Κατά τήν ῾Εορτήν τῆς Κοιμήσεως τῆς ῾Υπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου τελεῖται Πατριαρχική καί Συνοδική Θεία Λειτουργία. ῾Ο Πατριάρχης κατά τήν ἡμέραν ταύτην μεταβαίνει μεθ' ἁπάσης τῆς ᾽Ακολουθίας Αὐτοῦ εἰς ἕνα ἐκ τῶν εἰς τήν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου ἀφιερωμένον ῾Ιερόν Ναόν τῆς ᾽Αρχιεπισκοπῆς καί τελεῖ κατά τήν ἔκπαλαι κρατοῦσαν τάξιν τήν Θείαν Λειτουργίαν συμφώνως τῷ Τυπικῷ τῆς ῾Αγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης ᾽Εκκλησίας.

Τῇ Δευτέρᾳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «Λαοί, προσκιρτήσατε...».
Κοντάκιον: «Τῇ ἐνδόξῳ μνήμῃ σου...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: Τά 3 Αὐτόμελα Στιχηρά τῆς ῾Εορτῆς· «῎Ω τοῦ παραδόξου θαύματος... – Βαβαί τῶν σῶν μυστηρίων... – Τήν σήν δοξάζουσι Κοίμησιν...», εἰς 6, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Δόξα, Καί νῦν: Τό ὀκτάηχον ᾽Ιδιόμελον· «Θεαρχίῳ νεύματι...» (δίχορον).
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας καί τά ᾽Αναγνώσματα.
᾽Απόστιχα: Τά 3 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα· «Δεῦτε ἀνυμνήσωμεν, λαοί... – Τήν πάνσεπτόν σου Κοίμησιν... – Δαυϊτικήν ᾠδήν σήμερον λαοί...», μέ στίχους τά δύο τελευταῖα: α´.– «᾽Ανάστηθι, Κύριε, εἰς τήν ἀνάπαυσίν σου, σύ καί ἡ κιβωτός τοῦ ἁγιάσματός σου». β´.– «῎Ωμοσε Κύριος τῷ Δαυΐδ ἀλήθειαν, καί οὐ μή ἀθετήσει αὐτήν ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας σου θήσομαι ἐπί τοῦ θρόνου σου».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «῞Οτε ἐξεδήμησας, Θεοτόκε Παρθένε...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκιον: Τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Εν τῇ Γεννήσει τήν παρθενίαν ἐφύλαξας...», τρίς.
᾽Απόλυσις.

Τῇ Τρίτῃ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, τά διά τήν Λιτήν 4 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα· «῎Ε-πρεπε τοῖς αὐτόπταις τοῦ Λόγου...», κτλ. μετά τοῦ Δόξα, Καί νῦν, αὐτῶν. Τρισάγιον. ᾽Απολυτίκιον· «᾽Εν τῇ γεννήσει...».

