14η Νοεμβρίου 2007

Τετάρτη: Τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου καί πανευφήμου Ἀποστόλου Φιλίππου, τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Γρηγορίου, Ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, τοῦ Παλαμᾶ. Τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Νεομάρτυρος Κωνσταντίνου τοῦ Ὑδραίου.

Τῇ Τρίτῃ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: «Ἡ τοῦ στόματός σου...».
Κοντάκιον: «Ἐκ τῶν οὐρανῶν ἐδέξω...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἀποστόλου· «Πρᾶξιν μέν ἐπίβασιν... – Θείαις ἀναβάσεσι... – Ὄργανον κρουόμενον...», εἰς 6, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Ἀποστόλου· «Τοῦ μεγάλου, Φίλιππε, φωτός...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Τίς μή μακαρίσει σε...».
Ἄνευ Εἰσόδου: «Φῶς ἱλαρόν...».
Ἀπόστιχα: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἀποστόλου· «Ὤ τοῦ παραδόξου θαύματος...» κτλ., μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων: α´.– «Εἰς πᾶσαν τήν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτοῦ καί εἰς τά πέρατα τῆς οἰκουμένης τά ῥήματα αὐτοῦ». β´.– «Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Καταλιπών τά ἐπί γῆς...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τοῦ Ἀποστόλου· «Ἀπόστολε Ἅγιε Φίλιππε...» καί 2.– Δόξα, Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Σέ τήν μεσιτεύσασαν...».
Ἀπόλυσις.

Τῇ Τετάρτῃ πρωΐ: ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκια: 1.– Τοῦ Ἀποστόλου· «Ἀπόστολε Ἅγιε Φίλιππε...». 2.– Δόξα, τό αὐτό καί 3.– Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Σέ τήν μεσιτεύσασαν...».
Καθίσματα: Τῶν τριῶν Στιχολογιῶν τῆς Παρακλητικῆς τοῦ βαρέος ἤχου τῆς πρωΐας τῆς Τετάρτης μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν.
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα).
Κανόνες: 1.– Ὁ κατανυκτικός τῆς Παρακλητικῆς· «Σταύρωσιν ὁ Δεσπότης...» μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. 2.– Ὁ τῆς Θεοτόκου ἐκ τῆς Παρακλητικῆς· «Τάγματα ὑπερέβης...» καί 3.– Τοῦ Ἀποστόλου· «Ταῖς ὑπερφώτοις ἀκτῖσι...». Εἰς τό τέλος τῆς γ´ ᾨδῆς τοῦ Ἀποστόλου.
Ὁ Εἱρμός: «Οὐκ ἔστιν ἅγιος ὡς σύ...».
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Μεσῴδια Καθίσματα: Τοῦ Ἀποστόλου μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτῶν, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ. Εἰς τό τέλος τῆς ς´ ᾨδῆς.
Ὁ Εἱρμός: «Συνεσχέθη, ἀλλ' οὐ κατεσχέθη...».
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Ἀποστόλου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Εἰς τό τέλος τῆς η´ ᾨδῆς τοῦ Ἀποστόλου·
Ὁ Εἱρμός: «Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν... – Νόμων πατρῴων...».
Ἡ Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Ἀπορεῖ πᾶσα γλῶσσα...».
Ἐξαποστειλάρια: Τοῦ Ἀποστόλου μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτῶν.
Αἶνοι: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἀποστόλου· «Τῶν οὐρανίων σου φθόγγων... – Ὡς ἑωσφόρον σε πάντες... – Διά Σταυροῦ τόν ἀγῶνα...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Φιάλαι τῶν ἀρωμάτων ἐν κόσμῳ...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Ἀπόστολε Ἅγιε Φίλιππε...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Ἀπόστολε Ἅγιε Φίλιππε...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἐν ἁγίοις θαυμαστός...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τοῦ Ἀποστόλου· «Ἀπόστολε Ἅγιε Φίλιππε...». 2.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Ὁ καθαρώτατος Ναός...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τοῦ Ἀποστόλου· «Ὁ Θεός ἡμᾶς τούς Ἀποστόλους...» (Α´ Κορ. δ´ 9-16), ζήτει τοῦτον τῇ Κυριακῇ ι´ Ἐπιστολῶν.
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν...» (Ἰω. α´ 44-52), ζήτει τοῦτο τῇ α´ Κυριακῇ τῶν Νηστειῶν.
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἄξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Εἰς πᾶσαν τήν γῆν...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
Ἀπόλυσις.
Ἐν τῇ τραπέζῃ κατάλυσις ἰχθύος.


Ἐπιστροφή