Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀντ' αὐτῆς ἡ Ἐναρκτήριος Ἀκολουθία τοῦ Πάσχα (βλ. ὑποσημ. 77).

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

«Εὐλογητός ὁ Θεός...».
Τό· «Χριστός ἀνέστη...» τρίς· (ἅπαξ ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Βήματος καί ἀνά μίαν ὑπό τῶν Χορῶν), καί ἀναγινώσκεται ὁ Προοιμιακός ἄνευ τοῦ· «Δεῦτε προσκυνήσωμεν»81. Τά «Εἰρηνικά» καί τό Α´ Κάθισμα τοῦ Ψαλτηρίου.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: Τά 6 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων... – Μεθ' ἡμέρας ὀκτώ... – Θωμᾶς, ὁ λεγόμενος Δίδυμος... – Τῶν Μαθητῶν δισταζόντων... – Μετά τήν ἔγερσίν σου... – Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ἕτερον Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...» καί τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
Ἀπόστιχα: Τά 3 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Ὤ τοῦ παραδόξου θαύματος...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων, εἰς τά δύο τελευταῖα: α´.– «Ἐπαίνει, Ἰερουσαλήμ, τόν Κύριον· αἴνει τόν Θεόν σου, Σιών». β´.– «Ὅτι ἐνίσχυσε τούς μοχλούς τῶν πυλῶν σου, εὐλόγησε τούς υἱούς σου ἐν σοί».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ἕτερον Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Φιλάνθρωπε, μέγα καί ἀνείκαστον...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκιον: Τῆς Ἑορτῆς· «Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος...» τρίς.
Ἀπόλυσις: «Ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...», κατακλειομένη διά τοῦ «Δι' εὐχῶν...»82.

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ83

«Εὐλογητός ὁ Θεός...». «Χριστός ἀνέστη...» τρίς84 καί εὐθύς Δόξα, Καί νῦν, «Παναγία Τριάς...» κτλ. «Κύριε, ἐλέησον» ιβ´, Δόξα, Καί νῦν, «Δεῦτε προσκυνήσωμεν...». Ὁ Ν´ Ψαλμός (χῦμα). Ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ α´ ἤχου· «Μίαν τρισυπόστατον ἀρχήν...», τά διά τήν Λιτήν Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Κύριε, τῇ ἀστέκτῳ... – Ἅψαι, Θωμᾶ, τῆς πλευρᾶς...» μετά τοῦ Δόξα, Καί νῦν, «Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων...», τά Τριαδικά· «Ἄξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί τό Ἀπολυτίκιον· «Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος...» καί Ἀπόλυσις.

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκιον: Τῆς Ἑορτῆς· «Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος...» τρίς.
Καθίσματα: Τῆς Ἑορτῆς· «Τῷ φόβῳ τῶν Ἑβραίων... – Ἐπέστης ἡ ζωή... – Ἰδών μου τήν πλευράν...», ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Εὐλογητάρια: Καταλιμπάνονται.
Ἀναβαθμοί: Τό α´ Ἀντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «Ἐκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «Ἐπαίνει, Ἱερουσαλήμ, τόν Κύριον· αἴνει τόν Θεόν σου, Σιών».
Στίχος: «Ὅτι ἐνίσχυσε τούς μοχλούς τῶν πυλῶν σου, εὐλόγησε τούς υἱούς σου ἐν σοί».
Κανών: Μόνον τῆς Ἑορτῆς· «ᾌσωμεν, πάντες λαοί...», εἰς 6, ἄνευ Στίχου, μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ.
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Ἡ Ὑπακοή: Τῆς Ἑορτῆς· «Ὡς ἐν μέσῳ τῶν μαθητῶν σου...».
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῆς Ἑορτῆς.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό Ὑπόμνημα τοῦ Πεντηκοσταρίου.
Καταβασίαι: Τοῦ Πάσχα· «Ἀναστάσεως ἡμέρα...».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τό Α´ Ἑωθινόν· «Οἱ ἕνδεκα μαθηταί ἐπορεύθησαν...», κτλ.
Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾨδή τοῦ Κανόνος τῆς Ἑορτῆς· «Σέ τήν φαεινήν λαμπάδα...».
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Ὁ Ἄγγελος ἐβόα... Φωτίζου, φωτίζου...».
«Ἅγιος Κύριος...» μετά τοῦ· «Ὑψοῦτε Κύριον...».
Ἐξαποστειλάρια: 1.– Τῆς Ἑορτῆς· «Ἐμῶν μελῶν χειρί σου...», δίς καί 2.– Τό ἕτερον· «Σήμερον ἔαρ μυρίζει...», ἅπαξ.
Αἴνοι: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς Ἑορτῆς· «Μετά τήν ἐκ τάφου Σου φρικτήν... – Θωμᾶς ὁ καί Δίδυμος... – Ὡς θέλεις ψηλάφησον...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον αὐτῆς· «Μεθ' ἡμέρας ὀκτώ...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
Ἀπολυτίκιον: «Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Μετά τό· «Εὐλογημένη ἡ βασιλεία...» ψάλλεται τό· «Χριστός ἀνέστη...», τρίς, ἅπαξ ἀπό τοῦ Ἱεροῦ Βήματος καί ἀνά μίαν ὑπό τῶν Χορῶν85.
Ἀντίφωνα-Εἰσοδικόν: Τοῦ Πάσχα.
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκιον: Τῆς Ἑορτῆς· «Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος...».
Κοντάκιον: Τοῦ Πάσχα· «Εἰ καί ἐν τάφῳ...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τῆς Κυριακῆς· «Διά τῶν χειρῶν τῶν Ἀποστόλων...» (Πράξ. ε´ 12-20).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Οὔσης ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ...» (Ἰω. κ´ 19-31).
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: Ὁ Εἱρμός τῆς θ´ ᾨδῆς τοῦ Κανόνος τῆς Ἑορτῆς· «Σέ τήν φαεινήν λαμπάδα...».
Κοινωνικόν: «Ἐπαίνει, Ἱερουσαλήμ, τόν Κύριον· αἴνει τόν Θεόν σου, Σιών».
«Χριστός ἀνέστη...», κτλ.
Ἀπόλυσις: Ἡ ἀναστάσιμος, ὡς καί εἰς τόν Ἑσπερινόν.