Τῇ Μ. Πέμπτῃ πρωΐ: ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Τό· «Ἀλληλούϊα» τετράκις μετά τῶν στίχων αὐτοῦ καί τό·
Τροπάριον: «Ὅτε οἱ ἔνδοξοι μαθηταί...» τρίς.
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τῆς ἡμέρας· «Ἤγγιζεν ἡ ἑορτή τῶν ἀζύμων...» (Λουκ. κβ´ 1-39).
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (χῦμα).
Κανών: «Τμηθείσῃ τμᾶται...», ἄνευ Στίχων. Εἰς τό τέλος ἑκάστης ᾨδῆς ἐπαναλαμβάνεται ὁ Εἱρμός αὐτῆς.
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Τά ἐν τῷ Τριῳδίῳ.
Μεσῴδια Καθίσματα: «Ὁ λίμνας καί πηγάς...», κτλ.
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τά ἐν τῷ Τριῳδίῳ.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό Ὑπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾨδή τοῦ Κανόνος.
Ἐξαποστειλάριον: «Τόν νυμφῶνά σου βλέπω...» τρίς.
Αἶνοι: Τά 4 Στιχηρά Ἰδιόμελα· «Συντρέχει λοιπόν... – Ἰούδας ὁ παράνομος... – Ἰούδας ὁ προδότης... – Ἰούδας ὁ δοῦλος...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ἕτερον Ἰδιόμελον· «Ὅν ἐκήρυξεν ἀμνόν Ἠσαΐας...».
«Σοί δόξα πρέπει...»
Δοξολογία: (χῦμα), κτλ.
Ἀπόστιχα: Τά 4 Ἰδιόμελα· «Σήμερον ὁ κατά τοῦ Χριστοῦ... – Σήμερον ὁ Ἰούδας... – Ὁ τρόπος σου δολιότητος γέμει... – Μηδείς, ὦ πιστοί...», μέ τούς πρό αὐτῶν Στίχους: α´.– «Ὁ ἐσθίων ἄρτους μου ἐμεγάλυνεν ἐπ' ἐμέ πτερνισμόν». β´.– «Ἐξεπορεύετο ἔξω καί ἐλάλει ἐπί τό αὐτό· κατ' ἐμοῦ ἐψιθύριζον πάντες οἱ ἐχθροί μου, κατ' ἐμοῦ ἐλογίζετο κακά μοι». γ´.– «Λόγον παράνομον κατέθεντο κατ' ἐμοῦ· μή ὁ κοιμώμενος οὐχί προσθήσει τοῦ ἀναστῆναι».
Δόξα: Τό 3ον Ἰδιόμελον· «Ὁ τρόπος σου δολιότητος γέμει...».
Καί νῦν: Τό ἕτερον Ἰδιόμελον· «Μυσταγωγῶν σου, Κύριε...».
«Ἀγαθόν τό ἐξομολογεῖσθαι...»
Τρισάγιον.
Τό Τροπάριον τῆς Προφητείας, ἡ Προφητεία, Ἐκτενής.
Ἀπόλυσις: «Ἐρχόμενος ὁ Κύριος...».

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ καί Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: Τά 5 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῶν Αἴνων τοῦ Ὄρθρου· «Συντρέχει λοιπόν... δίς – Ἰούδας ὁ παράνομος... – Ἰούδας ὁ προδότης... – Ἰούδας ὁ δοῦλος... – Ὅν ἐκήρυξεν Ἀμνόν...», εἰς 6.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον· «Γέννημα ἐχιδνῶν...».
Εἴσοδος: Μετ' Εὐαγγελίου – «Φῶς ἱλαρόν...». Τά Ἀναγνώσματα.
Εἰς τό τέλος τῶν Ἀναγνωσμάτων ἐκφώνησις· «Ὅτι ἅγιος εἶ ὁ Θεός...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Μεγάλης Πέμπτης· «Ἐγώ παρέλαβον ἀπό τοῦ Κυρίου...» (Α´ Κορ. ια´ 23-32).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Οἴδατε ὅτι μετά δύο ἡμέρας τό Πάσχα γίνεται...» (Ματθ. κς´ 2-20, Ἰω. ιγ´ 3-17, Ματθ. κς´ 21-39, Λουκ. κβ´ 43-44 καί Ματθ. κς´ 40 – κζ´ 2).
Καθεξῆς ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
Εἰς ἥν ἀντί τοῦ Χερουβικοῦ ὕμνου ψάλλεται τό Τροπάριον· «Τοῦ Δείπνου Σου τοῦ μυστικοῦ...». Εἰς τό σημεῖον· «οὐ φίλημά Σοι δώσω, καθάπερ ὁ Ἰούδας...» γίνεται ἡ Μεγάλη Εἴσοδος καί εὐθύς μετά τήν Εἴσοδον ὁ β´ Χορός συνεχίζει ἀπό τοῦ σημείου· «ἀλλ' ὡς ὁ λῃστής...».
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἐπί σοί χαίρει...».
Κοινωνικόν: «Τοῦ Δείπνου Σου τοῦ μυστικοῦ...».
Ἐπίσης καί ἀντί τοῦ· «Εἴδομεν τό φῶς» ἀπαγγέλλεται ἐμμελῶς πάλιν τό αὐτό Τροπάριον.
Ἀπόλυσις: «Ὁ δι' ὑπερβάλλουσαν ἀγαθότητα ὁδόν ἀρίστην τήν ταπείνωσιν ὑποδείξας ἐν τῷ νῖψαι τούς πόδας τῶν Μαθητῶν καί μέχρι Σταυροῦ καί Ταφῆς συγκαταβάς ἡμῖν Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός...».