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκιον: Τοῦ ῾Εσπερινοῦ, τρίς.
Καθίσματα: Τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας καί τῆς γ´ Στιχολογίας μετά τόν Πολυέλεον τῆς ῾Εορτῆς, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
᾽Αναβαθμοί: Τό α´ ᾽Αντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «᾽Εκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «Μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καί γενεᾷ».
Στίχος: «῎Ακουσον, θύγατερ, καί ἴδε, καί κλῖνον τό οὖς σου, καί ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου, καί τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου καί ἐπιθυμήσει ὁ βασιλεύς τοῦ κάλλους σου».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: «᾽Αναστᾶσα Μαριάμ, ἐπορεύθη εἰς τήν ὀρεινήν...».
῾Ο Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα· «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...». Καί νῦν, τό αὐτό. Τό ᾽Ιδιόμελον· «῞Οτε ἡ μετάστασις...».
Κανόνες: 1.– ῾Ο α´ τῆς ῾Εορτῆς· «Πεποικιλμένη τῇ θείᾳ δόξῃ...» μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. 2.– ῾Ο β´ τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Ανοίξω τό στόμα μου...», μετά τῶν εἰρμῶν, ἀμφότεροι εἰς 4 μετά στίχου· «῾Υπεραγία Θεοτόκε...».
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
῾Η ῾Υπακοή: «Μακαρίζομέν σε...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῆς ῾Εορτῆς.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: «Πεποικιλμένη τῇ θείᾳ δόξῃ...».
῾Η Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ψάλλονται οἱ Εἱρμοί καί τά τροπάρια τῆς θ´ ᾽ῼδῆς ἀμφοτέρων τῶν Κανόνων μετά τῶν οἰκείων Μεγαλυναρίων, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «Αἱ γενεαί πᾶσαι... – Νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι...».
᾽Εξαποστειλάριον: «᾽Απόστολοι ἐκ περάτων...», τρίς.
Αἶνοι: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς ῾Εορτῆς· «Τῇ ἐνδόξῳ Κοιμήσει σου... – ᾽Εκ περάτων συνέδραμον... – Τήν ζωήν ἡ κυήσασα», εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «Τῇ ἀθανάτῳ σου Κοιμήσει...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
᾽Απολυτίκιον: «᾽Εν τῇ Γεννήσει τήν παρθενίαν ἐφύλαξας...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

᾽Αντίφωνα: Τῆς ῾Εορτῆς.

᾽Αντίφωνον α´
῏Ηχος β´.

«᾽Αλαλάξατε τῷ Θεῷ πᾶσα ἡ γῆ.
      Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
᾽Εξομολογεῖσθε αὐτῷ, αἰνεῖτε τό ὄνομα αὐτοῦ.
      Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
᾽Εν πόλει Κυρίου τῶν δυνάμεων, ἐν πόλει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
      Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
᾽Εγεννήθη ἐν εἰρήνῃ ὁ τόπος αὐτοῦ, καί τό κατοικητήριον αὐτοῦ ἐν Σιών.
      Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
Δόξα... Καί νῦν...
      Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...».
᾽Αντίφωνον β´.
῏Ηχος ὁ αὐτός.
«᾽Αγαπᾷ Κύριος τάς πύλας Σιών, ὑπέρ πάντα τά σκηνώματα ᾽Ιακώβ.
      Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν ῾Αγίοις θαυμαστός...
Δεδοξασμένα ἐλαλήθη περί σοῦ, ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ.
      Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν ῾Αγίοις θαυμαστός...
῾Ο Θεός ἐθεμελίωσεν αὐτήν εἰς τόν αἰῶνα.
      Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν ῾Αγίοις θαυμαστός...
῾Ηγίασε τό σκήνωμα αὐτοῦ ὁ ῞Υψιστος.
      Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν ῾Αγίοις θαυμαστός...
Δόξα... Καί νῦν... ῾Ο Μονογενής Υἱός...».
᾽Αντίφωνον γ´.
῏Ηχος α´.
«῾Ετοίμη ἡ καρδία μου, ὁ Θεός, ἑτοίμη ἡ καρδία μου.
      ᾽Εν τῇ γεννήσει...
Τί ἀνταποδώσω τῷ Κυρίῳ περί πάντων, ὧν ἀνταπέδωκέ μοι;
      ᾽Εν τῇ γεννήσει...
Ποτήριον σωτηρίου λήψομαι, καί τό ὄνομα Κυρίου ἐπικαλέσομαι.
      ᾽Εν τῇ γεννήσει...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἐν ῾Αγίοις θαυμαστός...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: Τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Εν τῇ γεννήσει...».
Κοντάκιον: «Τήν ἐν πρεσβείαις...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τῆς ῾Εορτῆς· «Τοῦτο φρονείσθω ἐν ὑμῖν...» (Φιλιπ. β´ 5-11).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «Εἰσῆλθεν ὁ ᾽Ιησοῦς εἰς κώμην τινά...» (Λουκ. ι´ 38-42, ια´ 27-28).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «Αἱ γενεαί πᾶσαι... – Νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι...».
Κοινωνικόν: «Ποτήριον σωτηρίου...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
᾽Απόλυσις.