Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας ἀποδίδεται ἡ ῾Εορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου.

῏Ηχος βαρύς – ῾Εωθινόν Ζ´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «Σήμερον τῆς σωτηρίας...».
Κοντάκιον: «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
᾽Απόλυσις: Μικρά, ἡ τοῦ ῾Εσπερινοῦ τῆς ῾Εορτῆς.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ... – Σταυρόν ὑπέμεινας, Σωτήρ... – ᾽Απόστολοι ἰδόντες...». 2.– 1 Στιχηρόν ᾽Ανατολικόν· «Κἄν συνελήφθης, Χριστέ...». 3.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Λάμψον ὁ τοῦ Κυρίου Σταυρός... – Χαίροις ὁ ζωηφόρος Σταυρός... – Χαίροις ὁ ζωηφόρος Σταυρός...», καί 4. – Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς ῾Εορτῆς· «Βουλήν προαιώνιον... – Φαίνῃ μοι ὡς ἄνθρωπος... – Θεός ὅπου βούλεται...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν...».
Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Απεστάλη ἐξ οὐρανοῦ...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...», τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν· «᾽Ανέστης ἐκ τοῦ τάφου...» καί τά κατ' ᾽Αλφάβητον τοῦ ἤχου· «Τόν ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν... – ῾Υπό τόν ῞ᾼδην κατελθών... – Φοβερός ὤφθης, Κύριε...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «῾Ο συμμαχήσας Κύριε...».
Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον τῆς ῾Εορτῆς· «Σήμερον χαρᾶς εὐαγγέλια...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ἀναστάσιμον· «Κατέλυσας τῷ Σταυρῷ σου...». 2.– Δόξα, τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...». 3.– Καί νῦν. Τῆς ῾Εορτῆς· «Σήμερον τῆς σωτηρίας...».
᾽Απόλυσις: «῾Ο δι' ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐκ Πνεύματος ῾Αγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου σαρκωθῆναι καταδεξάμενος, καί ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «῎Ανοιξόν μου τό στόμα...». Δόξα, Καί νῦν, τό διά τήν Λιτήν ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «῾Ορῶσά σε ἡ κτίσις ἅπασα...», τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί ᾽Απολυτίκιον· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...». ᾽Απόλυσις· «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν....».

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Κατέλυσας τῷ Σταυρῷ σου...». 2. – Δόξα, Τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...». 3.– Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Τοῦ Γαβριήλ φθεγξαμένου...».
Καθίσματα: Τά ᾽Αναστάσιμα τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν.
Πολυέλεος: Τό Κάθισμα τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «᾽Εν παραδείσῳ μέν τό πρίν...». Δόξα, Καί νῦν, τό αὐτό.
Τά Εὐλογητάρια καταλιμπάνονται – μικρά συναπτή καί ἐκφώνησις· «῞Οτι ηὐλόγηταί Σου τό ὄνομα...». ῾Η ῾Υπακοή – οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: Μόνον ὁ τοῦ Τριῳδίου· «Πανηγύρεως ἡμέρα...», εἰς 8 μετά τῶν Εἱρμῶν. Εἰς τό α´ Τροπάριον ἑκάστης ᾽ῼδῆς στίχος· «Δόξα τῇ ἁγίᾳ ᾽Αναστάσει σου, Κύριε», εἰς τά ἑπόμενα· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι», καί εἰς τά δύο τελευταῖα· Δόξα, Καί νῦν.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Τό ᾽Αναστάσιμον Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος. (Χῦμα). Τά·
Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– Τοῦ Τριῳδίου· τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «῾Ο Σταυρός σου, Κύριε...». 2.– Στίχος· «῾Υψοῦτε Κύριον τόν Θεόν...». «Σήμερον τό Προφητικόν πεπλήρωται λόγιον...». 3.– Δόξα, «Μόνον ἐπάγη τό ξύλον, Χριστέ...». 4.– Καί νῦν, Θεοτοκίον· «Θεοτόκε Παρθένε, ἱκέτευε τόν Υἱόν σου...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τοῦ Τιμίου Σταυροῦ.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «῾Ο Θειότατος προετύπωσε...».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Ζ´ ῾Εωθινόν· «Τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων Μαρία ἡ Μαγδαληνή...» κτλ., ὡς καί τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου (12 Φεβρουαρίου).
῾Η Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «῏Ω Μῆτερ Παρθένε...».
«῞Αγιος Κύριος...»
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τό Ζ´ ᾽Αναστάσιμον· «῞Οτι ᾖραν τόν Κύριον...». 2.– Τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Σταυρόν Χριστοῦ τόν τίμιον...». 3.– Τό Σταυροθεοτοκίον· «Τό ξύλον, ἐν ᾧ Πάνσεμνε...».
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «᾽Ανέστη Χριστός ἐκ νεκρῶν... – ᾽Ανάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι... – Χριστοῦ τήν ᾽Ανάστασιν... – Τί ἀνταποδώσωμεν τῷ Κυρίῳ...». 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «᾽Εν φωναῖς ἀλαλάξωμεν... – Προσελθόντες ἀρύσασθε... – ᾽Εκκλησίας ἑδραίωμα...» εἰς 4, μετά τῶν πρό αὐτῶν στίχων τά δύο τελευταῖα: α´.– «῾Υψοῦτε Κύριον τόν Θεόν ἡμῶν καί προσκυνεῖτε τῷ ὑποποδίῳ τῶν ποδῶν αὐτοῦ, ὅτι ἅγιός ἐστι». β´.– «῾Ο δέ Θεός Βασιλεύς ἡμῶν πρό αἰώνων, εἰργάσατο σωτηρίαν ἐν μέσῳ τῆς γῆς».
Δόξα: Τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ ᾽Ιδιόμελον· «Τήν ὑψηλόφρονα γνώμην...».
Καί νῦν: «῾Υπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη εἰς ἦχον δ´ (ἅγια). Εἰς τό ᾀσματικόν· «῞Αγιος ὁ Θεός...», γίνεται ἡ Εἴσοδος τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ὡς ἐφεξῆς:
Οἱ Χοροί κατέρχονται καί μεταβαίνουσι εἰς τήν Βόρειον Πύλην τοῦ ῾Ιεροῦ Βήματος. ῾Ο ῾Ιερεύς λαμβάνει τό θυμιατόν καί θυμιᾷ τρίς τήν ῾Αγίαν Τράπεζαν καί τόν ἐπ' αὐτῇ ἐπί ηὐτρεπισμένου μετ' ἀνθέων καί τριῶν κηρῶν δίσκου κείμενον Τίμιον Σταυρόν. Θυμιάσας καί ποιήσας τρεῖς μετανοίας ἀσπάζεται τήν ῾Αγίαν Τράπεζαν καί αἴρει τόν δίσκον μετά τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἐπί κεφαλῆς καί ἐξέρχεται ἀπό τῆς Βορείου Πύλης τοῦ ῾Ι. Βήματος προπορευομένων αὐτοῦ τῶν Χορῶν, ψαλλόντων τό ᾀσματικόν· «῞Αγιος ὁ Θεός», τῶν λαμπαδούχων μετά τῶν ῾Εξαπτερύγων ἄνευ τοῦ Σταυροῦ γίνεται ἡ περιφορά.
῾Η πομπή, ὅταν φθάσῃ εἰς τό μέσον τοῦ Σολέα, περιφέρεται πέριξ τοῦ τρισκελίου τρίς. ᾽Ακολούθως ὁ ῾Ιερεύς βλέπων πρός ἀνατολάς ὑψώνει τόν δίσκον καί ἐκφωνεῖ· «Σοφία· ὀρθοί», εἶτα θέτει αὐτόν ἐπί τοῦ τρισκελίου καί ἀμέσως λαμβάνει τό θυμιατόν καί θυμιᾷ σταυροειδῶς τόν ἐπί τοῦ τρισκελίου εὑρισκόμενον δίσκον μετά τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ψάλλων τό· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...». Τό αὐτό ψάλλουσι ἀνά μίαν οἱ Χοροί.
Εἶτα ὁ ῾Ιερεύς ἤ ὁ ᾽Αρχιερεύς, (ὅστις ἄν ᾖ χοροστατῶν κατέρχεται τοῦ θρόνου), ποιεῖ τρεῖς μετανοίας, προσκυνεῖ τόν Τίμιον Σταυρόν καί ψάλλει τό· «Τόν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν...». Τό αὐτό ἐπαναλαμβάνουσι καί οἱ δύο Χοροί καί γίνεται ὑπό τοῦ λαοῦ ἡ προσκύνησις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, τῶν χορῶν ψαλλόντων τά ᾽Ιδιόμελα· «Δεῦτε, πιστοί...», κτλ. ῾Ο ᾽Αριστερός χορός ψάλλει τό ᾽Απολυτίκιον· «Σῶσον Κύριε, τόν λαόν σου...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

᾽Αντίφωνα: Τῆς ῾Εορτῆς.
᾽Αντίφωνον α´. ῏Ηχος β´.
«᾽Εσημειώθη ἐφ' ἡμᾶς τό φῶς τοῦ προσώπου Σου, Κύριε.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
῎Εδωκας τοῖς φοβουμένοις Σε σημείωσιν τοῦ φυγεῖν ἀπό προσώπου τόξου.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
᾽Ανέβης εἰς ὕψος, ᾐχμαλώτευσας αἰχμαλωσίαν.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
῎Εδωκας κληρονομίαν τοῖς φοβουμένοις τό ὄνομά Σου, Κύριε
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Δόξα... Καί νῦν...
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς».

᾽Αντίφωνον β´. ῏Ηχος ὁ αὐτός.
«Εἴδοσαν πάντα τά πέρατα τῆς γῆς τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα.
Προσκυνήσωμεν εἰς τόν τόπον, οὗ ἔστησαν οἱ πόδες Αὐτοῦ.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα.
῾Ο δέ Θεός, βασιλεύς ἡμῶν, πρό αἰώνων εἰργάσατο σωτηρίαν ἐν μέσῳ τῆς γῆς.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα.
῾Υψωθήσομαι ἐν τοῖς ἔθνεσιν· ὑψωθήσομαι ἐν τῇ γῇ.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα.
Δόξα... Καί νῦν... ῾Ο Μονογενής Υἱός...».

᾽Αντίφωνον γ´. ῏Ηχος α´.
«῾Υψοῦτε Κύριον τόν Θεόν ἡμῶν καί προσκυνεῖτε τῷ ὑποποδίῳ τῶν ποδῶν Αὐτοῦ.
       Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου...
Σῶσον, ὁ Θεός, τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου.
       Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου...
Καί ποίμανον αὐτούς καί ἔπαρον αὐτούς ἕως τοῦ αἰῶνος
       Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου καί εὐλόγησον τήν κληρονομίαν σου...».

Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Κατέλυσας τῷ σταυρῷ σου..». 2.– Τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...». 3.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
᾽Αντί Τρισαγίου: «Τόν Σταυρόν Σου προσκυνοῦμεν...».
᾽Απόστολος: Κυριακῆς Γ´ τῶν Νηστειῶν· «῎Εχοντες ᾽Αρχιερέα μέγαν...» (῾Εβρ. δ´ 14 – ε´ 6).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «῞Οστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν...» (Μᾶρκ. η´ 34 - θ´ 1).
᾽Εφεξῆς ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «᾽Επί σοι χαίρει...».
Κοινωνικόν: «᾽Εσημειώθη ἐφ' ἡμᾶς τό φῶς τοῦ προσώπου Σου, Κύριε».
᾽Αντί τοῦ· «Εἴδομεν τό φῶς» τό· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...», κτλ.
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ αὐτῇ Κυριακῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Κατέλυσας τῷ σταυρῷ σου..». 2.– Δόξα, τό τοῦ Τιμίου Σταυροῦ· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...».
Κοντάκιον: «Οὐκέτι φλογίνη ῥομφαία...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 4 Κατανυκτικά Στιχηρά τοῦ βαρέος ἤχου· «῾Ως ὁ ἄσωτος Υἱός... – ῾Ως ὁ περιπεσών εἰς τούς λῃστάς... – ῾Ως τήν συκήν τήν ἄκαρπον... – ῾Ως ἥλιος ὑπάρχων δικαιοσύνης...», ζήτει ταῦτα εἰς τό τέλος τοῦ Τριῳδίου. 2.– Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «Κύριε, ὁ ἐπί Σταυροῦ ἑκουσίως... – Κύριε, τῶν ἁμαρτιῶν μου τά πλήθη... – Μέγιστον θαῦμα...». 3.– Στιχηρά Προσόμοια τῆς ῾Αγίας ἐκ τοῦ Μηναίου (27 Μαρτίου)· «᾽Ιουδαίων φρυάγματα... – Βασιλείας εὐπρέπειαν... – Οὐ ζυγός τῆς δουλείας...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό συνακολουθοῦν Προσόμοιον Θεοτοκίον· «Μετανοίας τό ἄριστον...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...» καί τό μέγα Προκείμενον· «῎Εδωκας κληρονομίαν...».
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «᾽Ατενίσαι τό ὄμμα...» δίς, καί τό Μαρτυρικόν· «Μάρτυρες Κυρίου...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον τοῦ Τριῳδίου· «Τά οὐράνια ὑμνεῖ σε...».
Τρισάγιον.
κτλ., ὡς καί τό ῾Εσπέρας τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς.

Η ΤΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ
ΕΝ Τῌ ΑΓΙᾼ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΚΛΗΣΙᾼ

Οἱ Χοροί κατέρχονται καί μεταβαίνουσι εἰς τήν Βόρειον Πύλην τοῦ ῾Ιεροῦ Βήματος. ῾Ο ᾽Αρχιγραμματεύς, ὅστις μετά τοῦ ὑπογραμματέως τῆς ῾Αγίας καί ῾Ιερᾶς Συνόδου εἶναι οἱ λειτουργοί τῆς ἡμέρας, λαμβάνει τό θυμιατόν καί θυμιᾷ τρίς τήν ῾Αγίαν Τράπεζαν καί τόν ἐπ' αὐτῇ ἐπί ηὐτρεπισμένου μετ' ἀνθέων καί τριῶν κηρῶν δίσκου κείμενον Τίμιον Σταυρόν. Θυμιάσας δίδει τό θυμιατόν εἰς τόν ῾Υπογραμματέα καί ποιήσας τρεῖς μετανοίας ἀσπάζεται τήν ῾Αγίαν Τράπεζαν καί αἴρει τόν δίσκον μετά τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἐπί κεφαλῆς καί ἐξέρχεται ἀπό τῆς Βορείου Πύλης τοῦ ῾Ι. Βήματος προπορευομένων αὐτοῦ τῶν Χορῶν, ψαλλόντων τό ᾀσματικόν· «῞Αγιος ὁ Θεός», τῶν λαμπαδούχων μετά τῶν ῾Εξαπτερύγων ἄνευ τοῦ Σταυροῦ, τοῦ Πριμηκηρίου κρατοῦντος τό Διβάμβουλον καί δύο Διακόνων (τοῦ ῾Υπογραμματέως καί τοῦ Κωδικογράφου) μετά δικηροτρικήρων καί θυμιατῶν γίνεται ἡ περιφορά.
᾽Εν τῷ Σολέᾳ ὁ Πατριάρχης κατέρχεται ἐκ τοῦ Θρόνου· ἡ πομπή διέρχεται πρό αὐτοῦ καί περιφέρεται πέριξ τοῦ τρισκελίου τρίς. ᾽Ακολούθως ὁ ῾Ιερεύς (᾽Αρχιγραμματεύς) βλέπων πρός ἀνατολάς ὑψώνει τόν δίσκον καί ἐκφωνεῖ· «Σοφία· ὀρθοί», εἶτα θέτει αὐτόν ἐπί τοῦ τρισκελίου καί ἀμέσως λαμβάνει τό θυμιατόν ἀπό τόν Διάκονον (῾Υπογραμματέα) καί θυμιᾷ σταυροειδῶς τόν ἐπί τοῦ τρισκελίου εὑρισκόμενον δίσκον μετά τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ψάλλων τό· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...». Τό αὐτό ψάλλουσι ἀνά μίαν οἱ Χοροί.
Εἶτα προσελθών ἐνώπιον τοῦ τρισκελίου ὁ Πατριάρχης ποιεῖ τρεῖς μετανοίας, προσκυνεῖ τόν Τίμιον Σταυρόν καί ψάλλει τό· «Τόν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν...». Τό αὐτό ἐπαναλαμβάνουσι καί οἱ δύο Χοροί.
῾Ο Πατριάρχης εὐλογεῖ ἐν συνεχείᾳ διά τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τόν λαόν, τῶν Χορῶν ψαλλόντων τό· «Εἰς πολλά ἔτη, Δέσποτα», καί ἀφοῦ ἀποθέσει τόν Τίμιον Σταυρόν ἐπί τοῦ δίσκου ἐπανέρχεται εἰς τήν τελευταίαν βαθμίδα τοῦ Θρόνου.
Τοῦ ᾽Αριστεροῦ Χοροῦ ψάλλοντος ἀργῶς τό· «Δεῦτε, πιστοί...» προσέρχονται κατά σειράν οἱ συγχοροστατήσοντες ῞Αγιοι Συνοδικοί ᾽Αρχιερεῖς, οἱ ὁποῖοι ποιοῦσι σχῆμα εἰς τόν Πατριάρχην, τρεῖς μετανοίας πρό τοῦ τρισκελίου, προσκυνοῦσι τόν Τίμιον Σταυρόν καί λαμβάνουσιν ἄνθη παρά τοῦ Πατριάρχου ἀσπαζόμενοι τήν δεξιάν Αὐτοῦ.
Εἶτα ὁ Μ. ᾽Εκκλησιάρχης λαμβάνει τόν Τίμιον Σταυρόν ἐκ τοῦ δίσκου καί φέρει τοῦτον εἰς τόν Πατριάρχην, ὅστις διανέμει ἄνθη εἰς τούς λοιπούς κληρικούς τῆς Π. Αὐλῆς, τούς ᾽Οφφικιάλους καί τούς ῾Ιεροψάλτας, οἵτινες ἀσπάζονται τόν Τίμιον Σταυρόν καί τήν δεξιάν τοῦ Πατριάρχου.
῾Ο λαός ἀσπάζεται τόν Τίμιον Σταυρόν εἰς τό τέλος τῆς Θ. Λειτουργίας. Μετά τήν τελετήν ταύτην ὁ ᾽Αρχιγραμματεύς φέρει τόν δίσκον ἐντός τοῦ ῾Ιεροῦ Βήματος. ῾Ο ᾽Αριστερός Χορός ψάλλει τό ᾽Απολυτίκιον· «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν σου...».