῏Ηχος α´ - ῾Εωθινόν Θ´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «Τό προσταχθέν...».
Κοντάκιον: «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός - Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Τάς ἑσπερινάς ἡμῶν εὐχάς... – Κυκλώσατε, λαοί, Σιών... – Δεῦτε, λαοί...». 2.– 3 Στιχηρά ᾽Ανατολικά· «Εὐφράνθητε, οὐρανοί... – Τόν σαρκί ἑκουσίως... – Τῷ ζωοδόχῳ σου τάφῳ...», καί 3.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς ῾Οσίας· «Σέ μέν διεκώλυε... – Τόπους προσκυνήσασα... – ῎Ερημον οἰκήσασα...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῆς· «᾽Εθαυματούργησε, Χριστέ...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «Τήν παγκόσμιον δόξαν...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...» καί τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν· «Τῷ πάθει σου, Χριστέ...», καί τά κατ' ᾽Αλφάβητον τοῦ ἤχου· «᾽Αγαλλιάσθω ἡ κτίσις... – Βασιλεύς ὑπάρχων... – Γυναῖκες Μυροφόροι...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τῆς ῾Οσίας· «Τά τῆς ψυχῆς θηρεύματα...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον: «῎Ω θαύματος καινοῦ...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τοῦ λίθου σφραγισθέντος...». 2.– Δόξα τῆς ῾Οσίας· «᾽Εν σοί, Μῆτερ, ἀκριβῶς...». 3.– Καί νῦν τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «῾Ο δι' ἡμᾶς γεννηθείς...».
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· Μίαν τρισυπόστατον ἀρχήν...», Τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...» καί ἀντί τῆς ῾Υπακοῆς τοῦ ἤχου τά 3 Κατανυκτικά· «᾽Ελέησον ἡμᾶς...»50, κτλ.

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκια: Τά τοῦ ῾Εσπερινοῦ.
Καθίσματα: Τά ᾽Αναστάσιμα τῆς α´ Στιχολογίας μετά Θεοτοκίου εἰς τό Καί νῦν· «Τοῦ Γαβριήλ φθεγξαμένου...» καί τῆς β´ Στιχολογίας μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν51.
Τά Εὐλογητάρια – ἡ ῾Υπακοή – οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: 1.– ῾Ο ᾽Αναστάσιμος· «Σοῦ ἡ τροπαιοῦχος δεξιά...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. 2.– ῾Ο τοῦ Τριῳδίου· «Παρεῖκάς με πλούτῳ τῶν ἡδονῶν...», εἰς 4. 3.– ῾Ο ἐν τῷ Τριῳδίῳ τῆς ῾Οσίας· «Πόθῳ τήν φωσφόρον...», ἐπίσης εἰς 4. Μετά στίχων· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡ-μῶν, δόξα σοι...», «῾Οσία τοῦ Θεοῦ, πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν», ἀντιστοίχως διά τούς δύο τοῦ Τριῳδίου.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος τῆς ῾Οσίας, (χῦμα) καί τό·
Μεσῴδιον Κάθισμα: Τοῦ Τριῳδίου· «Τά σκιρτήματα πάντα τά τῆς σαρκός...» καί τό Θεοτοκίον· «Εἰς ἰλύν ἐνεπάγην...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τά ᾽Αναστάσιμα.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «᾽Ανοίξω τό στόμα μου...».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Θ´ ῾Εωθινόν· «Οὔσης ὀψίας...» κτλ., ὡς καί τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου (12 Φεβρουαρίου).
῾Η Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «῞Απας γηγενής...».
«῞Αγιος Κύριος...»
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τό Θ´ ᾽Αναστάσιμον· «Συγκεκλεισμένων Δέσποτα...». 2.– Τῆς ῾Οσίας· «῾Υπόδειγμα μετανοίας...». 3.– Τό Θεοτοκίον· «῾Ο γλυκασμός τῶν ᾽Αγγέλων...».
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «῾Υμνοῦμεν σου, Χριστέ... – ῾Ο Σταυρόν ὑπομείνας... – ῾Ο τόν ῞ᾼδην σκυλεύσας... – Τήν θεοπρεπῆ σου συγκατάβασιν...». 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς ῾Οσίας· «Σέ μέν διεκώλυε... – Τόπους προσκυνήσασα... – ῎Ερημον οἰκήσασα...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς, τά τοῦ ῾Εσπερινοῦ μετά στίχων τά δύο τελευταῖα: α´.– «῾Υπομένων ὑπέμεινα τόν Κύριον καί προσέσχε μοι καί εἰσήκουσε τῆς δεήσεώς μου». β´.– «Καί ἔστησεν ἐπί πέτραν τούς πόδας μου, καί κατηύθυνε τά διαβήματά μου».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Οὐκ ἔστιν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ βρῶσις καί πόσις...».
Καί νῦν: «῾Υπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον σωτηρία...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Τοῦ λίθου σφραγισθέντος...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τοῦ λίθου σφραγισθέντος...». 2.– Τῆς ῾Οσίας· «᾽Εν σοί, Μῆτερ, ἀκριβῶς...». 3.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Προστασία...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Κυριακῆς Ε´ τῶν Νηστειῶν· «Χριστός παραγενόμενος ἀρχιερεύς...» (῾Εβρ. θ´ 11-14).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «Παραλαμβάνει ὁ ᾽Ιησοῦς τούς δώδεκα...» (Μᾶρκ. ι´ 32-45).
Καθεξῆς ἡ Θ. Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «᾽Επί σοί χαίρει...».
Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ αὐτῇ Κυριακῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκια: 1.– «Τοῦ λίθου σφραγισθέντος...». 2.– Δόξα, τῆς ῾Οσίας· «᾽Εν σοί, Μῆτερ, ἀκριβῶς...», καί
᾽Αντί Κοντακίου: ῾Η ῾Υπακοή· «῾Η τοῦ λῃστοῦ μετάνοια...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 4 Στιχηρά Κατανυκτικά τοῦ α´ ἤχου· «῞Οτι τό πέλαγος πολύ... – ῞Οτι ἐννοίαις πονηραῖς... – ῎Αλλος σε κόσμος ψυχή... – Μή ἀποδοκιμάσῃς με Σωτήρ...», ζήτει ταῦτα εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου. 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «Πτωχεύσας ὁ πλούσιος... – Κακίαν ἐπλούτησα δεινῶς... – Τήν ἕκτην τῶν σεπτῶν...». 3.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῶν Μαρτύρων ἐκ τοῦ Μηναίου (10 ᾽Απριλίου)· «Πολυώνυμον σύνταγμα... – ῾Ο περίδοξος Μάξιμος... – Οὐ λιμός, οὐδέ κίνδυνος...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό συνακολουθοῦν Προσόμοιον Θεοτοκίον· «῾Ως πηγήν ἁγιάσματος...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...» καί τό μέγα Προκείμενον· «῎Εδωκας κληρονομίαν...».
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Θαυμαστή τοῦ Σωτῆρος...» δίς καί τό ὁμόηχον Μαρτυρικόν· «Τῇ πρεσβείᾳ, Κύριε...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον τοῦ Τριῳδίου· «Τῶν οὐρανίων ταγμάτων...».
Τρισάγιον.
κτλ., ὡς καί τό ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς.