Τῷ Σαββάτῳ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν τά 7 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Λιτῆς· (ἄνευ τοῦ Δόξα, Καί νῦν) καί τά 3 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῶν Ἀποστίχων τοῦ Ἑσπερινοῦ (ἐπίσης ἄνευ τῶν πρό αὐτῶν στίχων, καθό μή ψαλέντα χθές). Δόξα, Καί νῦν· «Τόν ἐκ Παρθένου Ἥλιον...». Τρισάγιον καί τό Ἀπολυτίκιον· «Ἐν Ἰορδάνῃ...».

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκια: Τό· «Ἐν Ἰορδάνῃ...», τρίς.
Καθίσματα: Τῆς Ἑορτῆς τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας καί τό μετά τόν Πολυέλεον, κατά σειράν, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Ἀναβαθμοί: Τό α´ Ἀντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «Ἐκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «Ἡ θάλασσα εἶδε καί ἔφυγεν, ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τά ὀπίσω».
Στίχος: «Τί σοί ἐστι θάλασσα, ὅτι ἔφυγες; καί σύ, Ἰορδάνη, ὅτι ἐστράφης εἰς τά ὀπίσω;».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τῆς Ἑορτῆς· «Ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς ἀπό Ναζαρέτ...» (Μᾶρκ. α´ 9-11).
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα, «Τά σύμπαντα σήμερον...». Καί νῦν, τό αὐτό, καί τό Ἰδιόμελον· «Θεός Λόγος ἐπεφάνη ἐν σαρκί...».
Κανόνες: Οἱ δύο τῆς Ἑορτῆς· «Ἀδάμ τόν φθαρέντα ἀναπλάττει» καί· «Ὄρθρου φανέντος...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτῶν, εἰς 8, ἄνευ στίχων. Εἰς τά δύο τελευταῖα· Δόξα, Καί νῦν.
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Ὑπακοή: «Ὅτε τῇ ἐπιφανείᾳ σου...».
Ἀφ' ς´ ᾨδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῆς Ἑορτῆς.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: Οἱ Εἱρμοί ἀμφοτέρων τῶν Κανόνων· «Βυθοῦ ἀνεκάλυψε...» καί· «Στείβει θαλάσσης...» (ἴδε ὑποσημ. 2).

Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς τά τροπάρια τῆς θ´ ᾨδῆς ἀμφοτέρων τῶν Κανόνων.
1. Μεγάλυνον, ψυχή μου, τήν τιμιωτέραν, τῶν ἄνω στρατευμάτων.
«Ἀπορεῖ πᾶσα γλῶσσα...».
2. Μεγάλυνον, ψυχή μου, τόν ἐν Ἰορδάνῃ, ἐλθόντα βαπτισθῆναι.
«Δαυΐδ, πάρεσο, Πνεύματι...».
3. Μεγάλυνον, ψυχή μου, τόν ὑπό Προδρόμου, τό βάπτισμα λαβόντα.
«Ὁ Ἠσαΐας λούσασθε...».
4. Μεγάλυνον, ψυχή μου, τόν ἐκ τῆς πατρῴας, φωνῆς μαρτυρηθέντα.
«Συντηρώμεθα χάριτι, πιστοί, καί σφραγῖδι...».
5. Σήμερον ὁ Δεσπότης, κλίνει τόν αὐχένα, χειρί τῇ τοῦ Προδρόμου.
«Ὤ τῶν ὑπέρ νοῦν τοῦ τόκου σου θαυμάτων...».
6. Σήμερον Ἰωάννης, βαπτίζει τόν Δεσπότην, ἐν ῥείθροις Ἰορδάνου.
«Ὤ τῶν ὑπέρ νοῦν τοῦ τόκου σου θαυμάτων...».
7. Δόξα· Μεγάλυνον, ψυχή μου, τῆς τρισυποστάτου καί ἀδιαιρέτου Θεότητος τό κράτος.
«Ἴδμεν τά Μωσεῖ τῇ βάτῳ δεδειγμένα...».
8. Καί νῦν· Μεγάλυνον, ψυχή μου, τήν λυτρωσαμένην, ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας.
«Χρίεις τελειῶν τήν βρότειον οὐσίαν...».
Καταβασία α´: Μεγάλυνον, ψυχή μου, τήν τιμιωτέραν, τῶν ἄνω στρατευμάτων.
«Ἀπορεῖ πᾶσα γλῶσσα...».
Καταβασία β´: Μεγάλυνον, ψυχή μου, τήν λυτρωσαμένην, ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας.
«Ὤ τῶν ὑπέρ νοῦν...».

