίας, ἀσπάζεται τὴν Ἁγίαν Τράπεζαν καὶ αἴρει τὸν δίσκον μετὰ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἐπὶ κεφαλῆς καὶ ἐξέρχεται ἀπὸ τῆς Βορείου Πύλης τοῦ Ἱ. Βήματος, τῶν Χορῶν ψαλλόντων τὸ ἀσματικὸν «Ἅγιος ὁ Θεός», προπορενομένων τῶν Λαμπαδούχων μετὰ ἐξαπτερύγων (πλὴν τοῦ Σταυροῦ), τὸν Πριμηκηρίον φέροντος τὸ Διβάμβουλον, τῶν Ἱεροψαλτῶν καὶ τῶν Διακόνων θυμιώντων καὶ κρατούντων λαμπάδας.
Ἐν τῷ Σολέᾳ ὁ Πατριάρχης κατέρχεται ἐκ τοῦ θρόνου· ἡ πομπὴ διέρχεται πρὸ αὐτὸν καὶ περιφέρεται τρὶς πέριξ τοῦ τρισκελίου.
Ἀκολούθως ὁ Ἀρχιγραμματεὺς βλέπων πρὸς ἀνατολὰς ὑψώνει τὸν δίσκον καὶ ἐκφωνεῖ τὸ «Σοφία ὀρθοί» καὶ ἐν συνεχείᾳ τίθησι τὸν δίσκον ἐπὶ τοῦ τρισκελίου καὶ λαβὼν ἐκ τοῦ Ὑπογραμματέως τὸ θυμιατὸν καὶ θυμιῶν κυκλοτερῶς τοῦ τρισκελίου τὸν Τίμιον Σταυρόν, ψάλλει τὸ «Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου», ὅπερ ἐπαναλαμβάνουσιν οἱ δύο χοροί.
Εἶτα προσέρχεται, ἔμπροσθεν τοῦ τρισκελίου ὁ Πατριάρχης, ποιεῖ τρεῖς μετανοίας μετὰ Σταυρόν, ἀσπάζεται τὸν Τίμιον Σταυρὸν καὶ ψάλλει τὸ « Τὸν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν...», ὅπερ ἐπαναλαμβάνουσι καὶ οἱ δύο Χοροί. Ὁ Πατριάρχης εὐλογεῖ ἐν συνεχείᾳ διὰ τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τὸν λαόν, τῶν Χορῶν ψαλλόντων τὸ «Εἰς πολλὰ ἔτη Δεσπότα». Μετὰ τὴν εὐλογίαν ἀποτίθησι τὸν Τίμιον Σταυρὸν ἐπὶ τὸν δίσκον καὶ ἐπανέρχεται εἰς τὴν τελευταίαν βαθμίδα τοῦ Θρόνου.
Ὁ Ἀριστερὸς Χορὸς ψάλλει τὸ Ἰδιόμελον «Δεῦτε, πιστοί...», ὁπότε οἱ συγχοροστατοῦντες, Ἅγιοι Συνοδικοὶ Ἀρχιερεῖς, κατέρχονται ἐκ τῶν στασιδίων αὐτῶν κατὰ τὴν τάξιν, ἔρχονται ἐνώπιον τοῦ Πατριάρχου, ποιοῦσιν εὐλαβῶς ὑπόκλισιν καὶ ἵστανται ἔμπροσθεν τοῦ τρισκελίου. Ποιοῦσι τρεῖς μετανοίας μετὰ Σταυρόν, ἀσπάζονται τὸν τίμιον Σταυρόν, ποιοῦσι καὶ αὖθις τρεῖς μετανοίας μετὰ Σταυρὸν καὶ λαμβάνουσιν ἐκ τῆς χειρὸς τὸν Πατριάρχου ἄνθη.
Περατωθέντος τοῦ προσκυνήματος τῶν Ἁγίων Ἀρχιερέων, ὁ Μ. Ἐκκλησιάρχης λαμβάνει τὸν Τίμιον Σταυρὸν ἐκ τοῦ δίσκου καὶ φέρει τοῦτον εἰς τὸν Πατριάρχην, ὅστις διανέμει ἄνθη εἰς τοὺς λοιποὺς κληρικοὺς τῆς Π. Αὐλῆς, τοὺς Ὀφφικιάλους καὶ τοὺς Ἱεροψάλτας, οἵτινες ἀσπάζονται τὸν Τίμιον Σταυρὸν καὶ τὴν δεξιὰν τοῦ Πατριάρχου.
Μετὰ τὴν προσκύνησιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ λαμβάνει τοῦτον ὁ Μ. Ἐκκλησιάρχης καὶ εἰσερχόμενος εἰς τὸ Ἱερὸν Βῆμα ἐναποθέτει αὐτὸν ἐπὶ τῆς Ἁγίας Τραπέζης. Ὁ Ἀριστερὸς Χορὸς ψάλλει τὸ Ἀπολυτίκιον «Σῶσον, Κύριε, τὸν λαὸν σου…».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα: Τῆς Ἑορτῆς.

