Τῷ Σαββάτῳ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΊΚΟΝ

Τὸ Ἀπολυτίκιον «Μεγάλα τὰ τῆς πίστεως...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἐξάψαλμος.
Εἰς τὸ· «Θεὸς Κύριος...».
Ἀπολυτίκια: 1.- «Μεγάλα τὰ τῆς πίστεως κατορθώματα...». 2.- Δόξα, τὸ αὐτὸ καί, 3.- Καὶ νῦν, «Πάντα ὑπὲρ ἔννοιαν...».
Καθίσματα: 1.- Τῆς α´ Στιχολογίας τὰ 3 Μαρτυρικὰ τοῦ πλ. δ´ ἤχου· «Φωστῆρες νοεροί... - Οἰκουμένης φωστῆρες... - Δι᾽ ἐγκρατείας...», Δόξα, Καὶ νῦν «Τὸ ἀπ᾽ αἰῶνος ἀπόκρυφον...», ζήτει ταῦτα, εἰς τέλος τοῦ Τριωδίου καὶ 2.- Τῆς β´ Στιχολογίας τοῦ Ἁγίου· «Ζέων πίστεως...», Δόξα· «Θεῖον δῶρον...», Καὶ νῦν, τὸ Θεοτοκίον αὐτῶν «Ἡ τὸν ἀχώρητον Θεόν...».
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα).
Κανόνες: Οἱ δύο τοῦ Ἁγίου· α´.- «Ὁ πάντων ἐπέκεινα...», μετὰ τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ β´.- «Ὁ θαυμαστὸς ἐν ἁγίοις ὄντως Θεός...», ἄνευ Εἱρμῶν.
Ἀπὸ γ´ ᾠδῆς·
Μεσώδια Καθίσματα: 1.- Τοῦ Ἁγίου· «Θεϊκὴν παντευχίαν...». 2.- Δόξα· «Μαξιμίνου θωπείαις μὴ ἐκλυθείς...» καὶ 3.- Καὶ νῦν, τὸ Θεοτοκίον αὐτῶν «Ὡς πανάμωμος Νύμφη τοῦ ποιητοῦ...».
Ἀφ᾽ ς´ ᾠδῆς·
Κοντάκιον - Οἶκος: Τοῦ Ἁγίου · «Πίστιν Χριστοῦ...» κτλ.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καὶ τὸ Ὑπόμνημα τοῦ Τριωδίου.
Καταβασίαι: «Ἀνοίξω τὸ στόμα μου...».
Ἡ Τιμιωτέρα.
Εἱρμὸς θ´ Ὠδῆς: «Ἅπας γηγενής...».
Ἐξαποστειλάρια: 1.- Τοῦ Ἁγίου· «Στεφανηφόρος, Ἅγιε..,» καὶ 2.- Τὸ Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Ἐν τῇ γαστρί σου Κύριος...».
Αἶνοι: Τὰ 4 Στιχηρὰ Προσόμοια τοῦ Ἁγίου· «Τὸν ἀριστέα τῆς ἄνω... - Τῷ φερωνύμῳ τῇ κλῄσει... - Τῆς εὐσεβείας τὸν πλοῦτον... - Τῇ
Παμφαεῖ πανηγύρει...».
Δόξα: Τὸ Ἰδιόμελον τοῦ Ἁγίου· «Ἁγιωσύνης δωρεά...».
Καὶ νῦν: Τὸ Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Θεοτόκε, σὺ εἶ ἡ ἄμπελος...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Μεγάλα τὰ τῆς πίστεως...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Μεγάλα τὰ τῆς πίστεως...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἐν ἁγίοις θαυμαστός...».
Μετὰ τὴν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.- Τοῦ Ἁγίου· «Μεγάλα τὰ τῆς πίστεως...» καὶ 2.- Τοῦ
Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Προστασία...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τοῦ Ἁγίου· «Ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι...» (Β´ Τιμ. β´ 1-10),
ζήτει τοῦτον τῇ 26ῃ Ὀκτωβρίου.
Εὐαγγέλλιον: Τῆς ἡμέρας «Ἐπορεύετο ὁ Ἰησοῦς ἐν τοῖς Σάββασιν...»
(Μάρκ.β´ 23-28, γ´ 1-2).
Καθεξῆς ἡ Θ. Λειτουργία Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Εἰς τὸ Ἐξαιρέτως: «Ἄξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Εἰς μνημόσυνον...».
«Εἴδομεν τὸ φῶς...».
Μετὰ τὸ «Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου...» γίνεται ἡ εὐλόγησις τῶν εἰς ἀνάμνησιν τοῦ θαύματος τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου προτιθεμένων κολλύβων μετὰ τῆς εὐχῆς «Ὁ πάντα τελεσφορήσας...» καὶ Ἀπόλυσις.