Ἐξαποστειλάριον: «Ἐπεφάνη ὁ Σωτήρ...», τρίς.
Αἶνοι: Τά 5 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Φῶς ἐκ φωτός... – Πῶς σε, Χριστέ... – Σύ ἐν Ἰορδάνῃ... – Τό ἀληθινόν φῶς... – Ὁ περιβάλλων τόν οὐρανόν...», εἰς 6, τό πρῶτον δίς.
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον τῆς Ἑορτῆς· «Νάματα Ἰορδάνεια...».
Καί νῦν: Τό ἕτερον Ἰδιόμελον· «Σήμερον ὁ Χριστός...» μέχρι τοῦ· «ἡμεῖς δέ, οἱ φωτισθέντες, βοῶμεν».
Δοξολογία: Καί εὐθύς ὁ α´ Χορός ἄρχεται τῆς Μεγάλης Δοξολογίας ἀπό τοῦ τελευταίου στίχου τοῦ Ἰδιομέλου· «Δόξα τῷ φανέντι Θεῷ καί ἐπί γῆς ὀφθέντι καί φωτίσαντι τόν κόσμον».
«Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου σου Κύριε...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα: Τῆς Ἑορτῆς.
Ἀντίφωνον α´. – Ἦχος β´.
«Ἐν ἐξόδῳ Ἰσραήλ ἐξ Αἰγύπτου, οἴκου Ἰακώβ.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.
Ἐγεννήθη Ἰουδαία ἁγίασμα αὐτοῦ.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.
Ἡ θάλασσα εἶδε, καί ἔφυγεν· ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τά ὀπίσω.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.
Τί σοί ἐστι θάλασσα, ὅτι ἔφυγες καί σύ Ἰορδάνη, ὅτι ἐστράφης εἰς τά ὀπίσω;
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.
Δόξα... Καί νῦν...
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.».

Ἀντίφωνον β´. – Ἦχος ὁ αὐτός.
«Ἠγάπησα, ὅτι εἰσακούσεται Κύριος τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου.
       Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ὑπό Ἰωάννου βαπτισθείς, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Ὅτι ἔκλινε τό οὖς αὐτοῦ ἐμοί, καί ἐν ταῖς ἡμέραις μου ἐπικαλέσομαι.
       Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ὑπό Ἰωάννου βαπτισθείς, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου, κίνδυνοι ᾅδου εὕροσάν με.
       Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ὑπό Ἰωάννου βαπτισθείς, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Ἐλεήμων ὁ Κύριος καί δίκαιος, καί ὁ Θεός ἡμῶν ἐλεεῖ.
       Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ὑπό Ἰωάννου βαπτισθείς, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Δόξα... Καί νῦν... Ὁ Μονογενής Υἱός...».

Ἀντίφωνον γ´. – Ἦχος α´.
«Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τόν αἰῶνα τό ἔλεος αὐτοῦ.
       Ἐν Ἰορδάνῃ...
Εἰπάτω δή οἶκος Ἰσραήλ, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τόν αἰῶνα τό ἔλεος αὐτοῦ.
       Ἐν Ἰορδάνῃ...
Εἰπάτω δή οἶκος Ἀαρών, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τόν αἰῶνα τό ἔλεος αὐτοῦ.
       Ἐν Ἰορδάνῃ...
Εἰπάτωσαν δή πάντες οἱ φοβούμενοι τόν Κύριον, ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τόν αἰῶνα τό ἔλεος αὐτοῦ.
       Ἐν Ἰορδάνῃ...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν, Ἦχος β´: «Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου. Θεός Κύριος καί ἐπέφανεν ἡμῖν. Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν Ἰορδάνῃ ὑπό Ἰωάννου βαπτισθείς ψάλλοντάς σοι, Ἀλληλούϊα».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκιον: «Ἐν Ἰορδάνῃ...».
Κοντάκιον: «Ἐπεφάνης σήμερον...».
Ἀντί Τρισαγίου: «Ὅσοι εἰς Χριστόν...».
Ἀπόστολος: Τῆς Ἑορτῆς· «Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ...» (Τίτ. β´ 11-14, γ´ 4-7).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Παραγίνεται ὁ Ἰησοῦς ἀπό τῆς Γαλιλαίας...» (Ματθ. γ´ 13-15).
Καθεξῆς ἡ Θεία Λειτουργία Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Μεγάλυνον, ψυχή μου, τήν τιμιωτέραν, τῶν ἄνω στρατευμάτων – Ἀπορεῖ πᾶσα γλῶσσα...».
Κοινωνικόν: «Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις. Ἀλληλούϊα».
«Ἐν Ἰορδάνῃ...», κτλ.
Ἀπόλυσις: Ἡ τοῦ Ἑσπερινοῦ.

