῏Ηχος δ´ – ῾Εωθινόν Δ´.

Τῷ Σαββάτῳ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «῾Ο Θεός τῶν Πατέρων ἡμῶν...».
Κοντάκιον: «῾Ως εὐσεβείας κήρυκας...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός – Ψαλτήριον.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...».
῾Εσπέρια: 1.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «Τόν ζωοποιόν σου Σταυρόν... – Τοῦ ξύλου τῆς παρακοῆς... – Πύλας ῞ᾼδου συνέτριψας...». 2.– 3 Στιχηρά ᾽Ανατολικά· «Δεῦτε, ἀνυμνήσωμεν λαοί... – ῎Αγγελοι καί ἄνθρωποι... – Πύλας χαλκᾶς συνέτριψας...», καί 3.– Τά 4 τοῦ Τριῳδίου Στιχηρά Προσόμοια· «῾Ο πλάστης μου Κύριος... – Στολήν θεοῧφαντον... – Παράδεισε πάντιμε... – ᾽Αδάμ ἐξωστράκισται...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «᾽Εκάθισεν ᾽Αδάμ...».
Καί νῦν: Τό α´ Θεοτοκίον τοῦ ἤχου· «῾Ο διά σέ θεοπάτωρ...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...». Τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας.
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Αναστάσιμον Στιχηρόν· «Κύριε, ἀνελθών ἐν τῷ Σταυρῷ...» καί τά κατ' ᾽Αλφάβητον τοῦ ἤχου· «Κρεμάμενος ἐπί ξύλου... – Λαός παράνομος, Χριστέ... – Μετά δακρύων γυναῖκες...».
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «᾽Εξεβλήθη ᾽Αδάμ...».
Καί νῦν: Τό ὁμόηχον Θεοτοκίον· «῾Ο ποιητής καί λυτρωτής μου...».
Τρισάγιον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τό φαιδρόν τῆς ᾽Αναστάσεως...». 2.– Δόξα, Καί νῦν, τό Θεοτοκίον· «Τό ἀπ' αἰῶνος ἀπόκρυφον...».
᾽Απόλυσις: «῾Ο ἀναστάς ἐκ νεκρῶν...».

Τῇ Κυριακῇ πρωΐ: ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ

Μετά τόν Ν´ Ψαλμόν, ὁ Τριαδικός Κανών τοῦ ἤχου· «Τριάδα θεαρχικήν δοξάσωμεν...». Δόξα, τό διά τήν Λιτήν ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «῞Ηλιος ἀκτῖνας ἔκρυψεν...». Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Μυστικῶς ἀνυμνοῦμεν σε...», τά Τριαδικά· «῎Αξιόν ἐστιν...», Τρισάγιον καί τά 3 Κατανυκτικά Τροπάρια· «᾽Ελέησον ἡμᾶς...», κτλ.31.

ΟΡΘΡΟΣ

῾Εξάψαλμος.
Εἰς τό· «Θεός Κύριος...».
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τό φαιδρόν τῆς ᾽Αναστάσεως...». 2. – Δόξα, τό αὐτό. 3. – Καί νῦν, τό Θεοτοκίον αὐτοῦ· «Τό ἀπ' αἰῶνος ἀπόκρυφον...».
Καθίσματα: Τά ᾽Αναστάσιμα τῆς α´ καί β´ Στιχολογίας μετά τῶν Θεοτοκίων αὐτῶν.
Τά Εὐλογητάρια – ἡ ῾Υπακοή – οἱ ᾽Αναβαθμοί καί τό Προκείμενον τοῦ ἤχου.
Κανόνες: 1.– ῾Ο ᾽Αναστάσιμος· «Θαλάσσης τό ἐρυθραῖον πέλαγος...», μετά τῶν Εἱρμῶν αὐτοῦ. 2.– Τοῦ Τριῳδίου· «Δεῦρο, ψυχή μου ἀθλία...» μετά στίχου· «Δόξα σοι, ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι...».
᾽Από γ´ ᾽ῼδῆς·
Τά ᾽Αναστάσιμα Κοντάκια καί Οἶκος (χῦμα) καί τά·
Μεσῴδια Καθίσματα: 1.– Τοῦ Τριῳδίου· «᾽Εξεβλήθη ὁ ᾽Αδάμ...». 2.– Δόξα, «Νῦν ὁ καιρός τῶν ἀρετῶν ἐπεφάνη...». 3.– Καί νῦν, Θεοτοκίον· «Οὐ σιωπήσωμέν ποτε...».
᾽Αφ' ς´ ᾽ῼδῆς·
Κοντάκιον – Οἶκος: Τά τοῦ Τριῳδίου.
Συναξάριον: Τῆς ἡμέρας καί τό ῾Υπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.
Καταβασίαι: «῾Ως ἐν ἠπείρῳ πεζεύσας...».
Εὐαγγέλιον ῎Ορθρου: Τό Δ´ ῾Εωθινόν· «Τῇ μιᾷ τῶν Σαββάτων ὄρθρου βαθέως....» κτλ., ὡς καί τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου (12 Φεβρουαρίου).
῾Η Τιμιωτέρα.
Εἱρμός θ´ ᾽ῼδῆς: «Θεόν ἀνθρώποις ἰδεῖν ἀδύνατον...».
«῞Αγιος Κύριος...»
᾽Εξαποστειλάρια: 1.– Τό Δ´ ᾽Αναστάσιμον· «Ταῖς ἀρεταῖς ἀστράψαντες...». 2.– Τό α´ τοῦ Τριῳδίου· «Τῆς ἐντολῆς σου, Κύριε...» καί τό β´· «᾽Αποικισθέντες, Κύριε...», ὅπερ ἐπέχει καί τόπον Θεοτοκίου.
Αἶνοι: 1.– Τά 4 Στιχηρά ᾽Αναστάσιμα· «῾Ο Σταυρόν ὑπομείνας... – ᾽Εν τῷ Σταυρῷ σου, Χριστέ... – Τῷ σῷ Σταυρῷ, Χριστέ... – Τῶν πατρικῶν σου κόλπων...». 2.– 1 Στιχηρόν ᾽Ανατολικόν· «Θάνατον κατεδέξω σαρκί...», καί 3.– Τά 3 Στιχηρά ᾽Ιδιόμελα τοῦ Τριῳδίου· «Οἴμοι ὁ ᾽Αδάμ... – Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται... – ᾽Αδάμ τοῦ Παραδείσου διώκεται...». Μετά στίχων τά δύο τελευταῖα ἀντιστρόφως τῆς ἐν τῷ Τριῳδίῳ σειρᾶς.
Δόξα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «῎Εφθασε καιρός...».
Καί νῦν: «῾Υπερευλογημένη...».
Δοξολογία: Μεγάλη.
«Σήμερον σωτηρία...»

ΕΙΣ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΝ

«Τό φαιδρόν τῆς ᾽Αναστάσεως...».
Εἴσοδος.
Εἰσοδικόν: «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ ἀναστάς...».
Μετά τήν Εἴσοδον.
᾽Απολυτίκια: 1.– Τό ᾽Αναστάσιμον· «Τό φαιδρόν τῆς ᾽Αναστάσεως...». 2.– Τοῦ Ναοῦ.
Κοντάκιον: «Τῆς σοφίας ὁδηγέ...».
Τρισάγιον.
᾽Απόστολος: Τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς· «Νῦν ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία...» (῾Ρωμ. ιγ´ 11-ιδ´ 4).
Εὐαγγέλιον: ῾Ομοίως· «᾽Εάν ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις...» (Ματθ. ς´ 14-21).
Εἰς τό ᾽Εξαιρέτως: «῎Αξιόν ἐστιν...».
Κοινωνικόν: «Αἰνεῖτε...».
«Εἴδομεν τό φῶς...», κτλ.
᾽Απόλυσις: ῾Η τοῦ ῾Εσπερινοῦ.

Τῇ αὐτῇ Κυριακῇ ἑσπέρας: Θ´ ΩΡΑ

᾽Απολυτίκιον: «Τό φαιδρόν τῆς ᾽Αναστάσεως...».
Κοντάκιον: «Τῆς σοφίας ὁδηγέ...».
᾽Απόλυσις: Μικρά.

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Προοιμιακός.
Εἰς τό· «Κύριε, ἐκέκραξα...»
῾Εσπέρια: 1.– 4 Στιχηρά Κατανυκτικά τοῦ δ´ ἤχου· «῎Ηθελον δάκρυσιν ἐξαλεῖψαι... Τίς χειμαζόμενος... – Πλῦνόν με τοῖς δάκρυσί μου... – Πρόβατόν εἰμι...». 2.– 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Τριῳδίου· «᾽Εγκρατείᾳ τήν σάρκα... – ᾽Εμαυτόν ἀπελπίζω... – Τόν τῆς νηστείας καιρόν...». 3.– 3 Στιχηρά Προσόμοια τοῦ Μηναίου (6ης Μαρτίου)· «Οἱ ἐν ἐσχάτοις καιροῖς... – ᾽Απαγωγῇ, Χριστομάρτυρες, βιαίᾳ... – Σύν Κωνσταντίνῳ...».
Δόξα, Καί νῦν: Τό συνακολουθοῦν Προσόμοιον Θεοτοκίον· «῞Οτι εἰς βάθη πολλῶν παραπτωμάτων...».
Εἴσοδος: «Φῶς ἱλαρόν...».
Προκείμενον: «Μή ἀποστρέψῃς τό πρόσωπόν σου...», κατά τήν ἐν τῷ Τριῳδίῳ τάξιν.
᾽Εκτενής μέχρι καί τῆς αἰτήσεως· «῎Ετι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ ᾽Αρχιεπισκόπου ἡμῶν...». «Καταξίωσον...».
᾽Απόστιχα: Τό ᾽Ιδιόμελον τοῦ Τριῳδίου· «῎Ελαμψεν ἡ χάρις σου, Κύριε...» (δίς) καί τό Μαρτυρικόν· «῾Ο ἐνδοξαζόμενος...», μετά τῶν στίχων αὐτῶν.
Δόξα, Καί νῦν: Τό Θεοτοκίον τοῦ Τριῳδίου· «Τῶν ᾽Αγγέλων αἱ τάξεις...».
Τρισάγιον.
Μετά δέ τήν ἐκφώνησιν· «῞Οτι Σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία...», τά Τροπάρια· «Θεοτόκε Παρθένε...» κτλ. «Κύριε, ἐλέησον» (40), Δόξα, Καί νῦν, «Τήν Τιμιωτέραν... ᾽Εν ὀνόματι Κυρίου εὐλόγησον πάτερ». «῾Ο ὤν εὐλογητός... ᾽Επουράνιε βασιλεῦ...», αἱ τρεῖς μεγάλαι μετάνοιαι μετά τῆς εὐχῆς τοῦ ῾Αγίου ᾽Εφραίμ καί ᾽Απόλυσις. Τοῦ ᾽Αριστεροῦ Χοροῦ ψάλλοντος τό· «Πάντων προστατεύεις ἀγαθή...» ὁ κλῆρος καί ὁ λαός ἀσπάζονται τήν δεξιάν τοῦ Πατριάρχου λαμβάνοντες συγχώρησιν παρ' Αὐτοῦ. ῾Ο Πατριάρχης ἐκφωνεῖ τό ἐπισφράγισμα· «Δι' εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων...».