Ἦχος δ´ – Ἑωθινόν Δ´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκια: 1.– «Ἐκ γῆς ἀνατείλασα...». 2.– Δόξα, «Μεγάλα τά τῆς πίστεως κατορθώματα...»
Κοντάκιον: «Πίστιν Χριστοῦ...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.– Τά 3 Ἀναστάσιμα Στιχηρά· «Τόν ζωοποιόν σου Σταυρόν... – Τοῦ ξύλου τῆς παρακοῆς... – Πύλας ᾍδου συνέτριψας...». 2.– Τά 3 Στιχηρά Ἀνατολικά· «Δεῦτε ἀνυμνήσωμεν... – Ἄγγελοι καί ἄνθρωποι... – Πύλας χαλκᾶς συνέτριψας...», καί 3.– Τά 4 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «Σέ τόν ἀκατάληπτον... – Λόγῳ σε κηρύξαντες...– Φύσει ἀπερίγραπτος... – Ὑπέρτιμον κόσμησιν...».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Ἡ χάρις ἐπέλαμψε...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Ὁ διά σέ Θεοπάτωρ...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...» Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
Ἀπόστιχα: Τό Στιχηρόν Ἀναστάσιμον· «Κύριε, ἀνελθών ἐν τῷ Σταυ-ρῷ...» καί τά κατ' Ἀλφάβητον τοῦ ἤχου· «Κρεμάμενος ἐπί ξύλου... – Λαός παράνομος... – Μετά δακρύων γυναῖκες...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Οἱ ἐξ ἀσεβείας...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Τό φαιδρόν τῆς ἀναστάσεως...». 2.– Δόξα, τῆς Ἑορτῆς· «Τήν ἄχραντον Εἰκόνα σου...» καί 3.– Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Πάντα ὑπέρ ἔννοιαν...».
Ἀπόλυσις.

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ.

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «Τριάδα θεαρχικήν δοξάσωμεν...». Δόξα, τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ διά τήν Λιτήν Ἰδιόμελον· «Χαίρετε, Προφῆται τίμιοι...». Καί νῦν, «Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου...». Τά Τριαδικά· «Ἄξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί τό Ἀπολυτίκιον· «Τήν ἄχραντον Εἰκόνα σου...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκια: Τά τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Καθίσματα: Τῆς α´ Στιχολογίας μετά Θεοτοκίου εἰς τό Καί νῦν· «Τό ἀπ' αἰῶνος ἀπόκρυφον...» καί τῆς β´ Στιχολογίας μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτῶν.
Τά Εὐλογητάρια – ἡ Ὑπακοή – οἱ Ἀναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: 1.– Ὁ Ἀναστάσιμος· «Θαλάσσης τό ἐρυθραῖον πέλαγος...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ καί 2.–Τῆς Ἑορτῆς· «Σκιρτῶντες μετ' εὐφροσύνης...» μετά στίχου· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι».
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Τό Ἀναστάσιμον Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος (χῦμα) καί τά·
Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– «Τήν θείαν σου μορφήν...». 2.– Δόξα, «Μορφάς τῶν Προφητῶν...» καί 3.– Καί νῦν, Θεοτοκίον· «Τοῖς πόθῳ σου, Σεμνή...».
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῆς Ἑορτῆς.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό Ὑπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «Θαλάσσης τό ἐρυθραῖον...».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τό Δ´ Ἑωθινόν· «Τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων ὄρθρου βαθέως...» κτλ., ὡς καί τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου (28η Ἰανουαρίου).
Ἡ Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Λίθος ἀχειρότμητος...».
«Ἅγιος Κύριος...»
Ἐξαποστειλάρια: 1.– Τό Δ´ Ἀναστάσιμον· «Ταῖς ἀρεταῖς ἀστράψαντες...». 2.– Τῆς Ἑορτῆς· «Σκιρτήσατε, κροτήσατε...» καί 3.– Τό Θεοτοκίον· «Ῥομφαῖαι νῦν ἐξέλιπον...».
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Ὁ Σταυρόν ὑπομείνας... – Ἐν τῷ Σταυρῷ σου, Χριστέ... – Τῷ σῷ Σταυρῷ, Χριστέ... – Τῶν πατρικῶν σου κόλπων...» καί 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «Ἐν Σοί νῦν ἀγάλλεται... – Σαρκός τό ἐκτύπωμα... – Ἡμέρα χαρμόσυνος...» εἰς 4, τό πρῶτον δίς, μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων, εἰς τά δύο τελευταῖα, ἀντιστρόφως τῆς ἐν τῷ Τριῳδίῳ σειρᾶς.
Δόξα: Τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ Ἰδιόμελον· «Μωσῆς τῷ καιρῷ τῆς ἐγκρατείας...».
Καί νῦν: «Ὑπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον σωτηρία...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα: Τῆς Ἑορτῆς.
Ἀντίφωνον α´.
Ἦχος β´.
«Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν, εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο, ἐνεδύσατο Κύριος δύναμιν καί περιεζώσατο.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Καί γάρ ἐστερέωσε τήν οἰκουμένην, ἥτις οὐ σαλευθήσεται.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Τίς λαλήσει τάς δυναστείας τοῦ Κυρίου, ἀκουστάς ποιήσει πάσας τάς αἰνέσεις Αὐτοῦ;
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Εἰπάτωσαν οἱ λελυτρωμένοι ὑπό Κυρίου, οὕς ἐλυτρώσατο ἐκ χειρός ἐχθροῦ.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Δόξα... Καί νῦν...
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς».

