Τῇ Πέμπτῃ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ.

Ἀπολυτίκια: 1.– «Οὐράνιος χορός...». 2.– Δόξα, «Ὁ Μάρτυς Σου, Κύριε...».
Κοντάκιον: Τό Προεόρτιον· «Ὡς ἀγκάλας σήμερον...».

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: Τά 3 Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Λέγε, Συμεών... – Δέχου, Συμεών... – Δεῦτε καί ἡμεῖς...», εἰς 6, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Ἀνοιγέσθω ἡ πύλη...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας. Τά Ἀναγνώσματα.
Ἀπόστιχα: Τά Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Κατακόσμησον τόν νυμφῶνά σου, Σιών... – Τόν ἐκλάμψαντα πρό αἰώνων... – Τόν ὀχούμενον ἐν ἅρμασι...», μετά στίχων, εἰς τά δύο τελευταῖα: α´.– «Νῦν ἀπολύεις τόν δοῦλόν σου, Δέσποτα, κατά τό ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ· ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τό σωτήριόν σου, ὅ ἡτοίμασας κατά πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν». β´.– «Φῶς, εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν καί δόξαν λαοῦ σου, Ἰσραήλ».
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Ὁ τοῖς Χερουβείμ ἐποχούμενος...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκιον: Τῆς Ἑορτῆς· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη...» τρίς.
Ἀπόλυσις: «Ὁ ἐν ἀγκάλαις τοῦ δικαίου Συμεών βασταχθῆναι καταδεξάμενος διά τήν ἡμῶν σωτηρίαν, Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν...».

Τῇ Παρασκευῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν τά διά τήν Λιτήν Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς. Τρισάγιον καί τό Ἀπολυτίκιον· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη...» .

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Ἀπολυτίκια: Εἰς τό· «Θεός Κύριος...». Τῆς Ἑορτῆς· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη...» τρίς.
Καθίσματα: Τά τῆς Ἑορτῆς, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Ἀναβαθμοί: Τό α´ Ἀντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «Ἐκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «Μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καί γενεᾷ».
Στίχος: «Ἐξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν· λέγω ἐγώ τά ἔργα μου τῷ βασιλεῖ».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τῆς Ἑορτῆς· «Ἦν ἄνθρωπος ἐν Ἰερουσαλήμ...» (Λουκ. β´ 25-33).
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα, «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...». Καί νῦν, τό αὐτό καί τό Ἰδιόμελον· «Ἀνοιγέσθω ἡ πύλη...».
Κανών: Τῆς Ἑορτῆς· «Χέρσον ἀβυσσοτόκον...», ἄνευ προϋμνίου εἰς 6. Δόξα, Καί νῦν, εἰς τά δύο τελευταῖα.
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Μεσῴδιον Κάθισμα: «Ἐν τῷ ὄρει τῷ Σινᾷ...», ἅπαξ.
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῆς Ἑορτῆς.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: «Χέρσον ἀβυσσοτόκον...».
Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται ἀντ' αὐτῆς τά Μεγαλυνάρια τῆς Ἑορτῆς· «Ἀκατάληπτόν ἐστι...» μέχρι καί τοῦ στίχου· «Κατελθόντ' ἐξ οὐρανοῦ...» ἀπό δέ τοῦ στίχου· «Λάμπρυνόν μου τήν ψυχήν...», ἀνά Τροπάριον τῆς θ´ ᾨδῆς τοῦ Κανόνος τοῦ Εἱρμοῦ καί τοῦ α´ Τροπαρίου δευτερουμένων.
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Θεοτόκε ἡ ἐλπίς... – Ἐν νόμῳ, σκιᾷ καί γράμματι...».
Ἐξαποστειλάρια: Τό Αὐτόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Ἐν Πνεύματι τῷ ἱερῷ...», τρίς.
Αἶνοι: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια· «Νόμον τόν ἐν γράμματι... – Φῶς εἰς ἀποκάλυψιν... – Κόλπων τοῦ Γεννήτορος...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Ἰδιόμελον· «Ὁ ἐν χερσί πρεσβυτικαῖς...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Χαῖρε, κεχαριτωμένη...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα: Τῆς Ἑορτῆς.
Ἀντίφωνον α´. Ἦχος β´.
«Ἐξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν.
      Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.
Ἡ γλῶσσά μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου.
      Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.
Ἐξεχύθη χάρις ἐν χείλεσί σου.
      Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.
Διά τοῦτο εὐλόγησέ σε ὁ Θεός εἰς τόν αἰῶνα.
      Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.
Δόξα... Καί νῦν...
      Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.».

Ἀντίφωνον β´. Ἦχος ὁ αὐτός.
«Περίζωσαι τήν ῥομφαίαν σου ἐπί τόν μηρόν σου δυνατέ.
      Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν ἀγκάλαις τοῦ Δικαίου Συμεών βασταχθείς, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Καί ἔντεινε, καί κατευοδοῦ καί βασίλευε.
      Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν ἀγκάλαις τοῦ Δικαίου Συμεών βασταχθείς, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Τά βέλη σου ἠκονημένα δυνατέ· λαοί ὑποκάτω σου πεσοῦνται.
      Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν ἀγκάλαις τοῦ Δικαίου Συμεών βασταχθείς, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου
      Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν ἀγκάλαις τοῦ Δικαίου Συμεών βασταχθείς, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Δόξα... Καί νῦν... Ὁ Μονογενής Υἱός...».

Ἀντίφωνον γ´. Ἦχος α´.
«Ἄκουσον θύγατερ, καί ἴδε, καί κλῖνον τό οὖς σου.
      Χαῖρε, κεχαριτωμένη...
Τό πρόσωπόν σου λιτανεύσουσιν οἱ πλούσιοι τοῦ λαοῦ.
      Χαῖρε, κεχαριτωμένη...
Μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καί γενεᾷ.
      Χαῖρε, κεχαριτωμένη...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: Ἦχος β´. «Ἐγνώρισε Κύριος τό Σωτήριον αὑτοῦ ἐναντίον πάντων τῶν ἐθνῶν. Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν ἀγκάλαις τοῦ Δικαίου Συμεών βασταχθείς, ψάλλοντάς σοι· Ἀλληλούϊα».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκιον: «Χαῖρε, κεχαριτωμένη...».
Κοντάκιον: «Ὁ μήτραν παρθενικήν...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τῆς Ἑορτῆς· «Χωρίς πάσης ἀντιλογίας...» (Ἑβρ. ζ´ 7-17).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Ἀνήγαγον οἱ γονεῖς τό παιδίον Ἰησοῦν...» (Λουκ. β´ 22-40).
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Θεοτόκε ἡ ἐλπίς... – Ἐν νόμῳ, σκιᾷ καί γράμματι...».
Κοινωνικόν: «Ποτήριον σωτηρίου...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
Ἀπόλυσις: Τῆς Ἑορτῆς, ἡ ἐν τῷ Ἑσπερινῷ.