Ἦχος γ´ – Ἑωθινόν Γ´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: «Ὁ Θεός τῶν Πατέρων ἡμῶν...».
Κοντάκιον: «Ὡς εὐσεβείας κήρυκας...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Τῷ σῷ σταυρῷ... – Πεφώτισται τά σύμπαντα... – Δοξάζω τοῦ Πατρός...». 2.– Τά 3 Στιχηρά Ἀνατολικά· «Τόν σταυρόν σου τόν τίμιον... – Ὑμνοῦμεν τόν Σωτῆρα... – Τοῖς ἐν ᾍδη καταβάς...» καί 3.– Τά 4 τοῦ Τριῳδίου Στιχηρά Προσόμοια· «Ὁ πλάστης μου Κύριος... – Στολήν θεοῧφαντον... – Παράδεισε πάντιμε... – Ἀδάμ ἐξωστράκισται...».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Ἐκάθισεν Ἀδάμ...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Πῶς μή θαυμάσωμεν...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
Ἀπόστιχα: Τό Ἀναστάσιμον Στιχηρόν· «Ὁ τῷ πάθει σου, Χριστέ...» καί τά κατ' Ἀλφάβητον τοῦ ἤχου· «Ἡ ζωοδόχος σου ἔγερσις... – Θεός ὑπάρχων ἀναλλοίωτος... – Ἵνα τό γένος ἡμῶν...».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Ἐξεβλήθη Ἀδάμ...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Ὁ ποιητής καί λυτρωτής μου...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...» καί 2.– Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Σέ τήν μεσιτεύσασαν...».
Ἀπόλυσις: «Ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «Ἀκατάληπτε μόνη κυριαρχία...». Δόξα, τό διά τήν Λιτήν Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Ἥλιος ἀκτῖνας ἔκρυψεν...». Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Μυστικῶς ἀνυμνοῦμεν σε...», τά Τριαδικά· «Ἄξιόν ἐστιν...», Τρισάγιον, καί τά 3 Κατανυκτικά Τροπάρια· «Ἐλέησον ἡμᾶς...» κτλ.

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...». 2. – Δόξα, τό αὐτό, καί 3.– Τό Θεοτοκίον· «Σέ τήν μεσιτεύσασαν...».
Καθίσματα: Τά Ἀναστάσιμα τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν.
Τά Εὐλογητάρια – ἡ Ὑπακοή – οἱ Ἀναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: 1.– Ὁ Ἀναστάσιμος· «Ὁ τά ὕδατα πάλαι...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. 2.– Τοῦ Τριῳδίου· «Δεῦρο ψυχή μου ἀθλία...» μετά στίχου· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι...».
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Τό Ἀναστάσιμον Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος (χῦμα) καί τά·
Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– Τοῦ Τριῳδίου· «Ἐξεβλήθη ὁ Ἀδάμ...». 2.– Δόξα, «Νῦν ὁ καιρός τῶν ἀρετῶν ἐπεφάνη...» καί 3.– Καί νῦν, Θεοτοκίον· «Οὐ σιωπήσωμέν ποτε...».
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τά τοῦ Τριῳδίου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό Ὑπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «Ὡς ἐν ἠπείρῳ πεζεύσας...».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τό Γ´ Ἑωθινόν· «Ἀναστάς ὁ Ἰησοῦς πρωΐ πρώ-τῃ Σαββάτου....» κτλ., ὡς καί τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου (28η Ἰανουαρίου).
Ἡ Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Θεόν ἀνθρώποις ἰδεῖν ἀδύνατον...».
«Ἅγιος Κύριος...»
Ἐξαποστειλάρια: 1.– Τό Γ´ Ἀναστάσιμον· «Ὅτι Χριστός ἐγήγερται...» καί 2.– Τό α´ τοῦ Τριῳδίου· «Τῆς ἐντολῆς σου, Κύριε...» καί τό β´· «Ἀποικισθέντες, Κύριε...», ὅπερ ἐπέχει καί τόπον Θεοτοκίου.
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Δεῦτε πάντα τά ἔθνη... – Διηγήσαντο πάντα τά θαυμάσια... – Χαρᾶς τά πάντα πεπλήρωται... – Ἐν τῷ φωτί σου, Δέσποτα...». 2.– Τό 1 Στιχηρόν Ἀνατολικόν· «Ὕμνον ἑωθινόν...» καί 3.– Τά 3 Στιχηρά Ἰδιόμελα τοῦ Τριῳδίου· «Οἴμοι ὁ Ἀδάμ... – Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται... – Ἀδάμ τοῦ Παραδείσου διώκεται...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων, εἰς τά δύο τελευταῖα, ἀντιστρόφως τῆς ἐν τῷ Τριῳδίῳ σειρᾶς.
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Ἔφθασε καιρός...».
Καί νῦν: «Ὑπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον σωτηρία...»

