ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Μετὰ τὰ Εἰρηνικὰ καὶ τὴν ἐκφώνησιν «Ὅτι πρέπει...» ἀντὶ τοῦ «Θεὸς Κύριος» τὸ· «Ἀλληλούϊα» δίς, ἄνευ στίχων καὶ δίς, μετὰ τῶν στίχων «Μακάριοι οὕς ἐξελέξω καὶ προσελάβου, Κύριε», καὶ «Καὶ τὸ μνημόσυνον αὐτῶν εἰς γενεὰν καὶ γενεάν».
Ἀπολυτίκια: 1.- Τὸ Μαρτυρικὸν «Ἀπόστολοι, Μάρτυρες...». 2.- Δόξα, τὸ Νεκρώσιμον «Μνήσθητι, Κύριε...» καὶ 3.- Καὶ νῦν, τὸ Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Μήτηρ ἁγία...».
Καθίσματα: Τὰ Μαρτυρικὰ τοῦ α´ ἤχου· «Ὡς καλοὶ στρατιῶται... -Τὰς ἀλγηδόνας τῶν ἁγίων... - Τοὺς Μάρτυρας Χριστοῦ...», μετὰ τῶν πρὸ αὐτῶν στίχων, εἰς τὰ δύο τελευταία, Δόξα, τὸ Νεκρώσιμον «Ὁ σάρκα δι᾽ ἡμᾶς...», Καὶ νῦν, τὸ α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Τοῦ Γαβριὴλ φθεγξαμένου...», ζήτει ἅπαντα εἰς τὸ τέλος τοῦ Τριωδίου.
Εὐλογητάρια: Τὰ Νεκρώσιμα καὶ εὐθὺς τὸ Μνημόσυνον τῶν κεκοιμημένων, ὡς προεδηλώθη τῷ ἑσπέρας τοῦ Σαββάτου Ἀπόκρεω, μετὰ τὸ Νεκρώσιμον Κάθισμα· «Ἀνάπαυσον, Σωτὴρ ἡμῶν...», Δόξα, τὸ ἀκροτελεύτιον «Καὶ πάντα τὰ ἐν ἀγνοίᾳ...». Καὶ νῦν, τὸ Θεοτοκίον «Ὁ ἐκ Παρθένου ἀνατείλας...».
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Ἡ Στιχολογία τῶν ἐννέα Ὠδῶν.
Κανόνες: Ὁ τοῦ Ἁγίου ἐκ τοῦ Μηναίου μέχρι καὶ τῆς ε´ Ὠδῆς. Ἀπὸ τῆς ς´ καὶ ἑξῆς συμβάλλονται καὶ αἱ Ὠδαὶ τοῦ Τετραῳδίου ἐκ τοῦ Τριῳδίου μέχρι τῆς θ´ προβαλλομένων τῶν Ὠδῶν τοῦ Ἁγίου.
Ἀπὸ γ´ Ὠδῆς ὁ Εἱρμός: «Οὐκ ἐστιν ἅγιος ὡς σὺ...».
Αἴτησις.
Ἐκφώνησις: «Ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός...».
Μεσώδιον Κάθισμα: Τοῦ Ἁγίου- «Ὁ Μάρτυς Βασίλειος...», μετὰ τοῦ Θεοτοκίου αὐτοῦ «Ἐκαίνισας, ἄχραντε...».
Εἱρμὸς ς´ Ὠδῆς: Τοῦ Τετραῳδίου· «Βυθός μοι τῶν παθῶν ἐπανέστη...».
Αἴτησις.
Ἐκφώνησις: «Σὺ γὰρ εἰ ὁ βασιλεύς...».
Κοντάκιον: Τὸ Νεκρώσιμον «Μετὰ τῶν ἁγίων...».
Οἶκος: Ὠσαύτως· «Αὐτὸς μόνος ὑπάρχεις...», ζήτει ἀμφότερα τῷ Σαββάτῳ πρὸ Ἀπόκρεω.
Εἱρμὸς η´ ᾠδῆς: Τοῦ Τετραῳδίου· «Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν... Τὸν ἐξ ἀνάρχου τοῦ Πατρός...».
Ἡ Τιμιωτέρα. Εἱρμὸς θ´ Ὠδῆς: Τοῦ Τετραῳδίου· «Σὲ τὴν ἀθάνατον πηγήν...» καὶ τὸ «Ἄξιόν ἐστιν...».
Αἴτησις.
Ἐκφώνησις: «Ὅτι σὲ αἰνοῦσι...».
Ἐξαποστειλάρια: 1.- Τὸ Νεκρώσιμον «Ὁ καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων...» καὶ 2.- Τὸ Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Ἡμεῖς ἐν σοὶ καυχώμεθα, Θεοτόκε...», ζήτει ταῦτα τῷ Σαββάτῳ πρωΐ, εἰς τὴν Παρακλητικήν, εἰς τὸν α´ ἦχον.
Αἶνοι: Τὰ 4 Στιχηρὰ Μαρτυρικὰ τοῦ α´ ἤχου· «Τοὺς ἀθλοφόρους τοῦ Χριστοῦ... - Οὗτοι οἱ Στρατιῶται... - Ὑμᾶς, πανεύφημοι Μάρτυρες... - Ἀγαλλιᾶσθε, Μάρτυρες ἐν Κυρίῳ...».
Δόξα: Τὸ Νεκρώσιμον Ἰδιόμελον «Ἔργῳ Σωτήρ μου δεικνύς...».
Καὶ νῦν: Τὸ Θεοτοκίον αὐτοῦ «Φαιδρύνεται κόρη Προφητῶν...», ζήτει ταῦτα εἰς τὸ τέλος τοῦ Τριωδίου.
«Σοὶ δόξα πρέπει...».
Δοξολογία: (Χῦμα).
Ἀπόστιχα: Τὰ Νεκρώσιμα Προσόμοια τοῦ Θεοφάνους· «Σοῦ, Σῶτερ, δεόμεθα τῆς σῆς... - Οὐδεὶς ἀναμάρτητος οὐδείς... - Ὑπὲρ τὰ δρώμενα τὰ σά...», μετὰ τῶν πρὸ αὐτῶν στίχων, εἰς τὰ δύο τελευταῖα.
Δόξα: «Σταυρῷ σου γηθόμενοι Σωτήρ...».
Καὶ νῦν: Τὸ Θεοτοκίον αὐτῶν «Χριστὸν ἐκδυσώπησον...», ὡσαύτως ἅπαντα εἰς τέλος τοῦ Τριῳδίου.
«Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι...».
Τρισάγιον.
Τὰ Ἀπολυτίκια τῆς ἀρχῆς τοῦ Ὄρθρου.

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Ἀπόστολοι, Μάρτυρες...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικον: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἐν ἁγίοις θαυμαστός...».
Μετὰ τὴν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.- «Ἀπόστολοι, Μάρτυρες...». 2.- «Μνήσθητι, Κύριε...»
Καὶ 3.- Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Ὡς ἀπαρχὰς τῆς φύσεως...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Σαββάτου β´ ἑβδομάδος Νηστειῶν «Βλέπετε μήποτε ἔσται...» (Ἑβρ. γ´ 12-16).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Ἀπῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς ἔρημον τόπον...» (Μάρκ. α´ 35-44).
Καθεξῆς ἡ Θ. Λειτουργία Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Εἰς τὸ Ἐξαιρέτως: «Ἄξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Μακάριοι οὕς ἐξελέξω...».
«Εἴδομεν τὸ φῶς...», κτλ.
Τὸ Μνημόσυνον τῶν κεκοιμημένων. Ἀπόλυσις.