Η ΤΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ
ΕΝ Τῌ ΑΓΙᾼ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕΓΑΛῌ ΕΚΚΛΗΣΙᾼ

Ἐν τῇ Ἁγίᾳ τοῦ Χριστοῦ Μεγάλῃ Ἐκκλησίᾳ ὁ Μέγας Ἁγιασμός τελεῖται εἰς τό τέλος τῆς Μ. Δοξολογίας. Εἰς τό μέσον τοῦ Δοξαστικοῦ (εἰς τό· «εἴδοσάν σε ὕδατα καί ἐφοβήθησαν») κατέρχεται τοῦ Θρόνου ὁ Πατριάρχης καί ἵσταται ἔμπροσθεν τοῦ Κουβουκλίου τοῦ Ἁγιασμοῦ. Συμπληρωθέντος τοῦ Δοξαστικοῦ ὁ Μ. Ἀρχιδιάκονος ἀναγινώσκει τάς Προφητείας τοῦ Μ. Ἁγιασμοῦ καί οἱ λοιποί Διάκονοι ἐναλλάξ τό· «Σοφία· πρόσχωμεν». Εἶτα ὁ Α´ Δομέστικος τόν Ἀπόστολον. Ὁ Ἀριστερός Χορός· «Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα, Ἀλληλούϊα». Ὁ Μ. Ἀρχιδιάκονος· «Σοφία· ὀρθοί, ἀκούσωμεν τοῦ Ἁγίου Εὐαγγελίου». Ὁ Πατριάρχης· «Εἰρήνη πᾶσι». Ὁ Δεξιός Χορός· «Καί τῷ Πνεύματί σου». Ὁ Πατριάρχης· «Ἐκ τοῦ κατά Μᾶρκον Ἁγίου Εὐαγγελίου τό ἀνάγνωσμα». Ὁ Δευτερεύων· «Πρόσχωμεν». Ὁ Ἀριστερός Χορός· «Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι». Ὁ Πατριάρχης· «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς...». Ὁ Δεξιός Χορός· «Δόξα σοι, Κύριε, δόξα σοι». Καί εὐθύς ὁ Μ. Ἀρχιδιάκονος τήν Μ. Συναπτήν τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ. Ὁ Πατριάρχης ἀναγινώσκει μυστικῶς τήν εὐχήν· «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ μονογενής Υἱός...». Πληρωθείσης ὑπό τοῦ Μ. Ἀρχιδιακόνου τῆς Μεγάλης Συναπτῆς, ὁ Πατριάρχης ἐκφώνως ἀναγινώσκει τάς εὐχάς· «Τριάς ὑπερούσιε...». «Μέγας εἶ, Κύριε...». Ὁ Πατριάρχης· «Εἰρήνη πᾶσι». Ὁ Μ. Ἀρχιδιάκονος· «Τάς κεφαλάς ἡμῶν τῷ Κυρίῳ κλίνωμεν». Ὁ Πατριάρχης· μυστικῶς τήν εὐχήν· «Κλῖνον, Κύριε, τό οὖς σου...», καί τήν ἐκφώνησιν· «Σύ γάρ εἶ ὁ ἁγιασμός...». Εἶτα λαμβάνει τόν Σταυρόν καί τήν «ἁγιαστούραν» καί τά βαπτίζει καί εἰς τά τρία δοχεῖα ψάλλων τό· «Ἐν Ἰορδάνῃ...», καί ἀνά μίαν οἱ Χοροί. Μετά ταῦτα ὁ Πατριάρχης ραντίζει τόν Ναόν καί τόν λαόν διά τοῦ Ἁγιασμοῦ ψάλλων τό Κοντάκιον· «Ἐπεφάνης σήμερον...». Ἐν συνεχείᾳ ὁ Πατριάρχης εὐλογεῖ διά τοῦ Σταυροῦ τόν λαόν, τῶν Χορῶν ψαλλόντων τό· «Εἰς πολλά ἔτη, Δέσποτα». Ἀνέρχεται ἐν συνεχείᾳ εἰς τήν α´ βαθμίδα τοῦ Θρόνου.
Τοῦ Δεξιοῦ Χοροῦ ψάλλοντος τό· «Τριάδος ἡ φανέρωσις, ἐν Ἰορδάνῃ γέγονεν...» (η´ ᾨδή), κατέρχονται ἐκ τῶν στασιδίων των οἱ συλλειτουργοῦντες Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς καί ἁγιάζονται ὑπό τοῦ Πατριάρχου, ἐν συνεχείᾳ οἱ ἱερουργοῦντες κληρικοί, οἱ λοιποί Κληρικοί τῆς Πατριαρχικῆς Αὐλῆς, οἱ Ὀφφικιάλοι καί οἱ Χοροί.
Εἰς τό τέλος τοῦ Ἁγιασμοῦ ὁ Ἀριστερός Χορός ψάλλει τό Ἀπολυτίκιον· «Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου Σου...», καί ἄρχεται ἡ Θεία Λειτουργία.