Τῇ Κυριακῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: 1.– «Τοῦ λίθου σφραγισθέντος...». 2.– Δόξα, «Χριστοῦ τήν Μεταμόρφωσιν...».
Κοντάκιον: «Ἐν τῇ θείᾳ σήμερον Μεταμορφώσει...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: Τά 4 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Πρό τοῦ Σταυροῦ σου, Κύριε... – Πρό τοῦ Σταυροῦ σου, Κύριε, παραλαβών... – Εἰς ὄρος ὑψηλόν... – Ὄρος τό ποτε ζοφῶδες...», εἰς 6, τά δύο πρῶτα ἐκ δευτέρου.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Προτυπῶν τήν Ἀνάστασιν τήν σήν...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας καί τά Ἀναγνώσματα.
Ἀπόστιχα: Τά Στιχηρά Ἰδιόμελα· «Ὁ πάλαι τῷ Μωσεῖ συλλαλήσας... – Τήν σήν τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ... – Τό ἄσχετον τῆς σῆς φωτοχυσίας...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων: α´.– «Σοί εἰσιν οἱ οὐρανοί καί σή ἐστιν ἡ γῆ· τήν οἰκουμένην καί τό πλήρωμα αὐτῆς σύ ἐθεμελίωσας». β´.– «Θαβώρ καί Ἑρμών ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται».
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Πέτρῳ καί Ἰωάννῃ καί Ἰακώβῳ...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκιον: «Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...», τρίς.
Ἀπόλυσις: «Ὁ ἐν τῷ ὄρει τῷ Θαβώρ μεταμορφωθείς ἐν δόξῃ ἐνώπιον τῶν Ἁγίων αὐτοῦ Μαθητῶν καί Ἀποστόλων, Χριστός ὁ ἀληθινός...».

Τῇ Δευτέρᾳ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν τά διά τήν Λιτήν Στιχηρά Ἰδιόμελα· «Ὁ φωτί σου ἅπασαν τήν οἰκουμένην...» κτλ. Δόξα, «Δεῦτε ἀναβῶμεν...». Καί νῦν, «Νόμου καί Προφητῶν σε, Χριστέ...». Τρισάγιον καί τό Ἀπολυτίκιον· «Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκιον: Τῆς Ἑορτῆς, τρίς.
Καθίσματα: Τά ἐν τῷ Μηναίῳ, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Ἀναβαθμοί: Τό α´ Ἀντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «Ἐκ νεότητός μου...»
Προκείμενον: «Θαβώρ καί Ἑρμών ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται».
Στίχος: «Σοί εἰσιν οἱ οὐρανοί καί σή ἐστιν ἡ γῆ· τήν οἰκουμένην καί τό πλήρωμα αὐτῆς σύ ἐθεμελίωσας».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τῆς Ἑορτῆς· «Παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τόν Πέτρον...» (Λουκ. θ´ 28-36).
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα, «Ταῖς τῶν Ἀποστόλων...». Καί νῦν, «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...». Τό Ἰδιόμελον· «Ὁ φωτί σου ἅπασαν...».
Κανόνες: Οἱ δύο τῆς Ἑορτῆς· «Ῥήματα ζωῆς...» καί· «Μωσῆς ἐν θαλάσσῃ...», ἄνευ στίχων.
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Μεσῴδιον Κάθισμα: Τῆς Ἑορτῆς· «Ἐπί τό ὄρος τό Θαβώρ...», ἅπαξ.
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῆς Ἑορτῆς.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: «Σταυρόν χαράξας...».
Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾨδή ἀμφοτέρων τῶν Κανόνων.
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Μυστικός εἶ Θεοτόκε παράδεισος...».
Ἐξαποστειλάριον: Τῆς Ἑορτῆς· «Φῶς ἀναλλοίωτον Λόγε...», τρίς.
Αἶνοι: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια· «Πρό τοῦ τιμίου Σταυροῦ σου... – Ὁ πρό αἰώνων ὑπάρχων Θεός Λόγος... – Παρθενικῆς ἐκ νεφέλης...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Παρέλαβεν ὁ Χριστός...»
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα: Τῆς Ἑορτῆς.
Ἀντίφωνον α´. Ἦχος β´.
«Μέγας Κύριος, καί αἰνετός σφόδρα ἐν πόλει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
     Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
Ἑτοιμάζων ὄρη ἐν τῇ ἰσχύι αὐτοῦ.
     Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
Ὁ ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον.
     Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
Τά ὄρη ἀγαλλιάσονται ἀπό προσώπου Κυρίου.
     Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
Δόξα...Καί νῦν...
     Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...».
Ἀντίφωνον β´. Ἦχος ὁ αὐτός.
«Οἱ θεμέλιοι αὐτοῦ ἐν τοῖς ὄρεσι τοῖς ἁγίοις.
     Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν τῷ ὄρει τῷ Θαβώρ μεταμορφωθείς, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Ἀγαπᾷ Κύριος τάς πύλας Σιών, ὑπέρ πάντα τά σκηνώματα Ἰακώβ.
     Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν τῷ ὄρει τῷ Θαβώρ μεταμορφωθείς...
Δεδοξασμένα ἐλαλήθη περί σοῦ, ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ.
     Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν τῷ ὄρει τῷ Θαβώρ μεταμορφωθείς...
Μήτηρ Σιών, ἐρεῖ ἄνθρωπος· καί ἄνθρωπος ἐγεννήθη ἐν αὐτῇ.
     Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν τῷ ὄρει τῷ Θαβώρ μεταμορφωθείς...
Δόξα... Καί νῦν... Ὁ Μονογενής Υἱός...».
Ἀντίφωνον γ´. Ἦχος βαρύς.
«Τά ἐλέη σου, Κύριε, εἰς τόν αἰῶνα ᾄσομαι.
     Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...
Ἐξομολογήσονται οἱ οὐρανοί τά θαυμάσιά σου, Κύριε.
     Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...
Μακάριος ὁ λαός ὁ γινώσκων ἀλαλαγμόν.
     Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...
Κύριε, ἐν τῷ φωτί τοῦ προσώπου σου πορεύσονται, καί ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται ὅλην τήν ἡμέραν.
     Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...».

Εἴσοδος.
«Ὅτι παρά Σοί πηγή ζωής, Κύριε, ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς. Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν τῷ ὄρει τῷ Θαβώρ μεταμορφωθείς, ψάλλοντάς σοι· Ἀλληλούϊα».

Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκιον: Τῆς Ἑορτῆς· «Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...».
Κοντάκιον: Ὁμοίως· «Ἐπί τοῦ ὄρους μετεμορφώθης...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τῆς Ἑορτῆς· «Σπουδάσατε βεβαίαν ὑμῶν τήν κλῆσιν...» (Β´ Πέτρ. α´, 10-19).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τόν Πέτρον καί Ἰάκωβον...» (Ματθ. ιζ´, 1-9).
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: Τό τροπάριον τῆς ζ´ ᾨδῆς τοῦ β´ Κανόνος τῆς Ἑορτῆς· «Νῦν τά ἀνήκουστα ἠκούσθη...».
Κοινωνικόν: «Ἐν τῷ φωτί τῆς δόξης τοῦ προσώπου σου, Κύριε, πορευσόμεθα εἰς τόν αἰῶνα. Ἀλληλούϊα».
«Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...», κτλ.
Ἀπόλυσις: Ἡ τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Ἐν τῇ τραπέζῃ κατάλυσις ἰχθύος.