14η Νοεμβρίου 2007Τετάρτη: Τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου καί πανευφήμου Ἀποστόλου Φιλίππου, τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Γρηγορίου, Ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, τοῦ Παλαμᾶ. Τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Νεομάρτυρος Κωνσταντίνου τοῦ Ὑδραίου. |
![]()
Τῇ Τρίτῃ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑἈπολυτίκιον: «Ἡ τοῦ στόματός σου...».Κοντάκιον: «Ἐκ τῶν οὐρανῶν ἐδέξω...». Ἀπόλυσις: Μικρά. ΕΣΠΕΡΙΝΟΣΠροοιμιακός – Ψαλτήριον.Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...». Ἑσπέρια: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἀποστόλου· «Πρᾶξιν μέν ἐπίβασιν... – Θείαις ἀναβάσεσι... – Ὄργανον κρουόμενον...», εἰς 6, ἅπαντα ἐκ δευτέρου. Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Ἀποστόλου· «Τοῦ μεγάλου, Φίλιππε, φωτός...». Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Τίς μή μακαρίσει σε...». Ἄνευ Εἰσόδου: «Φῶς ἱλαρόν...». Ἀπόστιχα: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἀποστόλου· «Ὤ τοῦ παραδόξου θαύματος...» κτλ., μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων: α´.– «Εἰς πᾶσαν τήν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτοῦ καί εἰς τά πέρατα τῆς οἰκουμένης τά ῥήματα αὐτοῦ». β´.– «Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα». Δόξα: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Καταλιπών τά ἐπί γῆς...». Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου...». Τρισάγιον. Ἀπολυτίκια: 1.– Τοῦ Ἀποστόλου· «Ἀπόστολε Ἅγιε Φίλιππε...» καί 2.– Δόξα, Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Σέ τήν μεσιτεύσασαν...». Ἀπόλυσις. Τῇ Τετάρτῃ πρωΐ: ΟΡΘΡΟΣἙξάψαλμος.Εἰς τό· «Θεός Κύριος...». Ἀπολυτίκια: 1.– Τοῦ Ἀποστόλου· «Ἀπόστολε Ἅγιε Φίλιππε...». 2.– Δόξα, τό αὐτό καί 3.– Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Σέ τήν μεσιτεύσασαν...». Καθίσματα: Τῶν τριῶν Στιχολογιῶν τῆς Παρακλητικῆς τοῦ βαρέος ἤχου τῆς πρωΐας τῆς Τετάρτης μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν. Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Κανόνες: 1.– Ὁ κατανυκτικός τῆς Παρακλητικῆς· «Σταύρωσιν ὁ Δεσπότης...» μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. 2.– Ὁ τῆς Θεοτόκου ἐκ τῆς Παρακλητικῆς· «Τάγματα ὑπερέβης...» καί 3.– Τοῦ Ἀποστόλου· «Ταῖς ὑπερφώτοις ἀκτῖσι...». Εἰς τό τέλος τῆς γ´ ᾨδῆς τοῦ Ἀποστόλου. Ὁ Εἱρμός: «Οὐκ ἔστιν ἅγιος ὡς σύ...». Ἀπό γ´ ᾨδῆς· Μεσῴδια Καθίσματα: Τοῦ Ἀποστόλου μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτῶν, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ. Εἰς τό τέλος τῆς ς´ ᾨδῆς. Ὁ Εἱρμός: «Συνεσχέθη, ἀλλ' οὐ κατεσχέθη...». Ἀφ' ς´ ᾨδῆς· Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Ἀποστόλου. Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας. Εἰς τό τέλος τῆς η´ ᾨδῆς τοῦ Ἀποστόλου· Ὁ Εἱρμός: «Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν... – Νόμων πατρῴων...». Ἡ Τιμιωτέρα. Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Ἀπορεῖ πᾶσα γλῶσσα...». Ἐξαποστειλάρια: Τοῦ Ἀποστόλου μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτῶν. Αἶνοι: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἀποστόλου· «Τῶν οὐρανίων σου φθόγγων... – Ὡς ἑωσφόρον σε πάντες... – Διά Σταυροῦ τόν ἀγῶνα...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς. Δόξα: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Φιάλαι τῶν ἀρωμάτων ἐν κόσμῳ...». Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου...». Δοξολογία: Μεγάλη. «Ἀπόστολε Ἅγιε Φίλιππε...». ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ«Ἀπόστολε Ἅγιε Φίλιππε...».Εἴσοδος. Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἐν ἁγίοις θαυμαστός...». Μετά τήν Εἴσοδον. Ἀπολυτίκια: 1.– Τοῦ Ἀποστόλου· «Ἀπόστολε Ἅγιε Φίλιππε...». 2.– Τοῦ Ναοῦ. Κοντάκιον: «Ὁ καθαρώτατος Ναός...». Τρισάγιον. Ἀπόστολος: Τοῦ Ἀποστόλου· «Ὁ Θεός ἡμᾶς τούς Ἀποστόλους...» (Α´ Κορ. δ´ 9-16), ζήτει τοῦτον τῇ Κυριακῇ ι´ Ἐπιστολῶν. Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν...» (Ἰω. α´ 44-52), ζήτει τοῦτο τῇ α´ Κυριακῇ τῶν Νηστειῶν. Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἄξιόν ἐστιν...». Κοινωνικόν: «Εἰς πᾶσαν τήν γῆν...». «Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ. Ἀπόλυσις. Ἐν τῇ τραπέζῃ κατάλυσις ἰχθύος. |
![]()