Τῇ Παρασκευῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: Τό Προεόρτιον· «Σήμερον τῆς παγκοσμίου χαρᾶς...».
Κοντάκιον: ῾Ομοίως· «᾽Επελεύσει Πνεύματος...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς ῾Εορτῆς· «Βουλήν προαιώνιον... – Φαίνῃ μοι ὡς ἄνθρωπος... – Θεός ὅπου βούλεται...», εἰς 6, ἅπαντα ἐκ δευτέρου.
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Απεστάλη ἐξ οὐρανοῦ...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας καί τά ᾽Αναγνώσματα τῆς ῾Εορτῆς.
᾽Απόστιχα: Τά 3 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς ῾Εορτῆς· «Τῷ ἕκτῳ μηνί... – Γλῶσσαν, ἥν οὐκ ἔγνω... – ᾽Ιδού ἡ ἀνάκλησις...» μέ στίχους τά δύο τελευταῖα: α´. – «Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν». β´. – «῎ᾼσατε τῷ Κυρίῳ ᾄ|σμα καινόν, ᾄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ἐν συνεχείᾳ ᾽Ιδιόμελον· «Σήμερον χαρᾶς εὐαγγέλια...».
Μετά τό «Νῦν ἀπολύεις...» τό «Τῇ ὑπερμάχῳ...» ἀργῶς καί ἀναγινώσκεται ἡ Γ´ Στάσις τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Θεοτόκου· «Νέαν ἔδειξε κτίσιν...». Εἶτα τό «Τῇ ὑπερμάχῳ...» σύντομον.
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκιον: «Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τό κεφάλαιον...» τρίς.
᾽Απόλυσις: «῾Ο δι' ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν ἐκ Πνεύματος ῾Αγίου καί Μαρίας τῆς Παρθένου σαρκωθῆναι καταδεξάμενος Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν...».

Τῷ Σαββάτῳ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, τά διά τήν Λιτήν Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τῆς ῾Εορτῆς. Τρισάγιον, ᾽Απολυτίκιον· «Σήμερον τῆς σωτηρίας...» κτλ.

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
᾽Απολυτίκιον: Τό τοῦ ῾Εσπερινοῦ, τρίς.
Καθίσματα: Τά τῆς ῾Εορτῆς κατά σειράν, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.
᾽Αναβαθμοί: Τό α´ ᾽Αντίφωνον τοῦ δ´ ἤχου· «᾽Εκ νεότητός μου...».
Προκείμενον: «Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν».
Στίχος: «῎ᾼσατε τῷ Κυρίῳ ᾄ|σμα καινόν, ᾄσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Αναστᾶσα Μαριάμ...» (Λουκ. α´ 39-49, 56).
῾Ο Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα). Δόξα, «Ταῖς τῆς Θεοτόκου...». Καί νῦν, τό αὐτό. Τό ᾽Ιδιόμελον· «Εὐαγγελίζεται ὁ Γαβριήλ...», ζήτει τοῦτο εἰς τό Δόξα, Καί νῦν τῆς Λιτῆς.
Κανόνες: Τῆς ῾Εορτῆς εἰς 6 (ὁ Εἱρμός δίς καί τά τροπάρια ἀνά μίαν) ἄνευ στίχου· εἰς τά δύο τελευταῖα· Δόξα, Καί νῦν.
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Μεσῴδιον Κάθισμα: Τῆς ῾Εορτῆς· «῾Ο Λόγος τοῦ Θεοῦ...», ἅπαξ.
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον-Οἶκος: Ψάλλεται τό Κοντάκιον· «Τῇ ὑπερμάχῳ...». ῾Ο ῾Ιερεύς πρό τῆς εἰκόνος τῆς Θεοτόκου φέρων ἐπιτραχήλιον καί φελόνιον ἀπαγγέλλει τόν Οἶκον· «῎Αγγελος πρωτοστάτης...».
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας.
Καταβασίαι: «᾽Ανοίξω τό στόμα μου...», ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.
῾Η Τιμιωτέρα: Οὐ στιχολογεῖται, ἀντ' αὐτῆς ἡ θ´ ᾽ῼδή τοῦ Κανόνος μετά τοῦ Μεγαλυναρίου· «Εὐαγγελίζου γῆ χαράν μεγάλην...».
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «Εὐαγγελίζου... – ῾Ως ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ...».
᾽Εξαποστειλάρια: Τά 2 τῆς ῾Εορτῆς· «᾽Αγγελικῶν Δυνάμεων...» καί· «Χαῖρε κατάρας λύτρωσις...».
Αἶνοι: Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τῆς ῾Εορτῆς· «Τῶν οὐρανίων ἁψίδων... – ῾Ο Γαβριήλ τῇ Παρθένῳ τό Εὐαγγέλιον... – ῾Ο συν-αΐδιος Λόγος...», εἰς 4, τό πρῶτον δίς.
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον αὐτῶν· «Τό ἀπ' αἰῶνος μυστήριον...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
᾽Απολυτίκιον: «Σήμερον τῆς σωτηρίας...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

