Ἦχος πλ. δ´ – Ὄρθρου

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκια: 1. – «Τό προσταχθέν μυστικῶς...». 2. – Δόξα, «Σήμερον τῆς παγκοσμίου χαρᾶς...».
Κοντάκιον: «Ἐπελεύσει Πνεύματος...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Ἑσπερινόν ὕμνον... – Κύριε, Κύριε, μή ἀποῤῥίψης ἡμᾶς... – Χαῖρε, Σιών ἁγία...». 2.– Τό 1 Στιχηρόν Ἀνατολικόν· «Ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρός Λόγος...» καί 3.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς Ἑορτῆς· «Βουλήν προαιώνιον... – Φαίνῃ μοι ὡς ἄνθρωπος... – Θεός ὅπου βούλεται...», εἰς 6, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Ἀπεστάλη ἐξ οὐρανοῦ...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας καί τά Ἀναγνώσματα τῆς Ἑορτῆς.
Ἀπόστιχα: Τό Ἀναστάσιμον Στιχηρόν· «Ἀνῆλθες ἐπί Σταυροῦ...» καί τά κατ' Ἀλφάβητον τοῦ ἤχου· «Χριστόν δοξολογήσωμεν... – Ψαλμοῖς καί ὕμνοις... – Ὤ Δέσποτα τῶν ἁπάντων...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ἕτερον Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Σήμερον χαρᾶς εὐαγγέλια...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Ἐξ ὕψους κατῆλθες...». 2.– Δόξα, τῆς Ἑορτῆς· «Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν...» καί 3.– Καί νῦν, τό αὐτό.
Ἀπόλυσις: «Ὁ δι' ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου σαρκωθῆναι καταδεξάμενος καί ἀναστάς ἐκ νεκρῶν Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, τά διά τήν Λιτήν Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς, (καταλιμπανομένου τοῦ Τριαδικοῦ Κανόνος). Τρισάγιον καί τό Ἀπολυτίκιον· «Σήμερον τῆς σωτηρίας...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκια: Τά τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Καθίσματα: Τά Ἀναστάσιμα τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας καί εἰς τό Καί νῦν, ἀντί τῶν Θεοτοκίων, ἀνά ἕν τῆς Ἑορτῆς καί τά μετά τόν Πολυέλεον· «Γαβριήλ ἐξ οὐρανοῦ...» καί Δόξα, Καί νῦν, τό ἕτερον· «Ἀπεστάλη Γαβριήλ...». Τά Εὐλογητάρια καταλιμπάνονται – μικρά συναπτή καί ἐκφώνησις· «Ὅτι ηὐλόγηταί σου...». Ἡ Ὑπακοή – οἱ Ἀναβαθμοί τοῦ ἤχου καί τό·
Προκείμενον: «Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν».
Στίχος: «ᾌσατε τῷ Κυρίῳ ᾄ|σμα καινόν, ᾄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τῆς Ἑορτῆς· «Ἀναστᾶσα Μαριάμ...» (Λουκ. α´ 39-49, 56).
«Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι...»
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα, «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...». Καί νῦν, τό αὐτό. Τό Ἰδιόμελον· «Εὐαγγελίζεται ὁ Γαβριήλ...», ζήτει τοῦτο εἰς τό Δόξα, Καί νῦν τῆς Λιτῆς.
Κανόνες: 1.– Ὁ Ἀναστάσιμος· «Ἁρματηλάτην Φαραώ..» μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ καί 2.– Τῆς Ἑορτῆς· «ᾈδέτω σοι Δέσποινα...», εἰς 6 (ὁ Εἱρμός δίς καί τά τροπάρια ἀνά μίαν) ἄνευ στίχου· εἰς τά δύο τελευταῖα· Δόξα, Καί νῦν.
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Τό Ἀναστάσιμον Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος (χῦμα) καί τό·
Μεσῴδιον Κάθισμα· Τῆς Ἑορτῆς· «Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ...» ἅπαξ.
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον- Οἶκος: Ψάλλεται τό Κοντάκιον· «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
Ὁ Ἱερεύς πρό τῆς εἰκόνος τῆς Θεοτόκου φέρων ἐπιτραχήλιον καί φελόνιον ἀπαγγέλλει τόν Οἶκον· «Ἄγγελος πρωτοστάτης...».
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: «Ἀνοίξω τό στόμα μου...», ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.
Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾨδή τοῦ Κανόνος τῆς Ἑορτῆς μετά τοῦ Μεγαλυναρίου· «Εὐαγγελίζου γῆ χαράν μεγάλην...».
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Εὐαγγελίζου... – Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ...».
«Ἅγιος Κύριος...».
Ἐξαποστειλάρια: 1.– Τό Η´ Ἀναστάσιμον· «Δύο ἀγγέλους βλέψασα...» καί 2.– Τά 2 τῆς Ἑορτῆς· «Ἀγγελικῶν Δυνάμεων...» καί· «Χαῖρε κατάρας λύτρωσις...».
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Κύριε, εἰ καί κριτηρίῳ... – Κύριε, εἰ καί ὡς θνητόν ἐν μνημείῳ... – Κύριε, ὅπλον κατά τοῦ διαβόλου... – Ὁ Ἄγγελός σου, Κύριε...» καί 2. – Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς Ἑορτῆς· «Τῶν οὐρανίων ἁψίδων... – Ὁ Γαβριήλ τῇ Παρθένῳ τό Εὐαγγέλιον... – Ὁ συναΐδιος Λόγος...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς, μετά στίχων, εἰς τά δύο τελευταῖα. α´.– «Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τό σωτήριον αὐτοῦ». β´.– «ᾌσατε τῷ Κυρίῳ ᾄ|σμα καινόν, ᾄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Τό ἀπ' αἰῶνος μυστήριον...».
Καί νῦν: «Ὑπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
Ἀπολυτίκιον: «Σήμερον σωτηρία...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα: Τῆς Ἑορτῆς.
Ἀντίφωνον α´.
Ἦχος β´.
«Ὁ Θεός τό κρίμα σου τῷ Βασιλεῖ δός, καί τήν δικαιοσύνην σου τῷ υἱῷ τοῦ Βασιλέως.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Ἀναλαβέτω τά ὄρη εἰρήνην τῷ λαῷ, καί οἱ βουνοί δικαιοσύνην.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Ὤμοσε Κύριος τῷ Δαυΐδ ἀλήθειαν, καί οὐ μή ἀθετήσει αὐτήν.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Δόξα... Καί νῦν...
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς».

Ἀντίφωνον β´.
Ἦχος ὁ αὐτός.
«Καταβήσεται ὡς ὑετός ἐπί πόκον, καί ὡσεί σταγών ἡ στάζουσα ἐπί τήν γῆν.
       Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ δι' ἡμᾶς σαρκωθείς ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Ἡγίασε τό σκήνωμα αὐτοῦ ὁ Ὕψιστος.
       Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ δι' ἡμᾶς σαρκωθείς ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Ὁ Θεός ἐμφανῶς ἥξει, ὁ Θεός ἡμῶν, καί οὐ παρασιωπήσεται.
       Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ δι' ἡμᾶς σαρκωθείς ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Ἀνατελεῖ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δικαιοσύνη, καί πλῆθος εἰρήνης.
       Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ δι' ἡμᾶς σαρκωθείς ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Δόξα... Καί νῦν... Ὁ Μονογενής Υἱός...».
Ἀντίφωνον γ´.
Ἦχος δ´.
«Ἔσται τό ὄνομα αὐτοῦ εὐλογημένον εἰς τούς αἰῶνας.
       Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν...
Εὐλογητός Κύριος ὁ Θεός τοῦ Ἰσραήλ, ὁ ποιῶν θαυμάσια μόνος.
       Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν...
Εὐλογημένον τό ὄνομα αὐτοῦ εἰς τόν αἰῶνα καί εἰς τόν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος
       Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν, Ἦχος β´: «Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν ψάλλοντάς σοι· Ἀλληλούϊα...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Ἐξ ὕψους κατῆλθες...» καί 2.– Τῆς Ἑορτῆς· «Σήμερον τῆς σωτηρίας...».
Κοντάκιον: «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τῆς Ἑορτῆς. «Ὁ ἁγιάζων καί οἱ ἁγιαζόμενοι...» (Ἑβρ. β´ 1-18).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Συνέλαβεν Ἐλισάβετ...» (Λουκ. α´ 24-38).
Ἐφεξῆς ἡ Θ. Λειτουργία Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Εὐαγγελίζου γῆ χαράν μεγάλην... Ὡς ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ».
Κοινωνικόν: «Ἐξελέξατο Κύριος τήν Σιών, ᾐρετήσατο αὐτήν εἰς κατοικίαν ἑαυτῷ».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
Ἀπόλυσις: Ἡ τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Ἐν τῇ τραπέζῃ κατάλυσις ἰχθύος.
Σημείωσις: Εἰς τάς ἐν τῷ Ἐξωτερικῷ Ἐπαρχίας τοῦ Θρόνου εἴθισται νά τελῆται κατά τήν ἡμέραν ταύτην ἡ καθιερωμένη Δοξολογία, κατά τήν ἐν τῷ «Ἱερατικῷ» τάξιν (βλ. Ἱερατικόν Ἔκδ. Ἀποστολικῆς Διακονίας, Ἀθῆναι 1977, σ. 277 κ.ἑξ.).
Τῷ ἑσπέρας ἀποδίδεται ἡ Ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου.

Τῇ Κυριακῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκια: 1.– «Ἐξ ὕψους κατῆλθες...». 2.– Δόξα, «Σήμερον τῆς σωτηρίας...».
Κοντάκιον: «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
Ἄπόλυσις: Μικρά, ἡ τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Ἑορτῆς.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς Ἑορτῆς· «Βουλήν προαιώνιον... – Φαίνῃ μοι ὡς ἄνθρωπος... – Θεός ὅπου βούλεται...» καί 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἀρχαγγέλου· «Γαβριήλ ὁ μέγιστος... – Τό μέγα μυστήριον... – Φωτός ὤν ἀνάπλεως...». (Μηναῖον 26 Μαρτίου).
Δόξα Καί νῦν: Τό ἐν συνεχείᾳ Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Ἀπεστάλη ἐξ οὐρανοῦ...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...», τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
Ἀπόστιχα: Τά Στιχηρά Ἰδιόμελα τῶν Ἀποστίχων τοῦ Μεγάλου Ἑσπερινοῦ τῆς Ἑορτῆς· «Τῷ ἕκτῳ μηνί... – Γλῶσσαν ἥν οὐκ ἔγνω... – Ἰδού ἡ ἀνάκλησις...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων, εἰς τά δύο τελευταῖα.
Δόξα, Καί νῦν: Τό συνακολουθοῦν Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Σήμερον χαρᾶς εὐαγγέλια...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκιον: Τῆς ἑορτῆς· «Σήμερον τῆς σωτηρίας...» τρίς.
Ἀπόλυσις: «Ὁ δι' ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου σαρκωθῆναι καταδεξάμενος, Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν...».



Σημειώσεις:
1. Ἡ Ἀκολουθία τῆς Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας ψάλλεται ἐν τοῖς Ἀποδείπνοις.
2. Τό Ὑπόμνημα τοῦ Τριῳδίου δέν ἀναγινώσκεται, διότι ἡ Ἀκολουθία τῆς Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας, ψάλλεται ἐν τοῖς Ἀποδείπνοις.