Ἀντίφωνον β´.
Ἦχος ὁ αὐτός.
«Ἐξομολογησάσθωσαν τά ἐλέη Αὐτοῦ καί τά θαυμάσια Αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Ὑψωσάτωσαν Αὐτόν ἐν ἐκκλησίᾳ λαοῦ καί ἐν καθέδρᾳ πρεσβυτέρων.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Ὀφθαλμοί Κυρίου ἐπί τούς ἐλπίζοντας ἐπί τό ἔλεος Αὐτοῦ.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Τοῦ ἀκοῦσαι τοῦ στεναγμοῦ τῶν πεπεδημένων, τοῦ λῦσαι τούς υἱούς τῶν τεθανατωμένων.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Δόξα... Καί νῦν... Ὁ Μονογενής Υἱός...».

Ἀντίφωνον γ´.
Ἦχος ὁ αὐτός.
«Αἰνεσάτωσαν Αὐτόν οἱ οὐρανοί καί ἡ γῆ.
       Τήν ἄχραντον Εἰκόνα Σου...
Αὕτη ἡ ἡμέρα Κυρίου, ἀγαλλιασώμεθα καί εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ.
       Τήν ἄχραντον Εἰκόνα Σου...
Κύριε, ὁ Θεός μου, εἰς τόν αἰῶνα ἐξομολογήσομαί Σοι
       Τήν ἄχραντον Εἰκόνα Σου...».

Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... Σῶσον ἡμᾶς... ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Τό φαιδρόν τῆς ἀναστάσεως κήρυγμα...». 2.– Τῆς Ἑορτῆς· «Τήν ἄχραντον Εἰκόνα σου...» καί 3.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Κυριακῆς Α´ τῶν Νηστειῶν· «Πίστει Μωσῆς μέγας γενόμενος...» (Ἑβρ. ια´ 24-26, 32-40).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τήν Γαλιλαίαν...» (Ἰω. α´ 44-52).
Καθεξῆς ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἐπί σοί χαίρει...».
Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.

Ἀπόλυσις. Τῇ αὐτῇ Κυριακῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκια: 1.– «Τό φαιδρόν τῆς ἀναστάσεως...». 2.– Δόξα, «Τήν ἄχραντον Εἰκόνα σου...».
Κοντάκιον: Τῆς Ἑορτῆς· «Ὁ ἀπερίγραπτος Λόγος...».

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.– Τά 4 Στιχηρά Κατανυκτικά τοῦ ἤχου· «Ἤθελον δάκρυσιν ἐξαλεῖψαι...– Τίς χειμαζόμενος... – Πλῦνόν με τοῖς δάκρυσί μου... – Πρόβατόν εἰμι...». 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «Δίδου μοι κατάνυξιν... – Μωσῆς ὁ θεσπέσιος... – Τά τῶν Νηστειῶν, νῦν δισέβδομα...», καί 3.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Μηναίου (26 Φεβρουαρίου)· «Τοῖς τῶν δακρύων σου ῥείθροις... – Ὀρθοδοξίας ἐμπρέπων... – Ὁ μυστηπόλος τῆς κάτω».
Δόξα, Καί νῦν: Τό συνακολουθοῦν Προσόμοιον Θεοτοκίον· «Παραπτωμάτων πελάγει...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...»
Προκείμενον· «Ἔδωκας κληρονομίαν...» κατά τήν ἐν τῷ Τριῳδίῳ τάξιν.
Ἀπόστιχα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Δεῦτε ἐκκαθάρωμεν ἑαυτούς...» δίς καί τό Μαρτυρικόν· «Μάρτυρες Κυρίου...» μετά τῶν στίχων αὐτῶν.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον τοῦ Τριῳδίου· «Τά οὐράνια ὑμνεῖ σε...».
Τρισάγιον.
κτλ., ὡς εἰς τό ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς.