Τῇ Δευτέρᾳ πρωΐ:
Ἅπαντα ὡς καί τῇ ἡμέρᾳ τῆς Ἑορτῆς. Δέν ψάλλονται τά διά τήν Λιτήν Ἰδιόμελα, τό Κάθισμα μετά τόν Πολυέλεον, καί καταλιμπάνεται τό Εὐαγγέλιον τοῦ Ὄρθρου. Μετά τό Κοντάκιον καί τόν Οἶκον τό Συναξάριον τῆς ἡμέρας (13 Αὐγούστου).

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα: Τῆς Ἑορτῆς.
Εἰσοδικόν: «Ὅτι παρά Σοί πηγή ζωῆς... ὁ ἐν τῷ ὄρει τῷ Θαβώρ...»
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τῆς Ἑορτῆς· «Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...» καί 2.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Ἐπί τοῦ ὄρους μετεμορφώθης...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τῆς ἡμέρας· Δευτέρας ιβ´ ἑβδομάδος Ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. ε´ 10-15).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· Δευτέρας ιβ´ ἑβδομάδος Ματθαίου (Μᾶρκ. α´ 9-15).
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ὁ τόκος σου ἄφθορος...» [1].
Κοινωνικόν: «Ἐν τῷ φωτί τῆς δόξης τοῦ προσώπου σου, Κύριε, πορευσόμεθα εἰς τόν αἰῶνα. Ἀλληλούϊα».
«Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...», κτλ.
Ἀπόλυσις: Ἡ τῆς Ἑορτῆς.
Τό ἑσπέρας τῆς αὐτῆς ἡμέρας ὁ προεόρτιος Ἑσπερινός καί ἐν συνεχείᾳ ὁ Μικρός Παρακλητικός Κανών, ὁ καί τελευταῖος.
Εἰς τό τέλος τό προεόρτιον Ἀπολυτίκιον «Λαοί, προσκιρτήσατε...», ἅπαξ.


Τό Τροπάριον· «Νῦν τά ἀνήκουστα ἠκούσθη...». Ψάλλεται μόνον τήν α´ ἡμέραν τῆς Ἑορτῆς. Εἰς τήν ἀπόδοσιν ψάλλεται ὁ Εἱρμός τῆς θ´ ᾨδῆς τοῦ α´ Κανόνος (Πρβλ. ΤΜΕ, σελ. 304, § 13).]