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...» καί 2.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Τῆς σοφίας ὁδηγέ...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς· «Νῦν ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία...» (Ῥωμ. ιγ´ 11-ιδ´ 4).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Ἐάν ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις...» (Ματθ. ς´ 14-21).
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἄξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
Ἀπόλυσις.

Τῇ αὐτῇ Κυριακῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: «Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...».
Κοντάκιον: «Τῆς σοφίας ὁδηγέ...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...»
Ἑσπέρια: 1.– Τά 4 Στιχηρά Κατανυκτικά τοῦ γ´ἤχου· «Ἑσπερινόν ὕμνον... – Σῶσον με, Κύριε... – Τόν διεσπαρμένον μου νοῦν... – Πολλάκις τήν ὑμνῳδίαν ἐκτελῶν...», ζήτει ταῦτα ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου. 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «Ἐγκρατείᾳ τήν σάρκα... – Ἐμαυτόν ἀπελπίζω... – Τόν τῆς νηστείας καιρόν...» καί 3.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Μηναίου (19ης Φεβρουαρίου)· «Φωτί τῶν λόγων Ἄρχιππος... – Συρόμενος μακάριε... – Αἱμάτων θείοις ῥεύμασι...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό συνακολουθοῦν Προσόμοιον Θεοτοκίον· «Οἱ λογισμοί ἀκάθαρτοι...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...».
Προκείμενον: «Μή ἀποστρέψῃς τό πρόσωπόν σου...», κατά τήν ἐν τῷ Τριῳδίῳ τάξιν.
Ἐκτενής μέχρι καί τῆς αἰτήσεως· «Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν...». «Καταξίωσον...».
Ἀπόστιχα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Ἔλαμψεν ἡ χάρις σου, Κύριε...» δίς καί τό Μαρτυρικόν· «Ὁ ἐνδοξαζόμενος...», μετά τῶν στίχων αὐτῶν.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον τοῦ Τριῳδίου· «Τῶν Ἀγγέλων αἱ τάξεις...».
Τρισάγιον.
Μετά δέ τήν ἐκφώνησιν· «Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία...», τά Τροπάρια· «Θεοτόκε Παρθένε...» κτλ. «Κύριε, ἐλέησον» 40, Δόξα, Καί νῦν, «Τήν Τιμιωτέραν... Ἐν ὀνόματι Κυρίου εὐλόγησον πάτερ». «Ὁ ὤν εὐλογητός... Ἐπουράνιε βασιλεῦ...», αἱ τρεῖς μεγάλαι μετάνοιαι μετά τῆς εὐχῆς τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ καί Ἀπόλυσις. Τοῦ Ἀριστεροῦ Χοροῦ ψάλλοντος τό· «Πάντων προστατεύεις ἀγαθή...» ὁ κλῆρος καί ὁ λαός ἀσπάζονται τήν δεξιάν τοῦ Πατριάρχου λαμβάνοντες συγχώρησιν παρ' Αὐτοῦ. Ὁ Πατριάρχης ἐκφωνεῖ τό ἐπισφράγισμα· «Δι' εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων...».