῏Ηχος γ´.

Τῇ Δευτέρᾳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

῾Η ἐναρκτήριος ᾽Ακολουθία τοῦ Πάσχα.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Τῷ σῷ Σταυρῷ, Χριστέ... – Πεφώτισται τά σύμπαντα... – Δοξάζω τοῦ Πατρός...». 2.– 1 Στιχηρόν ᾽Ανατολικόν· «Τόν Σταυρόν σου τόν τίμιον...», καί 3.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Τῶν θεηγόρων λογίων... – Συνοδοιπόρος ἐγένου... – Τάς κεκαυμένας...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα: Τό δ´ Στιχηρόν ᾽Ανατολικόν· «Οἱ ἀναξίως ἑστῶτες...», ὅπου δέ ἑορτάζεται ὁ Εὐαγγελιστής, τό ᾽Ιδιόμελον αὐτοῦ· «Σοῦ ἐξεχύθη χάρις ἐν χείλεσιν...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Πῶς μή θαυμάσωμεν...».
Εἴσοδος μετά θυμιατοῦ: «Φῶς ἱλαρόν...» καί τό Μέγα Προκείμενον τῆς ἡμέρας εἰς ἦχον βαρύν· «῾Ο Θεός ἡμῶν ἐν τῷ οὐρανῷ...», μετά τῶν πρό αὐτοῦ στίχων.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν· «῾Ο τῷ πάθει σου Χριστέ...», καί τά Στιχηρά τοῦ Πάσχα· «Πάσχα ἱερόν... – Δεῦτε ἀπό θέας... – Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες... – Πάσχα τό τερπνόν...», μέ τούς πρό αὐτῶν στίχους.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τῶν ᾽Αποστίχων τοῦ Εὐαγγελιστοῦ «Δεῦτε τῆς οὐρανίου μυσταγωγίας...».
Καί νῦν: «᾽Αναστάσεως ἡμέρα...».
«Χριστός ἀνέστη...» ἅπαξ, τό ᾽Απολυτίκιον τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «᾽Απόστολε ἅγιε...» καί πάλιν τό· «Χριστός ἀνέστη...».
᾽Απόλυσις: Διαλογική.

Τῇ Τρίτῃ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

῾Η ἐναρκτήριος ᾽Ακολουθία τοῦ Πάσχα.

ΟΡΘΡΟΣ

Μετά τό· «Δόξα τῇ ἁγίᾳ...» καί τήν ἐκφώνησιν τῆς Μ. Συναπτῆς:
Κανόνες: 1.– Τοῦ Πάσχα· «᾽Αναστάσεως ἡμέρα...» μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ εἰς 4, καί 2. – Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Μᾶρκον τόν θεόπτην...», κατά τήν τάξιν τῆς χθεσινῆς ᾽Ακολουθίας.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
῾Η ῾Υπακοή· «Προλαβοῦσαι τόν ὄρθρον...» καί τό Κοντάκιον τοῦ Πάσχα· «Εἰ καί ἐν τάφῳ...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
῾Η Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς μόνον ἡ θ´ ᾽ῼδή τοῦ Πάσχα μετά τῶν οἰκείων Μεγαλυναρίων.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «῾Ο ῎Αγγελος ἐβόα... – Φωτίζου, φωτίζου...».
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τοῦ Πάσχα· «Σαρκί ὑπνώσας...». 2.– Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Σύ τήν υἱότητα Πέτρου...», καί 3. – Πάλιν τό τοῦ Πάσχα· «Σαρκί ὑπνώσας...».
Αἶνοι: 1.– 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Δεῦτε πάντα τά ἔθνη... – Διηγήσαντο πάντα τά θαυμάσια... – Χαρᾶς τά πάντα πεπλήρωται...», καί 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Αἰγύπτου φωστήρ ὁ φαεινός... – Δογμάτων τῶν θείων συγγραφεύς... – Τοῦ Πέτρου τοῦ θείου ὀπαδός...», καί 3. Τά 4 Στιχηρά τοῦ Πάσχα· «Πάσχα ἱερόν... – Δεῦτε ἀπό θέας γυναῖκες... – Αἱ Μυροφόροι γυναῖκες... – Πάσχα τό τερπνόν...»
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «Σοῦ ἐξεχύθη...», τό τοῦ ῾Εσπερινοῦ.
Καί νῦν: «᾽Αναστάσεως ἡμέρα...», τό «Χριστός ἀνέστη...» τρίς.

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

᾽Αντίφωνα, Εἰσοδικόν: Τοῦ Πάσχα
Μετά τήν Εἴσοδον. 1.– «Χριστός ἀνέστη...». 2.– ῾Η ῾Υπακοή· «Προλαβοῦσαι τόν ὄρθρον...», καί 3. – Τό ᾽Απολυτίκιον τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «᾽Απόστολε ἅγιε...».
Κοντάκιον: Τοῦ Πάσχα· «Εἰ καί ἐν τάφῳ...».
᾽Αντί Τρισαγίου τό· «῞Οσοι εἰς Χριστόν...».
᾽Απόστολος: Τῆς ἡμέρας· «Σταθείς Πέτρος σύν τοῖς ἕνδεκα...» (Πράξ. β´ 14-21).
Εὐαγγέλιον: Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ· «῾Ο ἀκούων ἡμῶν ἐμοῦ ἀκούει...» (Λουκ. ι´ 16-21), ζήτει τοῦτο τῇ 8ῃ Νοεμβρίου.
Καθεξῆς ἡ Θεία Λειτουργία ᾽Ιωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.