Ἦχος β´ – Ἑωθινόν Β´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: «Ὁ βάθει σοφίας...».
Κοντάκιον: «Μετά τῶν Ἁγίων...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Τόν πρό αἰώνων ἐκ Πατρός γεννηθέντα... – Χριστός ὁ Σωτήρ ἡμῶν... – Σύν Ἀρχαγγέλοις ὑμνήσωμεν...». 2.– Τά 3 Στιχηρά Ἀνατολικά· «Σέ τόν σταυρωθέντα καί ταφέντα... – Ἐν τῷ Σταυρῷ σου κατήργησας... – Ἠνοίγησάν σοι...» καί 3.– Τά 4 τοῦ Τριῳδίου Στιχηρά Προσόμοια· «Ὅταν μέλλῃς ἔρχεσθαι... – Βίβλοι ἀνοιγήσονται... – Ἠχήσουσι σάλπιγγες... – Κλαίω καί ὀδύρομαι...».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Ὅταν τίθωνται θρόνοι...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Παρῆλθεν ἡ σκιά τοῦ νόμου...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
Ἀπόστιχα: Τό Ἀναστάσιμον Στιχηρόν· «Ἡ ἀνάστασίς σου...» καί τά κατ' Ἀλφάβητον τοῦ ἤχου· «Διά ξύλου, Σῶτερ... – Ἐν τῷ σταυρῷ, Χριστέ... – Ζωοδότα Χριστέ...».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Οἴμοι, μέλαινα ψυχή...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Ἀνύμφευτε Παρθένε...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Ὅτε κατῆλθες...» καί 2.– Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Πάντα ὑπέρ ἔννοιαν...».
Ἀπόλυσις.

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «Τήν τριττήν καί μίαν ἀρχικήν...». Δόξα, τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ Ἰδιόμελον· «Τάς τοῦ Κυρίου γνῶντες ἐντολάς...». Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Ὑπό τήν σήν Δέσποινα...», τά Τριαδικά· «Ἄξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί ἀντί τῆς Ὑπακοῆς τοῦ ἤχου τά 3 κατανυκτικά Τροπάρια· «Ἐλέησον ἡμᾶς...», κτλ.

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Ὅτε κατῆλθες...». 2.– Δόξα, τό αὐτό καί 3.– Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Πάντα ὑπέρ ἔννοιαν...».
Καθίσματα: Τά Ἀναστάσιμα τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν.
Τά Εὐλογητάρια – ἡ Ὑπακοή – οἱ Ἀναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: 1.– Ὁ Ἀναστάσιμος· «Ἐν βυθῷ κατέστρωσέ ποτε...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ καί 2.– Ὁ τοῦ Τριῳδίου· «Τήν ἡμέραν τήν φρικτήν...», μετά στίχου· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι».
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Τό Ἀναστάσιμον Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος (χῦμα) καί τά·
Μεσῴδια Καθίσματα: «Ἐννοῶ τήν ἡμέραν...», μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτοῦ· «Ἐλπίς τοῦ κόσμου ἀγαθή...».
Ἀφ' ς´ ᾽|Ωδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τά τοῦ Τριῳδίου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό Ὑπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «Βοηθός καί σκεπαστής...».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τό Β´ Ἑωθινόν· «Διαγενομένου τοῦ Σαββάτου...» κτλ., ὡς καί τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου (28η Ἰανουαρίου).
Ἡ Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Ἀσπόρου συλλήψεως...».
«Ἅγιος Κύριος...».
Ἐξαποστειλάρια: 1.– Τό Β´ Ἀναστάσιμον· «Τόν λίθον θεωρήσασαι...». 2.– Τά τοῦ Τριῳδίου· «Τήν φοβεράν τῆς κρίσεως...». 3.– «Ἰδού ἡμέρα ἔρχεται...» καί 4.– Τό Θεοτοκίον αὐτῶν· «Τήν ὥραν τῆς ἐτάσεως...».
Αἶνοι: 1. – Τά 4 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Πᾶσα πνοή... – Εἰπάτωσαν Ἰουδαῖοι... – Χαίρετε, λαοί... – Ἄγγελος μέν τό χαῖρε...». 2.– 1 Στιχηρόν Ἀνατολικόν· «Ἔῤῥαναν μύρα μετά δακρύων...», καί 3.– Τά 3 Στιχηρά Ἰδιόμελα τοῦ Τριῳδίου· «Ἐννοῶ τήν ἡμέραν ἐκείνην... – Ὤ ποία ὥρα τότε... – Δανιήλ ὁ Προφήτης...» μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων, εἰς τά δύο τελευταῖα, ἀντιστρόφως τῶν ἐν τῷ Τριῳδίῳ ἀναγραφομένων.
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Προκαθάρωμεν ἑαυτούς...».
Καί νῦν: «Ὑπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον σωτηρία...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Ὅτε κατῆλθες...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Ὅτε κατῆλθες...» καί 2.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: Τοῦ Τριῳδίου· «Ὅταν ἔλθῃς, ὁ Θεός ἐπί γῆς μετά δόξης...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Κυριακῆς τῆς Ἀπόκρεω μετά τοῦ ἐν τῷ Τριῳδίῳ ἀναγραφομένου Προκειμένου: «Μέγας ὁ Κύριος ἡμῶν καί μεγάλη ἡ ἰσχύς αὐτοῦ».
Στίχ. «Αἰνεῖτε τόν Κύριον ὅτι ἀγαθός».
«Βρῶμα ἡμᾶς οὐ παρίστησι...» (Α´ Κορ. η´ 8 - θ´ 2).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Ὅταν δέ ἔλθῃ ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου...» (Ματθ. κε´ 31-46).
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἄξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
Ἀπόλυσις.
Κατά τήν ἑβδομάδα τῆς Τυρινῆς κατάλυσις τυροῦ, ᾠῶν καί ἰχθύων οὐχί κρέατος (Λευκή Νηστεία).