Τῇ Κυριακῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

Ἀπολυτίκιον: 1.– «Εὐφραινέσθω τά οὐράνια...» καί 2.– Δόξα, «Ἀπεγράφετό ποτε...».
Κοντάκιον: «Ἡ Παρθένος σήμερον...».
Ἀπόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
Ἑσπέρια: Τά 4 Στιχηρά Ἰδιόμελα· «Δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα... – Τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ γεννηθέντος... – Ἡ βασιλεία σου, Χριστέ ὁ Θεός... – Τί σοι προσενέγκωμεν, Χριστέ...», εἰς 6, τά δύο πρῶτα ἐκ δευτέρου.
Δόξα, Καί νῦν: Τό ἕτερον Ἰδιόμελον· «Αὐγούστου μοναρχήσαντος...».
Εἴσοδος μετ' Εὐαγγελίου: «Φῶς ἱλαρόν...» καί·
Εὐθύς·
1.– Τό Α´ Ἀνάγνωσμα: «Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεός...», ἐν τέλει τοῦ ὁποίου·
Ὁ α´ Χορός: Ψάλλει τό Τροπάριον· «Λαθών ἐτέχθης...».
Ὁ Ἀναγνώστης: Τούς στίχους, εἰς ἕκαστον τῶν ὁποίων·
Οἱ Χοροί: Ψάλλουσι τό τέλος τοῦ Τροπαρίου· «Καί μάγους Σοι προσήνεγκεν...». Πληρωθέντων δέ τῶν στίχων·
Ὁ α´ Χορός: Δόξα, Καί νῦν, καί ψάλλει ὁλόκληρον τό Τροπάριον.
Εἶτα·
2.– Τό Ζ´ Ἀνάγνωσμα: «Παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν...»
Ὁ β´ Χορός: Ψάλλει τό Τροπάριον· «Ἀνέτειλας, Χριστέ, ἐκ Παρθένου...».
Ὁ Ἀναγνώστης: Τούς στίχους, εἰς ἕκαστον τῶν ὁποίων·
Οἱ Χοροί: Ἐναλλάξ ψάλλουσι τό τέλος· «Μάγους ὁδηγήσας...». Πληρωθέντων δέ τῶν στίχων·
Ὁ β´ Χορός: Δόξα, Καί νῦν, καί ψάλλει ὁλόκληρον τό Τροπάριον.
Εἶτα·
3.– Τό Η´ Ἀνάγνωσμα: «Προσέθετο Κύριος...».
Εὐθύς·
Ἀπόστολος: «Πολυμερῶς καί πολυτρόπως..» (Ἑβρ. α´ 1-12), ζήτει τοῦτον τῷ Σαββάτῳ τῆς α´ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν.
Εὐαγγέλιον: «Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἐξῆλθεν δόγμα...» (Λουκ. β´ 1-20), ζήτει τοῦτο ἐν τῇ Γ´ Ὥρᾳ.
Ἐκτενής
Ἀπόστιχα: Τά 3 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Μέγα καί παράδοξον θαῦμα... – Σήμερον τίκτει ἡ Παρθένος... – Τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ γεννηθέντος...», μετά στίχων τά δύο τελευταῖα: α´. – «Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου. Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἄν θῶ τούς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου». β´. – «Ἐκ γαστρός πρό ἑωσφόρου ἐγέννησά σε· ὤμοσε Κύριος, καί οὐ μεταμεληθήσεται».
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον· «Εὐφράνθητι, Ἰερουσαλήμ...».
Καί νῦν: Τό ἕτερον Ἰδιόμελον· «Σπηλαίῳ παρῴκησας...».
Τρισάγιον.
Ἀπολυτίκιον: Τῆς Ἑορτῆς· «Ἡ Γέννησίς σου, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν...», τρίς.
Ἀπόλυσις: «Ὁ ἐν σπηλαίῳ γεννηθείς καί ἐν φάτνῃ ἀνακλιθείς διά τήν ἡμῶν σωτηρίαν, Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν...».

Τῇ Δευτέρᾳ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, τά διά τήν Λιτήν 6 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ...» κτλ. μετά τοῦ Δόξα· «Μάγοι Περσῶν Βασιλεῖς...».. Καί νῦν· «Χορεύουσιν Ἄγγελοι...». Τρισάγιον καί τό Ἀ-πολυτίκιον· «Ἡ Γέννησίς Σου, Χριστέ...». Ἀπόλυσις μικρά μετά τοῦ χαρακτηριστικοῦ τῆς Ἀπολύσεως τοῦ Ἑσπερινοῦ.

ΟΡΘΡΟΣ

Ἑξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
Ἀπολυτίκιον: Τῆς Ἑορτῆς· «Ἡ Γέννησίς σου, Χριστέ...», τρίς.
Καθίσματα: Τά τῆς Ἑορτῆς τῶν δύο Στιχολογιῶν καί τά μετά τόν Πολυέλεον κατά σειράν, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Ἀναβαθμοί: Τό α´ Ἀντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «Ἐκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «Ἐκ γαστρός πρό ἑωσφόρου ἐγέννησά σε· ὤμοσε Κύριος, καί οὐ μεταμεληθήσεται».
Στίχος: «Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου· Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἄν θῶ τούς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου».
Εὐαγγέλιον Ὄρθρου: Τῆς Ἑορτῆς· «Τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἡ γέννησις οὕτως ἦν...» (Ματθ. α´ 18-25), ζήτει τοῦτο εἰς τήν Α´ Ὥραν.
Ὁ Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα, «Τά σύμπαντα σήμερον...». Καί νῦν, τό αὐτό. Τό Ἰδιόμελον· «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ...»
Κανόνες: Οἱ δύο τῆς Ἑορτῆς· «Ῥεύσαντα ἐκ παραβάσεως...» καί· «Ἤνεγκε γαστήρ...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτῶν, εἰς 8, ἄνευ στίχων. Εἰς τά δύο τελευταῖα· Δόξα, Καί νῦν.
Ἀπό γ´ ᾨδῆς·
Ὑπακοή: «Τήν ἀπαρχήν τῶν ἐθνῶν...».
Ἀφ' ς´ Ὠδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῆς Ἑορτῆς.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: Οἱ Εἱρμοί ἀμφοτέρων τῶν Κανόνων· «Χριστός γεννᾶται...» καί· «Ἔσωσε λαόν...», (ἴδε ὑποσημ. 2).
Ἡ Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς τά τροπάρια τῆς θ´ ᾨδῆς ἀμφοτέρων τῶν Κανόνων.
1.– Μεγάλυνον, ψυχή μου, τήν τιμιωτέραν καί ἐνδοξοτέραν τῶν ἄνω στρατευμάτων.
«Μυστήριον ξένον...».
2.– Μεγάλυνον, ψυχή μου, τόν ἐκ τῆς Παρθένου Θεόν σαρκί τεχθέντα.
«Ἐξαίσιον δρόμον...».
3.– Μεγάλυνον, ψυχή μου, τόν ἐν τῷ σπηλαίῳ τεχθέντα Βασιλέα.
«Νεηγενές, μάγων λεγόντων, παιδίον...».
4.– Μεγάλυνον, ψυχή μου, τόν ὑπό τῶν Μάγων Θεόν προσκυνηθέντα.
«Ἠκρίβωσε χρόνον Ἡρῴδης ἀστέρος...».
5.– Σήμερον ἡ Παρθένος τίκτει τόν Δεσπότην ἔνδον ἐν τῷ σπηλαίῳ.
«Στέργειν μέν ἡμᾶς...»
6.– Σήμερον ὁ Δεσπότης τίκτεται ὡς βρέφος ὑπό Μητρός Παρθένου.
«Στέργειν μέν ἡμᾶς...».
7.– Δόξα· Μεγάλυνον, ψυχή μου, τῆς τρισυποστάτου καί ἀδιαιρέτου Θεότητος τό Κράτος.
«Τύπου ἀφεγγεῖς...».
8.– Καί νῦν· Μεγάλυνον, ψυχή μου, τήν λυτρωσαμένην ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας.
«Πόθου τετευχώς...».
Καταβασία α´: Μεγάλυνον, ψυχή μου, τήν τιμιωτέραν τῶν ἄνω στρατευμάτων.
«Μυστήριον ξένον...»
Καταβασία β´: Μεγάλυνον, ψυχή μου, τήν λυτρωσαμένην ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας.
«Στέργειν μέν ἡμᾶς...».
Ἐξαποστειλάριον: «Ἐπεσκέψατο ἡμᾶς...» (τρίς).
Αἶνοι: Τά 4 Στιχηρά Ἰδιόμελα τῆς Ἑορτῆς· «Εὐφραίνεσθε, δίκαιοι...», κτλ.
Δόξα: Τό Ἰδιόμελον· «Ὅτε καιρός...».
Καί νῦν: Τό ἕτερον Ἰδιόμελον· «Σήμερον ὁ Χριστός...», μέχρι τοῦ «ἡμεῖς δέ ἀκαταπαύστως βοῶμεν», εὐθύς ὁ α´ Χορός ἄρχεται τῆς Δοξολογίας ἀπό τοῦ τελευταίου στίχου τοῦ Ἰδιομέλου· «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ, καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία».
«Ἡ Γέννησίς σου, Χριστέ...»

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Ἀντίφωνα: Τῆς Ἑορτῆς. Ἀντίφωνον α´.
Ἦχος β´.
«Ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου, διηγήσομαι πάντα τά θαυμάσιά σου.
        Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Ἐν βουλῇ εὐθέων καί συναγωγῇ, μεγάλα τά ἔργα Κυρίου.
        Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Ἐξεζητημένα εἰς πάντα τά θελήματα αὐτοῦ.
        Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Ἐξομολόγησις καί μεγαλοπρέπεια τό ἔργον αὐτοῦ, καί ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τόν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
        Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Δόξα...Καί νῦν...
        Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς».

Ἀντίφωνον β´.
Ἦχος ὁ αὐτός.
«Μακάριος ἀνήρ, ὁ φοβούμενοςτόν Κύριον· ἐν ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ θελήσει σφόδρα.
        Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐκ Παρθένου τεχθείς, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Δυνατόν ἐν τῇ γῇ ἔσται τό σπέρμα αὐτοῦ.
        Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐκ Παρθένου τεχθείς, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Δόξα καί πλοῦτος ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καί ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τόν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
        Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐκ Παρθένου τεχθείς, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Ἐξανέτειλεν ἐν σκότει φῶς τοῖς εὐθέσιν.
        Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐκ Παρθένου τεχθείς, ψάλλοντάς Σοι· Ἀλληλούϊα.
Δόξα... Καί νῦν... Ὁ Μονογενής Υἱός...».

Ἀντίφωνον γ´.
Ἦχος δ´.
«Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου· κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἄν θῶ τούς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.
        Ἡ Γέννησίς σου, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν...
Ῥάβδον δυνάμεως ἐξαποστελεῖ σοι Κύριος ἐκ Σιών.
        Ἡ Γέννησίς σου, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν...
Μετά σοῦ ἡ ἀρχή ἐν ἡμέρᾳ τῆς δυνάμεώς σου, ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν Ἁγίων σου.
        Ἡ Γέννησίς σου, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν, Ἦχος β´: «Ἐκ γαστρός πρό ἑωσφόρου ἐγέννησά σε· ὤμοσε Κύριος, καί οὐ μεταμεληθήσεται. Σύ Ἱερεύς εἰς τόν αἰῶνα, κατά τήν τάξιν Μελχισεδέκ. Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐκ Παρθένου τεχθείς, ψάλλοντάς σοι· Ἀλληλούϊα».
Μετά τήν Εἴσοδον.
Ἀπολυτίκιον: «Ἡ Γέννησίς σου...».
Κοντάκιον: «Ἡ Παρθένος σήμερον, τόν Ὑπερούσιον τίκτει...».
Ἀντί τοῦ Τρισαγίου: «Ὅσοι εἰς Χριστόν...».
Ἀπόστολος: Τῆς Ἑορτῆς· «Ὅτε ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου...» (Γαλ. δ´ 4-7).
Εὐαγγέλιον: Ὁμοίως· «Τοῦ Ἰησοῦ γεννηθέντος ἐν Βηθλεέμ...» (Ματθ. β´ 1-20), ζήτει ἀμφότερα τῇ 25ῃ Δεκεμβρίου.
Καθεξῆς ἡ Θ. Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
Εἰς τό Ἐξαιρέτως: «Ἐπί σοί χαίρει...».
Κοινωνικόν: «Λύτρωσιν ἀπέστειλε Κύριος τῷ λαῷ αὐτοῦ».
Ἀντί τοῦ· «Εἴδομεν τό φῶς».
«Ἡ Γέννησίς σου, Χριστέ...», κτλ.
Ἀπόλυσις: Ἡ τοῦ Ἑσπερινοῦ.