Τῷ Σαββάτῳ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Τό σύνηθες ᾽Απολυτίκιον· «Μεγάλα τά τῆς πίστεως...».

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκια: 1.– «Μεγάλα τά τῆς πίστεως κατορθώματα...». 2.– Δόξα, τό αὐτό. 3.– Καί νῦν, «Πάντα ὑπέρ ἔννοιαν...».
Καθίσματα: 1.– α´ Στιχολογία τά 3 Μαρτυρικά τοῦ δ´ ἤχου· «Οἱ Μάρτυρές σου, Κύριε... – Τῶν ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ Μαρτύρων σου... – Σταυρόν ὁπλισάμενοι...». Δόξα, Καί νῦν· «Τό ἀπ' αἰῶνος ἀπόκρυφον...», ζήτει ταῦτα ἐν τέλει τοῦ Τριῳδίου. 2.– β´ Στιχολογία τά τοῦ ῾Αγίου Θεοδώρου· «Ζέων πίστεως...». Δόξα, «Θεῖον δῶρον...». Καί νῦν, Θεοτοκίον· «῾Η τόν ἀχώρητον Θεόν...».
῾Ο Ν´ Ψαλμός: (Χῦμα).
Κανόνες: Οἱ δύο τοῦ ῾Αγίου: α´.– «῾Ο πάντων ἐπέκεινα...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. β´.– «῾Ο θαυμαστός ἐν ῾Αγίοις ὄντως Θεός...», ἄνευ Εἱρμῶν, μετά στίχου· «῞Αγιε τοῦ Θεοῦ πρέσβευε ὑπέρ ἡμῶν...».
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Μεσῴδια Καθίσματα: Τά τοῦ Τριῳδίου· 1.– «Θεϊκήν παντευχίαν...». 2.– Δόξα, «Μαξιμίνου θωπείαις μή ἐκλυθείς...». 3.– Καί νῦν, Θεοτοκίον· «῾Ως πανάμωμος Νύμφη τοῦ ποιητοῦ...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: ᾽Επίσης τά τοῦ Τριῳδίου· «Πίστιν Χριστοῦ...», κτλ.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «᾽Ανοίξω τό στόμα μου...».
῾Η Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «῞Απας γηγενής...».
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τοῦ ῾Αγίου· «Στεφανηφόρος, ῞Αγιε...». 2.– Τό Θεοτοκίον· «᾽Εν τῇ γαστρί σου Κύριος...».
Αἶνοι: Τά 4 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ ῾Αγίου· «Τόν ἀριστέα τῆς ἄνω... – Τῷ φερωνύμῳ τῇ κλήσει... – Τῆς εὐσεβείας τόν πλοῦτον... – Τῇ παμφαεῖ πανηγύρει...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον· «῾Αγιωσύνης δωρεά...».
Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον· «Θεοτόκε, σύ εἶ ἡ ἄμπελος...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Μεγάλα τά τῆς πίστεως...».

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Μεγάλα τά τῆς πίστεως...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἐν ῾Αγίοις...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τοῦ ῾Αγίου· «Μεγάλα τά τῆς πίστεως...». 2.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Προστασία...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τοῦ ῾Αγίου· «᾽Ενδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι...» (Β´ Τιμ. β´ 1-10), ζήτει τοῦτον τῇ 26ῃ ᾽Οκτωβρίου.
Εὐαγγέλιον: Τῆς ἡμέρας· «᾽Επορεύετο ὁ ᾽Ιησοῦς ἐν τοῖς Σάββασιν...» (Μᾶρκ. β´ 23 – γ´ 5).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῎Αξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Εἰς μνημόσυνον...».
«Εἴδομεν τό φῶς...».
Μετά τό· «Εἴη τό ὄνομα Κυρίου...» γίνεται ἡ εὐλόγησις τῶν εἰς ἀνάμνησιν τοῦ θαύματος τοῦ ῾Αγίου Θεοδώρου προτιθεμένων κολλύβων μετά τῆς εὐχῆς· «῾Ο πάντα τελεσφορήσας...» (ἴδε ῾Ιερατικόν) καί·
᾽Απόλυσις.