Τῇ Μ. Τρίτῃ ἑσπέρας: ΟΡΘΡΟΣ

῾Η ᾽Ακολουθία τοῦ ῎Ορθρου τῆς Μεγάλης Τετάρτης, ὅπως ἀκριβῶς διετυπώθη εἰς τόν ῎Ορθρον τῆς Μεγάλης Δευτέρας.
῾Εξάψαλμος.
᾽Απολυτίκια: ῾Ως χθές.
Καθίσματα: Τά τοῦ Τριῳδίου· «Πόρνη προσῆλθέ σοι... – ᾽Ιούδας ὁ δόλιος... – ῾Η πόρνη ἐν κλαυθμῷ...», τό τελευταῖον δίς.
Εὐαγγέλιον: Μ. Τετάρτης· «᾽Εμαρτύρει ὁ ὄχλος...» (᾽Ιω. ιβ´ 17-50).
῾Ο Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα).
Κανών: ῾Η γ´ ᾽ῼδή τοῦ Τριῳδίου· «Τῆς πίστεως ἐν πέτρᾳ με στερεώσας...».
Εἱρμός γ´ ᾽ῼδῆς: «Τῆς πίστεως...», ἀργῶς.
Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Τριῳδίου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας (20ῆς ᾽Απριλίου) καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Τριῳδίου. ῾Η η´ ᾽ῼδή τοῦ Τριῳδίου· «῾Ρῆμα τυράννου...».
Εἱρμός η´ ᾽ῼδῆς: «῾Ρῆμα τυράννου...», ἀργῶς.
῾Η Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ψάλλεται ἡ θ´ ᾽ῼδή τοῦ Τριῳδίου· «Ψυχαῖς καθαραῖς...».
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «Ψυχαῖς καθαραῖς...», ἀργῶς.
᾽Εξαποστειλάριον: «Τόν νυμφῶνά σου βλέπω...» τρίς.
Αἶνοι: Τά 4 ᾽Ιδιόμελα· «Σέ τόν τῆς Παρθένου Υἱόν... – Τό πολυτίμητον μύρον... – ῞Οτε ἡ ἁμαρτωλός... – ῎Ω τῆς ᾽Ιούδα ἀθλιότητος...».
Δόξα: Τό ἕτερον ᾽Ιδιόμελον· «῾Η ἁμαρτωλός ἔδραμε...».
Καί νῦν: Τό ἐν συνεχείᾳ ᾽Ιδιόμελον· «῾Η βεβυθισμένη τῇ ἁμαρτίᾳ...».
«Σοί δόξα πρέπει...».
Δοξολογία: (χῦμα).
᾽Απόστιχα: Τά 4 ᾽Ιδιόμελα· «Σήμερον ὁ Χριστός... – ῎Ηπλωσεν ἡ πόρνη... – Προσῆλθε γυνή... – ῾Η ἀπεγνωσμένη διά τόν βίον...»[1].
Δόξα, Καί νῦν: Τό ὑπό τῆς Κασσιανῆς Μοναχῆς ποιηθέν ᾽Ιδιόμελον· «Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις...».
«᾽Αγαθόν τό ἐξομολογεῖσθαι...».
Τρισάγιον.
Κοντάκιον: «῾Υπέρ τήν πόρνην, ἀγαθέ, ἀνομήσας...».
Καί τά λοιπά τῆς ᾽Ακολουθίας, ὡς καί εἰς τό τέλος τοῦ ῎Ορθρου τῆς Μ. Δευτέρας.

Τῇ Μ. Τετάρτῃ πρωΐ: ΑΙ ΩΡΑΙ

᾽Αναγινώσκονται τά ἕτερα πέντε Καθίσματα τοῦ Ψαλτηρίου (ιδ´, ιε´, ις´, ιθ´ καί κ´). ᾽Εν συνεχείᾳ αἱ Ὧραι λιταί. Μετά τούς Ψαλμούς ἑκάστης ῞Ωρας, τό Τροπάριον· «᾽Ιδού ὁ Νυμφίος ἔρχεται...» καί μετά τό Τρισάγιον, τό Κοντάκιον· «῾Υπέρ τήν πόρνην...». ᾽Απόλυσις· ἡ ἀνωτέρω.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός - Τά· «Πρός Κύριον...».
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 6 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῶν Αἴνων τοῦ ῎Ορθρου· «Σέ τόν τῆς Παρθένου Υἱόν... – Τό πολυτίμητον μύρον... – ῞Οτε ἡ ἁμαρτωλός... – ῎Ω τῆς ᾽Ιούδα ἀθλιότητος... – ῾Η ἁμαρτωλός ἔδραμε πρός τό μύρον... – ῾Η βεβυθισμένη τῇ ἁμαρτίᾳ...». 2.– Τά 4 ᾽Ιδιόμελα τῶν ᾽Αποστίχων τοῦ ῎Ορθρου· «Σήμερον ὁ Χριστός παραγίνεται... – ῎Ηπλωσεν ἡ πόρνη... – Προσῆλθε γυνή... – ῾Η ἀπεγνωσμένη διά τόν βίον...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον· «Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις...».
Εἴσοδος: Μετ' Εὐαγγελίου – «Φῶς ἱλαρόν...» καί τά ᾽Αναγνώσματα, τό· «Κατευθυνθήτω...».
Εὐαγγέλιον: Τῆς ἡμέρας· «Τοῦ ᾽Ιησοῦ γενομένου ἐν Βηθανίᾳ...» (Ματθ. κς´ 6-16).
Καθεξῆς ἡ Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων.
᾽Απόλυσις: ῾Η ἰδία· «᾽Ερχόμενος ὁ Κύριος...».

Τῇ Μ. Τετάρτη ἑσπέρας: ΜΙΚΡΟΝ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟΝ

Εἰς τό Μικρόν ᾽Απόδειπνον μετά τό· «῎Αξιόν ἐστιν...», τό Τριῴδιον· «᾽Ανώγεον ἐστρωμένον...» μετά Στίχου· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι». Εἰς τό τέλος τῆς θ´ ᾽ῼδῆς ψάλλεται ὁ Εἱρμός· «᾽Ασπόρου συλλήψεως...», ἀργῶς.
Τρισάγιον.
Κοντάκιον: «῾Υπέρ τήν πόρνην...»[2].
Καί τά λοιπά τοῦ Μ. ᾽Αποδείπνου, ὡς συνήθως.
᾽Απόλυσις: ῾Η ἰδία πάντοτε· «᾽Ερχόμενος ὁ Κύριος...».
Σημειώσεις
[1] Εἰς τά ᾽Απόστιχα τοῦ ῎Ορθρου τῶν καθημερινῶν προβλέπονται 3 Στιχηρά, ὑπάρχουσι δέ μόνον δύο στίχοι, διά τό 2ον καί 3ον Στιχηρόν ἀντιστοίχως. Εἰς τήν σημερινήν ὅμως περίπτωσιν, ὅπου ψάλλονται 4 ᾽Ιδιόμελα, ὁ α´ στίχος τέμνεται κατ' ἀνάγκην εἰς δύο καί τό μέν α´ μέρος αὐτοῦ· «᾽Ενεπλήσθημεν τό πρωΐ τοῦ ἐλέους σου, Κύριε, καί ἠγαλλιασάμεθα, καί ηὐφράνθημεν ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις ἡμῶν» προτάσσεται τοῦ 2ου ᾽Ιδιομέλου τό δέ β´ μέρος· «Εὐφρανθείημεν ἐν πάσαις ταῖς ἡμέραις...» μέχρι τέλους, τοῦ 3ου ᾽Ιδιομέλου, καί ὁλόκληρος ὁ β´ στίχος τοῦ 4ου᾽Ιδιομέλου.
[2] Κατ' ἀντιστοιχίαν πρός τήν Παρασκευήν τῆς α´ καί ε´ ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν, ὅπου εἰς τό Μικρόν ᾽Απόδειπνον ἀντί τοῦ κανονικοῦ Κοντακίου· «῾Ως ἀπαρχάς τῆς φύσεως...» ἀναγινώσκονται τά Κοντάκια· «Πίστιν Χριστοῦ ὡσεί θώρακα...» (ΤΜΕ Τριῴδιον § 26, σ. 335) καί «Τῇ ὑπερμάχῳ...» (ΤΜΕ Τριῴδιον § 50, σ. 348) θά ἔδει καί εἰς τήν περίπτωσιν αὐτήν νά ἀναγνωσθῇ τό Κοντάκιον τῆς ἡμέρας· «Τόν ἄρτον λαβών...» ἀντί τοῦ ὑπό τοῦ ΤΜΕ (Τριῴδιον § 77, σ. 357) ὁριζομένου· «῾Υπέρ τήν πόρνην...», ἐφ' ὅσον προεψάλη τό Τριῴδιον τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου.