Ἦχος πλ. β´ – Ἑωθινόν Στ´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: «Ἀπόστολοι, Μάρτυρες...».
Κοντάκιον: «Ὡς ἀπαρχάς τῆς φύσεως...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Νίκην ἔχων, Χριστέ... – Σήμερον ὁ Χριστός... – Σέ, Κύριε, τόν ὄντα...». 2.– Τά 3 Στιχηρά Ἀνατολικά· «Ἐν τῷ Σταυρῷ σου, Χριστέ... – Διαπαντός εὐλογοῦντες... – Δόξα τῇ δυνάμει σου, Κύριε...» καί 3.– Τά 4 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Λάμψον ὁ τοῦ Κυρίου Σταυρός... – Χαίροις ὁ ζωηφόρος Σταυρός... – Χαίροις ὁ ζωηφόρος Σταυρός... – Δεῦρο τῶν Πρωτοπλάστων δυάς...».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Τίς μή μακαρίσει σε...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
Ἀπόστιχα: Τό Ἀναστάσιμον Στιχηρόν· «Τήν ἀνάστασίν σου...» καί τά κατ' Ἀλφάβητον τοῦ ἤχου· «Πύλας συντρίψας χαλκᾶς... – Ῥεύσεως ἡμᾶς τῆς πάλαι... – Σταυρωθείς ὡς ἠβουλήθης...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Ὁ συμμαχήσας, Κύριε...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Ἀγγελικαί δυνάμεις...». 2.– Δόξα, τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...» καί 3.– Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Τοῦ Γαβριήλ φθεγξαμένου...».
Ἀπόλυσις: «Ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «Τρεῖς ὑποστάσεις ὑμνοῦμεν...», Δόξα, Καί νῦν, τό διά τήν Λιτήν Ἰδιόμελον τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Ὁρῶσά σε ἡ κτίσις ἅπασα...», τά Τριαδικά· «Ἄξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί τό Ἀπολυτίκιον· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκια: Τά τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Καθίσματα: Τά Ἀναστάσιμα τῆς α´ Στιχολογίας μετά Θεοτοκίου εἰς τό Καί νῦν, «Ὁ τήν εὐλογημένην...»53 καί τῆς β´ Στιχολογίας μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτῶν.
Πολυέλεος: Τό Κάθισμα τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Ἐν παραδείσῳ μέν τό πρίν...». Δόξα, Καί νῦν, τό αὐτό.
Τά Εὐλογητάρια καταλιμπάνονται – μικρά συναπτή καί ἐκφώνησις· «Ὅτι ηὐλόγηταί σου τό ὄνομα...». Ἡ Ὑπακοή – οἱ Ἀναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: Μόνον ὁ τοῦ Τριῳδίου· «Πανηγύρεως ἡμέρα...», εἰς 8 μετά τῶν Εἱρμῶν. Εἰς τό α´ Τροπάριον ἑκάστης ᾨδῆς στίχος· «Δόξα τῇ ἁγίᾳ ἀναστάσει σου, Κύριε», εἰς τά ἑπόμενα· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡ-μῶν, δόξα σοι», καί εἰς τά δύο τελευταῖα· Δόξα, Καί νῦν.
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Τό Ἀναστάσιμον Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος. (Χῦμα) καί τά·
Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– Τοῦ Τριῳδίου· τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Ὁ Σταυρός σου, Κύριε...». 2.– Στίχος· «Ὑψοῦτε Κύριον τόν Θεόν...». «Σήμερον τό Προφητικόν πεπλήρωται λόγιον...». 3.– Δόξα, «Μόνον ἐπάγη τό ξύλον, Χριστέ...» καί 4.– Καί νῦν, Θεοτοκίον· «Θεοτόκε Παρθένε, ἱκέτευε τόν Υἱόν σου...».
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό Ὑπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «Ὁ Θειότατος προετύπωσε...».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τό ΣΤ´ Ἑωθινόν· «Ἀναστάς ὁ Ἰησοῦς ἐκ νεκρῶν...» κτλ. ὡς καί τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου (28η Ἰανουαρίου).
Ἡ Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Ὦ Μῆτερ Παρθένε...».
«Ἅγιος Κύριος...»
Ἐξαποστειλάρια: 1.– Τό ς´ Ἀναστάσιμον· «Δεικνύων ὅτι ἄνθρωπος...». 2.– Τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Σταυρόν Χριστοῦ τόν τίμιον...» καί 3.– Τό Σταυροθεοτοκίον· «Τό ξύλον, ἐν ᾧ Πάνσεμνε...».
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Ὁ Σταυρός σου, Κύριε... – Ἡ ταφή σου, Δέσποτα... – Σύν Πατρί καί Πνεύματι... – Τριήμερος ἀνέστης...» καί 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Ἐν φωναῖς ἀλαλάξωμεν... – Προσελθόντες ἀρύσασθε... – Ἐκκλησίας ἑδραίωμα...», εἰς 4, μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων, εἰς τά δύο τελευταῖα: α´.– «Ὑψοῦτε Κύριον τόν Θεόν ἡμῶν καί προσκυνεῖτε τῷ ὑποποδίῳ τῶν ποδῶν αὐτοῦ, ὅτι ἅγιός ἐστι». β´.– «Ὁ δέ Θεός Βασιλεύς ἡμῶν πρό αἰώνων, εἰργάσατο σωτηρίαν ἐν μέσῳ τῆς γῆς».
Δόξα: Τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ Ἰδιόμελον· «Τήν ὑψηλόφρονα γνώμην...».
Καί νῦν: «Ὑπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη εἰς ἦχον δ´, «Ἅγια» καί ἐπακολουθεῖ:

Η ΤΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ

Οἱ Χοροί κατέρχονται καί μεταβαίνουσι εἰς τήν Βόρειον Πύλην τοῦ Ἱεροῦ Βήματος. Εἰς τό· «Δόξα Πατρί...» τοῦ «Ἅγιος ὁ Θεός...» τῆς Δοξολογίας, ὁ Ἱερεύς λαμβάνει τό θυμιατόν καί θυμιᾷ ἐννεάκις τόν ἐπί τῆς Ἁγίας Τραπέζης εὑρισκόμενον, ηὐτρεπισμένον δι' ἀνθέων καί τριῶν κηρῶν δίσκου Τίμιον Σταυρόν καί ποιεῖ τρεῖς μετανοίας, ἀσπάζεται τήν Ἁγίαν Τράπεζαν καί αἴρει τόν δίσκον μετά τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἐπί κεφαλῆς καί ἐξέρχεται ἀπό τῆς Βορείου Πύλης τοῦ Ἱ. Βήματος, τῶν Χορῶν ψαλλόντων τό ᾀσματικόν· «Ἅγιος ὁ Θεός», προπορευομένων τῶν λαμπαδούχων μετά Ἑξαπτερύγων (πλήν τοῦ Σταυροῦ) καί τῶν Ἱεροψαλτῶν.
Ἡ πομπή, ὅταν φθάσῃ εἰς τό μέσον τοῦ Σολέα, περιφέρεται πέριξ τοῦ τρισκελίου τρίς. Ἀκολούθως ὁ Ἱερεύς βλέπων πρός ἀνατολάς ὑψώνει τόν δίσκον καί ἐκφωνεῖ· «Σοφία· ὀρθοί», εἶτα θέτει αὐτόν ἐπί τοῦ τρισκελίου καί ἀμέσως λαμβάνει τό θυμιατόν καί θυμιᾷ σταυροειδῶς τόν ἐπί τοῦ τρισκελίου εὑρισκόμενον δίσκον μετά τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ψάλλων τό· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...». Τό αὐτό ψάλλουσι ἀνά μίαν οἱ Χοροί.
Εἶτα ὁ Ἱερεύς ἤ ὁ Ἀρχιερεύς, (ὅστις ἄν ᾖ χοροστατῶν κατέρχεται τοῦ θρόνου), ποιεῖ τρεῖς μετανοίας, προσκυνεῖ τόν Τίμιον Σταυρόν καί ψάλλει τό· «Τόν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν...». Τό αὐτό ἐπαναλαμβάνουσι καί οἱ δύο Χοροί καί γίνεται ὑπό τοῦ λαοῦ ἡ προσκύνησις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, τῶν χορῶν ψαλλόντων τά Ἰδιόμελα· «Δεῦτε, πιστοί...», κτλ. Ὁ Ἀριστερός χορός ψάλλει τό Ἀπολυτίκιον· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα: Τῆς Ἑορτῆς.
Ἀντίφωνον α´. Ἦχος β´.
«Ἐσημειώθη ἐφ' ἡμᾶς τό φῶς τοῦ προσώπου Σου, Κύριε.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Ἔδωκας τοῖς φοβουμένοις Σε σημείωσιν τοῦ φυγεῖν ἀπό προσώπου τόξου.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Ἀνέβης εἰς ὕψος, ᾐχμαλώτευσας αἰχμαλωσίαν.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Ἔδωκας κληρονομίαν τοῖς φοβουμένοις τό ὄνομά Σου, Κύριε
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Δόξα... Καί νῦν...
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς».

Ἀντίφωνον β´. Ἦχος ὁ αὐτός.
«Εἴδοσαν πάντα τά πέρατα τῆς γῆς τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Προσκυνήσωμεν εἰς τόν τόπον, οὗ ἔστησαν οἱ πόδες Αὐτοῦ.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Ὁ δέ Θεός, βασιλεύς ἡμῶν, πρό αἰώνων εἰργάσατο σωτηρίαν ἐν μέσῳ τῆς γῆς.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Ὑψωθήσομαι ἐν τοῖς ἔθνεσιν· ὑψωθήσομαι ἐν τῇ γῇ.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Δόξα... Καί νῦν... Ὁ Μονογενής Υἱός...».

Ἀντίφωνον γ´. Ἦχος α´.
«Ὑψοῦτε Κύριον τόν Θεόν ἡμῶν καί προσκυνεῖτε τῷ ὑποποδίῳ τῶν ποδῶν Αὐτοῦ.
       Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου...
Σῶσον, ὁ Θεός, τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου.
       Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου...
Καί ποίμανον αὐτούς καί ἔπαρον αὐτούς ἕως τοῦ αἰῶνος.
       Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου...».

Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Ἀγγελικαί δυνάμεις...». 2.– Τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...» καί 3.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
Ἀντί Τρισαγίου: «Τόν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν...».
Ἀπόστολος: Κυριακῆς Γ´ τῶν Νηστειῶν· «Ἔχοντες Ἀρχιερέα μέγαν...» (Ἑβρ. δ´ 14-16, ε´ 1-6).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν...» (Μᾶρκ. η´ 34 -38, θ´ 1).
Ἐφεξῆς ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἐπί σοί χαίρει...».
Κοινωνικόν: «Ἐσημειώθη ἐφ' ἡμᾶς τό φῶς τοῦ προσώπου σου, Κύριε».
Ἀντί τοῦ· «Εἴδομεν τό φῶς» τό· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...», κτλ.
Ἀπόλυσις: «Ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ Κυριακῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Ἀγγελικαί δυνάμεις...». 2.– Δόξα, τό τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...».
Κοντάκιον: «Οὐκέτι φλογίνη ῥομφαία...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.– Τά 4 Κατανυκτικά Στιχηρά τοῦ πλ. β´ ἤχου· «Μετάνοιαν οὐ κέκτημαι... – Ἐν τῇ φρικτῇ παρουσίᾳ σου... – Τά τῆς καρδίας μου τραύματα... – Γυμνόν με εὑρών...». 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «Κύριε, ὁ ἐπί Σταυροῦ ἑκουσίως... – Κύριε, τῶν ἁμαρτιῶν μου τά πλήθη... – Μέγιστον θαῦμα...» καί 3.– Τά Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ὁσίου ἐκ τοῦ Μηναίου (12 Μαρτίου)· «Πάτερ θεόφρον Θεόφανες... – Πάτερ Θεόφρον Θεόφανες... – Ὄντως ἀμοιβάς τῶν πόνων σου...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό συνακολουθοῦν Προσόμοιον Θεοτοκίον· «Δεῦρο ψυχή μου στενάζουσα...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...».
Προκείμενον: «Ἔδωκας κληρονομίαν...», κατά τήν ἐν τῷ Τριῳδίῳ τάξιν.
Ἀπόστιχα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Ἀτενίσαι τό ὄμμα...» δίς, καί τό Μαρτυρικόν· «Μάρτυρες Κυρίου...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον τοῦ Τριῳδίου· «Τά οὐράνια ὑμνεῖ σε...».
Τρισάγιον.
κτλ., ὡς καί τό Ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς.