῏Ηχος πλ. α´ – ῾Εωθινόν Ε´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «Μεγάλα τά τῆς πίστεως...».
Κοντάκιον: «Πίστιν Χριστοῦ...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα · «Διά τοῦ τιμίου σου Σταυροῦ... – ῾Ο τήν ᾽Ανάστασιν διδούς... – Μέγα θαῦμα...». 2.– 3 Στιχηρά ᾽Ανατολικά· «῾Εσπερινήν προσκύνησιν... – Τόν ἀρχηγόν τῆς σωτηρίας ἡμῶν... – Οἱ τῆς κουστωδίας...», καί 3.– Τά 4 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «Σέ τόν ἀκατάληπτον... – Λόγῳ σε κηρύξαντες...– Φύσει ἀπερίγραπτος... – ῾Υπέρτιμον κόσμησιν...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «῾Η χάρις ἐπέλαμψε...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «'Εν τῇ ᾽Ερυθρᾷ θαλάσσῃ...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν· «Σέ τόν σαρκωθέντα Σωτῆρα Χριστόν...» καί τά κατ' ᾽Αλφάβητον τοῦ ἤχου· «Νυγείσης σου τῆς πλευρᾶς... – Ξένη σου ἡ σταύρωσις... – ῾Ο δι' ἡμᾶς σαρκί πάθος δεξάμενος...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό ᾽Ιδιόμελον τῆς ῾Εορτῆς· «Οἱ ἐξ ἀσεβείας...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τόν συνάναρχον Λόγον...». 2.– Δόξα, τῆς ῾Εορτῆς· «Τήν ἄχραντον Εἰκόνα Σου...». 3.– Καί νῦν, τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «Πάντα ὑπέρ ἔννοιαν...».
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «Κράτος τῆς ἑνιαίας καί τρισηλίου μορφῆς...». Δόξα, τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ διά τήν Λιτήν ᾽Ιδιόμελον· «Χαίρετε, Προφῆται τίμιοι...». Καί νῦν, «Τήν πᾶσαν ἐλπίδα μου...». Τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...». Τρισάγιον καί ᾽Απολυτίκιον· «Τήν ἄχραντον Εἰκόνα Σου...».

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκια: Τά τοῦ ῾Εσπερινοῦ.
Καθίσματα: Τῆς α´ Στιχολογίας μετά Θεοτοκίου εἰς τό· Καί νῦν, «Χαῖρε πύλη Κυρίου..»39 καί τῆς β´ Στιχολογίας μετά τοῦ Θεοτοκίου αὐτῶν.
Τά Εὐλογητάρια – ἡ ῾Υπακοή – οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: 1.– ῾Ο ᾽Αναστάσιμος· «῞Ιππον καί ἀναβάτην...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. 2.– ῾Ο ἐν τῷ Τριῳδίῳ τῆς ῾Εορτῆς· «Σκιρτῶντες μετ' εὐφροσύνης...» μετά στίχου· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι».
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Τό ᾽Αναστάσιμον Κοντάκιον καί ὁ Οἶκος (χῦμα).
Τά τοῦ Τριῳδίου·
Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– «Τήν θείαν σου μορφήν...». 2.– Δόξα, «Μορφάς τῶν Προφητῶν...». 3.– Καί νῦν, Θεοτοκίον· «Τοῖς πόθῳ σου, Σεμνή...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τῆς ῾Εορτῆς.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «Θαλάσσης τό ἐρυθραῖον πέλαγος...».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Ε´ ῾Εωθινόν· «῾Ο Πέτρος ἀναστάς ἔδραμεν ἐπί τό μνημεῖον...» κτλ., ὡς καί τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου (12 Φεβρουαρίου).
῾Η Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «Λίθος ἀχειρότμητος...».
«῞Αγιος Κύριος...»
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τό Ε´ ᾽Αναστάσιμον· «῾Η ζωή καί ὁδός Χριστός...». 2.– Τῆς ῾Εορτῆς· «Σκιρτήσατε, κροτήσατε...». 3.– Τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «῾Ρομφαῖαι νῦν ἐξέλιπον...».
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Κύριε, ἐσφραγισμένου τοῦ τάφου... – Κύριε, τούς μοχλούς τούς αἰωνίους... – Κύριε, αἱ γυναῖκες... – Κύριε, ὥσπερ ἐξῆλθες...». 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «᾽Εν Σοί νῦν ἀγάλλεται... – Σαρκός τό ἐκτύπωμα... – ῾Ημέρα χαρμόσυνος...» εἰς 4, τό πρῶτον δίς, μέ στίχους διά τά δύο τελευταῖα ἀντιστρόφως τῆς ἐν τῷ Τριῳδίῳ σειρᾶς.
Δόξα: Τό ἐν τῷ Τριῳδίῳ ᾽Ιδιόμελον· «Μωσῆς τῷ καιρῷ τῆς ἐγκρατείας...».
Καί νῦν: «῾Υπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον σωτηρία...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

᾽Αντίφωνα: Τῆς ῾Εορτῆς.
᾽Αντίφωνον α´.
῏Ηχος β´.
«῾Ο Κύριος ἐβασίλευσεν, εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο, ἐνεδύσατο Κύριος δύναμιν καί περιεζώσατο.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Καί γάρ ἐστερέωσε τήν οἰκουμένην, ἥτις οὐ σαλευθήσεται.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Τίς λαλήσει τάς δυναστείας τοῦ Κυρίου, ἀκουστάς ποιήσει πάσας τάς αἰνέσεις Αὐτοῦ;
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Εἰπάτωσαν οἱ λελυτρωμένοι ὑπό Κυρίου, οὕς ἐλυτρώσατο ἐκ χειρός ἐχθροῦ.
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς
Δόξα... Καί νῦν...
       Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς».

᾽Αντίφωνον β´.
῏Ηχος ὁ αὐτός.
«᾽Εξομολογησάσθωσαν τά ἐλέη Αὐτοῦ καί τά θαυμάσια Αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα.
῾Υψωσάτωσαν Αὐτόν ἐν ἐκκλησίᾳ λαοῦ καί ἐν καθέδρᾳ πρεσβυτέρων.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα.
᾽Οφθαλμοί Κυρίου ἐπί τούς ἐλπίζοντας ἐπί τό ἔλεος Αὐτοῦ.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα.
Τοῦ ἀκοῦσαι τοῦ στεναγμοῦ τῶν πεπεδημένων, τοῦ λῦσαι τούς υἱούς τῶν τεθανατωμένων.
       Σῶσον, ἡμᾶς, Υἱέ Θεοῦ, ὁ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς Σοι· ᾽Αλληλούϊα.
Δόξα... Καί νῦν... ῾Ο Μονογενής Υἱός...».

᾽Αντίφωνον γ´.
῏Ηχος ὁ αὐτός.
«Αἰνεσάτωσαν Αὐτόν οἱ οὐρανοί καί ἡ γῆ.
       Τήν ἄχραντον Εἰκόνα Σου...
Αὕτη ἡ ἡμέρα Κυρίου, ἀγαλλιασώμεθα καί εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ.
       Τήν ἄχραντον Εἰκόνα Σου...
Κύριε, ὁ Θεός μου, εἰς τόν αἰῶνα ἐξομολογήσομαί Σοι
       Τήν ἄχραντον Εἰκόνα Σου...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... Σῶσον ἡμᾶς... ὁ ἀναστάς...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τόν συνάναρχον Λόγον...». 2.– Τῆς ῾Εορτῆς· «Τήν ἄχραντον Εἰκόνα Σου...». 3.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Τῇ ὑπερμάχῳ...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Κυριακῆς Α´ τῶν Νηστειῶν· «Πίστει Μωσῆς μέγας γενόμενος...» (῾Εβρ. ια´ 24-26, 32-40).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «᾽Ηθέλησεν ὁ ᾽Ιησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τήν Γαλιλαίαν...» (᾽Ιω. α´ 44-52).
Καθεξῆς ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «᾽Επί σοί χαίρει...».
Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
᾽Απόλυσις.


