Οὐδέν τῶν ᾽Αναστασίμων ψάλλομεν, ἀλλ' ἅπαντα τά τῆς ἑορτῆς ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «Χριστοῦ τήν Μεταμόρφωσιν...».
Κοντάκιον: «᾽Εν τῇ θείᾳ σήμερον Μεταμορφώσει...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: Τά 4 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς ῾Εορτῆς· «Πρό τοῦ Σταυροῦ σου, Κύριε... – Πρό τοῦ Σταυροῦ σου, Κύριε, παραλαβών... – Εἰς ὄρος ὑψηλόν... – ῎Ορος τό ποτε ζοφῶδες...», εἰς 6, τά δύο πρῶτα ἐκ δευτέρου.
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «Προτυπῶν τήν ᾽Ανάστασιν τήν σήν...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας καί τά ᾽Αναγνώσματα.
᾽Απόστιχα: Τά Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα· «῾Ο πάλαι τῷ Μωσεῖ συλλαλήσας... – Τήν σήν τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ... – Τό ἄσχετον τῆς σῆς φωτοχυσίας...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων: α´.– «Σοί εἰσιν οἱ οὐρανοί καί σή ἐστιν ἡ γῆ· τήν οἰκουμένην καί τό πλήρωμα αὐτῆς σύ ἐθεμελίωσας». β´.– «Θαβώρ καί ῾Ερμών ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «Πέτρῳ καί ᾽Ιωάννῃ καί ᾽Ιακώβῳ...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκιον: «Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...» τρίς.
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἐν τῷ ὄρει τῷ Θαβώρ μεταμορφωθείς ἐν δόξῃ ἐνώπιον τῶν ῾Αγίων αὐτοῦ Μαθητῶν καί ᾽Αποστόλων, Χριστός ὁ ἀληθινός...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν τά διά τήν Λιτήν Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα· «῾Ο φωτί σου ἅπασαν τήν οἰκουμένην...», κτλ. Δόξα, «Δεῦτε ἀναβῶμεν...». Καί νῦν, «Νόμου καί Προφητῶν σε, Χριστέ...». Τρισάγιον καί τό ᾽Απολυτίκιον· «Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...».

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκιον: Τό τοῦ ῾Εσπερινοῦ τρίς.
Καθίσματα: Τά ἐν τῷ Μηναίῳ δίς ἕκαστον.
᾽Αναβαθμοί: Τό α´ ᾽Αντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «᾽Εκ νεότητός μου...»
Προκείμενον: «Θαβώρ καί ῾Ερμών ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται».
Στίχος: «Σοί εἰσιν οἱ οὐρανοί καί σή ἐστιν ἡ γῆ· τήν οἰκουμένην καί τό πλήρωμα αὐτῆς σύ ἐθεμελίωσας».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τῆς ῾Εορτῆς· «Παραλαμβάνει ὁ ᾽Ιησοῦς τόν Πέτρον...» (Λουκ. θ´ 28-36).
῾Ο Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα, «Ταῖς τῶν ᾽Αποστόλων...». Καί νῦν, «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...». Τό ᾽Ιδιόμελον· «῾Ο φωτί σου ἅπασαν...».
Κανόνες: Οἱ δύο τῆς ῾Εορτῆς· «῾Ρήματα ζωῆς...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ, καί· «Μωσῆς ἐν θαλάσσῃ...», ἄνευ στίχων, ἀμφότεροι ἀνά 4.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς.
Μεσῴδιον Κάθισμα: Τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Επί τό ὄρος τό Θαβώρ...», ἅπαξ.
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῆς ῾Εορτῆς.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: «Σταυρόν χαράξας...».
῾Η Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾽ῼδή ἀμφοτέρων τῶν Κανόνων.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «Μυστικός εἶ, Θεοτόκε, παράδεισος...».
᾽Εξαποστειλάριον: Τῆς ῾Εορτῆς· «Φῶς ἀναλλοίωτον Λόγε...» τρίς.
Αἶνοι: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια· «Πρό τοῦ τιμίου Σταυροῦ σου... – ῾Ο πρό αἰώνων ὑπάρχων Θεός Λόγος... – Παρθενικῆς ἐκ νεφέλης...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «Παρέλαβεν ὁ Χριστός...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

᾽Αντίφωνα: Τῆς ῾Εορτῆς. ᾽Αντίφωνον α´.
῏Ηχος β´.
«Μέγας Κύριος, καί αἰνετός σφόδρα. ἐν πόλει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
     Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
῾Ετοιμάζων ὄρη ἐν τῇ ἰσχύι αὐτοῦ.
     Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
῾Ο ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον.
     Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
Τά ὄρη ἀγαλλιάσονται ἀπό προσώπου Κυρίου.
     Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...
Δόξα...Καί νῦν...
     Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...».
᾽Αντίφωνον β´.
῏Ηχος ὁ αὐτός.
«Οἱ θεμέλιοι αὐτοῦ ἐν τοῖς ὄρεσι τοῖς ἁγίοις.
     Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν τῷ ὄρει τῷ Θαβώρ μεταμορφωθείς, ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα.
᾽Αγαπᾷ Κύριος τάς πύλας Σιών, ὑπέρ πάντα τά σκηνώματα ᾽Ιακώβ.
     Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν τῷ ὄρει τῷ Θαβώρ μεταμορφωθείς...
Δεδοξασμένα ἐλαλήθη περί σοῦ, ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ.
     Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν τῷ ὄρει τῷ Θαβώρ μεταμορφωθείς...
Μήτηρ Σιών, ἐρεῖ ἄνθρωπος· καί ἄνθρωπος ἐγεννήθη ἐν αὐτῇ.
     Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν τῷ ὄρει τῷ Θαβώρ μεταμορφωθείς...
Δόξα... Καί νῦν... ῾Ο Μονογενής Υἱός...».

᾽Αντίφωνον γ´.
῏Ηχος βαρύς.
«Τά ἐλέη σου, Κύριε, εἰς τόν αἰῶνα ᾄσομαι.
     Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...
᾽Εξομολογήσονται οἱ οὐρανοί τά θαυμάσιά σου, Κύριε.
     Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...
Μακάριος ὁ λαός ὁ γινώσκων ἀλαλαγμόν.
     Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...
Κύριε, ἐν τῷ φωτί τοῦ προσώπου σου πορεύσονται, καί ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται ὅλην τήν ἡμέραν.
     Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...».
Εἴσοδος.
«῞Οτι παρά Σοί πηγή ζωής, Κύριε, ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς. Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἐν τῷ ὄρει τῷ Θαβώρ μεταμορφωθείς, ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκιον: Τῆς ῾Εορτῆς· «Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...».
Κοντάκιον: ῾Ομοίως· «᾽Επί τοῦ ὄρους μετεμορφώθης...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τῆς ῾Εορτῆς· «Σπουδάσατε βεβαίαν ὑμῶν τήν κλῆσιν...» (Β´ Πέτρ. α´ 10-19).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «Παραλαμβάνει ὁ ᾽Ιησοῦς τόν Πέτρον καί ᾽Ιάκωβον...» (Ματθ. ιζ´ 1-9).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: Τό τροπάριον τῆς ζ´ ᾽ῼδῆς τοῦ β´ Κανόνος τῆς ῾Εορτῆς· «Νῦν τά ἀνήκουστα ἠκούσθη...».
Κοινωνικόν: «᾽Εν τῷ φωτί τῆς δόξης τοῦ προσώπου Σου, Κύριε, πορευσόμεθα εἰς τόν αἰῶνα. ᾽Αλληλούϊα».
«Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει...», κτλ.
᾽Απόλυσις: ῾Η τοῦ ῾Εσπερινοῦ.
᾽Εν τῇ τραπέζῃ κατάλυσις ἰχθύος.