8η Μαΐου 2007Τρίτη: Μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ, ἐπιστηθίου φίλου, ἠγαπημένου καί παρθένου, Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου· ἤτοι, ἡ σύναξις τῆς Ἁγίας Κόνεως, τῆς ἐκπεμπομένης ἐκ τοῦ τάφου αὐτοῦ, ἤγουν τοῦ μάννα. Τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν Ἀρσενίου τοῦ Μεγάλου. |
![]()
Τῇ Δευτέρᾳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑἈπολυτίκιον: Τῆς Ἑορτῆς· «Μεσούσης τῆς Ἑορτῆς...».Κοντάκιον: «Τῆς ἑορτῆς τῆς νομικῆς...». Ἀπόλυσις: Μικρά. ΕΣΠΕΡΙΝΟΣΠροοιμιακός - Ψαλτήριον.Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...». Ἑσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Ὁ θεατής τῶν ἀῤῥήτων... – Ἡ θεοκίνητος λύρα... – Τῇ βροντοφώνῳ σου γλώττῃ...» εἰς 6, ἅπαντα ἐκ δευτέρου. Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Τόν υἱόν τῆς βροντῆς...». Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Ὅτε παρεγένου ἐν ἱερῷ...», ζήτει τοῦτο εἰς τό Δόξα καί νῦν τῶν Ἑσπερίων τό ἑσπέρας τῆς Τετάρτης. Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...», τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας. Τά Ἀναγνώσματα τοῦ Εὐαγγελιστοῦ. Εἰς τό ὕφος τοῦ Ἀποστόλου. Ἀπόστιχα: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Δεῦτε τῆς σοφίας τόν βυθόν... – Ὄντως σύ ἐφάνης ἀληθῶς... – Χαίροις, Θεολόγε, ἀληθῶς...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων εἰς τά δύο τελευταῖα: α´.– «Εἰς πᾶσαν τήν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτοῦ καί εἰς τά πέρατα τῆς οἰκουμένης τά ῥήματα αὐτοῦ». β´.– «Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα». Δόξα: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Ἀπόστολε Χριστοῦ...». Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Τῆς ἑορτῆς μεσούσης...», ζήτει τοῦτο εἰς τό Δόξα, Καί νῦν τῶν Ἑσπερίων τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Ἑορτῆς. Τρισάγιον. Ἀπολυτίκια: 1.– Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Ἀπόστολε Χριστῷ τῷ Θεῷ ἠγαπημένε...» καί 2.– Δόξα, Καί νῦν, τῆς Ἑορτῆς· «Μεσούσης τῆς ἑορτῆς...». Ἀπόλυσις: Ἡ Ἀναστάσιμος. Τῇ Τρίτῃ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝΜετά τόν Ν´ Ψαλμόν τά διά τήν Λιτήν τοῦ Εὐαγγελιστοῦ 4 Στιχηρά Ἰδιόμελα· «Ποταμοί θεολογίας...», κτλ. Δόξα, τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Ἀναπεσών ἐν τῷ στήθει τοῦ διδασκάλου...». Καί νῦν, τό ὁμόηχον Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Φωτισθέντες ἀδελφοί...», ζήτει τοῦτο εἰς τό Δόξα, Καί νῦν τῶν Αἴνων τῆς Ἑορτῆς. Τρισάγιον καί τό Ἀπολυτίκιον τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Ἀπόστολε Χριστῷ τῷ Θεῷ ἠγαπημένε...».ΟΡΘΡΟΣἙξάψαλμος.Εἰς τό· «Θεός Κύριος...». Ἀπολυτίκια: 1. – Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Ἀπόστολε Χριστῷ τῷ Θεῷ ἠγαπημένε...». 