Ἦχος α´. – Ἑωθινόν Α´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: «Χαῖρε, κεχαριτωμένη...».
Κοντάκιον: «Ὁ μήτραν παρθενικήν...».
Ἀπόλυσις: Μικρά. Τῆς Ἑορτῆς· «Ὁ ἐν ἀγκάλαις...».

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1.– Τά 3 Ἀναστάσιμα Στιχηρά· «Τάς ἑσπερινάς ἡμῶν εὐχάς... – Κυκλώσατε, λαοί, Σιών... – Δεῦτε, λαοί, ὑμνήσωμεν...». 2.– Τό 1 Στιχηρόν Ἀνατολικόν· «Εὐφράνθητε, οὐρανοί...». 3.– Τά 2 Ἰδιόμελα τοῦ Τριῳδίου· «Εἰς ἀναμάρτητον χώραν... – Ἐπιγνῶμεν, ἀδελφοί...», εἰς 3, τό πρῶτον δίς, καί 4.– Τά 3 Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Λέγε, Συμεών... – Δέχου, Συμεών... – Δεῦτε καί ἡμεῖς...».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Ὤ πόσων ἀγαθῶν...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Τήν παγκόσμιον δόξαν...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
Ἀπόστιχα: Τό Ἀναστάσιμον Στιχηρόν· «Τῷ πάθει σου, Χριστέ...» καί τά κατ' Ἀλφάβητον τοῦ ἤχου· «Ἀγαλλιάσθω ἡ κτίσις... – Βασιλεύς ὑπάρχων... – Γυναῖκες μυροφόροι...».
Δόξα: Τό ἕτερον Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Τῆς πατρικῆς δωρεᾶς...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Ὁ παλαιός τῶν ἡμερῶν...», ζήτει τοῦτο εἰς τό Καί νῦν τῆς Λιτῆς τῆς Ἑορτῆς.
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Τοῦ λίθου σφραγισθέντος...» καί 2.– Δόξα, Καί νῦν, τῆς Ἑορτῆς· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη...».
Ἀπόλυσις: «Ὁ ἐν ἀγκάλαις τοῦ δικαίου Συμεών βασταχθῆναι καταδεξάμενος διά τήν ἡμῶν σωτηρίαν καί ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ.

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «Μίαν τρισυπόστατον ἀρχήν...», τά Τριαδικά· «Ἄξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί τό Ἀπολυτίκιον τῆς Ἑορτῆς· «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Τοῦ λίθου σφραγισθέντος...». 2.– Δόξα, τό αὐτό καί 3.– Καί νῦν, τῆς Ἑορτῆς· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη...».
Καθίσματα: Τά Ἀναστάσιμα τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας καί ἀνά ἕν τῆς Ἑορτῆς ἀντί τῶν Θεοτοκίων.
Τά Εὐλογητάρια – ἡ Ὑπακοή – οἱ Ἀναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: 1.– Ὁ Ἀναστάσιμος· «Σοῦ ἡ τροπαιοῦχος δεξιά...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. 2.– Ὁ τοῦ Τριῳδίου· «Ἰησοῦς ὁ Θεός...», μετά στίχου· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι», καί 3.– Τῆς Ἑορτῆς· «Χέρσον ἀβυσσοτόκον...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ.
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Τό Ἀναστάσιμον Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος (χῦμα) καί τά·
Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– Τοῦ Τριῳδίου· «Ἀγκάλας πατρικάς...» καί 2.– Τό ὅμοιον Θεοτοκίον τῆς Ἑορτῆς· «Ὁ ὤν σύν τῷ Πατρί...», ζήτει τοῦτο εἰς τήν β´ Στιχολογίαν τῶν Καθισμάτων τῆς Ἑορτῆς.
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Τριῳδίου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό Ὑπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «Χέρσον ἀβυσσοτόκον...».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τό Α´ Ἑωθινόν· «Οἱ ἕνδεκα Μαθηταί ἐπορεύθησαν...», κτλ., ὡς καί τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου (28η Ἰανουαρίου).
Ὁ Ν´ Ψαλμός: Εὐθύς· Δόξα· «Τῆς μετανοίας...». Καί νῦν· «Τῆς σωτηρίας...». Εἰς τόν στίχον· «Τά πλήθη...».
Ἡ Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Θεοτόκε ἡ ἐλπίς... – Ἐν νόμῳ, σκιᾷ καί γράμματι...».
«Ἅγιος Κύριος...»
Ἐξαποστειλάρια: 1.– Τό Α´ Ἀναστάσιμον· «Τοῖς Μαθηταῖς συνέλθωμεν...». 2.– Τοῦ Τριῳδίου· «Τόν πλοῦτον, ὅν μοι δέδωκας...» καί 3.– Τῆς Ἑορτῆς· «Ἀτρέπτως καθ' ὑπόστασιν...», ζήτει τοῦτο τῇ 3ῃ Φεβρουαρίου.
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Ὑμνοῦμεν σου, Χριστέ... – Ὁ Σταυρόν ὑπομείνας... – Ὁ τόν ᾍδην σκυλεύσας... – Τήν θεοπρεπῆ σου συγκατάβασιν». 2.– Τό 1 Στιχηρόν Ἀνατολικόν· «Ὅτε προσηλώθης...» καί 3.– Τά 3 Ἰδιόμελα τοῦ Τριῳδίου· «Τήν τοῦ Ἀσώτου φωνήν... – Ὡς ὁ ἄσωτος υἱός... – Δαπανήσας ἀσώτως...», μετά στίχων, εἰς τά δύο τελευταῖα: α.– «Ἀνάστηθι, Κύριε ὁ Θεός μου...». β.– «Ἐξομολογήσομαί σοι...».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Πάτερ ἀγαθέ...».
Καί νῦν: «Ὑπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον σωτηρία...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα: Τῆς Ἑορτῆς, μετά τῶν ἐφυμνίων, εἰς μέν τό β´· «Σῶσον ἡμᾶς... ὁ ἐν ἀγκάλαις τοῦ Δικαίου Συμεών βασταχθείς...», εἰς δέ τό γ´· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Τοῦ λίθου σφραγισθέντος...». 2.– Τῆς Ἑορτῆς· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη...» καί 3.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: Τῆς Ἑορτῆς· «Ὁ μήτραν παρθενικήν...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Κυριακῆς λδ´ Ἐπιστολῶν· «Πάντα μοι ἔξεστιν...» (Α´ Κορ. ς´ 12-20).
Εὐαγγέλιον: Κυριακῆς ιζ´ Λουκᾶ· «Ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς...» (Λουκ. ιε´ 11-32).
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἄξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
Ἀπόλυσις. Ἡ τοῦ Ἑσπερινοῦ.