Τῇ Παρασκευῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: «Ὁ Θεός τῶν Πατέρων ἡμῶν...».
Κοντάκιον: «Τήν τοῦ βίου θάλασσαν...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: 1. – Τά 3 πρῶτα Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἱεράρχου· «Τήν χρυσήλατον σάλπιγγα... – Τόν ἀστέρα τόν ἄδυτον... – Ὁ ἐπίγειος Ἄγγελος...», εἰς 6, ἅπαντα δίς14.
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τοῦ Ἱεράρχου· «Οὐκ ἔδει σε, Χρυσόστομε...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Μήτηρ μέν ἐγνώσθης...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας καί τά Ἀναγνώσματα.
Ἀπόστιχα: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἱεράρχου· «Χαίρει ἡ Ἐκκλησία Χριστοῦ... – Βρύει ὡς μυροθήκη τερπνή... Κόσμου ὁ σιτομέτρης, πιστοί...» μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων: α´.– «Τό στόμα μου λαλήσει σοφίαν καί ἡ μελέτη τῆς καρδίας μου σύνεσιν». β´.– «Στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν καί ἡ γλῶσσα αὐτοῦ λαλήσει κρίσιν».
Δόξα: Τό ἀκολουθοῦν Ἰδιόμελον τοῦ Ἱεράρχου· «Ὅσιε τρισμάκαρ...».
Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον· «Θεοτόκε, σύ εἶ ἡ ἄμπελος...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τοῦ Ἱεράρχου· «Ἡ τοῦ στόματός σου...» καί 2. – Δόξα, Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Ὁ δι' ἡμᾶς γεννηθείς...».
Ἀπόλυσις.

Τῷ Σαββάτῳ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, τά διά τήν Λιτήν Στιχηρά Ἰδιόμελα τοῦ Ἱεράρχου, ζήτει ταῦτα τῇ 13ῃ Νοεμβρίου. Τρισάγιον καί τό Ἀπολυτίκιον· «Ἡ τοῦ στόματός σου...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκια: 1. – Τοῦ Ἱεράρχου· «Ἡ τοῦ στόματός σου...». 2. – Δόξα, τό αὐτό καί 3.– Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Ὁ δι' ἡμᾶς γεννηθείς...».
Καθίσματα: Τά ἐν τῷ Μηναίῳ κατά σειράν.
Ἀναβαθμοί: Τό α´ Ἀντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «Ἐκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «Τό στόμα μου λαλήσει σοφίαν, καί ἡ μελέτη τῆς καρδίας μου σύνεσιν».
Στίχος: «Ἀκούσατε ταῦτα, πάντα τά ἔθνη· ἐνωτίσασθε πάντες οἱ κατοικοῦντες τήν οἰκουμένην».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τό τοῦ Ἱεράρχου· «Ἀμήν, ἀμήν λέγω ὑμῖν...» (Ἰω. ι´ 1-9), ζήτει τοῦτο εἰς τόν Ὄρθρον τῆς 13ης Νοεμβρίου.
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα· «Σήμερον σκιρτῶσιν ἐν πνεύματι...». Καί νῦν, «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...» Τό Ἰδιόμελον· «Σάλπιγξ χρυσόφωνος ἀνεδείχθης...».
Κανόνες: 1. – Ὁ τῆς Θεοτόκου· «Χαῖρε, κατάρας παλαιᾶς ἡ λύτρωσις...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ καί 2. – Ὁ α´ τοῦ Ἱεράρχου· «Πλοῦτον ἐναπέθου σῇ ψυχῇ...» ἄνευ Εἱρμῶν, εἰς 4.
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– Τοῦ Ἱεράρχου· «Τήν σοφίαν ἐξ ὕψους...». 2. Δόξα, τό αὐτό. 3.– Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Τῆς Τριάδος τόν ἕνα...».
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Ἱεράρχου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: «Χέρσον ἀβυσσοτόκον».
Ἡ Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Θεοτόκε ἡ ἐλπίς... – Ἐν νόμῳ σκιᾷ καί γράμματι...».
Ἐξαποστειλάρια: 1.– Τοῦ Ἱεράρχου· «Ἀγάλλου, πόλις πόλεων...» καί 2.– Τό Θεοτοκίον· «Φρικτή ἡ προστασία σου...».
Αἶνοι: 1. –Τά 4 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ἱεράρχου· «Χρυσοῦ τηλαυγέστερον... – Ἀδίκως τῆς ποίμνης σου... – Ὁ στῦλος ὁ πύρινος... – Κόσμον ὡς βασίλειον...».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον· «Πάτερ Χρυσόστομε...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Ἐκ παντοίων κινδύνων...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
Ἀπολυτίκιον: «Ἡ τοῦ στόματός σου...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Ἡ τοῦ στόματός σου...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἐν ἁγίοις θαυμαστός...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκια: 1.– Τοῦ Ἱεράρχου· «Ἡ τοῦ στόματός σου...» καί 2.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Ὁ μήτραν παρθενικήν...».
Τρισάγιον.
Ἀπόστολος: Τοῦ Ἱεράρχου· «Τοιοῦτος ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς...» (Ἑβρ. ζ´ 26-28, η´ 1-2).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Ἐγώ εἰμι ἡ θύρα...» (Ἰω. ι´ 9-16), ζήτει ἀμφότερα τῇ 13ῃ Νοεμβρίου.
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἄξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Εἰς μνημόσυνον...». «Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.