Τῇ Παρασκευῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: 1.– «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη...». 2.– «Ὡς στῦλος ἀκλόνητος...».
Κοντάκιον: «Ὁ μήτραν παρθενικήν...».
Ἀπόλυσις: Τῆς Ἑορτῆς.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.– 3 Στιχηρά Μαρτυρικά τοῦ α´ ἤχου· «Τῇ πρεσβείᾳ, Κύριε... – Ἡ ἐν σταδίῳ ἡμῶν ὁμολογία... – Ὤ τῆς καλῆς ἡμῶν πραγματείας...», ἅ ζήτει ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου, Παρασκευή ἑσπέρας, καί 2.– Τά 3 Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «Τῶν ἀπ' αἰῶνος σήμερον νεκρῶν... – Ὁ τῷ οἰκείῳ αἵματι βροτούς... – Τῇ ἐκ νεκρῶν ἐγέρσει σου...».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον· «Θρηνῶ καί ὀδύρομαι...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Τήν παγκόσμιον δόξαν...».
Ἄνευ Εἰσόδου: «Φῶς ἱλαρόν...» καί ἀντί τοῦ Προκειμένου τῆς ἡμέρας εἰς ἦχον πλ. δ´ τό· «Ἀλληλούϊα» 3 μέ στίχους εἰς τό β´· «Μακάριοι οὕς ἐξελέξω καί προσελάβου, Κύριε», καί εἰς τό γ´· «Καί τό μνημόσυνον αὐτῶν εἰς γενεάν καί γενεάν».
Ἀπόστιχα: Τά 4 Στιχηρά Μαρτυρικά τοῦ α´ ἤχου. 1.– Ἄνευ στίχου· «Τούς Ἀθλοφόρους τοῦ Χριστοῦ...». 2.– Στίχ. «Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ, ὁ Θεός Ἰσραήλ – Οὗτοι οἱ στρατιῶ-ται...». 3.– Στίχ. «Τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος πάντα τά θελήματα αὐτοῦ ἐν αὐτοῖς – Ὑμᾶς, πανεύφημοι Μάρτυρες...» καί 4.– Στίχ. «Ἐκέκραξαν οἱ δίκαιοι καί ὁ Κύριος εἰσήκουσεν αὐτῶν – Ἀγαλλιᾶσθε Μάρτυρες, ἐν Κυρίῳ...», ζήτει ταῦτα ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου, Ἦχος α´, Σαββάτῳ πρωΐ εἰς τούς Αἴνους.
Δόξα: Τό νεκρώσιμον Ἰδιόμελον· «Ἀρχή μοι καί ὑπόστασις...».
Καί νῦν: Τό ἀμέσως ἑπόμενον Θεοτοκίον· «Πρεσβείαις τῆς τεκούσης Σε...».
Μετά τό· «Νῦν ἀπολύεις...» ψάλλεται ὁ Νεκρώσιμος Κανών τοῦ πλ. β´ ἤχου, ζήτει τοῦτον εἰς τήν Παρακλητικήν τῷ Σαββάτῳ πρωΐ ἤ εἰς τό Πεντηκοστάριον μετά τόν Ἑσπερινόν τοῦ Σαββάτου τῆς ζ´ Ἑβδομάδος· «Ἐν οὐρανίοις θαλάμοις...» ἄνευ τῶν Εἱρμῶν, μετά τῶν στίχων: εἰς τό α´ τροπάριον ἑκάστης ᾨδῆς· «Πρεσβείαις τῶν Μαρτύρων Σου, Χριστέ ὁ Θεός, ἀνάπαυσον τάς ψυχάς τῶν δούλων Σου», εἰς τό β´ τροπάριον· «Αἱ ψυχαί αὐτῶν ἐν ἀγαθοῖς αὐλισθήσονται», εἰς τό γ´. Δόξα, καί εἰς τό δ´. Καί νῦν. Εἰς τό τέλος τῆς θ´ ᾨδῆς ὁ Εἱρμός αὐτῆς· «Θεόν ἀνθρώποις ἰδεῖν ἀδύνατον...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκια: 1.– «Ὁ βάθει σοφίας...». 2.– Δόξα, τό ἀκροτελεύτιον αὐτοῦ· «Ἐν Σοί γάρ τήν ἐλπίδα...» καί 3.– Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Σέ καί τεῖχος...».
Ἡ Ἐκτενής καί μετά τήν ἐκφώνησιν· «Ὅτι ἐλεήμων...», ψάλλονται τά Τροπάρια· «Μετά πνευμάτων δικαίων...» κτλ. καί ἄρχεται τό μνημόσυνον τῶν κεκοιμημένων ὡς ἑξῆς:
Ὁ Ἱερεύς: «Ἐλέησον ἡμᾶς, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός σου, δεόμεθά σου, ἐπάκουσον καί ἐλέησον».
Ὁ Χορός: «Κύριε, ἐλέησον» γ´ (χῦμα).
