Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: «Ὁ βάθει σοφίας...».
Κοντάκιον: «Μετά τῶν Ἁγίων...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς τοῦ α´ ἤχου· «Πεντηκοστήν ἑορτάζομεν... – Γλώσσαις ἀλλογενῶν... – Πάντα χορηγεῖ...» εἰς 4, τό πρῶτον δίς καί 2.– Τά ἕτερα 5 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς τοῦ β´ ἤχου· «Εἴδομεν τό φῶς... – Ἐν τοῖς Προφήταις... – Ἐν ταῖς αὐλαῖς σου ὑμνήσω σε... – Ἐν ταῖς αὐλαῖς σου, Κύριε... – Τριάδα ὁμοούσιον...», εἰς 6, τό πρῶτον δίς.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Δεῦτε, λαοί...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας, καί τά Ἀναγνώσματα.
Ἀπόστιχα: Τά 3 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Ἀγνοοῦντα τά ἔθνη, Κύριε... – Κύριε, τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἡ ἐπιφοίτησις... – Βασιλεῦ οὐράνιε...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων, εἰς τά δύο τελευταῖα.
Δόξα, Καί νῦν: Τῆς Ἑορτῆς· «Γλῶσσαί ποτε συνεχύθησαν...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκιον: 1.– Τῆς Ἑορτῆς· «Εὐλογητός εἶ...» τρίς.
Ἀπόλυσις: «Ὁ ἐν εἴδει πυρίνων γλωσσῶν οὐρανόθεν καταπέμψας τό Πανάγιον Πνεῦμα, ἐπί τούς Ἁγίους Αὐτοῦ μαθητάς καί Ἀποστόλους, Χριστός, ὁ ἀληθινός...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τό· «Εὐλογητός...», Τρισάγιον, ὁ Ν´ Ψαλμός (χῦμα), τά διά τήν Λιτήν Στιχηρά Ἰδιόμελα· «Ἐν τοῖς Προφήταις ἀνήγγειλας ὑμῖν...», κτλ. Δόξα, Καί νῦν, τῆς Ἑορτῆς· «Ὅτε τό Πνεῦμα σου κατέπεμψας...». Τρισάγιον καί τό Ἀπολυτίκιον τῆς Ἑορτῆς· «Εὐλογητός εἶ...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκια: Τά τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Καθίσματα: Τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας καί τό μετά τόν Πολυέλεον κατά σειράν, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Ἀναβαθμοί: Τό α´ Ἀντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «Ἐκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «Τό Πνεῦμά σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ».
Στίχος: «Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τό Θ´ Ἑωθινόν· «Οὔσης ὀψίας...», μέχρι τοῦ «...ἄν τινων κρατῆτε κεκράτηνται.».
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα, «Ταῖς τῶν Ἀποστόλων...». Καί νῦν, «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...». Τό Ἰδιόμελον· «Βασιλεῦ οὐράνιε...».
Κανόνες: Οἱ δύο τῆς Ἑορτῆς· «Ἔργῳ, ὡς πάλαι...». Καί· «Ἔφη τό σεπτόν...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτῶν, ἄνευ στίχου.
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Μεσῴδιον Κάθισμα: 1.– Τῆς Ἑορτῆς· «Οἱ τοῦ Σωτῆρος ἐρασταί...» ἅπαξ.
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῆς Ἑορτῆς.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας ἐκ τοῦ Μηναίου καί τό Ὑπόμνημα τοῦ Πεντηκοσταρίου.
Καταβασίαι: Διπλαί· «Πόντῳ ἐκάλυψε...» καί· «Θείῳ καλυφθείς...»96.
Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾨδή ἀμφοτέρων τῶν Κανόνων.
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Μή τῆς φθορᾶς...» καί· «Χαίροις, ἄνασσα...».
Ἐξαποστειλάρια: 1.– Τῆς Ἑορτῆς· «Τό Πανάγιον Πνεῦμα...», δίς καί 2.– Τό ἕτερον τῆς Ἑορτῆς· «Φῶς ὁ Πατήρ...», ἅπαξ.
Αἶνοι: 1.– Τά 3 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Παράδοξα σήμερον... – Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἦν μέν ἀεί... – Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, φῶς καί ζωή...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα, Καί νῦν: Τῆς Ἑορτῆς· «Βασιλεῦ οὐράνιε...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Εὐλογητός εἶ...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα: Τῆς Ἑορτῆς.
Ἀντίφωνον α´.
Ἦχος β´.
«Οἱ Οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα.
        Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, ...
Ἡμέρα τῇ ἡμέρᾳ ἐρεύγεται ῥῆμα, καί νύξ νυκτί ἀναγγέλλει γνῶσιν.
        Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, ...
Οὐκ εἰσί λαλιαί, οὐδέ λόγοι, ὧν οὐχί ἀκούονται αἱ φωναί αὐτῶν.
        Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, ...
