Ἡ Ἀκολουθία ψάλλεται ἀπαραλλάκτως, ὡς καί τήν ἡμέρᾳ τῆς Ἑορτῆς, ἐξαιρουμένων ἐν μέν τῷ Ἑσπερινῷ τῶν Ἀναγνωσμάτων, ἐν δέ τῷ Μεσονυκτικῷ τῶν διά τήν Λιτήν Ἰδιομέλων, καί ἐν τῷ Ὄρθρῳ τοῦ Πολυελέου καί τοῦ μετ' αὐτό Καθίσματος, τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ὄρθρου καί τῆς τάξεως αὐτοῦ, τοῦ Συναξαρίου, ἀντ' αὐτοῦ δέ ἀναγινώσκεται τό τῆς 31ης Δεκεμβρίου.

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τῆς ἡμέρας· Δευτέρας λβ´ ἑβδομάδος Ἐπιστολῶν (Καθ. Ἰακ. β´ 14-26).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· Δευτέρας ις´ ἑβδομάδος Λουκᾶ (Μᾶρκ. ιβ´ 13-17).
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Μεγάλυνον, ψυχή μου... – Στέργειν μέν ἡμᾶς...».
Κοινωνικόν: Τῆς Ἑορτῆς· «Λύτρωσιν ἀπέστειλε...».
«Ἡ Γέννησίς σου, Χριστέ ὁ Θεός...», κτλ.
Ἀπόλυσις: Ἡ τῆς Ἑορτῆς.