Ἀντίφωνον α´. Ἦχος β´.
«Ἐσημειώθη ἐφ' ἡμᾶς τό φῶς τοῦ προσώπου Σου, Κύριε.

Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
.
Ἔδωκας τοῖς φοβουμένοις σε σημείωσιν τοῦ φυγεῖν ἀπό προσώπου τόξου.

Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.

Ἀνέβης εἰς ὕψος, ᾐχμαλώτευσας αἰχμαλωσίαν.
Ἔδωκας κληρονομίαν τοῖς φοβουμένοις τό ὄνομά Σου, Κύριε.

Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.»

Ἀντίφωνον β´. Ἦχος ὁ αὐτός.
«Εἴδοσαν πάντα τά πέρατα τῆς γῆς τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.

Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.

Προσκυνήσωμεν εἰς τόν τόπον, οὗ ἔστησαν οἱ πόδες Αὐτοῦ.

Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.

Ὁ δέ Θεός, βασιλεύς ἡμῶν, πρό αἰώνων εἰργάσατο σωτηρίαν ἐν μέσῳ τῆς γῆς.
Ὑψωθήσομαι ἐν τοῖς ἔθνεσιν· ὑψωθήσομαι ἐν τῇ γῇ.

Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.

Δόξα... Καί νῦν... Ὁ Μονογενής Υἱός...».

Ἀντίφωνον γ´. Ἦχος α´.
«Ὑψοῦτε Κύριον τόν Θεόν ἡμῶν καί προσκυνεῖτε τῷ ὑποποδίῳ τῶν ποδῶν Αὐτοῦ.

Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου...

Σῶσον, ὁ Θεός, τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου.

Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου...

Καί ποίμανον αὐτούς καί ἔπαρον αὐτούς ἕως τοῦ αἰῶνος.

Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου...».

Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.- Τὸ Ἀναστάσιμον «Εὐφραινέσθω τὰ οὐράνια...». 2.- Τοῦ Σταυροῦ «Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου.. .»καὶ 3.- Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
Ἀντὶ τοῦ Τρισάγιου: «Τὸν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν...».
Ἀπόστολος: Κυριακῆς γ´ Νηστειῶν «Ἔχοντες Ἀρχιερέα μέγαν...» (Ἑβρ. δ´14-18, ε´ 1-6).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν...» (Μᾶρκ. η´ 34 -38, θ´1).
Καθεξῆς ἡ Θ. Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
Εἰς τὸ Ἐξαιρέτως: «Ἐπί σοι χαίρει...».
Κοινωνικόν: «Ἐσημειώθη ἐφ᾽ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου. Κύριε».
Ἀντὶ τοῦ «Εἴδομεν τὸ φῶς...» «Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου...» κτλ.
Ἀπόλυσις: Ἡ τοῦ Ἑσπερινοῦ.

Τῇ αὐτῇ Κυριακῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκια: 1.- «Εὐφραινέσθω τὰ οὐράνια...». 2.- Δόξα «Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου...».
Κοντάκιον: «Οὐκέτι φλογίνῃ ῥομφαίᾳ...».
Ἀπόλυσις: Μικρά· «Ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν...».

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τὸ «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.- Τὰ 4 Στιχηρὰ Κατανυκτικὰ τοῦ γ´ ἤχου· Ἑσπερινὸν ὕμνον... - Σῶσόν με Κύριε... - Τὸν διεσπαρμένον μου νοῦν... - Πολλάκις τὴν ὑμνῳδίαν ἐκτελῶν...». 2.- Τὰ 3 Στιχηρὰ Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου «Κύριε, ὁ ἐπὶ Σταυροῦ ἑκουσίως... - Κύριε, τῶν ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη... – Μέγιστον θαῦμα...» καὶ 3.- Τὰ 3 Στιχηρὰ Προσόμοια τοῦ Ἁγίου ἐκ τοῦ Μηναίου (31ῃ Μαρτίου) «Πάτερ θέοφρον Ὑπάτιε... - Πάτερ Πατέρων Ὑπάτιε... - Πάτερ ἱερὲ Ὑπάτιε...».
Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ συνακολουθοῦν Προσόμοιον Θεοτοκίον «Χαίροις οἰκουμένης καύχημα...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τὸ μέγα Προκείμενον «Ἔδωκας κληρονομίαν.,.», μετὰ τῶν πρὸ αὐτοῦ στίχων, ὡς ἐν τῷ Τριῳδίῳ.
Ἀπόστιχα: Τὸ Ἰδιόμελον τοῦ Τριωδίου «Ἀτενίσαι τὸ Ὄμμα...», δὶς καὶ τὸ Μαρτυρικὸν «Μάρτυρες Κυρίου...».
Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ Θεοτοκίον τοῦ Τριῳδίου· «Τὰ οὐράνια ὑμνεῖ σε...».
Τρισάγιον κτλ., ὡς καὶ τῷ Ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς.