Τῇ Μ. Τρίτῃ ἑσπέρας: ΟΡΘΡΟΣ

Ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου τῆς Μεγάλης Τετάρτης, ὅπως ἀκριβῶς διετυπώθη εἰς τόν Ὄρθρον τῆς Μεγάλης Δευτέρας.
Ἑξάψαλμος.
Ἀπολυτίκια: Ὡς χθές.
Καθίσματα: Τά τοῦ Τριῳδίου· «Πόρνη προσῆλθέ σοι... – Ἰούδας ὁ δόλιος... – Ἡ πόρνη ἐν κλαυθμῷ...», τό τελευταῖον δίς.
Εὐαγγέλιον: Μ. Τετάρτης· «Ἐμαρτύρει ὁ ὄχλος...» (Ἰω. ιβ´ 17-50).
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα).
Κανών: Ἡ γ´ ᾨδή τοῦ Τριῳδίου· «Τῆς πίστεως ἐν πέτρᾳ με στερεώσας...».
Εἱρμός γ´ ᾨδῆς: «Τῆς πίστεως...», ἀργῶς.
Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Τριῳδίου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό Ὑπόμνημα τοῦ Τριῳδίου. Ἡ η´ ᾨδή τοῦ Τριῳδίου· «Ῥῆμα τυράννου...».
Εἱρμός η´ ᾨδῆς: «Ῥῆμα τυράννου...», ἀργῶς.
Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ψάλλεται ἡ θ´ ᾨδή τοῦ Τριῳδίου· «Ψυχαῖς καθαραῖς...».
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Ψυχαῖς καθαραῖς...», ἀργῶς.
Ἐξαποστειλάριον: «Τόν νυμφῶνά σου βλέπω...» τρίς.
Αἶνοι: Τά 4 Ἰδιόμελα· «Σέ τόν τῆς Παρθένου Υἱόν... – Τό πολυτίμητον μύρον... – Ὅτε ἡ ἁμαρτωλός... – Ὤ τῆς Ἰούδα ἀθλιότητος...».
Δόξα: Τό ἕτερον Ἰδιόμελον· «Ἡ ἁμαρτωλός ἔδραμε...».
Καί νῦν: Τό ἐν συνεχείᾳ Ἰδιόμελον· «Ἡ βεβυθισμένη τῇ ἁμαρτίᾳ...».
«Σοί δόξα πρέπει...».
Δοξολογία: (χῦμα).
Ἀπόστιχα: Τά 4 Ἰδιόμελα· «Σήμερον ὁ Χριστός... – Ἤπλωσεν ἡ πόρνη... – Προσῆλθε γυνή... – Ἡ ἀπεγνωσμένη διά τόν βίον...»[1].
Δόξα, Καί νῦν: Τό ὑπό τῆς Κασσιανῆς Μοναχῆς ποιηθέν Ἰδιόμελον· «Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις...».
«Ἀγαθόν τό ἐξομολογεῖσθαι...».
Τρισάγιον.
Κοντάκιον: «Ὑπέρ τήν πόρνην, ἀγαθέ, ἀνομήσας...».
Καί τά λοιπά τῆς Ἀκολουθίας, ὡς καί εἰς τό τέλος τοῦ Ὄρθρου τῆς Μ. Δευτέρας.

Τῇ Μ. Τετάρτῃ πρωΐ: ΑΙ ΩΡΑΙ

Ἀναγινώσκονται τά ἕτερα πέντε Καθίσματα τοῦ Ψαλτηρίου (ιδ´, ιε´, ις´, ιθ´ καί κ´). Ἐν συνεχείᾳ αἱ Ὧραι λιταί. Μετά τούς Ψαλμούς ἑκάστης Ὥρας, τό Τροπάριον· «Ἰδού ὁ Νυμφίος ἔρχεται...» καί μετά τό Τρισάγιον, τό Κοντάκιον· «Ὑπέρ τήν πόρνην...». Ἀπόλυσις· ἡ ἀνωτέρω.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός - Τά· «Πρός Κύριον...».
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.– Τά 6 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῶν Αἴνων τοῦ Ὄρθρου· «Σέ τόν τῆς Παρθένου Υἱόν... – Τό πολυτίμητον μύρον... – Ὅτε ἡ ἁμαρτωλός... – Ὤ τῆς Ἰούδα ἀθλιότητος... – Ἡ ἁμαρτωλός ἔδραμε πρός τό μύρον... – Ἡ βεβυθισμένη τῇ ἁμαρτίᾳ...». 2.– Τά 4 Ἰδιόμελα τῶν Ἀποστίχων τοῦ Ὄρθρου· «Σήμερον ὁ Χριστός παραγίνεται... – Ἤπλωσεν ἡ πόρνη... – Προσῆλθε γυνή... – Ἡ ἀπεγνωσμένη διά τόν βίον...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον· «Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις...».
Εἴσοδος: Μετ' Εὐαγγελίου – «Φῶς ἱλαρόν...» καί τά Ἀναγνώσματα, τό· «Κατευθυνθήτω...».
Εὐαγγέλιον: Τῆς ἡμέρας· «Τοῦ Ἰησοῦ γενομένου ἐν Βηθανίᾳ...» (Ματθ. κς´ 6-16).
Καθεξῆς ἡ Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων.
Ἀπόλυσις: Ἡ ἰδία· «Ἐρχόμενος ὁ Κύριος...».

Τῇ Μ. Τετάρτη ἑσπέρας: ΜΙΚΡΟΝ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟΝ

Εἰς τό Μικρόν Ἀπόδειπνον μετά τό· «Ἄξιόν ἐστιν...», τό Τριῴδιον· «Ἀνώγεον ἐστρωμένον...» μετά Στίχου· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι». Εἰς τό τέλος τῆς θ´ ᾨδῆς ψάλλεται ὁ Εἱρμός· «Ἀσπόρου συλλήψεως...», ἀργῶς.
Τρισάγιον.
Κοντάκιον: «Ὑπέρ τήν πόρνην...»[2].
Καί τά λοιπά τοῦ Μ. Ἀποδείπνου, ὡς συνήθως.
Ἀπόλυσις: Ἡ ἰδία πάντοτε· «Ἐρχόμενος ὁ Κύριος...».
Σημειώσεις
[1] Εἰς τά Ἀπόστιχα τοῦ Ὄρθρου τῶν καθημερινῶν προβλέπονται 3 Στιχηρά, ὑπάρχουσι δέ μόνον δύο στίχοι, διά τό 2ον καί 3ον Στιχηρόν ἀντιστοίχως. Εἰς τήν σημερινήν ὅμως περίπτωσιν, ὅπου ψάλλονται 4 Ἰδιόμελα, ὁ α´ στίχος τέμνεται κατ' ἀνάγκην εἰς δύο καί τό μέν α´ μέρος αὐτοῦ· «Ἐνεπλήσθημεν τό πρωΐ τοῦ ἐλέους σου, Κύριε, καί ἠγαλλιασάμεθα, καί ηὐφράνθημεν ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις ἡμῶν» προτάσσεται τοῦ 2ου Ἰδιομέλου τό δέ β´ μέρος· «Εὐφρανθείημεν ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις...» μέχρι τέλους, τοῦ 3ου Ἰδιομέλου, καί ὁλόκληρος ὁ β´ στίχος τοῦ 4ουἸδιομέλου.
[2] Κατ' ἀντιστοιχίαν πρός τήν Παρασκευήν τῆς α´ καί ε´ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν, ὅπου εἰς τό Μικρόν Ἀπόδειπνον ἀντί τοῦ κανονικοῦ Κοντακίου· «Ὡς ἀπαρχάς τῆς φύσεως...» ἀναγινώσκονται τά Κοντάκια· «Πίστιν Χριστοῦ ὡσεί θώρακα...» (ΤΜΕ Τριῴδιον § 26, σ. 335) καί «Τῇ ὑπερμάχῳ...» (ΤΜΕ Τριῴδιον § 50, σ. 348) θά ἔδει καί εἰς τήν περίπτωσιν αὐτήν νά ἀναγνωσθῇ τό Κοντάκιον τῆς ἡμέρας· «Τόν ἄρτον λαβών...» ἀντί τοῦ ὑπό τοῦ ΤΜΕ (Τριῴδιον § 77, σ. 357) ὁριζομένου· «Ὑπέρ τήν πόρνην...», ἐφ' ὅσον προεψάλη τό Τριῴδιον τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου.