Τῇ Μ. Πέμπτῃ πρωΐ: ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Τό· «᾽Αλληλούϊα» τετράκις μετά τῶν στίχων αὐτοῦ καί τό·
Τροπάριον: «῞Οτε οἱ ἔνδοξοι μαθηταί...» τρίς.
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τῆς ἡμέρας· «῎Ηγγιζεν ἡ ἑορτή τῶν ἀζύμων...» (Λουκ. κβ´ 1-39).
῾Ο Ν´ Ψαλμός: (χῦμα).
Κανών: «Τμηθείσῃ τμᾶται...», ἄνευ Στίχων. Εἰς τό τέλος ἑκάστης ᾽ῼδῆς ἐπαναλαμβάνεται ὁ Εἱρμός αὐτῆς.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Τά ἐν τῷ Τριῳδίῳ.
Μεσῴδια Καθίσματα: «῾Ο λίμνας καί πηγάς...», κτλ.
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τά ἐν τῷ Τριῳδίῳ.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
῾Η Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾽ῼδή τοῦ Κανόνος.
᾽Εξαποστειλάριον: «Τόν νυμφῶνά σου βλέπω...» τρίς.
Αἶνοι: Τά 4 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα· «Συντρέχει λοιπόν... – ᾽Ιούδας ὁ παράνομος... – ᾽Ιούδας ὁ προδότης... – ᾽Ιούδας ὁ δοῦλος...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ἕτερον ᾽Ιδιόμελον· «῞Ον ἐκήρυξεν ἀμνόν ᾽Ησαΐας...».
«Σοί δόξα πρέπει...»
Δοξολογία: (χῦμα), κτλ.
᾽Απόστιχα: Τά 4 ᾽Ιδιόμελα· «Σήμερον ὁ κατά τοῦ Χριστοῦ... – Σήμερον ὁ ᾽Ιούδας... – ῾Ο τρόπος σου δολιότητος γέμει... – Μηδείς, ὦ πιστοί...», μέ τούς πρό αὐτῶν Στίχους: α´.– «῾Ο ἐσθίων ἄρτους μου ἐμεγάλυνεν ἐπ' ἐμέ πτερνισμόν». β´.– «᾽Εξεπορεύετο ἔξω καί ἐλάλει ἐπί τό αὐτό· κατ' ἐμοῦ ἐψιθύριζον πάντες οἱ ἐχθροί μου, κατ' ἐμοῦ ἐλογίζετο κακά μοι». γ´.– «Λόγον παράνομον κατέθεντο κατ' ἐμοῦ· μή ὁ κοιμώμενος οὐχί προσθήσει τοῦ ἀναστῆναι».
Δόξα: Τό 3ον ᾽Ιδιόμελον· «῾Ο τρόπος σου δολιότητος γέμει...».
Καί νῦν: Τό ἕτερον ᾽Ιδιόμελον· «Μυσταγωγῶν σου, Κύριε...».
«᾽Αγαθόν τό ἐξομολογεῖσθαι...»
Τρισάγιον.
Τό Τροπάριον τῆς Προφητείας, ἡ Προφητεία, ᾽Εκτενής.
᾽Απόλυσις: «᾽Ερχόμενος ὁ Κύριος...».

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ καί Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: Τά 5 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῶν Αἴνων τοῦ ῎Ορθρου· «Συντρέχει λοιπόν... δίς – ᾽Ιούδας ὁ παράνομος... – ᾽Ιούδας ὁ προδότης... – ᾽Ιούδας ὁ δοῦλος... – ῞Ον ἐκήρυξεν ᾽Αμνόν...», εἰς 6.
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον· «Γέννημα ἐχιδνῶν...».
Εἴσοδος: Μετ' Εὐαγγελίου – «Φῶς ἱλαρόν...». Τά ᾽Αναγνώσματα.
Εἰς τό τέλος τῶν ᾽Αναγνωσμάτων ἐκφώνησις· «῞Οτι ἅγιος εἶ ὁ Θεός...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Μεγάλης Πέμπτης· «᾽Εγώ παρέλαβον ἀπό τοῦ Κυρίου...» (Α´ Κορ. ια´ 23-32).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «Οἴδατε ὅτι μετά δύο ἡμέρας τό Πάσχα γίνεται...» (Ματθ. κς´ 2-20, ᾽Ιω. ιγ´ 3-17, Ματθ. κς´ 21-39, Λουκ. κβ´ 43-44 καί Ματθ. κς´ 40 – κζ´ 2).
Καθεξῆς ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
Εἰς ἥν ἀντί τοῦ Χερουβικοῦ ὕμνου ψάλλεται τό Τροπάριον· «Τοῦ Δείπνου Σου τοῦ μυστικοῦ...». Εἰς τό σημεῖον· «οὐ φίλημά Σοι δώσω, καθάπερ ὁ ᾽Ιούδας...» γίνεται ἡ Μεγάλη Εἴσοδος καί εὐθύς μετά τήν Εἴσοδον ὁ β´ Χορός συνεχίζει ἀπό τοῦ σημείου· «ἀλλ' ὡς ὁ λῃστής...».
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «᾽Επί σοί χαίρει...».
Κοινωνικόν: «Τοῦ Δείπνου Σου τοῦ μυστικοῦ...».
᾽Επίσης καί ἀντί τοῦ· «Εἴδομεν τό φῶς» ἀπαγγέλλεται ἐμμελῶς πάλιν τό αὐτό Τροπάριον.
᾽Απόλυσις: «῾Ο δι' ὑπερβάλλουσαν ἀγαθότητα ὁδόν ἀρίστην τήν ταπείνωσιν ὑποδείξας ἐν τῷ νῖψαι τούς πόδας τῶν Μαθητῶν καί μέχρι Σταυροῦ καί Ταφῆς συγκαταβάς ἡμῖν Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός...».