Εἰς πᾶσαν τήν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν, καί εἰς τά πέρατα τῆς οἰκουμένης τά ῥήματα αὐτῶν.
        Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, ...
Δόξα... Καί νῦν...
        Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, ...».

Ἀντίφωνον β´.
Ἦχος ὁ αὐτός.
«Ἐπακοῦσαί σου Κύριος ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως, ὑπερασπίσαί σου τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ.
        Σῶσον ἡμᾶς, Παράκλητε ἀγαθέ,...
Ἐξαποστεῖλαί σοι βοήθειαν ἐξ ἁγίου, καί ἐκ Σιών ἀντιλάβοιτό σου.
        Σῶσον ἡμᾶς, Παράκλητε ἀγαθέ,...
Μνησθείη πάσης θυσίας σου, καί τό ὁλοκαύτωμά σου πιανάτω.
        Σῶσον ἡμᾶς, Παράκλητε ἀγαθέ,...
Δόξα... Καί νῦν... Ὁ Μονογενής Υἱός...».

Ἀντίφωνον γ´.
Ἦχος πλ. δ´´.
«Κύριε, ἐν τῇ δυνάμει σου εὐφρανθήσεται ὁ Βασιλεύς, καί ἐπί τῷ σωτηρίῳ σου ἀγαλλιάσεται σφόδρα.
        Εὐλογητός εἶ, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ...
Τήν ἐπιθυμίαν τῆς καρδίας αὐτοῦ ἔδωκας αὐτῷ, καί τήν θέλησιν τῶν χειλέων αὐτοῦ οὐκ ἐστέρησας αὐτόν.
        Εὐλογητός εἶ, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ...
Ὅτι προέφθασας αὐτόν ἐν εὐλογίαις χρηστότητος, ἔθηκας ἐπί τήν κεφαλήν αὐτοῦ στέφανον ἐκ λίθου τιμίου.
        Εὐλογητός εἶ, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ...
Ζωήν ᾐτήσατό σε, καί ἔδωκας αὐτῷ μακρότητα ἡμερῶν εἰς αἰῶνα αἰῶνος.
        Εὐλογητός εἶ, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Ὑψώθητι, Κύριε, ἐν τῇ δυνάμει σου, ᾄσωμεν καί ψαλοῦμεν τάς δυναστείας σου. Σῶσον ἡμᾶς, Παράκλητε ἀγαθέ, ψάλλοντάς σοι· Ἀλληλούϊα».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκον: 1.– Τῆς Ἑορτῆς· «Εὐλογητός εἶ...».
Κοντάκιον: Τῆς Ἑορτῆς· «Ὅτε καταβάς...».
«Ὅσοι εἰς Χριστόν...».
Ἀπόστολος: Τῆς Ἑορτῆς· «Ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τήν ἡμέραν...» (Πράξ. β´ 1-11).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς...» (Ἰω. ζ´ 37-52).
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Μή τῆς φθορᾶς...».
Κοινωνικόν: «Τό Πνεῦμα σου τό ἀγαθόν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ. Ἀλληλούϊα».
«Εὐλογητός εἶ...», κτλ.
Ἀπόλυσις: Ἡ τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Ἐν συνεχείᾳ ψάλλεται ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ, ὡς ἕπεται.
Προοιμιακός.
Ἑσπέρια: Εἰς τό «Κύριε, ἐκέκραξα...». 1. – Τά 3 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Παράδοξα σήμερον... – Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἦν μέν ἀεί... – Τό Πνεῦμα τό Ἅγιον, φῶς καί ζωή...», εἰς 6, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Βασιλεῦ οὐράνιε...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...» καί τό Μέγα Προκείμενον· «Τίς Θεός μέγας...» κατά τήν ἐν τῷ Πεντηκοσταρίῳ τάξιν, καί αἱ εὐχαί τῆς Γονυκλισίας.
Ἀπόστιχα: Τά 3 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Νῦν εἰς σημεῖον τοῖς πᾶσιν... – Νῦν τό Παράκλητον Πνεῦμα... – Νῦν περιβάλλονται κράτος...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων εἰς τά δύο τελευταῖα: α´.– «Καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός, καί Πνεῦμα εὐθές ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου». β´.– «Μή ἀποῤῥίψῃς με ἀπό τοῦ προσώπου σου, καί τό Πνεῦμα σου τό Ἅγιον μή ἀντανέλῃς ἀπ' ἐμοῦ».
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Δεῦτε λαοί...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκιον: «Εὐλογητός εἶ...», τρίς.
Ἀπόλυσις: «Ὁ ἐκ τῶν πατρικῶν κόλπων...» ἀπαραλλάκτως ὡς ἀναγράφεται ἐν τῷ Πεντηκοσταρίῳ καί ἐν τῷ Ἱερατικῷ.
Τήν ἑβδομάδα ταύτην γίνεται κατάλυσις εἰς πάντα.