Μετά τήν ᾽Απόλυσιν ἐξέρχονται οἱ ῾Ιερεῖς, οἱ δύο Διάκονοι (Τριτεύων καί Διάκονος τῆς Σειρᾶς), οἱ ᾽Αρχιερεῖς, οἱ ἕτεροι δύο Διάκονοι (᾽Αρχιδιάκονος καί Δευτερεύων) καί ὁ Πατριάρχης, καί λαμβάνουσι τάς θέσεις αὐτῶν, καί τελεῖται τό Τρισάγιον τῶν ὑπέρ τῆς ᾽Ορθοδόξου ἡμῶν πίστεως ἀγωνισαμένων καί τελειωθέντων.
῾Ο Μ. ᾽Αρχιδιάκονος: «Εὐλόγησον, Δέσποτα».
῾Ο Πατριάρχης: «Εὐλογητός ὁ Θεός...».
῾Ο Μ. ᾽Αρχιδιάκονος: Τρισάγιον, κτλ.
῾Ο Πατριάρχης: «῞Οτι Σοῦ ἐστιν...».
Οἱ Χοροί: ἐναλλάξ τό· «Μετά πνευμάτων...». «Εἰς τήν κατάπαυσίν σου...». Δόξα, «Σύ εἶ ὁ Θεός...», Καί νῦν, «῾Η μόνη ἁγνή...».
῾Ο Μ. ᾽Αρχιδιάκονος: «᾽Ελέησον ἡμᾶς ὁ Θεός...».
῾Ο Δευτερεύων: «Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν».
῾Ο Πατριάρχης: «῾Ο Θεός τῶν πνευμάτων καί πάσης σαρκός, ὁ τόν θάνατον καταπατήσας, τόν δέ διάβολον καταργήσας, καί ζωήν τῷ κόσμῳ Σου δωρησάμενος, αὐτός, Κύριε, ἀνάπαυσον τάς ψυχάς τῶν ὑπέρ τῆς ᾽Ορθοδόξου ἡμῶν πίστεως ἀγωνισαμένων καί τελειωθέντων ἐν αὐτῇ ἐν τόπῳ φωτεινῷ, ἐν τόπῳ χλοερῷ, ἐν τόπῳ ἀναψύξεως, ἔνθα ἀπέδρα πᾶσα ὀδύνη, λύπη καί στεναγμός. Πᾶν ἁμάρτημα τό παρ' αὐτῶν πραχθέν ἐν λόγῳ ἤ ἔργῳ ἤ διανοίᾳ, ὡς ἀγαθός καί φιλάνθρωπος Θεός, συγχώρησον· ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος, ὅς ζήσεται ἐπί τῆς γῆς καί οὐχ ἁμαρτήσει· Σύ γάρ μόνος, Κύριε, ἐκτός ἁμαρτίας ὑπάρχεις· ἡ δικαιοσύνη Σου, δικαιοσύνη εἰς τόν αἰῶνα, καί ὁ λόγος Σου ἀλήθεια».
῾Ο Τριτεύων: «Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν».
῾Ο Πατριάρχης: «῞Οτι Σύ εἶ ἡ ἀνάστασις, ἡ ζωή καί ἡ ἀνάπαυσις τῶν ὑπέρ τῆς ᾽Ορθοδόξου ἡμῶν πίστεως ἀγωνισαμένων καί τελειωθέντων ἐν αὐτῇ, Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, καί Σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν σύν τῷ ἀνάρχῳ Σου Πατρί, καί τῷ παναγίῳ καί ἀγαθῷ καί ζωοποιῷ Σου Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων».
῾Ο Διάκονος τῆς Σειρᾶς: «Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν».
Οἱ ᾽Αρχιερεῖς κατά σειράν: «῞Οτι Σύ εἶ ἡ ἀνάστασις...».
καί οἱ ῾Ιερεῖς ἐπίσης κατά σειράν.
῾Ο Πατριάρχης: «Δόξα Σοι, Χριστέ ὁ Θεός ἡ ἐλπίς ἡμῶν, δόξα Σοι. ῾Ο καί νεκρῶν καί ζώντων τήν ἐξουσίαν ἔχων, ὡς ἀθάνατος Βασιλεύς καί ἀναστάς ἐκ νεκρῶν, Χριστός ὁ ἀληθινός Θεός ἡμῶν, ταῖς πρεσβείαις τῆς παναχράντου ἁγίας Αὐτοῦ Μητρός, τῶν ῾Αγίων ἐνδόξων καί πανευφήμων ᾽Αποστόλων, τῶν ῾Οσίων καί Θεοφόρων πατέρων ἡμῶν, τῶν ᾽Αγίων ἐνδόξων προπατόρων ᾽Αβραάμ, ᾽Ισαάκ καί ᾽Ιακώβ, τοῦ ῾Αγίου καί δικαίου φίλου Αὐτοῦ Λαζάρου, τοῦ τετραημέρου, καί πάντων τῶν ῾Αγίων, τάς ψυχάς τῶν ὑπέρ τῆς ᾽Ορθοδόξου ἡμῶν πίστεως ἀγωνισαμένων καί τελειωθέντων ἐν αὐτῇ δούλων Αὐτοῦ, ἐν σκηναῖς δικαίων τάξαι, ἐν κόλποις ᾽Αβραάμ ἀναπαῦσαι καί μετά δικαίων συναριθμῆσαι, ἡμᾶς δέ ἐλεῆσαι καί σῶσαι ὡς ἀγαθός καί φιλάνθρωπος».
῾Ο Πατριάρχης: «Δι' εὐχῶν τῶν ῾Αγίων...».
῾Ο ῾Ιερεύς: «Δι' εὐχῶν τοῦ ῾Αγίου Δεσπότου...».
Οἱ Χοροί: «᾽Αμήν».
Εἶτα προπορευομένων τῶν λαμπαδούχων, τῶν ἑξαπτερύγων, τοῦ ῎Αρχοντος Πριμηκηρίου, φέροντος τό Διβάμβουλον τῶν Χορῶν ψαλλόντων τήν Καταβασίαν· «᾽Επαρθέντα σέ ἰδοῦσα ἡ ᾽Εκκλησία, ἐπί Σταυροῦ τόν ῞Ηλιον...», τῶν δύο ῾Ιερέων φερόντων τήν Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, τῶν δύο Διακόνων (Τριτεύοντος καί Διακόνου τῆς Σειρᾶς), τῶν ᾽Αρχιερέων, τῶν ἑτέρων δύο Διακόνων (᾽Αρχιδιακόνου καί Δευτερεύοντος) καί τοῦ Πατριάρχου κρατοῦντος εἰς τήν δεξιάν Αὐτοῦ μικράν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ἐξέρχεται ἡ πομπή τοῦ Π. Πατριαρχικοῦ Ναοῦ καί ἀνέρχεται εἰς τόν Πατριαρχικόν Οἶκον. Εἰς τόν ἐξώστην ὁ Πατριάρχης διά τῆς εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ εὐλογεῖ τά πλήθη καί εἰσέρχεται πορευόμενος πρός τό Π. Παρεκκλήσιον, ἔνθα ἀπεκδύεται τά ῎Αμφια Αὐτοῦ, τῶν Χορῶν ψαλλόντων τόν Πολυχρονισμόν Αὐτοῦ· καί οὕτω λήγει ἡ ὅλη ᾽Ακολουθία.

Τῇ αὐτῇ Κυριακῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκια: 1.– «Τόν συνάναρχον Λόγον...». 2.– Δόξα, «Τήν ἄχραντον Εἰκόνα Σου...».
Κοντάκιον: Τῆς ῾Εορτῆς· «῾Ο ἀπερίγραπτος Λόγος...».

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 4 Στιχηρά Κατανυκτικά τοῦ ἤχου· «Κύριε ἁμαρτάνων οὐ παύομαι... – Κύριε, καί τόν φόβον σου πτοοῦμαι... – Οἴμοι, τί ὡμοιώθην ἐγώ... – Τά πλήθη τῶν πταισμάτων μου...». 2.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «Δίδου μοι κατάνυξιν... – Μωσῆς ὁ θεσπέσιος... – Τά τῶν Νηστειῶν, νῦν δισέβδομα...», καί 3.– Τά 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Μηναίου (13 Μαρτίου)· «Λόγῳ τά πάθη πανόλβιε... – Νίκην κατ' ἐχθρῶν ἀράμενος... – ῎Ενδον τῶν ἀῤῥήτων πέφηνας...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό συνακολουθοῦν Προσόμοιον Θεοτοκίον· «Χαίροις οἰκουμένης καύχημα...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...»
Προκείμενον· «῎Εδωκας κληρονομίαν...» κατά τήν ἐν τῷ Τριῳδίῳ τάξιν, κτλ.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «Δεῦτε ἐκκαθάρωμεν ἑαυτούς...» δίς, καί τό Μαρτυρικόν· «Μάρτυρες Κυρίου...» μετά τῶν στίχων αὐτῶν.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον τοῦ Τριῳδίου· «Τά οὐράνια ὑμνεῖ σε...».
Τρισάγιον.
κτλ., ὡς εἰς τό ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς.