Τῇ Δευτέρᾳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκια: 1.– «Ἐν τῇ ὑπομονῇ σου...». 2.– Δόξα· «Ταῖς τῶν δακρύων σου ῥοαῖς...»..
Κοντάκιον: «Τόν πλοῦτον τόν σόν...».

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἱεράρχου· «Τήν χρυσήλατον σάλπιγγα... – Τόν ἀστέρα τόν ἄδυτον... – Ὁ ἐπίγειος Ἄγγελος...», εἰς 6, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Ὅσιε τρισμάκαρ...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Τίς μή μακαρίσει σε...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας καί τά Ἀναγνώσματα.
Ἀπόστιχα: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἱεράρχου· «Χαίροις, τό χρυσαυγές καί τερπνόν... – Χαίροις, τῶν ὀρφανῶν ὁ Πατήρ... – Οἶκον τῶν ἱερῶν ἀρετῶν...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων: α´.– «Τό στόμα μου λαλήσει σοφίαν, καί ἡ μελέτη τῆς καρδίας μου σύνεσιν». β´.– «Στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν, γλῶσσα δέ ἀδίκου ἐξολεῖται».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Σάλπιγξ χρυσόφωνος...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Ὁ Ποιητής καί Λυτρωτής μου..».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τοῦ Ἱεράρχου· «Ἡ τοῦ στόματός σου...» καί 2. – Δόξα, Καί νῦν, Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Ὁ δι' ἡμᾶς γεννηθείς...».
Ἀπόλυσις.

Τῇ Τρίτῃ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν τά Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Λιτῆς τοῦ Ἱεράρχου· «Φωστήρ Ἰωάννη...», κτλ. μετά τοῦ· Δόξα, «Ἔπρεπε τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων...». Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Σέ τεῖχος κεκτήμεθα...». Τρισάγιον καί τό Ἀπολυτίκιον· «Ἡ τοῦ στόματός σου...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκια: 1.– Τοῦ Ἱεράρχου· «Ἡ τοῦ στόματός σου...». 2.– Δόξα, τό αὐτό καί 3.– Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Ὁ δι' ἡμᾶς γεννηθείς...».
Καθίσματα: Τοῦ Ἱεράρχου τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας καί τά μετά τόν Πολυέλεον, μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.
Ἀναβαθμοί: Τό α´ Ἀντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «Ἐκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «Τό στόμα μου λαλήσει σοφίαν, καί ἡ μελέτη τῆς καρδίας μου σύνεσιν».
Στίχος: «Ἀκούσατε ταῦτα πάντα τά ἔθνη, ἐνωτίσασθε πάντες οἱ κατοικοῦντες τήν οἰκουμένην».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τοῦ Ἱεράρχου· «Ὁ μή εἰσερχόμενος διά τῆς θύρας...» (Ἰω. ι´ 1-9).
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα, «Σήμερον σκιρτῶσιν ἐν πνεύματι...». Καί νῦν, «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...». Τό Ἰδιόμελον· «Ἐξεχύθη ἡ χάρις...».
Κανόνες: 1.– Ὁ τῆς Θεοτόκου· «Πολλοῖς συνεχόμενος πειρασμοῖς...», τοῦ Μικροῦ Παρακλητικοῦ, μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ καί 2.– Τοῦ Ἱεράρχου· «Τῆς μετανοίας γεγονώς θερμότατος...».
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Μεσῴδιον Κάθισμα: Τοῦ Ἱεράρχου· «Τῆς ἀῤῥήτου σοφίας...». Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Τόν φλογμόν τῆς γεέννης...».
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Ἱεράρχου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: «Ἀνοίξω τό στόμα μου...» (8ης Νοεμβρίου).
Ἡ Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Ἅπας γηγενής...».
Ἐξαποστειλάριον: Τοῦ Ἱεράρχου μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτοῦ.
Αἶνοι: Τά 4 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἱεράρχου· «Χρυσοῦ τηλαυγέστερον... – Ὁ στῦλος ὁ πύρινος... – Ἥλιος πολύφωτος... – Ἀδίκως τῆς ποίμνης σου...».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Χρυσέοις ἔπεσι...».
Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον· «Δέσποινα πρόσδεξαι...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Ἡ τοῦ στόματός σου...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Ἡ τοῦ στόματός σου...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἐν ἁγίοις θαυμαστός...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τοῦ Ἱεράρχου· «Ἡ τοῦ στόματός σου...» καί 2.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Ὁ καθαρώτατος Ναός...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τοῦ Ἱεράρχου· «Τοιοῦτος ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς...» (Ἑβρ. ζ´ 26-28, η´ 1-2).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Ἐγώ εἰμι ἡ θύρα...» (Ἰω. ι´ 9-16), ζήτει ἀμφότερα τῇ 13ῃ Νοεμβρίου.
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἄξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Εἰς μνημόσυνον...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
Ἀπόλυσις.