Ἦχος β´ – Ἑωθινόν Δ´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: «Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος...».
Κοντάκιον: «Τῇ φιλοπράγμονι δεξιᾷ...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός - Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.– Τά 3 Ἀναστάσιμα Στιχηρά· «Τόν πρό αἰώνων ἐκ Πατρός... – Χριστός ὁ Σωτήρ ἡμῶν... – Σύν Ἀρχαγγέλοις ὑμνήσωμεν...». 2.– Τά 4 Στιχηρά Ἀνατολικά· «Σέ τόν σταυρωθέντα... – Ἐν τῷ Σταυρῷ σου κατήργησας... – Ἠνοίγησάν σοι, Κύριε... – Τόν σωτήριον ὕμνον...» καί 3.– Τά 3 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῶν Μυροφόρων· «Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες... – Τί τά μύρα τοῖς δάκρυσι... – Αἱ μυροφόροι ὄρθριαι...».
Δόξα: Τό ἕτερον Ἰδιόμελον· «Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Παρῆλθεν ἡ σκιά...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...» καί τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
Ἀπόστιχα: Τό Ἀναστάσιμον Στιχηρόν· «Ἡ ἀνάστασίς σου, Χριστέ Σωτήρ...» καί τά Στιχηρά τοῦ Πάσχα· «Πάσχα ἱερόν... – Δεῦτε ἀπό θέας γυναῖκες... – Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες... – Πάσχα τό τερπνόν...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων, εἰς τά τρία τελευταῖα.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον τῶν Μυροφόρων· «Σέ τόν ἀναβαλλόμενον...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Ὅτε κατῆλθες...». 2.– Δόξα, τοῦ Ἰωσήφ· «Ὁ εὐσχήμων Ἰωσήφ...» καί 3. – Καί νῦν, τῶν Μυροφόρων· «Ταῖς Μυροφόροις...».
Ἀπόλυσις: «Ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών· «Τήν τριττήν καί μίαν ἀρχικήν...», τά διά τήν Λιτήν 3 Ἰδιόμελα μετά τοῦ· Δόξα, Καί νῦν, τά Τριαδικά· «Ἄξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί τό Ἀπολυτίκιον· «Ὁ εὐσχήμων Ἰωσήφ...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκια: Τά τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Καθίσματα: Τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν, ὡς ἐν τῷ Πεντηκοσταρίῳ.
Τά Εὐλογητάρια - ἡ Ὑπακοή - οἱ Ἀναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: Τοῦ Πάσχα μετά τῶν δύο θεοτοκίων, καταλιμπανομένου τοῦ Κανόνος τῶν Μυροφόρων·
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– Τῶν Μυροφόρων· «Τά μύρα θερμῶς...» καί 2.– Δόξα, Καί νῦν, «Τῶν Μαθητῶν σου ὁ χορός...».
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον - Οἶκος: Τῶν Μυροφόρων.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας ἐκ τοῦ Μηναίου καί τό Ὑπόμνημα τοῦ Πεντηκοσταρίου.
Καταβασίαι: Τοῦ Πάσχα· «Ἀναστάσεως ἡμέρα...».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τό Δ´ Ἑωθινόν· «Τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων...», κτλ.
Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾨδή τοῦ Κανόνος τοῦ Πάσχα καί τῆς Θεοτόκου μετά τῶν Μεγαλυναρίων ὡς ἑξῆς:
1. Μεγάλυνον, ψυχή μου, τόν ἐθελουσίως, παθόντα καί ταφέντα καί ἐξαναστάντα, τριήμερον ἐκ τάφου.
«Φωτίζου, φωτίζου...».
2. Μεγάλυνον, ψυχή μου, τόν ἐξαναστάντα, τριήμερον ἐκ τάφου, Χριστόν τόν ζωοδότην.
«Φωτίζου, φωτίζου...».
3. Χριστός τό Καινόν Πάσχα, τό ζωόθυτον θῦμα, ἀμνός Θεοῦ, ὁ αἴρων τήν ἁμαρτίαν κόσμου.
«Ὤ θείας! ὤ φίλης!...»
4. Σήμερον πᾶσα κτίσις, ἀγάλλεται καί χαίρει, ὅτι Χριστός ἀνέστη καί ᾅδης ἐσκυλεύθη.
«Ὤ Πάσχα τό μέγα...»
5. Δόξα... Μεγάλυνον, ψυχή μου, τῆς τρισυποστάτου καί ἀδιαιρέτου Θεότητος τό κράτος.
«Συμφώνως Παρθένε...»
6. Καί νῦν... Χαῖρε, Παρθένε, χαῖρε, χαῖρε, εὐλογημένη, χαῖρε, δεδοξασμένη· σός γάρ Υἱός ἀνέστη, τριήμερος ἐκ τάφου.
«Εὐφραίνου, ἀγάλλου...»
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: Ὁ Ἄγγελος ἐβόα, τῇ Κεχαριτωμένη· Ἁγνή Παρθένε χαῖρε, καί πάλιν ἐρῶ χαῖρε, ὁ σός Υἱός ἀνέστη, τριήμερος ἐκ τάφου.
«Φωτίζου, φωτίζου...»
«Ἅγιος Κύριος...»
Ἐξαποστειλάρια: 1.– Τοῦ Πάσχα· «Σαρκί ὑπνώσας...» καί 2.– Τῶν Μυροφόρων· «Γυναῖκες ἀκουτίσθητε...» ἅπαξ.
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Πᾶσα πνοή... – Εἰπάτωσαν Ἰουδαῖοι... – Χαίρετε, λαοί... – Ἄγγελος μέν τό χαῖρε...», καί 2. – Τά 4 Στιχηρά τοῦ Πάσχα· «Πάσχα ἱερόν... – Δεῦτε ἀπό θέας γυναῖκες... – Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες... – Πάσχα τό τερπνόν...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων, εἰς τά τρία τελευταῖα.
Δόξα: Τό Β´ Ἑωθινόν· «Μετά μύρων προσελθούσαις...».
Καί νῦν: «Ἀναστάσεως ἡμέρα...», μετά τοῦ· «Χριστός ἀνέστη...» ἅπαξ.
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον σωτηρία...»

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα-Εἰσοδικόν: Τοῦ Πάσχα.
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.– «Ὅτε κατῆλθες...». 2.– «Ὁ εὐσχήμων Ἰωσήφ...». 3.– «Ταῖς Μυροφόροις...» καί 4. – Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Εἰ καί ἐν τάφῳ...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Κυριακῆς γ´ τῶν Πράξεων· «Πληθυνόντων τῶν μα-θητῶν...» (Πράξ. ς´ 1-7).
Εὐαγγέλιον: Κυριακῆς τῶν Μυροφόρων· «Ἐλθών Ἰωσήφ ὁ ἀπό Ἀ-ριμαθαίας...» (Μᾶρκ. ιε´ 43 – ις´ 8).
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ὁ Ἄγγελος ἐβόα... Φωτίζου, φωτίζου...».
Κοινωνικόν: «Σῶμα Χριστοῦ...».
«Χριστός ἀνέστη...», κτλ.
Ἀπόλυσις: Ἡ Ἀναστάσιμος.