Ὁ Ἱερεύς: «Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ μακαρίας μνήμης καί αἰωνίου ἀναπαύσεως πάντων τῶν ἐπ' ἐλπίδι ἀναστάσεως ζωῆς αἰωνίου κεκοιμημένων εὐσεβῶς ὀρθοδόξων χριστιανῶν, βασιλέων, πατριαρχῶν, ἀρχιερέων, ἱερέων, ἱερομονάχων, ἱεροδιακόνων, μοναχῶν, πατέρων, προπατόρων, πάππων, προπάππων, γονέων, συζύγων, τέκνων, ἀδελφῶν καί συγγενῶν ἡμῶν ἐκ τῶν ἀπ' ἀρχῆς καί μέχρι τῶν ἐσχάτων, καί ὑπέρ τοῦ συγχωρηθῆναι αὐτοῖς πᾶν πλημμέλημα ἑκούσιόν τε καί ἀκούσιον».
Ὁ Χορός: «Κύριε, ἐλέησον» γ´ (χῦμα).
Ὁ Ἱερεύς: «Ὅπως, Κύριος ὁ Θεός, τάξῃ τάς ψυχάς αὐτῶν ἔνθα οἱ δίκαιοι ἀναπαύονται· τά ἐλέη τοῦ Θεοῦ, τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν καί ἄφεσιν τῶν αὐτῶν ἁμαρτιῶν παρά Χριστῷ τῷ ἀθανάτῳ βασιλεῖ καί Θεῷ ἡμῶν αἰτησώμεθα».
Ὁ Χορός: «Κύριε, ἐλέησον» γ´ (χῦμα).
Ὁ Ἱερεύς: «Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν»·
Ὁ Χορός: «Κύριε, ἐλέησον» ἅπαξ. Εἶθ' οὕτως,
Ὁ Ἱερεύς: τήν εὐχήν: «Ὁ Θεός τῶν πνευμάτων καί πάσης σαρκός, ὁ τόν θάνατον καταπατήσας, τόν δέ διάβολον καταργήσας καί ζωήν τῷ κόσμῳ σου δωρησάμενος, Αὐτός, Κύριε, ἀνάπαυσον καί τάς ψυχάς τῶν κεκοιμημένων δούλων σου, βασιλέων, πατριαρχῶν, ἀρχιερέων, ἱερέων, ἱερομονάχων, ἱεροδιακόνων, μοναχῶν, μοναζουσῶν καί πάντων τῶν ἀπό περάτων ἕως περάτων τῆς οἰκουμένης κεκοιμημένων εὐσεβῶς ὀρθοδόξων χριστιανῶν, πατέρων, προπατόρων, πάππων, προπάππων, γονέων, συζύγων, τέκνων, ἀδελφῶν καί συγγενῶν ἡμῶν ἐν τόπῳ φωτεινῷ, ἐν τόπῳ χλοερῷ, ἐν τόπῳ ἀναψύξεως, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καί στεναγμός· πᾶν ἁμάρτημα τό παρ' αὐτῶν πραχθέν, ἐν λόγῳ ἤ ἔργῳ ἤ διανοίᾳ, ὡς ἀγαθός καί φιλάνθρωπος Θεός, συγχώρησον, ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος, ὅς ζήσεται ἐπί τῆς γῆς καί οὐχ ἁμαρτήσει· Σύ γάρ μόνος ἐκτός ἁμαρτίας ὑπάρχεις· ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τόν αἰῶνα καί ὁ λόγος σου ἀλήθεια».
Ὁ Ἱερεύς: «Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν».
Ὁ Χορός: «Κύριε, ἐλέησον» ἅπαξ.
Ὁ Ἱερεύς: «Ὅτι σύ εἶ ἡ ἀνάστασις, ἡ ζωή καί ἡ ἀνάπαυσις πάντων τῶν κεκοιμημένων εὐσεβῶς ὀρθοδόξων χριστιανῶν, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν καί σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν σύν τῷ ἀνάρχῳ Σου πατρί...».
Ὁ Χορός: «Αἰωνία ἡ μνήμη», ἐκ τρίτου. Εἶτα·
Ὁ Ἱερεύς: «Σοφία»· «Ὁ ὤν εὐλογητός» κτλ., καί ἐκφωνεῖ τήν συνήθη Ἀπόλυσιν.

Τῷ Σαββάτῳ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Τοῦ Σαββάτου, ὡς εἴθισται.
Ἀπολυτίκιον: «Ὁ βάθει σοφίας...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Ἀντί τοῦ· «Θεός Κύριος», εἰς ἦχον πλ. δ´ τό· «Ἀλληλούϊα» γ´ τετράκις, δίς ἄνευ στίχου καί δίς μετά τῶν ἐν τῷ Ἑσπερινῷ στίχων διά τό· «Ἀλληλούϊα» καί εὐθύς·
Ἀπολυτίκια: Τά τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Καθίσματα: Μαρτυρικά τοῦ α´ ἤχου· «Ὡς καλοί στρατιῶται... – Τάς ἀλγηδόνας τῶν Ἁγίων... – Τούς Μάρτυρας Χριστοῦ...», μετά προϋμνίου εἰς τά δύο τελευταῖα τούς πρό αὐτῶν στίχους. Δόξα, τό Νεκρώσιμον· «Ὁ σάρκα δι' ἡμᾶς...». Καί νῦν, τό α´ Θεοτοκίον· «Τοῦ Γαβριήλ φθεγξαμένου...», ζήτει ἅπαντα εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου τῷ Σαββάτῳ πρωΐ, ἦχος α´.
Εὐλογητάρια: Τά Νεκρώσιμα, μεθ' ἅ ὁ Ἱερεύς ἐξερχόμενος εἰς τά Βημόθυρα καί ἱστάμενος πρό τῆς εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ, ἐκφωνεῖ τό μνημόσυνον τῶν κεκοιμημένων, ὡς ἐσημειώθη, εἰς τόν Ἑσπερινόν. Ἐν συνεχείᾳ τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ Κάθισμα· «Ἀνάπαυσον...». Δόξα, τό ἀκροτελεύτιον αὐτοῦ· «Καί πάντα τά ἐν ἀγνοίᾳ...». Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Ὁ ἐκ Παρθένου ἀνατείλας...».
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα).
Κανών: Ὁ τοῦ Τριῳδίου· «ᾎσμα ἀναπέμψωμεν...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ.
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Ὁ Εἱρμός αὐτῆς· «Ὁ στερεώσας ἐν τῇ χειρί σου...», καί τό·
Μεσῴδιον Κάθισμα: 1.– «Ὁ δι' ἡμᾶς ὑπομείνας...» καί 2.– Τό μετ' αὐτό Θεοτοκίον· «Τήν ταχείαν σου σκέπην...».
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Ὁ Εἱρμός αὐτῆς· «Συνεχόμενον δέξαι με...», καί·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τά Νεκρώσιμα, ὡς ἐν τῷ Τριῳδίῳ.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό Ὑπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Εἱρμός η´ ᾨδῆς: «Αἰνοῦμεν, εὐλογοῦμεν... – Τόν ἐν ὄρει ἁγίῳ...».
Ἡ Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Τόν προδηλωθέντα ἐν ὄρει...».
Ἐξαποστειλάρια: 1.– «Ὁ καί νεκρῶν καί ζώντων...». 2.– «Ἀνάπαυσον τούς δούλους σου...» καί 3.– Τό Θεοτοκίον· «Μαρία θεονύμφευτε...».
Αἶνοι: Τά 4 Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «Δεῦτε πρό τέλους... – Τί ἀπατᾶται ἄνθρωπος... – Ὁ τῇ χειρί σου πλάσας... – Χριστός ἀνέστη...».
Δόξα: Τό Νεκρώσιμον Ἰδιόμελον· «Ὡς ἄνθος μαραίνεται...».
Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον· «Χαῖρε, Μαρία Θεοτόκε...».
«Σοί δόξα πρέπει...».
Δοξολογία: (Χῦμα).
Πληρωτικά.
Ἀπόστιχα: Τά ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου 3 Νεκρώσιμα τοῦ Θεοφάνους τοῦ α´ ἤχου· «Σοῦ, Σῶτερ, δεόμεθα... – Οὐδείς ἀναμάρτητος, οὐδείς... – Ὑπέρ τά ὁρώμενα τά σά...» μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων, εἰς τά 2 τελευταῖα, ἅ ζήτει εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου, τῷ Σαββάτῳ πρωΐ τοῦ α´ ἤχου.
Δόξα: Τό Νεκρώσιμον Ἰδιόμελον· «Ἄλγος τῷ Ἀδάμ...».
Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον· «Σύ εἶ ὁ Θεός ἡμῶν...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκια: Τά τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Ἀπόλυσις.

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Ὁ βάθει σοφίας...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἐν ἁγίοις θαυμαστός...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1. – «Ὁ βάθει σοφίας...» καί 2. – Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Μετά τῶν Ἁγίων....».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τῶν κεκοιμημένων· «Οὐ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν...» (Α´ Θεσ. δ´ 13-17).
Εὐαγγέλιον: Τῆς ἡμέρας· Σαββάτου τῆς Ἀπόκρεω· «Βλέπετε μή πλανηθεῖτε...» (Λουκ. κα´ 8-9, 25-27, 35-36).
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἄξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Μακάριοι οὕς ἐξελέξω...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
Μετά τό· «Εἴη τό ὄνομα Κυρίου...», ψάλλονται τά νεκρώσιμα τροπάρια· «Μετά πνευμάτων δικαίων...» κτλ. καί τελεῖται τό Μνημόσυνον τῶν κεκοιμημένων, ὡς εἰς τόν Ἑσπερινόν. Μετά τό· «Αἰωνία ἡ μνήμη...» ὁ Ἱερεύς· «Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν... Εὐλογία Κυρίου καί ἔλεος...», καί ἡ συνήθης Ἀπόλυσις.