2. – Δόξα, τό αὐτό καί 3. – Καί νῦν, τῆς Ἑορτῆς· «Μεσούσης τῆς ἑορτῆς...». Καθίσματα: Τῆς α´ Στιχολογίας, ὡς ἐν τῷ Πεντηκοσταρίῳ, τῆς Ἑορτῆς· «Ὁ πάντων ἐπιστάμενος...», δίς, τῆς β´ Στιχολογίας τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Ἀναπεσών ἐν τῷ στήθει...». Δόξα, Καί νῦν, τῆς Ἑορτῆς· «Ἑστηκώς ἐν τῷ μέσῳ τοῦ Ἱεροῦ...» καί τό μετά τόν Πολυέλεον τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Τήν μνήμην τιμήσωμεν...». Δόξα, Καί νῦν, τῆς Ἑορτῆς· «Ὁ Δεσπότης τῶν ὅλων...». Ἀναβαθμοί: Τό α´ Ἀντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «Ἐκ νεότητός μου...». Προκείμενον: «Εἰς πᾶσαν τήν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτοῦ, καί εἰς τά πέρατα τῆς οἰκουμένης τά ῥήματα αὐτοῦ». Στίχος: «Οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ· ποίησιν δέ χειρῶν αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα». Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τό ΙΑ´ Ἑωθινόν· «Ἐφανέρωσεν ἑαυτόν ὁ Ἰησοῦς...». «Ἀνάστασιν Χριστοῦ...». Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα, «Ταῖς τοῦ Ἀποστόλου...». Καί νῦν, «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...». Τό Ἰδιόμελον· «Τήν τῶν Ἀποστόλων ἀκρότητα...», ζήτει τοῦτο εἰς τήν Λιτήν (τό δ´ Ἰδιόμελον). Κανόνες: 1.– Ὁ εἷς τῆς Ἑορτῆς· «Μεγάλαι τῆς ὑπέρ νῦν σου...» μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ καί 2.– Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Ὡς καθαρός ἠγαπημένος γέγονας...». Ἀπό γ´ ᾨδῆς· Τό Κοντάκιον τῆς Ἑορτῆς (χῦμα) καί τά· Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Τῆς σοφίας τῷ στήθει ἀναπεσών...» καί 2.– Τῆς Ἑορτῆς· «Τῆς σοφίας τό ὕδωρ...». Ἀφ' ς´ ᾨδῆς· Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ. Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας. Καταβασίαι: «Θάλασσαν ἔπηξας...». Ἡ Τιμιωτέρα. Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Ἀλλότριον τῶν μητέρων...». Ἐξαποστειλάρια: 1.– Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Θεολογῶν ἐβρόντησας...», καί 2.– Τῆς Ἑορτῆς· «Ὁ τόν κρατῆρα ἔχων...». Αἶνοι: 1.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἀποστόλου· «Μάκαρ Ἰωάννη πάνσοφε... – Τό παρθενίας ἀπάνθισμα... – Θεολογίας τά νάματα...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς. Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Ἀποστόλου· «Εὐαγγελιστά Ἰωάννη...». Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Μεσούσης τῆς ἑορτῆς...», ζήτει τοῦτο εἰς τό Δόξα, Καί νῦν τῶν Ἀποστίχων τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Ἑορτῆς. Δοξολογία: Μεγάλη. Ἀπολυτίκιον: «Ἀπόστολε Χριστῷ τῷ Θεῷ...». ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝἈντίφωνα:Εἰσοδικόν: ἦ ἶ Μετά τήν Εἴσοδον. Ἀπολυτίκια: 1.– Τῆς Ἑορτῆς· «Μεσούσης τῆς ἑορτῆς...». 2.– Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Ἀπόστολε Χριστῷ τῷ Θεῷ ἠγαπημένε...» καί 3.– Τοῦ Ναοῦ. Κοντάκιον: Τῆς Ἑορτῆς· «Τῆς ἑορτῆς τῆς νομικῆς...». Τρισάγιον. Ἀπόστολος: Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Ὁ ἦν ἀπ' ἀρχῆς...» (Α´ Ἰω. α´ 1-7). Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Εἱστήκεσαν παρά τῷ Σταυρῷ...» (Ἰω. ιθ´ 25-27, κα´ 24-25). Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἄξιόν ἐστιν...». Κοινωνικόν: «Εἰς πᾶσαν τήν γῆν...», κτλ. «Χριστός ἀνέστη...», κτλ. Ἀπόλυσις: Ἡ Ἀναστάσιμος. |
![]()