21η Ἰανουαρίου 2007Κυριακή: ΙΕ´ ΛΟΥΚΑ (τοῦ Ζακχαίου). Τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῶν Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Νεοφύτου, Ἁγνῆς, Πατρόκλου, Μαξίμου τοῦ Γραικοῦ καί Εὐγενίου τοῦ ἐκ Τραπεζοῦντος. |
![]()
|
Ἦχος βαρύς – Ἑωθινόν Ι´.
Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑἈπολυτίκιον: «Εὐφραίνου ἔρημος...».Κοντάκιον: «Ἐν τῇ σεπτῇ γενννήσει σου...». Ἀπόλυσις: Μικρά. ΕΣΠΕΡΙΝΟΣΠροοιμιακός – Ψαλτήριον.Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...». Ἑσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ... – Σταυρόν ὑπέμεινας, Σωτήρ... – Ἀπόστολοι ἰδόντες τήν ἔγερσιν...». 2.– Τά 3 Στιχηρά Ἀνατολικά· «Κἄν συνελήφθης, Χριστέ... – Δαυϊτικήν προφητείαν... – Κατῆλθες ἐν τῷ ᾍδῃ...» καί 3.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ὁσίου· «Τόν δι' οἶκτον γενόμενον... – Ταῖς νευραῖς τῶν δογμάτων σου... – Ὀξυγράφου ὡς κάλαμος...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς. Δόξα: Τό Ἰδιόμελον αὐτῶν· «Ὅσιε Πάτερ...». Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Μήτηρ μέν ἐγνώσθης...». Εἴσοδος. «Φῶς ἱλαρόν...», τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας Ἀπόστιχα: Τό Ἀναστάσιμον Στιχηρόν· «Ἀνέστης ἐκ τοῦ τάφου...» καί τά κατ' Ἀλφάβητον τοῦ ἤχου· «Τόν ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν... – Ὑπό τόν ᾍδην κατελθών... – Φοβερός ὤφθης, Κύριε...». Δόξα: Τό ἕτερον Ἰδιόμελον τοῦ Ὁσίου· «Τῶν μοναστῶν τά πλήθη...». Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Ἀνύμφευτε Παρθένε...». Τρισάγιον. Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Κατέλυσας τῷ Σταυρῷ σου τόν θάνατον...». 2.– Δόξα, τοῦ Ὁσίου· «Ὀρθοδοξίας ὁδηγέ...» καί 3.– Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Ὁ δι' ἡμᾶς γεννηθείς...». Ἀπόλυσις: «Ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...». Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝΜετά τόν Ν´ Ψαλμόν ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «Ἄνοιξόν μου τό στόμα...», τά Τριαδικά· «Ἄξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί ἡ Ὑπακοή τοῦ ἤχου· «Ὁ ἡμετέραν μορφήν...».ΟΡΘΡΟΣἙξάψαλμος.Εἰς τό· «Θεός Κύριος...». Ἀπολυτίκια: Τά τοῦ Ἑσπερινοῦ. Καθίσματα: Τά Ἀναστάσιμα τῆς α´ Στιχολογίας μετά Θεοτοκίου εἰς τό Καί νῦν· «Ὡς τῆς ἡμῶν ἀναστάσεως...»11 καί τῆς β´ Στιχολογίας μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτῶν. Τά Εὐλογητάρια – ἡ Ὑπακοή – οἱ Ἀναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου. Κανόνες: 1.– Ὁ Ἀναστάσιμος· «Νεύσει σου πρός γεώδη...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ, καί 2.– Ὁ τοῦ Ὁσίου· «Ὅλην μοι τήν θεόπνουν...». Ἀπό γ´ ᾨδῆς· Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– Τοῦ Ὁσίου· «Διωγμούς ὑπομείνας...» καί 2.– Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Παναγία Παρθένε ἡμᾶς ἐλέησον...», ζήτει τοῦτο εἰς τό Καί νῦν τῶν Καθισμάτων τῆς β´ Στιχολογίας τῆς προηγουμένης ἡμέρας. Ἀφ' ς´ ᾨδῆς· Κοντάκιον – Οἶκος: Τά Ἀναστάσιμα. Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας. Καταβασίαι: «Χέρσον ἀβυσσοτόκον...». Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τό Ι´ Ἑωθινόν· «Ἐφανέρωσεν ἑαυτόν ὁ Ἰησοῦς... ἐπί τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάδος...». Ἡ Τιμιωτέρα. Εἱρμός θ´ ᾨδῆς: «Θεοτόκε ἡ ἐλπίς... Ἐν νόμῳ σκιᾷ καί γράμματι...». «Ἅγιος Κύριος...». Ἐξαποστειλάρια: 1.– Τό Ι´ Ἀναστάσιμον· «Τιβεριάδος θάλασσα...». 2.– Τοῦ Ὁσίου· «Θεολογῶν ἐκήρυξας...» καί 3.– Τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Τό ξένον καί ἀπόῤῥητον...». Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά Ἀναστάσιμα· «Ἀνέστη Χριστός ἐκ νεκρῶν... – Ἀνάστασιν Χριστοῦ... – Τί ἀνταποδώσωμεν... – Χριστοῦ τήν ἀνάστασιν...» καί 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Ὁσίου τά τοῦ Ἑσπερινοῦ· «Τόν δι' οἶκτον γενόμενον... – Ταῖς νευραῖς τῶν δογμάτων σου... – Ὀξυγράφου ὡς κάλαμος...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς μετά στίχων εἰς τά τελευταῖα: α.– Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ Ὁσίου αὐτοῦ» καί β.– «Μακάριος ἀνήρ ὁ φοβούμενος τόν Κύριον ἐν ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ θελήσει σφόδρα». Δόξα: Τό Ι´ Ἑωθινόν· «Μετά τήν εἰς ᾍδου κάθοδον...». Καί νῦν: «Ὑπερευλογημένη...». Δοξολογία: Μεγάλη. «Σήμερον σωτηρία...». ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝΕἴσοδος.Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...». Μετά τήν Εἴσοδον. Ἀπολυτίκια: 1.– Τό Ἀναστάσιμον· «Κατέλυσας τῷ Σταυρῷ σου...». 2.– Τοῦ Ὁσίου· «Ὀρθοδοξίας ὁδηγέ...», καί 3. – Τοῦ Ναοῦ. Κοντάκιον: «Ὁ μήτραν παρθενικήν...». Τρισάγιον. Ἀπόστολος: Κυριακῆς λβ´ ἑβδομάδος Ἐπιστολῶν·«Πιστός ὁ λόγος... εἰς τοῦτο καί κοπιῶμεν...» (Α´ Τιμ. δ´ 9-15). Εὐαγγέλιον: Κυριακῆς ιε´ ἑβδομάδος Λουκᾶ· «Διήρχετο ὁ Ἰησοῦς τήν Ἱεριχώ...» (Λουκ. ιθ´ 1-10). Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἄξιόν ἐστιν...». Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...». «Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ. Ἀπόλυσις. |
![]()