Τῇ Τρίτῃ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...».
Δόξα: «Τάς ἀλγηδόνας τῶν ῾Αγίων...».
Κοντάκιον: «῾Ο ὑψωθείς ἐν τῷ σταυρῷ ἑκουσίως...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Πρωτομάρτυρος· «Τῇ τοῦ Πνεύματος χάριτι... – ῾Ως βαθμίδες καί κλίμακες... – ᾽Εν σημείοις καί τέρασιν...», εἰς 6, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον· «Πρῶτος ἐν Μάρτυσιν ἐδείχθης...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον α´ Θεοτοκίον· «Τίς μή μακαρίσει σε...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...» καί τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
᾽Απόστιχα: Τά ἕτερα 3 ᾽Ιδιόμελα τῶν ῾Εσπερίων· «Πρῶτος ἐν Διακόνοις... – Τόν Πρωτομάρτυρα καί γενναῖον... – ῾Αγιωσύνην ἐνεδύσω...» μετά στίχων τά δύο τελευταῖα: α´.– «Δίκαιος ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει καί ὡσεί κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται». β´.– «Πεφυτευμένος ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἐξανθήσει».
Δόξα: Τό εἰς τόν στίχον ᾽Ιδιόμελον τοῦ Πρωτομάρτυρος· «Χαίροις, ἐν Κυρίῳ...».
Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον· «Θεοτόκε, σύ εἶ ἡ ἄμπελος... μετά τοῦ ᾽Αθλοφόρου...».
«Νῦν ἀπολύεις...».
῾Ο ᾽Αναγνώστης: Εὐθύς τόν Ψαλμόν· «Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου...» (χῦμα).
Εἶτα οἱ·
Χοροί: Ψάλλουσιν εἰς ἦχον δ´ τό· «Θεός Κύριος...», τετράκις. Τό Θεοτοκίον· «Τῇ Θεοτόκῳ ἐκτενῶς...». Δόξα, τό ᾽Απολυτίκιον τοῦ Ναοῦ. Καί νῦν, τό ἕτερον Θεοτοκίον· «Οὐ σιωπήσομέν ποτε...».
῾Ο Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα).
᾽Ακολούθως ὁ Κανών τῆς Μικρᾶς Παρακλήσεως· «Πολλοῖς συνεχόμενος πειρασμοῖς...», ἄνευ τῶν Εἱρμῶν εἰς 4, μετά τῶν στίχων· «῾Υπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς», διά τά δύο πρῶτα, καί· Δόξα, Καί νῦν, διά τά δύο τελευταῖα.
Εἰς τό τέλος τῆς γ´ ᾽ῼδῆς·
Ψάλλονται ἄνευ στίχων τά δύο Τροπάρια· «Διάσωσον ἀπό κινδύνων...» καί· «᾽Επίβλεψον ἐν εὐμενείᾳ...»
῾Ο ῾Ιερεύς: Τήν ᾽Εκτενῆ· «᾽Ελέησον ἡμᾶς ὁ Θεός...».
Οἱ Χοροί: Τό· «Κύριε, ἐλέησον», τρίς, κτλ.
᾽Εκφώνησις: «῞Οτι ἐλεήμων καί φιλάνθρωπος...».
Οἱ Χοροί: ᾽Αμέσως τό· «Πρεσβεία θερμή...» καί ψάλλονται αἱ ᾽ῼδαί δ´, ε´ καί ς´ τοῦ Κανόνος· εἰς τό τέλος δέ αὐτῶν πάλιν ἄνευ στίχων ψάλλονται τά δύο Τροπάρια· «Διάσωσον...» καί· «῎Αχραντε ἡ διά λόγου...».
῾Ο ῾Ιερεύς: Τήν ᾽Εκτενῆ.
Μετά τήν ἐκφώνησιν τό·
Κοντάκιον: «Προστασία τῶν χριστιανῶν...» καί εὐθύς·
Οἱ Χοροί: Τό Προκείμενον· «Μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου...», μετά τοῦ στίχου αὐτοῦ. Τό· «Πᾶσα πνοή...».
Εὐαγγέλιον: «᾽Αναστᾶσα Μαριάμ...».
Οἱ Χοροί: Δόξα, «Πάτερ, Λόγε, Πνεῦμα...». Καί νῦν, «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...». ῾Ο Στίχος· «᾽Ελέησόν με ὁ Θεός...» καί τά· «Μή καταπιστεύσῃς με... – Οὐδείς προστρέχων ἐπί σοί... Μεταβολή τῶν θλιβομένων...»
῾Ο ῾Ιερεύς: «Σῶσον, ὁ Θεός, τόν λαόν σου...».
Οἱ Χοροί: Τό· «Κύριε, ἐλέησον», δωδεκάκις.
῾Ο ῾Ιερεύς: Τήν ἐκφώνησιν· «᾽Ελέει καί οἰκτιρμοῖς...». ᾽Εν συνεχείᾳ ψάλλονται αἱ ᾽ῼδαί ζ´, η´ καί θ´ τοῦ Κανόνος.
Μετά τήν θ´ ᾽ῼδήν ἐπισυνάπτονται καί τά Μεγαλυνάρια· «῎Αξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς... – Τήν ὑψηλοτέραν τῶν οὐρανῶν...», κτλ.
Εἶτα ψάλλονται καί τά λοιπά Μεγαλυνάρια· «Ψάλλομεν προθύμως σοι τήν ᾠδήν...», τό τοῦ ῾Αγίου τοῦ Ναοῦ, καί τό· «Πᾶσαι τῶν ᾽Αγγέλων αἱ στρατιαί...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τοῦ Πρωτομάρτυρος· «Βασίλειον διάδημα...». 2.– Δόξα, Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Τό ἀπ' αἰῶνος ἀπόκρυφον...».
᾽Ακολούθως:
῾Ο ῾Ιερεύς: Τήν ᾽Εκτενῆ.
Οἱ Χοροί: Τό· «Κύριε, ἐλέησον».
῾Ο ῾Ιερεύς: «᾽Επάκουσον ἡμῶν ὁ Θεός...».
῾Ο ῾Ιερεύς: «Σοφία. ῾Ο ὤν εὐλογητός...».
῾Ο Πατριάρχης: «Στερεῶσαι Κύριος ὁ Θεός...».
῾Ο ῾Ιερεύς: Τήν Μεγάλην ᾽Απόλυσιν. Πρό τοῦ· «Δι' εὐχῶν...» ψάλλονται τά τροπάρια· «Πάντων προστατεύεις, ἀγαθή... – Πάντων θλιβομένων ἡ χαρά... – Δέσποινα, πρόσδεξαι...» καί· «Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου...».

Σημειώσεις:
1. ᾽Από τοῦ ῾Εσπερινοῦ τῆς σήμερον, 2ας Αὐγούστου, καί μέχρι τοῦ ῾Εσπερινοῦ τῆς 13ης Αὐγούστου εἰς ὅλους τούς ῾Εσπερινούς, πλήν τῆς ἑσπέρας τοῦ Σαββάτου, καί τῆς παραμονῆς τῆς ῾Εορτῆς τῆς Θ. Μεταμορφώσεως, συμψάλλονται ἐναλλάξ ὁ Μικρός καί ὁ Μέγας Παρακλητικός Κανών πρός τήν ῾Υπεραγίαν Θεοτόκον, ἀρχῆς γενομένης σήμερον ἐκ τοῦ Μικροῦ Παρακλητικοῦ Κανόνος.
Εἰς τούς ῾Εσπερινούς τῶν Κυριακῶν ἀνεξαρτήτως σειρᾶς ψάλλεται πάντοτε ὁ Μέγας Παρακλητικός Κανών, ὅπως προκύπτει καί ἐκ τῶν ἐν τῷ ΤΜΕ ἀναγραφομένων δύο περιπτώσεων.
α.– Τῇ Β´ – ῾Η ᾽Ανακομιδή... «Εἰ τύχοι ἡ μνήμη τοῦ ἁγίου Στεφάνου ἐν ἡμέρᾳ Κυριακῇ... Τῇ αὐτῇ Κυριακῇ ἑσπέρας... ψάλλεται ὁ Κανών τῆς Μεγάλης Παρακλήσεως» (ΤΜΕ § 2, σ. 298).
β.– Τῇ Κυριακῇ μετά τήν ῾Εορτήν· «Τῇ αὐτῇ Κυριακῇ ἑσπέρας... ψάλλεται ἡ Μεγάλη Παράκλησις, ὡς εἴθισται» (ΤΜΕ § 9, σ. 304).
2. Εἰς τούς μετά Παρακλήσεως ῾Εσπερινούς τοῦ Δεκαπενταυγούστου εἴθισται νά γίνεται Εἴσοδος μετά θυμιατοῦ.
3. ῞Οπου ψάλλονται τά 4 ᾽Εξαποστειλάρια· «᾽Απόστολοι ἐκ περάτων...» κτλ. πρό τοῦ· «Δι' εὐχῶν...» καί κατά τόν Μικρόν Παρακλητικόν Κανόνα, ψάλλονται οὐχί κατ' ἀπαίτησιν τοῦ ΤΜΕ ἀλλά· «κατ' ᾽Αθηναϊκόν τελετουργικόν ἔθιμον, ἀπό τινων ἐτῶν, ἐπικρατῆσαν...» (πρβλ. ῾Ημερολόγιον τῆς ᾽Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος τοῦ ἔτους 1965, σ. 149).
4. ῞Οταν δέ ψάλληται τό· «῎Αλαλα τά χείλη τῶν ἀσεβῶν...» ὁ Πατριάρχης ἀσπάζεται τήν εἰκόνα τῆς Θεοτόκου καί ἐπιστρέφων εὐλογεῖ τόν Λαόν, τῶν Χορῶν ψαλλόντων τό· «Εἰς πολλά ἔτη, Δέσποτα».

Τῇ Τετάρτῃ πρωΐ: ΟΡΘΡΟΣ

Κατά τήν ἐν τῷ Μηναίῳ τάξιν.
Καταβασίαι: «Χοροί ᾽Ισραήλ...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Κοντάκιον: «᾽Επί τοῦ ὄρους...».
᾽Απόστολος: Τοῦ Πρωτομάρτυρος· «Στέφανος πλήρης πίστεως καί δυνάμεως...» (Πράξ. ς´ 8 – ζ´ 5, 47-60), ζήτει τοῦτον τῇ Δευτέρᾳ γ´ ἑβδομάδος Πράξεων.
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «᾽Αμπελῶνα ἐφύτευσεν ἄνθρωπος...» (Μᾶρκ. ιβ´ 1-12), ζήτει τοῦτο τῇ Παρασκευῇ ιε´ ἑβδομάδος Λουκᾶ[*].
Κοινωνικόν: «Εἰς πᾶσαν τήν γῆν...».
Τό ἑσπέρας τῆς αὐτῆς ἡμέρας ὁ Μέγας Παρακλητικός Κανών.
Μετά τό Τρισάγιον τοῦ Παρακλητικοῦ Κανόνος, διά τό μή ἔχειν ἡ ᾽Ακολουθία τῶν ῾Οσίων Στιχηρόν ᾽Ιδιόμελον, ἀντί ᾽Απολυτικίου ψάλλονται τά Κατανυκτικά τροπάρια· «᾽Ελέησον ἡμᾶς, Κύριε...» Δόξα, «Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς...» Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Τῆς εὐσπλαγχνίας τήν πύλην...». Εἰς τό τέλος καί πρό τοῦ· «Δι' εὐχῶν...» ψάλλονται τά 4 ᾽Εξαποστειλάρια· «᾽Απόστολοι ἐκ περάτων... – ῾Ο γλυκασμός τῶν ᾽Αγγέλων... – Καί σέ μεσίτριαν ἔχω... – Χρυσοπλοκώτατε πύργε...».


[*] ᾽Επειδή καί κατά τήν 27ην Δεκεμβρίου ἀναγινώσκεται εἰς τό Εὐαγγέλιον ἡ ἰδία παραβολή κατ' ἀφήγησιν τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου, προτιμητέα ἐνταῦθα ἡ ἀφήγησις τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Μάρκου, ἡ ὁποία συμφωνεῖ καί μέ τήν ὑπόδειξιν τοῦ Μηναίου (πρβλ. Μηναῖον τοῦ Αὐγούστου, ἔκδοσις β´, Βενετία 1852, σ. 16).