13η Μαΐου 2007Κυριακή: ΣΤ´ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ). Ἐν ᾗ ἑορτάζομεν τό εἰς τόν ἐκ γενετῆς Τυφλόν, τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ γενόμενον θαῦμα.Τῆς Ἁγίας Μάρτυρος Γλυκερίας. |
![]()
|
Ἦχος πλ. α´ – Ἑωθινόν Η´.
Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑἈπολυτίκιον: «Τό φαιδρόν τῆς ἀναστάσεως...».Κοντάκιον: «Πίστει ἐλθοῦσα...». Ἀπόλυσις: Μικρά. ΕΣΠΕΡΙΝΟΣΠροοιμιακός – Ψαλτήριον.Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...». Ἑσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Διά τοῦ τιμίου σου Σταυροῦ... – Ὁ τήν ἀνάστασιν διδούς... – Μέγα θαῦμα...». 2.– Τά 4 Στιχηρά Ἀνατολικά· «Ἑσπερινήν προσκύνησιν... – Τόν ἀρχηγόν τῆς σωτηρίας ἡμῶν... – Οἱ τῆς κουστωδίας... – Κύριε, ὁ τόν ᾍδην σκυλεύσας...» καί 3.– Τά 2 Στιχηρά Ἰδιόμελα τοῦ Τυφλοῦ· «Ὁ τυφλός γεννηθείς...» καί «Παράγων ὁ Ἰησοῦς...», εἰς 3, τό πρῶτον δίς. Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς τοῦ Τυφλοῦ· «Κύριε, παράγων ἐν τῇ ὁδῷ...». Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Ἐν τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ...». Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...», τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας. Ἀπόστιχα: Τό Ἀναστάσιμον Στιχηρόν· «Σέ τόν σαρκωθέντα...», καί τά Στιχηρά τοῦ Πάσχα· «Πάσχα ἱερόν...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων. Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τυφλοῦ· «Δικαιοσύνης ἥλιε...». Καί νῦν: «Ἀναστάσεως ἡμέρα...», μετά τοῦ «Χριστός ἀνέστη...». Τρισάγιον. Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον: «Τόν συνάναρχον Λόγον...» καί 2.– Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Χαῖρε, πύλη Κυρίου...». Ἀπόλυσις: Ἡ Ἀναστάσιμος. Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝΜετά τόν Ν´ Ψαλμόν ὁ Τριαδικός Κανών· «Κράτος τῆς ἑνιαίας...». Τό διά τήν Λιτήν Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς. Δόξα, «Ὅλον τόν βίον ὁ τυφλός...». Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Νεῦσον παρακλήσεσι...», τά Τριαδικά· «Ἄξιόν ἐστι...». Τό Τρισάγιον καί ἡ Ὑπακοή τοῦ ἤχου· «Ἀγγελικῇ ὁράσει...».ΟΡΘΡΟΣἙξάψαλμος.Εἰς τό· «Θεός Κύριος...». Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Τόν συνάναρχον Λόγον...». 2.– Δόξα, τό αὐτό καί 3.– Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Χαῖρε, πύλη Κυρίου...». Καθίσματα: Τά Ἀναστάσιμα τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας, μετά τῶν Θεοτοκίων, ὡς ἐν τῷ Πεντηκοσταρίῳ. Τά Εὐλογητάρια – ἡ Ὑπακοή – οἱ Ἀναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου. Κανόνες: Τοῦ Πάσχα, μετά τῶν δύο Θεοτοκίων, καταλιμπανομένου τοῦ Κανόνος τοῦ Τυφλοῦ. Ἀπό γ´ ᾨδῆς· Μεσῴδια Καθίσματα: Τό ἐν τῷ Πεντηκοσταρίῳ· «Ὁ τῶν ὅλων Δεσπότης καί Ποιητής...» δίς. Ἀφ' ς´ ᾨδῆς· Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Τυφλοῦ. Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας ἐκ τοῦ Μηναίου καί τό Ὑπόμνημα τοῦ Πεντηκοσταρίου. Καταβασίαι: «Τῷ Σωτῆρι Θεῷ...». Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τό Η´ Ἑωθινόν· «Μαρία εἱστήκει πρός τό μνημεῖον...», κτλ. Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾨδή τοῦ Κανόνος τοῦ Πάσχα μετά τῶν δύο Θεοτοκίων, ὡς καί τῇ Κυριακῇ τῶν Μυροφόρων. Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Σέ τήν ὑπέρ νοῦν...». «Ἅγιος Κύριος...». Ἐξαποστειλάρια: 1.– Τοῦ Πάσχα· «Σαρκί ὑπνώσας...» καί 2.– Τά 2 τοῦ Τυφλοῦ· «Τούς νοερούς μου ὀφθαλμούς...» καί· «Παράγων ὁ Σωτήρ ἡμῶν...». Αἶνοι: 1.– Τά 4 Ἀναστάσιμα Στιχηρά· «Κύριε, ἐσφραγισμένου τοῦ τάφου... – Κύριε, τούς μοχλούς τούς αἰωνίους... – Κύριε, αἱ γυναῖκες... – Κύριε, ὥσπερ ἐξῆλθες...» καί 2.– Τά 4 Στιχηρά τοῦ Πάσχα· «Πάσχα ἱερόν... – Δεῦτε ἀπό θέας γυναῖκες... – Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες... – Πάσχα τό τερπνόν...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων. Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τυφλοῦ· «Τίς λαλήσει τάς δυναστείας σου...». Καί νῦν: «Ἀναστάσεως ἡμέρα...» μετά τοῦ «Χριστός ἀνέστη...». Δοξολογία: Μεγάλη. «Σήμερον σωτηρία...». ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝἈντίφωνα:Εἰσοδικόν: ὖ ὦ Μετά τήν Εἴσοδον. Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Τόν συνάναρχον Λόγον...» καί 2.– Τοῦ Ναοῦ. Κοντάκιον: Τοῦ Πάσχα· «Εἰ καί ἐν τάφῳ...». Τρισάγιον. Ἀπόστολος: Κυριακῆς ς´ τῶν Πράξεων· «Ἐγένετο πορευομένων ἡμῶν...» (Πράξ. ις´ 16-34). Εὐαγγέλιον: Κυριακῆς τοῦ Τυφλοῦ· «Παράγων ὁ Ἰησοῦς...» (Ἰω. θ´ 1-38). Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ὁ Ἄγγελος ἐβόα... – Φωτίζου, φωτίζου...». Κοινωνικόν: «Σῶμα Χριστοῦ...». «Χριστός ἀνέστη...», κτλ. Ἀπόλυσις: Ἡ Ἀναστάσιμος. |
![]()