Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Αντ' αὐτῆς ἡ ᾽Εναρκτήριος ᾽Ακολουθία τοῦ Πάσχα.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

«Εὐλογητός ὁ Θεός...».
Τό· «Χριστός ἀνέστη...» τρίς· (ἅπαξ ἐκ τοῦ ῾Ιεροῦ Βήματος καί ἀνά μίαν ὑπό τῶν Χορῶν), καί ἀναγινώσκεται ὁ Προοιμιακός ἄνευ τοῦ· «Δεῦτε προσκυνήσωμεν»[1]. Τά «Εἰρηνικά» καί τό Α´ Κάθισμα τοῦ Ψαλτηρίου.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 6 ᾽Ιδιόμελα τῆς ῾Εορτῆς· «Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων... – Μεθ' ἡμέρας ὀκτώ... – Θωμᾶς, ὁ λεγόμενος Δίδυμος... – Τῶν Μαθητῶν δισταζόντων... – Μετά τήν ἔγερσίν σου... – Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον τῆς ῾Εορτῆς· «Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
᾽Απόστιχα: Τά 3 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς ῾Εορτῆς· «῎Ω τοῦ παραδόξου θαύματος...», μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων: α´.– «᾽Επαίνει, ᾽Ιερουσαλήμ τόν Κύριον· αἴνει τόν Θεόν σου, Σιών». β´.– «῞Οτι ἐνίσχυσε τούς μοχλούς τῶν πυλῶν σου, εὐλόγησε τούς υἱούς σου ἐν σοί».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ἕτερον ᾽Ιδιόμελον τῆς ῾Εορτῆς· «Φιλάνθρωπε, μέγα καί ἀνείκαστον...».
᾽Απολυτίκιον: Τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Εσφραγισμένου τοῦ μνήματος...», τρίς.
Τρισάγιον.
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...», κατακλειομένη διά τοῦ· «Δι' εὐχῶν»[2].

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ [3]

«Εὐλογητός ὁ Θεός...». «Χριστός ἀνέστη...» τρίς [4] καί εὐθύς Δόξα, Καί νῦν, «Παναγία Τριάς...» κτλ. «Κύριε, ἐλέησον» (12), Δόξα, Καί νῦν, «Δεῦτε προσκυνήσωμεν...». ῾Ο Ν´ Ψαλμός (χῦμα). ῾Ο Τριαδικός Κανών τοῦ α´ ἤχου· «Μίαν τρισυπόστατον ἀρχήν...», τά διά τήν Λιτήν Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς ῾Εορτῆς· «Κύριε, τῇ ἀστέκτῳ... – ῞Αψαι, Θωμᾶ, τῆς πλευρᾶς...», μετά τοῦ Δόξα· Καί νῦν· «Τῶν θυρῶν κεκλεισμένων...», τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί ᾽Απολυτίκιον· «᾽Εσφραγισμένου τοῦ μνήματος...» καί ᾽Απόλυσις.

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκιον: Τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Εσφραγισμένου τοῦ μνήματος...» τρίς.
Καθίσματα: Τῆς ῾Εορτῆς· «Τῷ φόβῳ τῶν ῾Εβραίων... – ᾽Επέστης ἡ ζωή... – ᾽Ιδών μου τήν πλευράν...», ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Εὐλογητάρια: Καταλιμπάνονται.
᾽Αναβαθμοί: Τό α´ ᾽Αντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «᾽Εκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «᾽Επαίνει ᾽Ιερουσαλήμ τόν Κύριον· αἴνει τόν Θεόν σου, Σιών».
Στίχος: «῞Οτι ἐνίσχυσε τούς μοχλούς τῶν πυλῶν σου, εὐλόγησε τούς υἱούς σου ἐν σοί».
Κανών: Μόνον τῆς ῾Εορτῆς· «῎ᾼσωμεν πάντες λαοί...», εἰς 6, ἄνευ Στίχου, μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
῾Η ῾Υπακοή: Τῆς ῾Εορτῆς· «῾Ως ἐν μέσῳ τῶν μαθητῶν σου...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῆς ῾Εορτῆς.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Πεντηκοσταρίου.
Καταβασίαι: Τοῦ Πάσχα· «᾽Αναστάσεως ἡμέρα...».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Α´ ῾Εωθινόν. «Οἱ ἕνδεκα μαθηταί ἐπορεύθησαν...» (Ματθ. κη´ 16-20), κτλ.
῾Η Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾽ῼδή τοῦ Κανόνος τῆς ῾Εορτῆς· «Σέ τήν φαεινήν λαμπάδα...».
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «῾Ο ῎Αγγελος ἐβόα... Φωτίζου, φωτίζου...».
«῞Αγιος Κύριος...» μετά τοῦ· «῾Υψοῦτε Κύριον...».
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Εμῶν μελῶν χειρί σου...», δίς. 2.– Τό ἕτερον· «Σήμερον ἔαρ μυρίζει...», ἅπαξ.
Αἴνοι: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς ῾Εορτῆς· «Μετά τήν ἐκ τάφου Σου φρικτήν... – Θωμᾶς ὁ καί Δίδυμος... – ῾Ως θέλεις ψηλάφησον...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῆς· «Μεθ' ἡμέρας ὀκτώ...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
᾽Απολυτίκιον: «᾽Εσφραγισμένου τοῦ μνήματος...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

Μετά τό· «Εὐλογημένη ἡ βασιλεία...» ψάλλεται τό· «Χριστός ἀνέστη...», τρίς, ἅπαξ ἀπό τοῦ ῾Ιεροῦ Βήματος καί ἀνά μίαν ὑπό τῶν Χορῶν. [5]
᾽Αντίφωνα-Εἰσοδικόν: Τοῦ Πάσχα.
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκιον: Τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Εσφραγισμένου τοῦ μνήματος...».
Κοντάκιον: Τοῦ Πάσχα· «Εἰ καί ἐν τάφῳ...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τῆς Κυριακῆς· «Διά τῶν χειρῶν τῶν ᾽Αποστόλων...» (Πράξ. ε´ 12-20).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «Οὔσης ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ...» (᾽Ιω. κ´ 19-31).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: ῾Ο Εἱρμός τῆς θ´ ᾽ῼδῆς τοῦ Κανόνος τῆς ῾Εορτῆς· «Σέ τήν φαεινήν λαμπάδα...».
Κοινωνικόν: «᾽Επαίνει, ᾽Ιερουσαλήμ, τόν Κύριον, αἴνει τόν Θεόν σου, Σιών».
«Χριστός ἀνέστη...», κτλ.
᾽Απόλυσις: ῾Η ἀναστάσιμος, ὡς καί εἰς τόν ῾Εσπερινόν. Σημειώσεις
[1] ᾽Από σήμερον μέχρι τῆς ἀποδόσεως τοῦ Πάσχα καταλιμπάνεται τό· «Δεῦτε προσκυνήσωμεν...» καί ἀρχόμεθα εὐθύς τοῦ Προοιμιακοῦ.
[2] ῾Η κατακλείς αὕτη, τηρεῖται εἰς πάσας τάς ᾽Ακολουθίας ἀπό τῆς σήμερον μέχρι καί τῆς Θ´ ῞Ωρας τῆς Τρίτης τῆς ς´ ἑβδομάδος τοῦ Πάσχα.
[3] ᾽Εν τῷ Μεσονυκτικῷ καί τῇ Θ´ ῞Ωρᾳ τό· «Βασιλεῦ Οὐράνιε...» καταλιμπάνεται μέχρι τῆς Πεντηκοστῆς.
[4] ᾽Από τῆς σήμερον μέχρι τῆς ἀποδόσεως τοῦ Πάσχα μετά τό· «Χριστός ἀνέστη» καταλιμπάνεται τό· «῞Αγιος ὁ Θεός...» εἰς τήν ἀρχήν τοῦ Μεσονυκτικοῦ, τοῦ ῎Ορθρου, καί τῶν ῾Ωρῶν, λέγεται δέ εὐθύς τό· Δόξα, Καί νῦν.
[5] ῾Η τάξις αὕτη τηρεῖται ἀπό σήμερον μέχρι τῆς Τρίτης τῆς ἑβδομάδος τοῦ Τυφλοῦ.