᾽Αντίφωνα: Τῆς ῾Εορτῆς.
᾽Αντίφωνον α´.
῏Ηχος β´.
«῾Ο Θεός τό κρίμα σου τῷ Βασιλεῖ δός, καί τήν δικαιοσύνην σου τῷ υἱῷ τοῦ Βασιλέως.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
᾽Αναλαβέτω τά ὄρη εἰρήνην τῷ λαῷ, καί οἱ βουνοί δικαιοσύνην.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
῎Ωμοσε Κύριος τῷ Δαυΐδ ἀλήθειαν, καί οὐ μή ἀθετήσει αὐτήν.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Δόξα... Καί νῦν...
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς».

᾽Αντίφωνον β´.
῏Ηχος ὁ αὐτός.
«Καταβήσεται ὡς ὑετός ἐπί πόκον, καί ὡσεί σταγών ἡ στάζουσα ἐπί τήν γῆν.
       Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ δι' ἡμᾶς σαρκωθείς ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα.
῾Ηγίασε τό σκήνωμα αὐτοῦ ὁ ῞Υψιστος.
       Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ δι' ἡμᾶς σαρκωθείς ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα.
῾Ο Θεός ἐμφανῶς ἥξει, ὁ Θεός ἡμῶν, καί οὐ παρασιωπήσεται.
       Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ δι' ἡμᾶς σαρκωθείς ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα.
᾽Ανατελεῖ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δικαιοσύνη, καί πλῆθος εἰρήνης.
       Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ δι' ἡμᾶς σαρκωθείς ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα.
Δόξα... Καί νῦν... ῾Ο Μονογενής Υἱός...».
᾽Αντίφωνον γ´.
῏Ηχος δ´.
«῎Εσται τό ὄνομα αὐτοῦ εὐλογημένον εἰς τούς αἰῶνας.
       Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν...
Εὐλογητός Κύριος ὁ Θεός τοῦ ᾽Ισραήλ, ὁ ποιῶν θαυμάσια μόνος.
       Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν...
Εὐλογημένον τό ὄνομα αὐτοῦ εἰς τόν αἰῶνα καί εἰς τόν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος
       Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν, ῏Ηχος β´: «Εὐαγγελίζεσθε ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τό σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Σῶσον ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ δι' ἡμᾶς σαρκωθείς, ψάλλοντάς σοι, ᾽Αλληλούϊα...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκιον: «Σήμερον τῆς σωτηρίας...».
Κοντάκιον: «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τῆς ῾Εορτῆς· «῾Ο ἁγιάζων καί οἱ ἁγιαζόμενοι...» (῾Εβρ. β´ 1-18).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «Συνέλαβεν ᾽Ελισάβετ...» (Λουκ. α´ 24-38).
Καθεξῆς ἡ Θ. Λειτουργία ᾽Ιωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «Εὐαγγελίζου γῆ χαράν μεγάλην... ῾Ως ἐμψύχῳ Θεοῦ κιβωτῷ...».
Κοινωνικόν: «᾽Εξελέξατο Κύριος τήν Σιών, ᾐρετήσατο αὐτήν εἰς κατοικίαν ἑαυτῷ».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
᾽Απόλυσις: ῾Η τοῦ ῾Εσπερινοῦ.
Εἰς τήν τράπεζαν κατάλυσις ἰχθύος.

Σημείωσις: Εἰς τάς ἐν τῷ ᾽Εξωτερικῷ ᾽Επαρχίας τοῦ Θρόνου εἴθισται νά τελῆται κατά τήν ἡμέραν ταύτην ἡ καθιερωμένη Δοξολογία, κατά τήν ἐν τῷ «῾Ιερατικῷ» τάξιν (βλ. ῾Ιερατικόν, ῎Εκδ. ᾽Αποστολικῆς Διακονίας, ᾽Αθῆναι 1977, σ. 277 κ.ἑξ.) καί τήν εἰς τήν 1ην ᾽Ιανουαρίου τοῦ παρόντος τοιαύτην.