ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Μετά τά Εἰρηνικά καί τήν ἐκφώνησιν· «Ὅτι πρέπει...» ἀντί τοῦ· «Θεός Κύριος»48 τό· «Ἀλληλούϊα» δίς ἄνευ στίχων, καί δίς μετά τῶν στίχων· «Μακάριοι οὕς ἐξελέξω καί προσελάβου, Κύριε», καί· «Καί τό μνημόσυνον αὐτῶν εἰς γενεάν καί γενεάν».
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Μαρτυρικόν· «Ἀπόστολοι, Μάρτυρες...». 2.– Δόξα, τό Νεκρώσιμον· «Μνήσθητι, Κύριε...» καί 3.– Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Μήτηρ ἁγία...».
Καθίσματα: Τά Μαρτυρικά τοῦ δ´ ἤχου· «Οἱ Μάρτυρές σου, Κύριε... – Τῶν ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ... – Σταυρόν ὁπλισάμενοι...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων τά δύο τελευταῖα. Δόξα, τό Νεκρώσιμον· «Ψυχάς, ἅς μετέστησας...». Καί νῦν, τό α´ Θεοτοκίον τοῦ δ´ ἤχου· «Τό ἀπ' αἰῶνος ἀπόκρυφον...», ζήτει ἅπαντα εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου.
Εὐλογητάρια: Τά Νεκρώσιμα καί εὐθύς τό Μνημόσυνον τῶν κεκοιμημένων, ὡς προεδηλώθη τῷ ἑσπέρας τοῦ Σαββάτου τῆς Ἀπόκρεω, μετά τό Νεκρώσιμον Κάθισμα· «Ἀνάπαυσον, Σωτήρ ἡμῶν...», Δόξα, τό ἀκροτελεύτιον· «Καί πάντα τά ἐν ἀγνοίᾳ...». Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Ὁ ἐκ Παρθένου ἀνατείλας...».
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Ἡ Στιχολογία τῶν ἐννέα ᾨδῶν.
Κανόνες: Ὁ τῶν Ἁγίων ἐκ τοῦ Μηναίου μέχρι καί τῆς ε´ ᾨδῆς. Ἀπό τῆς ς´ καί ἑξῆς συμψάλλονται καί αἱ ᾨδαί τοῦ Τετραῳδίου ἐκ τοῦ Τριῳδίου μέχρι τῆς θ´ προψαλλομένων τῶν ᾨδῶν τῶν Ἁγίων.
Ἀπό γ´ ᾨδῆς ὁ Εἱρμός: «Εὐφραίνεται ἐπί σοί...».
Αἴτησις.
Ἐκφώνησις: «Ὅτι σύ εἶ ὁ Θεός...».
Μεσῴδιον Κάθισμα: Τῶν Ἁγίων· «Τριάδα τήν σεπτήν...» καί τό Θεοτοκίον· «Ἐλπίς Χριστιανῶν...».
Εἱρμός ς´ ᾨδῆς: Τοῦ Τετραῳδίου· «Βυθός μοι τῶν παθῶν ἐπανέστη...».
Αἴτησις.
Ἐκφώνησις: «Σύ γάρ εἶ ὁ βασιλεύς...».
Κοντάκιον: Τό Νεκρώσιμον· «Μετά τῶν Ἁγίων...».
Οἶκος: Ὡσαύτως· «Αὐτός μόνος ὑπάρχεις...», ζήτει ἀμφότερα τῷ Σαββάτῳ πρό τῆς Ἀπόκρεω.
Εἱρμός η´ ᾨδῆς: Τοῦ Τετραῳδίου· «Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν... Τόν ἐξ ἀνάρχου τοῦ Πατρός...».
Ἡ Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: Τοῦ Τετραῳδίου· «Σέ τήν ἀθάνατον πηγήν...» καί τό «Ἄξιόν ἐστιν...».
Αἴτησις.
Ἐκφώνησις: «Ὅτι σέ αἰνοῦσι...».
Ἐξαποστειλάρια: 1.– Τό Νεκρώσιμον· «Ὁ καί νεκρῶν καί ζώντων...». καί 2.– Τό Θεοτοκίον· «Ἡμεῖς ἐν σοί καυχώμεθα, Θεοτόκε...», ζήτει τοῦτο εἰς τήν Παρακλητικήν τῷ Σαββάτῳ πρωΐ, εἰς τόν α´ ἦχον.
Αἶνοι: Τά 4 Στιχηρά Μαρτυρικά τοῦ δ´ ἤχου· «Τίς οὐκ ἐξίσταται... – Ἀγγέλων συμμέτοχοι... – Πῶς ὑμῶν θαυμάσωμεν... Τίμιος ὁ θάνατος...».
Δόξα: Τό Νεκρώσιμον Ἰδιόμελον· «Εἰς τήν κατάπαυσίν σου, Κύριε...».
Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Ἔχοντές σε, Θεοτόκε...», ζήτει ταῦτα εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου.
«Σοί δόξα πρέπει...».
Δοξολογία: (Χῦμα).
Ἀπόστιχα: Τά Νεκρώσιμα Προσόμοια τοῦ Θεοφάνους· «Ὄντως φοβερώτατον... – Ὕπνος ἀναδέδεικται... – Σύ δικαιοσύνη τε...».
Δόξα: «Γένος τό ἀνθρώπινον...».
Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον αὐτῶν· «Ῥήσεσιν ἑπόμενοι...», ὡσαύτως ἅπαντα ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου.
«Ἀγαθόν τό ἐξομολογεῖσθαι...».
Τρισάγιον.
Τά Ἀπολυτίκια τῆς ἀρχῆς τοῦ Ὄρθρου.

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Ἀπόστολοι, Μάρτυρες...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἐν ἁγίοις θαυμαστός...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.– «Ἀπόστολοι, Μάρτυρες...». 2.– «Μνήσθητι, Κύριε...» καί 3.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Ὡς ἀπαρχάς τῆς φύσεως...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Σαββάτου β´ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν· «Βλέπετε μήποτε ἔσται...» (Ἑβρ. γ´ 12-16).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Ἀπῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς ἔρημον τόπον...» (Μᾶρκ. α´ 35-44).
Καθεξῆς ἡ Θεία Λειτουργία Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἄξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Μακάριοι οὕς ἐξελέξω...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
Τό Μνημόσυνον τῶν κεκοιμημένων.
Ἀπόλυσις.