Τῇ Δευτέρᾳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: «Σήμερον τῆς παγκοσμίου χαρᾶς...». Κοντάκιον: «Ἐπελεύσει Πνεύματος...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τὸ «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: Τὰ 3 Στιχηρὰ Προσόμοια τῆς Ἑορτῆς «Βουλὴν προαιώνιον... - Φαίνῃ μοι ὡς ἄνθρωπος... - Θεὸς ὅπου βούλεται.,.», εἰς 6, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς «Ἀπεστάλη ἐξ οὐρανοῦ...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τὸ Προκείμενον τῆς ἡμέρας καὶ τὰ Ἀναγνώσματα.
Ἀπόστιχα: Τὰ 3 Στιχηρὰ Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς «Τῷ ἕκτῳ μηνί... - Γλῶσσαν ἥν οὐκ ἔγνω... - Ἰδοὺ ἡ ἀνάκλησις...» μετὰ τῶν πρὸ αὐτῶν στίχων, εἰς τὰ δύο τελευταῖα: α´. - «Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν». β´.- «ᾌσατε τῷ Κυρίῳ ᾆσμα καινόν, ᾄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ».
Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ Ἰδιόμελον αὐτῶν «Σήμερον χαρᾶς εὐαγγέλια...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκιον: «Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον...»,τρίς. Ἀπόλυσις: «Ὁ δι᾽ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐκ Πνεύματος ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου σαρκωθῆναι καταδεξάμενος, Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν...».

Τῇ Τρίτῃ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετὰ τὸν Ν´ Ψαλμόν, τὰ διὰ τὴν Λιτὴν Στιχηρὰ Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς «Τῷ ἕκτῳ μηνί...», κτλ. μετὰ τοῦ, Δόξα, Καὶ νῦν, αὐτῶν. Τρισάγιον καὶ τὸ Ἀπολυτίκιον τῆς Ἑορτῆς «Σήμερον τῆς σωτηρίας...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἐξάψαλμος.
Εἰς τὸ «Θεὸς Κύριος...».
Ἀπολυτικιον: Τῆς Ἑορτῆς- «Σήμερον τῆς σωτηρίας...»,τρίς.
Καθίσματα: Τῆς Ἑορτῆς τῆς α´ καὶ β´ Στιχολογίας καὶ τὰ μετὰ τὸν Πολυέλεον, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.
Οἱ Ἀναβαθμοί: Τὸ α´ Ἀντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου. «Ἐκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν».
Στίχος: «ᾌσατε τῷ Κυρίῳ ᾆσμα καινόν, ᾄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τῆς Ἑορτῆς «Ἀναστᾶσα Μαριάμ...»(Λουκ. α´ 39-49, 56).
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...». Καὶ νῦν, τὸ αὐτὸ καὶ τὸ Ἰδιόμελον «Εὐαγγελίζεται ὁ Γαβριήλ...», ζήτει τοῦτο, εἰς τὸ Δόξα, Καὶ νῦν, τῆς Λιτῆς.
Κανών: Τῆς Ἑορτῆς «Ἀδέτῳ σοι Δέσποινα,..», μετὰ τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ ἄνευ στίχου καὶ εἰς τὰ δύο τελευταία, Δόξα, Καὶ νῦν εἰς 6.
Ἀπὸ γ´ Ὠδῆς·
Μεσώδιον Κάθισμα: Τῆς Ἑορτῆς «Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ...», ἅπαξ.
Ἀφ᾽ ς´ Ὠδῆς·
Κοντάκιον - Οἶκος: Ψάλλεται τὸ Κοντάκιον «Τῇ ὑπερμάχῳ...». Ὁ Ἱερεὺς πρὸ τῆς εἰκόνος τῆς Θεοτόκου φέρων ἐπιτραχήλιον καὶ φελώνιον ἀπαγγέλλει τὸν Οἶκον «Ἄγγελος πρωτοστάτης...».
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: «Ἀνοίξω τὸ στόμα μου...», ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.
Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογείται, ἀντ᾽ αὐτῆς ἡ θ´ Ὠδὴ τοῦ Κανόνος τῆς
Ἑορτῆς, μετὰ τοῦ Μεγαλυναρίου, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.
Εἱρμὸς θ´ Ὠδῆς: «Εὐαγγελίζου... – Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ...».
Ἐξαποστειλάρια: Τῆς Ἑορτῆς «Ἀγγελικῶν Δυνάμεων...» καί «Χαῖρε κατάρας λύτρωσις...».
Αἶνοι: Τὰ 3 Στιχηρὰ Προσόμοια τῆς Ἑορτῆς «Τῶν οὐρανίων ἁψίδων... - Ὁ Γαβριὴλ τῇ Παρθένῳ τὸ Εὐαγγέλιον... - Ὁ συναΐδιος Λόγος.,.», εἰς 4, τὸ πρῶτον δίς.
Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ Ἰδιόμελον αὐτῶν «Τὸ ἀπ᾽ αἰῶνος μυστήριον...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον τῆς σωτηρίας...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Αντίφωνα: Τῆς Ἑορτῆς.
Άντίφωνον α´.
«Ὁ Θεὸς τὸ κρῖμά σου τῷ Βασιλεῖ δός, καὶ τὴν δικαιοσύνην σου τῷ υἱῷ
τοῦ Βασιλέως.
«Ταῖς πρεσβείας τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς».
Ἀναλαβέτω τὰ ὄρη εἰρήνην τῷ λαῷ, καὶ οἱ βουνοὶ δικαιοσύνην.
«Ταῖς πρεσβείας τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς».
Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
«Ταῖς πρεσβείας τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς».
Ὤμοσε Κύριος τῷ Δαυὶδ ἀλήθειαν, καὶ οὐ μὴ ἀθετήσει αὐτήν».
«Ταῖς πρεσβείας τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς».
Ἀντιφωνον β´. Ἦχος ό αὐτός.
«Καταδήσεται ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον, καὶ ὡσεὶ σταγὼν ἡ στάζουσα
ἐπὶ τὴν γῆν.
«Σῶσον ἡμᾶς, Υἱὲ Θεοῦ, ὁ δι᾽ ἡμᾶς σαρκωθεὶς ψάλλοντάς σοι. Ἀλληλούια».
Ἡγίασε τὸ σκήνωμα αὐτοῦ ὁ Ὕψιστος.
«Σῶσον ἡμᾶς, Υἱὲ Θεοῦ, ὁ δι᾽ ἡμᾶς σαρκωθεὶς ψάλλοντάς σοι. Ἀλληλούια».
Ὁ Θεὸς ἐμφανῶς ἥξει, ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ οὐ παρασιωπήσεται.
«Σῶσον ἡμᾶς, Υἱὲ Θεοῦ, ὁ δι᾽ ἡμᾶς σαρκωθεὶς ψάλλοντάς σοι. Ἀλληλούια».
Ἀνατελεῖ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δικαιοσύνη, καὶ πλῆθος εἰρήνης.
«Σῶσον ἡμᾶς, Υἱὲ Θεοῦ, ὁ δι᾽ ἡμᾶς σαρκωθεὶς ψάλλοντάς σοι. Ἀλληλούια».
Δόξα... Καὶ νῦν... Ὁ Μονογενὴς Υἱός...».
Ἦχος δ´.
«¨Εσται τὸ ὄνομα αὐτοῦ εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας.
«Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν...».
Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὁ ποιῶν θαυμάσια μόνος.
«Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν...».
Εὐλογημένον τὸ ὄνομα αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος».
«Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν...».
Ἀντίφωνον γ´.
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν, Ἦχος β': «Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Σῶσον ἡμᾶς, Υἱὲ Θεοῦ, ὁ δι᾽ ἡμᾶς σαρκωθείς, ψάλλοντάς σοι Ἀλληλούια...».
Μετὰ τὴν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκιον: Τῆς Ἑορτῆς «Σήμερον τῆς σωτηρίας...».
Κοντάκιον, Ὁμοίως «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τῆς Ἑορτῆς «Ὁ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι...» (Ἑβρ. β´
1-18).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως «Συνέλαβεν Ἐλισάβετ...» (Λουκ. α´ 24-38).
Καθεξῆς ἡ Θ. Λειτουργία Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Εἰς τὸ Ἐξαιρέτως: «Εὐαγγελίζου γῆ χαρὰν μεγάλην... Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ...».
Κοινωνικόν: «Ἐξελέξατο Κύριος τὴν Σιών, ᾐρετήσατο αὐτὴν εἰς κατοικίαν ἑαυτῷ».
«Εἴδομεν τὸ φῶς...», κτλ.
Ἀπόλυσις; Ἡ τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Ἐν τῇ τραπέζῃ κατάλυσις ἰχθύος.
Σημείωσις: Εἰς τὰς ἐν τῷ Ἐξωτερικῷ Ἐπαρχίας τοῦ Θρόνου εἴθισται νὰ τελῆται κατὰ τὴν ἡμέραν ταύτην ἡ καθιερωμένη Δοξολογία, κατὰ τὴν ἐν τῷ «Ἱερατικῷ» τάξιν καὶ τὴν εἰς τὴν 1ην Ἰανουαρίου τοῦ παρόντος τοιαύτην.
Τῷ ἑσπέρας ἀποδίδεται ἡ Ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου.

Τῇ Τρίτῃ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτικιον: «Σήμερον τῆς σωτηρίας...».
Κοντάκιον: «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
Ἀπόλυσις: Μικρά. Τῆς Ἑορτῆς «Ὁ δι᾽ημάς τοὺς ἀνθρώπους...».

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός. Εἰς τὸ· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.- Τὰ 3 Στιχηρὰ Προσομοια τῆς Ἑορτῆς «Βουλὴν προαιώνιον... - Φαίνῃ μοι ὡς ἄνθρωπος... - Θεὸς ὅπου βούλεται...» καὶ 2.- Τὰ 3 Στιχηρὰ Προσόμοια τοῦ Ἀρχαγγέλου ἐκ τοῦ Μηναίου (26ῃ Μαρτίου) «Γαβριὴλ ὁ μέγιστος... - Τὸ μέγα μυστήριον... - Φωτὸς ὤν ἀνάπλεως. ..».
Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς- «Ἀπεστάλη ἐξ οὐρανοῦ...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τὸ Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
Ἀπόστιχα: Τὰ Στιχηρὰ Ἰδιόμελα τῶν Ἀποστίχων τοῦ Μεγάλου Ἑσπερινοῦ τῆς Ἑορτῆς «Τῷ ἕκτῳ μηνί... -Γλῶσσαν ἥν οὐκ ἔγνω... - Ἰδοὺ ἡ ἀνάκλησις...», μετὰ τῶν πρὸ αὐτῶν στίχων, εἰς τὰ δύο τελευταία.
Δόξα, Καὶ νῦν: Τὸ Ἰδιόμελον αὐτῶν «Σήμερον χαρᾶς εὐαγγέλια...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκιον: Τῆς Ἑορτῆς- «Σήμερον τῆς σωτηρίας...
Ἀπόλυσις: «Ὁ δι᾽ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐκ Πνεύματος ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου σαρκωθῆναι καταδεξάμενος, Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν...».